Bloed op zand - deel 4 (door Isa Maron)

‘Wat weten jullie?’ Aiden hield zijn handen om het koele glas van het bierflesje. Hij was in zijn stoel gaan zitten en had zich naar Charles en Ivette gekeerd. Vreemd, hoe je aan oude gewoontes vasthield ook als die nergens toe dienden. Zonden ze elkaar blikken toe? Wat vertelden ze elkaar met hun gebaren?

‘Lobatsky is dit jaar vijf keer in Nederland geweest.’ Charles liet een stilte vallen. ‘Vakantie, zo leek het aan de buitenkant.’

Aiden knikte. Aan de buitenkant leek het altijd ergens op, meestal op iets dat heel ver van de waarheid lag.

‘Scheveningen?’ vroeg Aiden.

‘Scheveningen,’ bevestigde Ivette. ‘Zandvoort, Rijksmuseum, Efteling.’

‘Efteling?’ Ondanks dat hij zich doorgaans nergens over verbaasde kon hij zich niets voorstellen bij de sluwe en emotieloze Lobatsky in een kinderpretpark. Papier hier. Dank u wel.

‘Keukenhof,’ vulde Charles aan. ‘En nog een paar van die toeristische trekpleisters.’

Aiden vroeg zich af of Charles veranderd was. Meer grijs, dat kon niet anders. Meer rimpels. Meer verdriet in zijn ogen wellicht, zoals zovelen van hen dat hadden, diep van binnen en onzichtbaar voor de buitenwereld, maar in een flits van een seconde herkenbaar voor zielsverwanten.

‘Rondom het Rijksmuseum,’ zei Charles, ‘hebben we onze grote vriend dit jaar drie keer gesignaleerd.’

‘Wat de eerste keer een gewoon bezoek leek,’ vulde Aiden ongevraagd aan, ‘had de tweede, en vooral de derde keer meer weg van het doen van onderzoek.’

Hij voelde hoe Ivette Charles aankeek. Hij had die blik van ‘hoe weet hij dat?’ vaak genoeg gezien om zich dat te herinneren. Hij zou willen dat het niet meer nodig was. Dat zijn kennis niet meer nodig was. Dat al die ellende… al die kinderen op het strand… al die wanhopige mensen… dat dat nooit meer zou gebeuren. Matthias. Hij had geen ogen nodig om zijn zoon te zien. De zoon die nooit meer zou veranderen, die voor eeuwig bleef wie hij toen was. Strijder. Gespierd. Kaalgeschoren. Met een alles overstijgende nonchalante grijns.

‘De laatste keer dat hij in Nederland was, hebben we veel activiteit waargenomen,’ begon Ivette te vertellen. ‘Veel beweging. Veel afspraken. Veel afspraken op één dag ook.’ Ze vertelde over de plaatsen die Lobatsky bezocht, de restaurants, coffeeshops en theehuizen, moskeeën en kerken, scholen en stichtingen.

‘Het meest opvallend,’ besloot de jonge vrouw, ‘is dat hij…’ Ze schraapte haar keel en liet een stilte vallen.

Wat kon er nou zo erg zijn dat zij het niet over haar lippen kon krijgen? Bedachtzaam bracht Aiden het bierflesje naar zijn mond en nam een grote slok. De hitte in huis was ineens overweldigend, verstikkend, het leek alsof hij gevangen zat in een kleine, veel te kleine ruimte, in de bloedhitte, zonder licht, zonder lucht, zonder een vriendelijke ziel in de buurt.

Dagen had hij zo gezeten. Hij hield zijn geest in bedwang met herhalen van de feiten. De briefing van de actie. De deelnemers. De middelen. De doelstellingen. Wat er precies gebeurde, op welk tijdstip, tot het moment dat ze overweldigd werden. En toen die feiten zijn neus uitkwamen nam hij zijn toevlucht tot sprookjes. Hans en Grietje. Repelsteeltje. De schone slaapster. De kikker en de prinses. Blauwbaard.

Alles, maar dan ook alles deed hij om weg te blijven van de gedachten die hem vermorzelden, die zijn ziel verscheurden, die zijn lichaam deden verkrampen omdat hij iets moest doen. Opspringen, om zich heen slaan, rennen, sloten openbreken, zijn kind redden en weggaan.

‘Het meest opvallend,’ herhaalde Charles met zachte stem.

Aiden zette zich schrap.
‘Is dat Lobatsky het graf van Matthias heeft bezocht.’

De nieuwe van Isa Maron!

‘De Noordzeemoorden; een vierdelige thrillerserie die de lezer meevoert van Amsterdam naar Texel, en verder langs de Noordzee. Op overtuigende wijze schiep Maron een wereld waarin de levens van rechercheur Maud Mertens en student Kyra Slagter samenkomen. Massaal raakten lezers in de ban van de verdwijning van Kyra’s zus Sarina. In Ritueel, deel 3 van de serie, komt het onderzoek naar haar vermissing in een stroomversnelling. Kyra en Maud beseffen dat de zaken waar ze aan werken groter zijn dan ze ooit hadden kunnen vermoeden.’

Isa Maron in de Thrillersalon

Zondag 18 januari 2015 trokken we met het team richting brouwerij De Prael voor de Literaire Thrillersalon met Simone van der Vlugt en Isa Maron.

Dit is het verslag van wat Isa Maron zoal te vertellen had tijdens het officiële gedeelte en het borrelen na afloop met onze bende.

Voor velen van ons bleek het onbekend dat Isa Maron een pseudoniem is. Na googlen bleek dat de twee die het wel wisten inderdaad gelijk hadden. Zo hadden we al een nieuwtje voordat het allemaal begonnen was.

Isa vertelt dat ‘Galgenveld’ in drie delen bij het AD verschenen is in een oplage van 500.000 stuks.

Dit heeft haar en de uitgever niks opgeleverd, alleen maar geld gekost. Toch is het een mooie manier geweest om nieuwe lezers te bereiken. De actie werd door de lezers hoog gewaardeerd en het boek is ook regelmatig doorgegeven aan anderen. Uiteindelijk zijn er van ‘Galgenveld’ 12.000 exemplaren verkocht. Rondom IJskoud is zo'n actie niet geweest, de serie moet het nu op eigen kracht gaan redden. En dat is best spannend.

Het voordeel van het schrijven van een serie is volgens Isa dat je langer de personages bij je houdt en je er zelfs aan kan hechten.

De Noordzeemoorden gaat vier delen bevatten. Deel 1: ‘Galgenveld’ en deel 2: ‘IJskoud’ zijn al uit. Deel 3 wordt in juni 2015 verwacht. De werktitel voor deel 3 is "Waterlijk" geweest, maar om diverse redenen is die het niet geworden. Wij mogen hier, onder een klein voorbehoud, de titel van deel 3 bekend maken:

‘RITUEEL’

Deel 4 zal in december 2015 gaan verschijnen. Over het aantal delen is wel discussie gevoerd, worden het 3 of 4 delen? Isa had zelf het gevoel dat ze het verhaal het beste in 4 delen kon vertellen. 

Voor alle delen stonden aan het begin de plotwendingen al vast. Zowel de lange verhaallijn als de korte verhaallijntjes. Al zijn er tijdens het schrijven wel dingen gesneuveld en juist ook weer bijgekomen.

A-film heeft interesse getoond in de serie en wellicht gaat het verfilmd worden. Isa weet al wie ze graag in de rol van Maud Mertens zou zien. Ze heeft het personage Maud Mertens namelijk geschreven met een vriendin in gedachte. Die vriendin is, toevallig, ook actrice (Carolien Jillissen).

Volgens een van de dames De Jong (van de Thrillersalon) zijn de boeken zeker niet geschikt voor alle leeftijden. Maar volgens Isa vertelt een leraar op Scholieren.com dat de boeken juist uitermate geschikt zijn voor middelbare scholieren. De boekverslagen zijn ook leuk om te lezen. De scholieren zien allemaal thema's en verborgen dingen in het boek. Isa denkt dan regelmatig: "Verhip, wat goed van mij!".

Als voorbereiding voor haar boeken heeft ze gesproken met rechercheurs. Ze heeft niet met de recherche meegelopen, zoals bijvoorbeeld Simone van der Vlugt wel heeft gedaan.

Isa heeft wel uitgebreid meegekeken met de opleiding Forensische Opsporing, de opleiding die Kyra Slagter uit de boeken volgt.

Wat natuurlijk wel zo is, is dat de oplossing van de zaken in de boeken sneller gaan dan in werkelijkheid. Maar ze vindt het ook leuk om juist een deel van die traagheid in de verhalen te verwerken.

Ze leest ook veel true-crime boeken, zoals:

- de Lijkschouw in de praktijk, niet goed voor de eetlust

- Evil, dat leest Kyra ook in IJskoud

- boeken over seriemoordenaars 

- enzovoort

Isa Maron is op latere leeftijd gedebuteerd na een carrière als marketeer in het bedrijfsleven. Nu heeft ze, naast het schrijven, een eigen bedrijf. Dit bedrijf coacht ondernemers die arbeidsongeschikt zijn geraakt.Soms is het wel zwaar, die twee banen naast elkaar: ‘Ik vlieg soms van gekte in gekte.’

En al droomt ze er van om (veel) meer tijd te hebben om de verhalen in haar hoofd te kunnen vertellen, wil ze niet stoppen met het coachen. Ook omdat ze uit de mensen en situaties inspiratie haalt.

Isa is moeder van vier zoons, drie zijn helemaal gek van voetballen. De oudste is profvoetballer bij Excelsior, verhuurd door Ajax. Ze probeert naar alle wedstrijden te gaan. Als ze dan in het stadion zit, stelt ze zich wel eens voor hoeveel mensen dat zijn, en dat vertaalt ze dan naar hoeveel boeken ze heeft verkocht (Galgenveld: 3x vol stadion van Excelsior, waar 3500 mensen in passen). En hoeveel gaaf zou zijn als ze dat zou verkopen (volle Amsterdam Arena, 50.000 mensen).

De tweede zoon speelt heel mooi gitaar en tekent graag. Hij mag volgens Isa ook het huis niet uit, want dan moet ze zijn mooie muziek missen, en dat wil ze niet...

Ze leest zelf ook graag. Onder andere Karin Slaughter en Patricia Cornwell hebben haar interesse. Al vindt ze Cornwell steeds minder worden (ben ik erg met haar eens!).

Tijdens het borrelen met de Bende blijkt Isa een topwijf te zijn. Heel open, lief en geïnteresseerd. 

Het was bijzonder haar te ontmoeten en ik kijk uit naar de volgende keer....

Juul

Thrillersalon 18 januari 2015 - een verslag van Moon

Zondag 18 januari, een dag waar al een tijdje over heen en weer gechat wordt. De bende mag weer los. De 'gang' is helemaal compleet, alles opzij, want de dames gaan op pad.

En ojee, ze gaan Amsterdam onveilig maken: op naar de Thrillersalon! Op naar Isa Maron en Simone van der Vlugt. Isa Maron waar de hele bende mee begon. Het eerste boek van De Noordzeemoorden, ‘Galgenveld’, gaf het startschot, voor een vriendschap over de chat van allerlei verschillende karakters allemaal met een andere achtergrond maar met één gezamenlijke passie, namelijk boeken.

Na elkaar te hebben ontmoet op Amsterdam Centraal ging de gehele bende op pad naar Brouwerij de Prael. Wat een gezellige locatie voor de thrillersalon, we zaten eerste rang en tijdens de koffie was het alsof we elkaar wekelijks zagen.

Ons bendelid Caroline is aankomende dinsdag jarig en dat laten we natuurlijk niet ongemerkt voorbij gaan. We hadden een mooi cadeau voor haar, ‘IJskoud’ van Isa Maron, en daar hoort natuurlijk een liedje bij.

Langzaam druppelden de schrijfsters binnen. Allereerst Annet de Jong en Carla de Jong, die deze middag hadden georganiseerd. Daarna kwamen ook Simone en Isa binnenwandelen. Carla en Annet interviewden Isa en Simone over hun laatste boek, maar ook hoe een serie boeken tot stand komt. Beide schrijfsters hebben over hun laatste hoofdpersonage meerdere boeken geschreven. Simone laat rechercheur Lois Elzinga meerdere avonturen beleven en Kyra Slagter gaat in de Noordzeemoorden op zoek naar de antwoorden met betrekking tot de vermissing van haar oudere zus Sarina, waardoor ze in meerdere avonturen verwikkeld raakt.

Je kunt de boeken natuurlijk los van elkaar lezen maar als je de gehele serie leest, komt je steeds meer over de hoofdpersonages te weten. Zo is in de boeken van Simone deel 3 wel echt een eindverhaal, daar vallen alle puzzelstukjes in elkaar, maar toch ook weer een kleine cliff- hanger, zodat, als Simone zou willen, ze een deel 4 kan gaan schrijven.

De boeken van Isa over Kyra en Maud zijn na vier delen wel echt één verhaal. Zo ziet Isa dit zelf ook. Persoonlijk kan ik bijna niet wachten tot juni, dan komt deel drie uit.

En in december deel vier, zo ligt het tenminste in de planning, voor Isa best nog een aantal deadlines te halen.

Nu hadden we ook een primeur wat betreft de titel van deel drie van Isa maaaaar die vertelt Juul jullie morgen!

Zowel Simone als Isa doet natuurlijk research naar haar boeken. Zo heeft Simone een aantal weken meegelopen met de Alkmaarse recherche en kreeg dan ook wel goede feedback van de teamleden over hoe een onderzoek in elkaar steekt, maar ook hoe een rechercheur zich zou moeten gedragen, al is Lois in Simones boeken niet altijd even volgzaam.

Isa leest veel, heeft ook contact gehad met twee rechercheurs en heeft mee gelopen op de opleiding voor forensisch onderzoek. Isa leest veel true crime boeken en heeft ook de lijkschouw in praktijk gelezen.. Ohh geweldig hoe luguber kun je lezen.

Van de boeken van beide dames zijn er al filmrechten verkocht, dit wil natuurlijk nog niet zeggen dat de serie of film ook echt uitkomt, maar er is interesse.

Van Simones boek ‘De reünie’ is men al bezig met opnames met in de hoofdrollen Thekla Reuten en Daan Schuurmans, maar er zijn ook plannen om ‘Het Laatste Offer’ van Simone uit te brengen op het witte doek. En één ding is dan wel zeker: Thekla Reuten speelt weer de hoofdrol, Thekla heeft de boeken van Simone gelezen en wilde heel graag de hoofdrol vertolken in ‘Het Laatste Offer’, maar de filmbazen wilde beginnen met ‘De reünie’, dus dan in allebei de hoofdrol, waar Simone persoonlijk erg tevreden mee is.

‘De Noordzeemoorden’ van Isa zitten natuurlijk nog voor een groot deel in haar pen, maar de rechten zijn al verkocht voor de gehele serie. Isa heeft zelf al wel het gehele verhaal in haar hoofd zitten, maar er kan natuurlijk nog wel tijdens het schrijven van alles veranderen. 

Hoe mooi is dat: er komen dus dit jaar nog twee delen van De Noordzeemoorden en van Simone komt in maart de historische roman ‘De lege stad’ uit. ‘De lege stad’ gaat over Het Bombardement. En dan ook nog de film, De reünie, die uitkomt. Voor mij reden temeer om de dames te blijven volgen. Ik kijk persoonlijk erg uit naar het vervolg van De Noordzeemoorden en ook naar de verfilming van De reünie.

Ook kwam helemaal uit Sittard, Wim Krings van Thrillerboek.nl met een paar mooie leestips: Hij raadde aan ‘Tribunaal’ van Andre Georgi over het Haagse oorlogstribunaal en ‘Dame Blanche’ van Elvin Post, een boek met allemaal geweldige hoofdpersonages en humor maar ook een goede thriller. Hij maakte ook een aantal prijswinnaars bekend en wel het beste thrillerdebuut: ‘Ik ben pelgrim’ van Terry Hayes (die nog steeds op mijn NTL lijst staat maar waar ik in de zaal zulke ja-knikkende gezichten bij zag dat deze echt hoger moet komen te liggen denk ik zo). De beste thriller van 2014: ‘Veroordeeld’ van Karin Slaughter en de beste Nederlandse Thriller ‘De kraamhulp’ van Esther Verhoef. Al met al een hele mooie lijst denk ik zo. 

Na het officiële gedeelte was er nog genoeg ruimte om even met Simone of Isa op de foto te gaan en om je boeken te laten signeren.

De bende van ellende ging natuurlijk nog niet naar huis, want door ‘Galgenveld’ is deze gehele bende ontstaan en daarom wilden wij Isa natuurlijk even extra bedanken en alsnog feliciteren met haar verjaardag. Onder het genot van Bier, Boekenpraat en Bitterballen (onze 3 B`S) werd de gezellige middag goed afgesloten met een gezellige onderonsje met Isa.

Al met al een super gezellige middag in een heerlijke entourage, maar vooral met enorm gezellige mensen om ons heen.

Morgen Juuls stukje dus…… ben je benieuwd naar de waarschijnlijke titel van deel drie van De Noordzeemoorden, lees dan morgen Juuls verslag van deze middag!

Op naar 17 februari: dan zijn Peter James en R.J. Ellory te gast bij Annet de Jong en Carla de Jong in de Thrillersalon.

Moon