Varkensbloed in chocolade - Ronald van den Broek

Titel: Varkensbloed in chocolade

Auteur: Ronald van den Broek

430 pagina’s

Scelta Publishing

ISBN 978 94 91884 20 7

Recensie door Miriam Bakker

---

Niets is wat het lijkt.

Denise Drijver is een advocate op het succesvolle kantoor ‘Bosch en Drijver’ op de Amsterdamse Zuidas. Ze is al jaren samen met haar vriend Bram Bakker, die een reclamebureau vanuit huis runt. Denise heeft het vermoeden dat Bram vreemdgaat met haar beste vriendin Ariane en in plaats van het aangaan van de confrontatie met Bram dan wel Ariane, begint ze zelf een affaire met collega Richard.

Als Denise op een avond besluit (als Bram niet thuis is), Richard op te gaan zoeken in zijn tuinhuisje (c.q. liefdesnestje) in volkstuinencomplex Amstelglorie, doet ze een vreselijke ontdekking: ze vindt het levenloze lichaam van Richard. Ternauwernood ontsnapt ze zelf aan de dood. Wie heeft Richard vermoord en waarom? Heeft Bram wel een verhouding met Ariane of toch niet?

Denise gaat op zoek naar de waarheid, maar wil ze die wel weten?

‘Ach, wat je niet ziet, is er niet.’

Denise werkt als strafrechtadvocate bij Bosch en Drijver, het kantoor van haar vader dat gefuseerd is met advocatenkantoor Bosch. Ze gaat in de leer bij de schoonzoon van Bosch, Richard Kleijn. Ze wil wat meer wegwijs gemaakt worden in het personen- en familierecht en Richard neemt dat op zich. Strafrecht is leuk, maar Denise wil eens wat anders. Denise raakt erg gecharmeerd van Richard en dat is wederzijds. Het duurt dan ook niet lang voordat Denise op zijn avances ingaat.

En dan vindt Denise Richards lichaam in zijn tuinhuisje: hij is neergestoken. Denise vangt een glimp op van de moordenaar en kan maar net op tijd ontsnappen.

Denise is iemand die niet graag de confrontatie aangaat. Dat bewaart ze wel voor in de rechtszaal als ze voor iemand anders op moet komen. Dat merk je ook op het moment dat ze erachter komt dat haar Bram een verhouding heeft. Het ging al een hele tijd niet goed tussen haar en Bram, de ontdekking van zijn vreemdgaan kwam dan ook niet als een enorm grote schok en haar boosheid hieromtrent is ook redelijk snel verdwenen. Er komt een ‘wat hij kan, kan ik ook’ gevoel voor in de plaats.

Richard zorgt ervoor dat ze zich weer sexy en gewild voelt en het leven ziet er rooskleuriger uit. Totdat hij vermoord wordt. Wie heeft dit op zijn geweten? Wie wil Richard dood hebben? Kan dit iets te maken hebben met de gecompliceerde echtscheidingszaak waar hij samen met Denise mee bezig was?

Denise besluit op onderzoek te gaan. Ze probeert niet alleen te achterhalen wie Richard vermoord heeft, maar ook wil ze tot op de bodem uitzoeken wat Bram voor haar verborgen houdt. Ze komt uiteindelijk terecht in Barcelona, waar zij samen met Bram een appartement heeft, maar ze komt al snel bedrogen uit: het blijkt dat je niet alles moet geloven wat er op Facebook gezet wordt. 

En dan is er ook nog Ariane met haar huwelijksproblemen…dat zij een ander heeft, is duidelijk, maar zijn Denises vermoedens juist en is het Bram? In deze vriendschap gaat Denise ook alles behalve de confrontatie aan en is ze veelal bezig om het Ariane naar d’r zin te maken, alsof haar mening, alsof zijzelf er niet toe doet.

‘Varkensbloed in chocolade’ is het debuut van Ronald van den Broek. Een dikke pil met het etiket ‘psychologische thriller’.

Het begint meteen al heel spannend en dat begin zet de toon. Tenminste, dat hoop je, maar helaas. Er staat een overschot aan overbodige informatie in het boek, waardoor de vaart uit het verhaal verdwijnt. Het boek wordt (mede daardoor) nergens echt spannend en dat vind ik jammer. Sommige stukken zijn echt te lang en voegen niets toe aan het verhaal. Het verhaal an sich heeft namelijk wel de potentie om enorm spannend te zijn.

Denise is het enige personage dat behoorlijk wordt uitgewerkt, de enige die je enigszins leert kennen, maar ze wordt op zo’n manier neergezet dat ze bij mij weinig sympathie opwekt, eerder irritatie. ‘Oh, wat haat ik deze laarzen en wat haat ik de natuur, maar bovenal haat ik mezelf, omdat ik zo ontzettend klunzig ben!’.

De overige personages blijven oppervlakkig en krijgen weinig diepgang. Het uiteindelijke plot valt tegen en niet echt verrassend.

Het enige bijzondere aan dit boek vond ik de titel. Ik had werkelijk geen idee wat ik me daarbij moest voorstellen, maar dat wordt wel mooi in het boek verwerkt.

Hoewel Ronald bij vlagen laat zien dat hij wel degelijk kan schrijven, is dit boek naar mijn mening geen psychologische thriller te noemen. Als je op zoek bent naar een psychologische thriller, dan kom je van een koude kermis thuis.

☆☆½