Manuscripta 2014

Je hebt lezers, echte lezers, boekenwurmpjes en boekverslaafden. Van die mensen met een enorme boekenkast in de huiskamer van muur tot muur, altijd stapeltje boeken in de buurt of mee op reis, gewone mensen overhalen een bepaald boek te lezen, een facebookgroep te starten en dan zelfs een uitgebreid blog over die papieren dingen...

Dan hoor je jaarlijks op Manuscripta rond te wandelen en te genieten van het nieuwe aanbod, praatjes maken met schrijvers en mensen van de uitgeverij.

De datum 7 september 2014 stond dus al vrij lang omcirkeld in de agenda. Nu woon ik samen met een sportgek, Dus moest er wel even een eerste helft meegespeeld worden in een wel erg belangrijke voetbalwedstrijd. Iris kwam om 11.08 uur bezweet en knalrood binnenrennen met voetbaltas en rende richting douche. Om 11.15 zaten we in de auto...op weg naar Utrecht.

Bij de Starbucks even een koffietje met Miriam om de dag te starten en dan maar eens onze persbadges ophalen. Speldje door mijn thrillerlezersshirt, consumptiebonnen in de zak en we begeven ons richting de marktkraampjes. Mir stoot mij aan en zegt: 'Is dat niet...?' Damn, heb net haar boek 2,5 ster gegeven. Hup we doen het gewoon! 

Eenmaal buiten is het eerste wat ik zie de kraam van Atlas en (denkend aan het jaar hiervoor) duw ik Mir naar de kraam. Hup inschrijven als Echte lezer en met het boek 'Heilbrons Hel' van Jannetje Koelewijn verlaten we de plaats delict.

Bijna gearriveerd bij het volgende kraampje komt een druk pratende, snellopende Mel Wallis de Vries bijna langslopen. Tot ze mij ontdekt en vol op de rem gaat. Gradaties van lief, spontaan, aardig, echt zijn, warm zijn nietszeggend, maar wel allemaal van toepassing op deze schrijfster. We houden haar veel te lang op,

Mel Wallis de Vries

want ze moet zich ergens melden. De start is al goed. En een boek op zak en een leuke spontane schrijver ontmoet. We kunnen eigenlijk al weer naar huis.

Olga Hoekstra en Eveline Karman

Welnee, want drie stappen verder bij het kraampje van de Fontein en Storm, die haaks op elkaar staan, komen er weer twee vrolijke uitgelaten dames aan: Olga Hoekstra en Eveline Karman. Olga's boek 'Dodenweg' komt in oktober uit bij Xander en is genomineerd voor de Hebban Debuutprijs. Een groot kanshebber trouwens. En Eveline Karman die met een fantastische lippenstift rond paradeert en zo lief het ons ook aanbiedt om op te mogen doen. Ze heeft een shirtje aan met de omslag van haar boek 'Verstrikt' wat in oktober gaat verschijnen. Ze is keitrots en straalt als een vuurtorentje op Ameland in de nacht (of is die vuurtoren dan uit?).

Rondje lopend langs Ellyssee (aaahh arme Melissa Skaye niet aanwezig want hartstikke beroerd, Melissa beterschap!), bochtje om en daar is de kraam van de Crime Compagnie : Marelle Boersma en Linda Jansma zijn al aanwezig. En wie staat er doodleuk ook achter de kraam: onze 20-jarige nieuwe medewerker Alex. Spreken met ons drietjes elkaar uren elke dag via Whatsapp ter overleg aangaande het blog, maar vooral over vragen des levens. Welk kleur hoes heeft je dekbed en kan die op 60 graden bijvoorbeeld. Alex is net op zichzelf gaan wonen, dus recepten, wasvoorschriften, slaap/werkritmes zijn terugkerende onderwerpen. En het blijkt ook in het echt een lekkere kwebbel te zijn. Dat wordt nog lachen wij met zijn drieën op volgende boekenfeestjes: wie komt het meest aan het woord.

Mir is deze dag maar met één opdracht van huis vertrokken: ontmoet Geronimo Stilton. Ook geen kinderen, net zoals ik???? Het is een klaarblijkelijk razend populaire muis die de hoofdrol in heel veel boeken heeft. Ik had vanuit een ooghoek wel eens een plaatje gezien en altijd gedacht dat het een vos was. Maar iedereen met een kind weet wie het is he?!

Geronimo is helaas net kaasknabbeltjes eten volgens de mevrouw van de boekenkraam. Ik ben net 48 geworden en er zijn geen kleine kinderen bij, maar vooruit...het is uw muis. Wachtend op de trap van het stadhuis komt er een mevrouw haar broodje naast ons opeten. Ze schrijft familieromans en heeft al een paar boeken uit gebracht. Leuk kletspraatje tot tadaaaaaaa....en Mir spurt weg. Muisalarm iewah iewahiiiiiewah... Met een enorme linkerpoot zet hij zijn handtekening voor dochter Lotte. Mama nog even met het pluisbeest op de foto.

Iris mocht met Hercule Poirot op de foto. Die heeft geen idee wie Hercule Poirot is. Maar dat het met boeken te maken heeft, zegt al genoeg voor haar.

En dan is het al weer tijd om de Thrillersalon op te gaan zoeken. Mooi op tijd ,want het zaaltje zit al zo goed als vol behalve de eerste rij. Huppetup handig voor het maken van foto's denk ik dan altijd maar.

De Thrillersalon vindt maandelijks plaats in Brouwerij De Prael te Amsterdam. Carla en Annet de Jong ontvangen dan een bekende schrijver en wat minder bekende schrijver. Deze maand op 21 september zullen er een aantal schrijvers van het GNM aanwezig zijn. Op dit moment is voor mij totaal niet duidelijk wie daarbij aanwezig zullen zijn. Ik begreep dat ook Sander van Hebban iets komt vertellen, dus dan zullen we zeker een uitgebreid verslag op Hebban kunnen lezen. Wordt vervolgd dus.

Aanwezig in de thrillersalon zijn Tomas Ross,Rene van Rijckevorsel en Milou van der Will. Van Ross komt in oktober 'De vrienden van

Pinocchio' uit. Het boek wat handelt over Demmink.  De weledele meneer Demmink heeft nog geprobeerd het boek flink te vertragen.

Van Rene van Rijckevorsel kan elk moment zijn 'Tunis' uitkomen. Gebaseerd op een echt gebeurd verhaal. Rene wacht of zijn 'Tunis' goed verkoopt voor hij gaat starten aan boek twee. Hij heeft al wel het onderwerp in zijn hoofd, maar wil daar nog niks over kwijt.

En dan natuurlijk Milou die 'In mijn bloed' net uit heeft en het boek vandaag presenteert door het uit te reiken aan Simone van der Vlugt. Elke schrijver krijgt een paar vragen rondom zijn nieuwe boek, maar een half

uurtje is natuurlijk zo voorbij. Ik heb altijd tijdens die interviews van 'dit zou ik wel willen weten' en 'hij zegt dit maar hoe komt dat dan?' In de Thrillersalon in Amsterdam blijven de meeste schrijvers wel even wat drinken nog en kan je daar een praatje maken. Maar de salon zou wel iets uitgebreid kunnen worden voor de mensen die niet in Amsterdam en omgeving wonen. Ik combineer het altijd met een vriendin in Amsterdam ontmoeten. Voor een maximaal drie kwartier salon is het anders een lange rit.

Simone krijgt 'In mijn bloed' overhandigt door Milou , omdat

Simone van der Vlugt en Victoria Farkas

Simone haar stimuleerde tot schrijven. Na afloop zijn de meesten snel vertrokken en gelukkig ook nog een stel die alle tijd nemen: Simone van der Vlugt staat op d'r gemakkie te kletsen, Victoria Farkas even gevraagd waar 'Zout' (haar nieuwe boek) blijft en Milou natuurlijk. Altijd tijd voor even een praatje.

De twee dames bij mij waren het wel beu en wilden eindelijk eens wat gaan eten. Begrijpelijk daar we de lunch overgeslagen hadden. Dus sloeg ik de persborrel over en bedenk me nu een dag later wie ik daardoor misgelopen ben....Daphne Bunskoek. hahahahaha Een mens kan niet alles hebben en een echt biologisch frietje in Utrecht is dan niet te versmaden na een dag nog niks eten.