De verdenking – Michael Robotham

Michael Robotham (Casino, Nieuw-Zuid-Wales, 1960) is een Australische thrillerauteur en journalist. In de laatste functie reisde hij veertien jaar lang de wereld rond en zijn artikelen verschenen in diverse Britse, Amerikaanse en Australische kranten en tijdschriften. Als ghostwriter schreef hij vijftien autobiografieën van beroemdheden, waaronder politici, popsterren en sportmensen. Twaalf van deze boeken belandden op de Sunday Times bestsellerlijst.

In 2004 debuteerde Robotham met de door media en lezers veelgeprezen thriller The suspect (De verdenking), mede door de verbluffende plotwending. Het boek was de start van de succesvolle serie met in de hoofdrol de sympathieke en aan Parkinson lijdende psycholoog Joseph O'Loughlin. De serie werd razend populair en in 2015 schreef Robotham het achtste deel: Watching you.

Hij schreef ook een aantal standalonethrillers, waaronder Life or death (2014), dat naar het Nederlands werd vertaald als Leven of dood. Het boek werd door lezers en vele media vol loftuitingen ontvangen en wederom geprezen vanwege de fraaie plotwendingen. Financial Times noemde het een van de beste thrillers van het jaar en dagblad The Australian noemde Robotham een thrillerauteur op de top van zijn kunnen.

De achterflap:

Psycholoog Joseph O'Loughlin heeft een zwak voor de zogenaamde 'moeilijke gevallen': mensen met zelfmoordplannen, fobieën of ernstig gestoord en gewelddadig gedrag. Maar zijn nieuwe cliënt slaat alles.
Bobby is een eenzame, gefrustreerde jongen die zichzelf verwondt, zijn moeder haat en soms in tonen spreekt. Joe krijgt geen vat op hem. Het lijkt wel alsof hij na elke sessie steeds minder van de jongen begrijpt. Joe heeft het zelf ook niet gemakkelijk: zijn huwelijk met Julianne is in de spreekwoordelijke sleur beland, hij ziet zijn dochter te weinig, en dan is er ook nog die ziekte waar hij geen raad mee weet: Parkinson.
Als het dode lichaam van een onbekende vrouw wordt aangetroffen vermoedt Joe dat Bobby iets met deze zaak te maken heeft. Terwijl hij het bewijs hiervoor probeert te vinden, werkt hij nietsvermoedend toe naar zijn eigen ondergang. Zijn eigen wereld verandert langzaam in een hel...

Mijn mening:

De verdenking is het eerste deel van een mooie reeks met psychiater Joseph (Joe) O’Loughin en inspecteur Vincent Ruiz in de hoofdrol.

Het boek opent met Malcolm, een 17-jarige jongen met een hersentumor die op het punt staat om zelfmoord te plegen, dit zet gelijk de toon waarbij je een indruk krijgt van het werk wat Joe doet, heftig dus.

Er wordt vooral in het eerste deel van het boek veel aandacht besteed aan het leren kennen van beide mannen.

Joe heeft een beginnende vorm van de ziekte van Parkinson maar is vast van plan zijn beroep als psychiater zolang mogelijk uit te blijven voeren. Joe is getrouwd met Julianne en heeft een dochter Charlie. Vanaf het begin voelde ik een enorme sympathie voor Joe, hij leeft voor zijn gezin en zijn werk, ondanks alle tegenslagen die hij te verduren krijgt is de liefde voor zijn gezin onvoorwaardelijk, een man met passie.

Vincent Ruiz is een rechercheur waar ik in dit eerste deel nog geen echt goed beeld van heb kunnen krijgen, hij reageert nogal intuïtief op allerlei zaken en zou eigenlijk wat meer naar anderen moeten luisteren, over zijn persoonlijke achtergrond wordt in dit boek weinig prijs gegeven. Ben zeer benieuwd of hij in de volgende delen wat opener en toegankelijker wordt zodat we hem ook beter leren kennen.

Een van de uitspringende cliënten van Joe is Bobby, Bobby lijkt iets te verbergen, maar wat, aan Joe en Vincent de taak dit te achterhalen, maar tegen welke prijs? Als in de sloot vlakbij een kerkhof het lijk van een jonge vrouw gevonden wordt komen Joe en Vincent met elkaar in aanraking en zijn ze van plan de moordenaar snel te vinden en zijn verdiende straf te laten uitzitten. Dit loopt echter compleet anders dan men dacht, het slachtoffer is een oude bekende van Joe en hij moet alle zeilen bijzetten om niet zelf als slachtoffer te eindigen. Er ontstaat een ware klopjacht op misschien wel de verkeerde dader wat voor Joe extreme gevolgen zal hebben.

Negertjes lijden schipbreuk, vallen in ravijnen, worden door stieren op de hoorns genomen en slaan om met hun kano, tot er nog maar eentje overblijft, moederziel alleen. Ik voel me net dat laatste kleine negertje.

De verdenking is een spannende thriller met een geweldig plot die mij zeker nieuwsgierig heeft gemaakt naar de volgende delen. Het boek kwam iets te traag op gang maar dat werd later meer dan goed gemaakt.

Robotham is een schrijver die je weet te raken en je zo nieuwsgierig maakt dat je bijna niet kunt stoppen met lezen.

De verleiding krijgt van mij 4,5 ster

Bianca

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Uit de oude doos: De Crucifix Killer – Chris Carter

Titel: De Crucifix Killer

Auteur: Chris Carter

Uitgeverij De Fontein

349 pagina’s

Achterflap:

Wanneer in een afgelegen blokhut in de bossen bij LA het lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden, belandt rechercheur Robert Hunter in een verschrikkelijke nachtmerrie. Het slachtoffer hangt naakt aan een houten crucifix en blijkt gemarteld te zijn tot de dood erop volgde. In haar nek heeft de moordenaar een bubbel kruis gekerfd – de handtekening van een moordenaar met de bijnaam “de Crucifixkiller”. Alleen werd deze enkele jaren daarvoor door Hunter gearresteerd en vervolgens ter dood veroordeeld. Het lijkt erop dat er een imitator actief is of zou de verkeerde man zijn berecht en loopt de echte Crucifixkiller nog ergens vrij rond? Hunter weer dat hij tot het uiterste zal gaan om de waarheid te achterhalen, zelfs als dat betekent dat de nieuwe Crucifixkiller achter hem aan zal komen.

“Met Rechercheur Hunter”

“Hallo Robert, ik heb een verrassing voor je”

Hunter verstijfde en liet bijna zijn beker koffie vallen. Hij kende die metalige stem maar al te goed. Als hij die hoorde kon dat maar een ding betekenen: weer een verminkt lijk.

De eerste vijf zinnen van het boek en ik dacht gelijk; yes, dit begint goed.

Het verhaal gaat over Robert Hunter, wie een gedreven rechercheur is en hij werkt sinds kort samen met een nieuwe leergierige partner, Carlos Garcia. Hunter wordt omschreven als een nerd in een mooi jasje, wat wel een beetje cliché is, maar doet gelukkig geen afbreuk aan de inhoud van het verhaal. Hij heeft een zeer hoog IQ en heeft alles in zich om een briljante professor, doctor in de psychologie te worden, maar toch kiest hij voor de politie. In snel tempo werkt hij zich op van agent tot rechercheur en wel bij de Divisie Bijzondere Moordzaken in LA. Bij deze afdeling doen ze alleen de moordzaken met veel aandacht en dat is deze zaak. De moordenaar in dit verhaal heeft een specifiek kenmerk die hij achterlaat bij zijn slachtoffers en het is aan Hunter en Garcia om uit te zoeken wie het is.

Ik ben begonnen met lezen en was gelijk gegrepen door het verhaal. De interactie tussen de twee rechercheurs is goed omschreven en met humor. De gruwelijkheden die de moordenaar op zijn slachtoffers toepast wordt letterlijk beschreven. Persoonlijk hou ik daarvan, kan niet bloederig genoeg zijn. Het verhaal had wel iets meer diepgang mogen hebben, maar desalniettemin heb ik enorm genoten van dit boek.

Over de schrijver:

Chris Carter is geboren in Brazilie en na High School verhuist naar de Verenigde Staten, waar hij psychologie, met als specialiteit crimineel gedrag, ging studeren. Tevens is hij een niet onverdienstelijk gitaarspeler, maar na een aantal jaar in een rockband te hebben gespeeld, is hij toch fulltime schrijver geworden. De Crucifix Killer is het debuut van Chris Carter. Hij heeft hierna meerdere boeken over rechercheur Robert Hunter uitgebracht alleen zijn die, zover ik weet, niet vertaald in het Nederlands. Jammer, want ik wil meer lezen over hoe het verder met hem en zijn partner Garcia gaat.

Plot: 4

Schrijfstijl: 4

Orginaliteit: 4

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Spanning: 3,5

4 sterren voor De Crucifix Killer

Manon Hijman

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Uit de oude doos: De inwijding - Tess Franke

Tess Franke is een schrijverspseudoniem. Gert Jan de Vries schrijft onder dat pseudoniem de boeken. De auteur heeft al diverse thrillers op zijn naam staan. De inwijding is zijn thrillersdebuut en is het eerste deel van de reeks met de hoofdpersonage Femke Wolzak die advocate van beroep is. 

Cover
We zien een gezicht, diegene houdt zijn/haar hand voor het gezicht als bescherming voor het felle licht. Daardoor zien we de schaduw van de hand op het gezicht. Niet echt een spectaculaire cover wat mij betreft, maar door de naamsbekendheid zou ik het boek zeker oppakken in de winkel. 

Achterflap
Femke Wolzak is een succesvolle jonge advocate in Amsterdam. Ze heeft veel te maken met zware criminelen, maar zolang ze professioneel en afstandelijk te werk gaat, gaat het goed.
Tot ze probeert te bemiddelen voor Hermanna, de vrouw van een Amsterdamse gangster die wil scheiden. Hard maar rechtvaardig, probeert ze de vrouw een goede aftocht te bezorgen. Maar dan wordt Hermanna vermoord aangetroffen voor Femkes huis. Ze probeert hulp te zoeken bij de partners van haar firma, maar die blijken bereid haar op te offeren.
Dan staat ze er helemaal alleen voor......

Samenvatting
Femke Wolzak is een succesvolle advocate. Ze werkt bij de firma Thans Spreeuwenberg en Spreeuwenberg. Femke heeft een zekere reputatie en zit op de juiste plek. Hier kan ze als strafrechtadvocate haar hart ophalen, het is voor haar 'the place to be'.
Ze woont samen met haar vriend Roel die af en toe een joint rookt. Wanneer hij haar opbelt met de mededeling dat er een lijk in hun portiek ligt en haar de beschrijving geeft van wat hij heeft gezien bevriest ze, het zal toch niet .....
De beschrijving komt overeen met een cliënte van haar, Hermanna, de vrouw van een Amsterdamse gangster. Waarom ligt ze in haar portiek? Haar alarmbellen gaan rinkelen en Femke gaat op onderzoek uit….en dat had ze misschien beter niet kunnen doen.
Kort daarop ligt Roel in het portiek, vermoord en op dezelfde manier toegetakeld als haar cliënte Hermanna. Haar wereld stort in en helemaal als de politie niet haar grootste vriend blijkt te zijn, maar eerder haar verdenkt van deze bizarre moorden. Wanneer haar firma haar geen hulp biedt, zit er maar één ding op en ze gaat zelf op onderzoek uit. En dat is niet makkelijk, want de onderwereld zit achter haar aan.

Mijn mening
In het jaar 2005/2006 was een gangsteroorlog gaande in Amsterdam en Amstelveen. Op straat werden criminelen geliquideerd en we kennen natuurlijk de Heineken-ontvoering. De auteur haalde de inspiratie en deed de ideeën op van wat er toen heeft afgespeeld in Amsterdam en is gaan schrijven. En zo verscheen het eerste deel met de personage Femke Wolzak, de succesvolle advocate. En het is de moeite waard om dit thrillerdebuut De inwijding te lezen. Het is een origineel verhaal, spannend en modern geschreven maar ook met een tikkeltje humor. De spanning is niet in het hele boek aanwezig, dat zakte in wanneer Femke uitgebreid met haar vriendinnen naar de sauna ging, het kwam voor mij ongeloofwaardig over. Je leest eerder dat ze een goede band heeft met haar vriendinnen en wanneer één van haar vriendinnen in de problemen komt, gaat ze uitgebreid met de anderen naar sauna. Dat had van mij  niet gehoeven, beetje chicklit-achtig, zo kwam dat bij mij over.

Maar voor rest was het een aangename kennismaking met Femke Wolzak. Ik ben benieuwd wat ze nog allemaal voor haar kiezen gaat krijgen. De hoofdstukken worden aangeduid met dagen en voorzien van een datum, in dertien dagen gebeurt er veel. Het nadeel vond ik de lange hoofdstukken. Als ik tussendoor stopte dan moest ik de volgende keer eerst even weer een paar pagina's opnieuw lezen . Dat haalde bij mij de vaart eruit tijdens het lezen en dat is best jammer.
Voor de rest is het een prima debuut. Ik ga zeker ook de volgende delen lezen, personage Femke Wolzak is wat mij betreft een interessante boeiende dame. 

Plot 4
Schrijfstijl 3
Leesplezier 3
Originaliteit 4
Psychologie 3
Spanning 3 

Ik geef De inwijding 3,5 ster 

Lydia Buist 


Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Uit de oude doos: Villa Toscane - Linda van Rijn

Villa Toscane is alweer de achtste thriller van Linda van Rijn dat zich afspeelt in het Italiaanse Toscane. Linda heeft al diverse thrillers geschreven waaronder Last Minute, Piste Alarm, Blue Curaçao, Viva España etc. Linda van Rijn kan schrijven dat heeft ze laten zien met Piste Alarm en Viva España, dat zijn dan ook echte aanraders. Maar helaas, persoonlijk vind ik Villa Toscane niet de ingrediënten hebben voor een thriller en zou ik het eerder een spannende roman noemen.

Beschrijving:

Voor Heleen en Carlo gaat een langgekoesterde wens in vervulling met hun Italiaanse agriturismo. Het Toscaanse leven lacht hen toe tot een verschrikkelijke gebeurtenis alles op zijn kop zet... Als Carlo Marino zijn baan bij een bank verliest, besluiten hij en zijn vrouw Heleen te gaan voor de droom die ze al jaren koesteren: ze verhuizen met hun twee kinderen naar Toscane, waar ze in een oude hoeve een agriturismo beginnen. Na een grondige verbouwing en de nodige investeringen komen er al snel veel gasten en Carlo en Heleen genieten van hun nieuwe leven als gastheer en gastvrouw en van het fantastische Italiaanse leven. Net als de kinderen Florian en Sophia zijn ze helemaal ingeburgerd in de kleine gemeenschap. Maar wanneer er onverwacht vreemde dingen gebeuren op de agriturismo valt hun droomwereld in scherven. Een gruwelijke gebeurtenis brengt een verzwegen verleden naar boven en dwingt hun om hun complete toekomst op het spel te zetten...

Mening:

Nadat ik al eerdere thrillers van Linda heb gelezen zoals Piste Alarm, Viva España, Last Minute, en Blue Curaçao ben ik helaas teleurgesteld in Villa Toscane. Ik was al ver over de helft en de spanning was ver te zoeken, tijdens het lezen moest ik zelfs denken aan het programma Ik Vertrek, dat is een serie/reportage waarin Nederlanders hun geluk in het buitenland beproeven. De personages van dit boek hadden zo mee kunnen doen. Dan wordt het een beetje spannend maar voorspelbaar.

Ik vind het nogmaals jammer want Linda van Rijn heeft zeker meer in zich. Het verhaal is best goed maar had beter uitgewerkt moeten worden. 

Dit boek krijgt van mij 2 sterren.

Lydia Buist

Uit de oude doos: Passiespel - Isa Maron

Beschrijving:

Mijn cover van het ebook is mooi. Ik moest eerst denken wat moet zo’n veer nou op de cover, maar na het boek gelezen te hebben viel het kwartje. Ik geef 7 punten aan deze cover, door de eenvoud van het enkele veertje is het zeker mooi.

Het verhaal gaat over  Olga die getrouwd is met Michel en 2 kinderen heeft, Joep en Anne. Het huwelijk wordt een sleur en Olga gaat met instemming van Michel op date. Ze denken dat dat hun seksleven weer een impuls geeft. Michel is stapelgek op Olga, maar daarentegen is Olga uitgekeken op Michel. Ze houdt nog van hem maar de sleur en het altijd hetzelfde in de slaapkamer breken haar op. Haar jeugd is niet gelukkig geweest en na de dood van haar broers en haar moeder heeft haar vader haar met strenge hand opgevoed. Ze heeft gebroken met hem, maar als ze wordt gebeld dat hij op sterven ligt dringt Michel erop aan hem toch op te zoeken. Olga heeft ondertussen een verhouding met  een man die ze ‘meester’ moet noemen, wat Michel niet weet is dat Olga iemand heeft gezocht die haar kan inwijden in het sm-spel. Ze is altijd gefascineerd geweest door dit gebeuren en hoopt daar nu te vinden wat ze nodig heeft. Een man die dominant is, ze is bereid heel ver te gaan. Wanneer ze speciale kleding moet gaan dragen is Michel het zat en vindt hij dat ze er een einde aan moet maken. Olga kan er niet mee stoppen, het wordt een soort verslaving. Ze heeft een telefoontje gekregen die ze altijd bij haar draagt en waar ze opdrachten op ontvangt. Olga gaat ver en doet alles om haar meester te behagen, maar tot hoever zou ze voor haar meester gaan? Is er nog een weg terug? Ze raakt steeds dieper verstrikt in het sm-wereldje en raakt steeds meer vervreemd van haar gezin.

Beredenering:

Het plot was duidelijk, maar ik was verrast door het einde. Ik heb nog geen volgend boek gelezen van Isa, maar ik heb het gevoel dat het verder gaat. Het einde was open en gaf me een onaangenaam gevoel.  Ik wil zeker het volgende deel gaan lezen, omdat ik vooral heel benieuwd ben naar het vervolg van Olga en Michel en of zij hun huwelijk kunnen redden.

Het boek deed me wel een beetje denken aan het Vijftig tinten grijs (2012), maar Passiespel was al eerder geschreven (2008). Het is een literaire thriller, maar ik had alleen gehoopt meer te weten te komen over de dode vrouw in het verhaal die werd gevonden, maar misschien komt dit in het volgende boek ter sprake.

Oordeel:

Het boek kan vind ik niet tippen aan De Noordzeemoorden qua spanning, maar las wel lekker weg. Passiespel was het debuut van Isa Maron en verscheen in 2008. Ze werd toen de Koningin van de erotische thrillers genoemd.  Hou je van erotiek en spanning dan is het een goed boek om te lezen.

Het las lekker weg, maar een echt thrillergenre vond ik het niet. Toch ga ik verder met het volgende deel, omdat ik hoop dat de vragen die Passiespel opriepen beantwoord zullen worden.

Ik geef Passiespel 3,5 ster.

Caroline Kuiper.

Uit de oude doos: De Toneelclub - Nathalie Pagie

De toneelclub is het debuut van Nathalie Pagie. De campus is haar tweede boek. Haar derde boek Paradijsvogels verscheen in oktober van dit jaar.

Cover:

Een vrouw met een roze masker. Als ik de cover zie heb ik echt even geen idee. In eerste instantie denk ik ‘toneelclub’ en ‘masker’ en roept het vragen bij me op. Nu ik het boek uitgelezen heb, vind ik de keuze voor deze cover goed.

De hoofdpersonage laat op een gegeven moment haar ware aard zien en komt voor zichzelf op.

Achterflap:

Elin zoekt na een verbroken traumatische relatie haar heil in een nieuwe stad en een nieuwe baan. Ze wil helemaal opnieuw beginnen en haar verleden achter zich laten. Vooral Daniël, haar charmante maar ook gewelddadige ex, wil ze vergeten.

Het lijkt haar aardig te lukken: haar baan is uitdagend, en ze besluit haar oude liefde voor toneel nieuw leven in te blazen door zich bij een toneelclub aan te sluiten. Als ze daar echter een oude bekende tegenkomt, wordt ze geconfronteerd met herinneringen die ze liever zou vergeten. Elin komt voor een drastische keuze te staan: als ze niet weer het slachtoffer wil worden, zal ze het heft in eigen handen moeten nemen.

Lukt het haar voor eens en voor altijd af te rekenen met haar verleden?

Mijn mening:

Het verhaal is goed bedacht, alleen jammer dat de auteur soms te veel informatie geeft waardoor het voorspelbaar wordt en je als lezer al gauw door hebt hoe het verhaal loopt. De hoofdpersonage komt wel goed uit de verf. Elin heeft het nodige meegemaakt, werd gepest op school, een relatie die niet over rozen gaat. Dat ik dacht wat ben je naïef, kom voor jezelf op. Als je leest wat Elin allemaal heeft doorstaan met haar vriend, dat is geen kattenpis. Elin is een vrouw die overal ja en amen op zegt en haar mening niet durft uit te spreken, totdat .........

Eindelijk stelt ze zich assertief op. Met Elin valt niet te sollen. Ze weet één ding zeker: ze wil niet nog een keer slachtoffer worden.

Ondanks dat de auteur iets te veel prijsgeeft was het toch aangenaam om te lezen. Het boek leest als een trein door haar vlotte schrijfstijl en korte hoofdstukken. Kortom: een goed boek waarbij je je verstand op nul kan zetten.

Ik geef dit boek 3 sterren

Lydia Buist.

Uit de oude doos: De toeschouwers - Hilde Vandermeeren

Omdat ik de cover niet zo geweldig vond lag dit boek al een tijdje op mijn NTL stapel. Het was de winnaar van de Hercules Poirot Publieksprijs uit 2013, dus moest het toch wel een goed boek zijn.

Het verhaal:

Marion doet aan wedstrijd-kickboksen en heeft een vriendin waar ze mee spart en ook wel eens tegenover in de ring staat, Dana.

Dana heeft een dochter Chavi en omdat ze voor haar werk naar Japan moet en niemand heeft om Chavi op te vangen vraagt ze Marion.

Marion heeft vroeger als opvoedster in een internaat gewerkt, maar daar werd ze ontslagen. Chavi gaat naar een internaat en Marion moet haar daarheen brengen en haar op vrijdag ophalen. Het weekend moet ze dan bij Marion doorbrengen.

Eigenlijk ziet Marion dit helemaal niet zitten, Chavi zegt eigenlijk nooit wat en Marion heeft niets met kinderen. Omdat Dana echt niemand heeft, stemt Marion toe. De eerste keer dat Marion Chavi wegbrengt ziet ze een man en blijft naar hem kijken. De man geeft haar de kriebels en ze vertrouwt hem niet.

Wanneer er een vacature op het internaat komt, solliciteert Marion en ze wordt aangenomen. Nu kan ze Chavi in de gaten houden. Wanneer Marion vrij is wordt er een moord gepleegd op de school.

Chavi heeft het helemaal niet naar haar zin en wordt gepest, ze is één van de weinig getinte leerlingen op de school. Isabeau en Camille zijn de reltrappers op het internaat. Wanneer het  vriendinnetje van Chavi van de trap 'valt' en voorlopig niet op school komt is Chavi nog banger. Ze krijgt ingefluisterd dat zij donderdag aan de beurt is. Chavi bedenkt een plan om te ontsnappen uit het internaat.

Mijn mening:

Een boek wat lekker weg leest en met verschillende verhaallijnen die toch samenkomen in een plot.

Marion heeft vroeger iets meegemaakt op het internaat waar ze op zat, nadat haar ouders zijn overleden, en sindsdien is ze achterdochtig. Ze vertrouwt mannen niet en is haar baan verloren doordat ze onterecht mannen heeft beschuldigd van misbruik. Haar vriendinnetje van vroeger had haar iets verteld over een leraar en Marion heeft daar toen niet echt aandacht aan geschonken. Ze was ook nog maar een meisje. Doordat zij geadopteerd werd heeft ze haar vriendinnetje laten vallen met alle gevolgen van dien.

Het boek heeft veel personages die worden beschreven. Een beetje te veel vind ik. Zelfs de schilder die wordt vermoord heeft iets met het verleden te maken. Op zich wel heel goed gevonden en knap hoe de puzzelstukjes in elkaar vallen, maar het verhaal van Marion heeft niets te maken met leerling Isabeau of met lerares Marleen Vandeweghe. Eigenlijk vind ik dat het verhaal van Marion, maar ook van de andere personages, verder uitgewerkt had kunnen worden. Het zijn nu zoveel kleine verhaaltjes in één groot geheel.

Ondanks dit minpunt voor mij, heb ik toch van het boek genoten en het achter elkaar uitgelezen.

Ik geef De toeschouwers 3,5 ster.

Caroline Kuiper

Uit de oude doos: Niets is ooit - Toni Coppers

Met Niets is ooit maakte Toni Coppers zijn debuut als thrillerschrijver en werd genomineerd voor de Hercule Poirot prijs.

Niets is ooit is het eerste boek in de reeks rond Liese Meerhout.

Achterflap:

Na jaren te hebben rondgezworven in het buitenland, runt Simon de Vere een reclamebedrijfje in Brussel. Wanneer zijn vader Robert verongelukt, erft Simon diens zaak, een kleine maar gerespecteerde kunsthandel, in de buurt van de kleine Zavel. Maar  bij de begrafenis worden de zaken hoe langer hoe vreemder: zijn vader blijkt een uitstaande schuld te hebben bij schimmige mensen met weinig gevoel voor humor en met de onhebbelijke gewoonte om Simon te bedreigen. Als er in de zaak wordt ingebroken, leert Simon inspecteur Liese Meerhout kennen . Liese heeft haar handen vol met een al even vreemde misdaad: de roofmoord op een gastconservator van het Afrikamuseum. Dan blijkt het vreemde schilderij dat Simons vader zijn leven lang gekoesterd heeft en altijd dicht bij zich in zijn kluis had, verdwenen is........

Mijn mening :

Een paar maanden geleden is in september De vleermuismoorden verschenen van Toni Coppers. De samenvatting sprak me aan, het is het achtste deel in de reeks met Liese Meerhout. Ik was nieuwsgierig naar deze Vlaamse auteur en ik besloot om met deel één Niets is ooit te beginnen. Het was een aangename kennismaking met de auteur en de personages. Liese Meerhout werkt bij de politie bij de afdeling kunstcriminaliteit. We gaan ongetwijfeld Liese in Toni zijn volgende boeken nog beter leren kennen. Een heerlijk vooruitzicht, ik kan voorlopig vooruit met de boeken van Toni Coppers. In de eerste verhaallijn maken we kennis met Liese, ze werkt bij de kunstcriminaliteit. Ze heeft een vriend Hans en Liese zit in een dip met haar relatie. Ze stort zich dan ook helemaal op het werk: een roofmoord op een conservator in het Afrikaanse museum. Liese en haar manschappen staan voor een groot raadsel.

In de tweede verhaallijn maken we kennis met Simon de Vere, zijn vader is verongelukt en wanneer de afscheidsdienst net achter de rug is krijgt hij al gelijk de vraag wat doet hij met de zaak van zijn vader? Verkoopt hij het? Kort daarna wordt er ingebroken in de zaak van zijn vader. Hij maakt kennis met inspecteur Liese Meerhout. Vervolgens ontvangt Simon een dreigtelefoontje, ze eisen een behoorlijke geldbedrag en de duistere figuren laten het hier niet bij zitten. Liese en Simon kunnen goed met elkaar overweg en ze kunnen goed praten samen. Liese voelt zich op haar gemak. Simon is niet vies van  alcoholische drank, hij drinkt best veel.

Niets is ooit is een spannend verhaal die je meeneemt naar Brussel en Toni heeft Brussel mooi in kaart gezet door zijn gedetailleerde beschrijvingen. Toni schrijft vlot en het is, ondanks dat er Vlaamse woorden of uitdrukkingen in voorkomen, makkelijk te lezen. Ik ga zeker zijn volgende boeken lezen want ik wil Liese en Simon wel beter leren kennen en ik ben benieuwd naar hun volgende avontuur.

Leesplezier 4

Schrijfstijl 4

Plot 3

Spanning 3

Originaliteit 3

Psychologie 3

Ik geef Niets is ooit  3,5 ster.

Lydia Buist.

Uit de oude doos: Valse beloftes - Linda Castillo

Het verhaal

Politiechef Kate Burkholder zet alles op alles om de moord op de ouders van vier kinderen op te lossen en doet een zeer verontrustende ontdekking over de familie. Daarnaast wordt de omgeving ook geteistert door haatmisdrijven tegen Amish. Is er een verband?

Cover

Simpel. Een vrouwengezicht. Lege ogen. Is ze dood? Wat is er aan de hand?

Maakt wel nieuwsgierig.

Mijn mening

Dit is het derde boek dat ik van Linda Castillo lees. De eerdere boeken: Zwijgplicht en Voor altijd stil vond ik erg goed. Had dan ook heel veel zin om aan dit boek te beginnen. Het heeft wel de voorkeur om de eerste twee boeken ook al gelezen te hebben, zodat je de achtergronden en motieven van Kate beter begrijpt.

Net zoals in de vorige boeken speelt de Amish-gemeenschap weer een grote rol. Er worden al geruime tijd haatmisdrijven tegen hen gepleegd, misdrijven die steeds meer escaleren. En op een dag worden 3 volwassen Amish in een gierput gevonden. In eerste instantie lijkt het een afschuwelijk ongeluk, maar bij de lijkschouwing blijkt dat het om moord gaat.

Door haar eigen Amish-achtergrond raakt Kate meer dan persoonlijk betrokken bij de kinderen van de vermoorde ouders. Met name het meisje doet haar erg aan zichzelf denken en daarom vindt ze het moeilijk om afstand te nemen.

Het boek is goed geschreven. Je beleeft het verhaal vanuit het perspectief van Kate. Je denkt, voelt en (be)leeft met haar mee. Eenmaal begonnen in het boek vond ik het moeilijk om het boek weg te leggen. Waar ik ging, ging het boek. Ik had het dan ook in iets meer dan een dag uit. Ik hoop dat er snel een deel 4 in de reeks komt, ik kan niet wachten!

Ik wil deze serie zeker aanraden bij een ieder! Lezen!

4 sterren

Juul

Uit de oude doos: Verdieping X - Kim Moelands

Meedoen aan een boekraadspelletje en dan het geraden boek winnen omdat Kim Moelands en Thrillerlezers! een verbond hadden gesloten, het kan slechter ;-)

Een aantal dagen na het winnen van het boek Verdieping X valt het al in de bus, of eigenlijk moet ik zeggen: belt mijn buurvrouw aan om me het boek te geven die ze zo lief voor me heeft aangepakt. Ik heb namelijk, tot ergernis van de postbezorger, een smalle jaren 30 brievenbus en daar past geen boek doorheen.

Wat me gelijk opvalt is de cover, een half vrouwengezicht met donker haar hangend voor een bruin oog en een mond met rood gestifte lippen, een klein beetje uitgelopen in de fijne lijntjes (vast een roker ;-) ). Kim's naam in het rood, de N er een beetje uitvallend, en de titel in iets kleinere letters in het wit, in een lekker edgy lettertype.

De subtitel 'Bloed kruipt waar het niet gaan kan' duidt op een dubbele betekenis, bloed als in bloed en bloed als in bloedverwanten.

'Dit is het zesuurjournaal met Willen van Beek. Vannacht is een party in Club Energy in Utrecht uitgelopen op een drama: twaalf jongeren zijn overleden, achtendertig feestgangers raakten in coma en vechten nu voor hun leven. De politie en GGD tasten vooralsnog in het duister over de oorzaak. Van de meesten van hen is de identiteit nog niet achterhaald. We hopen in een volgend extra journaal meer te kunnen melden over het precieze aantal slachtoffers en de oorzaak.'

In een Utrechtse discotheek overlijden plotseling twaalf jongeren na het gebruik van de mysterieuze partydrug ELF. Tientallen anderen raken in coma, en hun toestand verslechtert met het uur. In het Academisch Medisch Centrum Midden vecht hematoloog Floor van Schaik voor hun levens. Hun bloed wordt in allerijl geanalyseerd door het commerciële bedrijfje Future Medical Blood, van Johann de Zeeuw, dat elders in het ziekenhuisgebouw is gevestigd. Floor's chef Victor de Kauw lijkt alle vertrouwen in FMB te hebben, en des te minder in haar. Wanneer De Kauw probeert Floor op non-actief te stellen, besluit ze om 's nachts in het lab van de Utrechtse bloedbank zelf wat proeven te nemen...

In de proloog lees je over een man die wakker wordt op een bed, in zijn arm zit een injectienaald. Hij vraagt zich af waar hij is en wat er aan de hand is, maar voor hij verder kan denken wordt hij alweer in slaap gebracht.

De hoofdstukken van het boek zijn onderverdeeld in de namen van de personen waar dat hoofdstuk over gaat, erg prettig want je vraagt je nooit af in wiens hoofd je nu zit.

Linda, gaat over Linda van Vliet, een 35-jarige laborante van de bloedbank…die ergens in haar leven een keus heeft gemaakt die weleens tot desastreuze gevolgen kan leiden. Zelf vindt ze het achteraf ook niet zo slim, maar ja er mee stoppen is nu even geen optie.

Melissa Donkers, dochter van gescheiden ouders. Haar moeder is Saskia van Vliet een carrièrevrouw, haar wat saaie vader is Evert Donkers en haar tante is Linda van Vliet. Melissa is al vaak verhuisd omdat haar moeder regelmatig van baan wisselt in haar zucht naar meer en beter. Nu wonen ze sinds kort in De Bilt en Melissa heeft nog niet zoveel vrienden op haar nieuwe school, maar gelukkig vinden ze haar daar cool en vragen haar mee naar een feestje. Ook is ze een beetje verliefd op Rowan, een van de populaire jongens op school en hij komt haar halen om naar het feest te gaan.

Floor van Schaijk, hematoloog in het AMCM. Ze runt samen met haar collega Victor de Kauw de vakgoep hematologie. Ze is gescheiden en woont samen met haar 2 katten Dirk en Doortje.

Merel, 4 maanden zwanger van Sven. Ze hebben 2 jaar een relatie en wonen sinds een half jaar samen. Merel is opgegroeid in de Bible Belt van Zeeland.

Sven, het vriendje van Merel. Wat gebeurt er met hem als hij bloed gaat doneren?

Vicky Hogendoorn, rechercheur bij de politie Utrecht belast met het onderzoek naar de naar de onwelwording en het overlijden van de bezoekers van de party.

Zwart voor zijn ogen. Schimmige contouren doemen op. Hij hoort een zacht gezoem op de achtergrond. Waar is hij? Voorzichtig draait hij zijn hoofd naar het geluid. Vanuit een apparaat lopen roodgekleurde slangen naar een doorzichtige zak die half gevuld is met rode vloeistof. Bloed? Zijn bloed?

Dan zijn er in het boek nog een aantal personen die geen eigen hoofdstuk hebben, maar die een belangrijke rol spelen in het verhaal.

Het boek neemt je mee…een beter woord, sleurt je mee in de belevenissen van de hoofdpersonen…je wordt meegezogen in hun angst, verdriet, afkeer, woede en voelt ook de verbazing, haat, wanhoop en de adrenalinekick op het moment dat zij dat voelen. Het verhaal boeit van het begin tot het eind en zelfs als je weet hoe het zit blijft het spannend. Worden de daders gepakt, gaan de slachtoffers het halen? Ik heb af en toe echt moeite moeten doen om het boek weg te leggen, zo spannend vond ik het.

Wat ik heel prettig vind aan de schrijfstijl van Kim, is dat ze de personen prima beschrijft, maar toch ook nog ruimte laat voor eigen invulling, eigen fantasie. Zo wordt het voor mij een boek met net dat beetje extra. Het enige wat ik een beetje jammer vind is dat je op het eind wel leest hoe het met Sven en Merel gaat, maar hoe en of Melissa haar leven weer heeft kunnen oppakken, dat miste ik wel. Want als echte muts wil ik uiteraard dat het met alle 'goede' mensen goed afloopt ;-)

Een klein foutje heb ik ook ontdekt, op de achterflap staat Floor van Schaik en op bladzijde 48 staat Floor van Schaijk….maar ach what's in a name ;-)

Voorin het boek heeft Kim geschreven: ' Voor Ann, Veel leesplezier!' Nou en dat heb ik gehad…ik geef het boek 4 bloedspannende sterren…

Max Bentow - Bloed en Veren

'Bloed en veren' - Max Bentow

“Nils Trojan is politiecommissaris in Berlijn. Op persoonlijk vlak worstelt hij met angstaanvallen  waarvoor hij naar psychologe  Jana Michels gaat. Tijdens deze sessies bemerken zowel Nils als Jana dat er sprake is van een bepaalde aantrekkingskracht maar beide voelen een belemmering om zich kwetsbaar op te stellen. Intussen gaat het politiewerk gewoon door en wordt Nils belast met een behoorlijk heftige zaak. Wanneer hij wordt opgeroepen naar een plaats delict, treft hij daar een gruwelijk tafereel aan. Voor zich ziet hij een bloedige massa waarin  het lichaam van een jonge vrouw ligt, ze lijkt te zijn gescalpeerd want haar blonde haren zijn weg. Wat deze zaak verder zo bijzonder maakt is dat er op het lichaam een verscheurd klein vogeltje op haar dode lichaam is achtergelaten, een goudvinkje.  Met dit beeld op zijn netvliezen start Nils het onderzoek op. Maar terwijl hij daarmee bezig is wordt er vrijwel meteen een tweede moord gepleegd. Opnieuw is het slachtoffer vrouwelijk en blond, en laat de moordenaar wederom een dood goudvinkje op het lichaam achter. Een jong meisje wat van dit alles getuige is geweest blijkt de dochter te zijn van het slachtoffer. Heel voorzichtig probeert Nils wat informatie van haar los te krijgen. Maar voordat hij daar kans toe krijgt is het meisje ineens spoorloos verdwenen. Samen met Jana gaat hij naar haar op zoek maar raakt daardoor intussen wel steeds verder verstrikt in de tentakels van de moordenaar. De druk is enorm hoog want het is inmiddels wel duidelijk dat deze seriemoordenaar nog maar net op dreef is geraakt.  Hij heeft een duidelijke voorkeur voor vrouwen met een blonde haarkleur. De jacht is geopend en Nils is vastberaden deze gek te stoppen. Maar dat gaat natuurlijk niet zo gemakkelijk. De moordenaar is sluw, geslepen, slim en snel. Hij is Nils elke keer net een stapje voor.”

Het begint al meteen goed want de cover van dit boek spreekt me enorm aan. Knallende kleuren tegen een strak wit-grijze achtergrond, de kop van een prachtige vogel. Het is op een dusdanige manier gefotografeerd dat je weet dat je geen roman gaat lezen. Na het lezen van de eerste pagina’s wordt het me als snel duidelijk dat ik een niet alledaags boek in mijn handen heb. Het is absoluut  ‘anders dan anders´. De manier van schrijven, het neerzetten van de personages en de aparte verhaallijn klopt, voor mij,  aan alle kanten. Precies dát is dan ook onderscheidend ten opzichte van andere boeken met een dergelijke thema. Ik kan me niet herinneren ooit eerder een boek te hebben gelezen wat hier op lijkt. Het is spannend, intrigerend,  meeslepend. Ik ben er meteen ook van overtuigd dat dit boek niet voor iedere lezer geschikt is. Het bevat behoorlijk gedetailleerde scenes, die tot in de puntjes worden verteld, zonder ook maar één moment vervelend of langdradig te zijn.

De spanningsboog is vanaf het begin meteen duidelijk aanwezig. Iets wat het gehele boek zo blijft en met tijden zelfs zo hoog wordt opgevoerd dat het een verleiding kan zijn voor sommige lezers om het boek even aan de kant te leggen. Het haast tastbare gevoel van angst, pagina na pagina. Ik vind dat absoluut knap van de auteur, een boek wat boeit vanaf begin tot het eind. Wat ik wel jammer vond, en dat heeft een reden, is hoe het verhaal afloopt. Het is een zgn ´open einde´ waarop een

vervolgdeel een hele logische stap zou kúnnen zijn. Als dat niet zo is dan is het een ietwat teleurstellend eind.

 Vanaf de eerste letters tot het laatste leesteken was ik helemaal in de ban van dit geweldige boek. Als je al zoveel hebt gelezen dan moet een schrijver wel van hele goede huize komen wil ik het 'blown away' gevoel krijgen. Max Benthow heeft met dit boek bij mij een voltreffer geschoten. Ik kan niet anders zeggen dat ik oprecht hoop op meerdere boeken van deze schrijver en zeker een vervolg op dit boek, het smaakt écht naar meer !!! Het is spannend, een pageturner; ik sloeg geregeld een pagina om terwijl ik de laatste zin nog niet eens had gelezen, zó nieuwsgierig naar het vervolg van het verhaal. Hóe krijgt iemand zulke dingen toch bedacht? Ik vraag me af of er ergens iemand met dezelfde gedachten rondloopt en er dan voor kiest om er géén boek van te schrijven.............

Voor wie het aandurft, ik geef dit boek 4 sterren