Michael Berg ondervraagd

C: KW Kaldenbach

Michael Berg is het pseudoniem van Michel van Bergen Henegouwen. Hij werd geboren in Heerlen, studeerde Nederlands in Amsterdam en was leerling aan de Kleinkunstacademie. 
Eens kijkend naar hoe vaak hij genomineerd werd met zijn boeken voor bekende prijzen in Thrillerland, blijkt daar wel uit hoe men zijn boeken waardeert:

Het meisje op de weg shortlist Diamanten Kogel 2015 en shortlist Gouden Strop 2016

Heller shortlist Hebban Crimezone Thriller Award 2014 en tiplijst voor de Diamanten Kogel 2014

Nacht in Parijs winnaar De Gouden Strop 2013 voor het beste Nederlandstalige spannende boek van het jaar.
Hotel du Lac shortlist voor De Diamanten Kogel  en voor de Crimezone Thriller Award.
Een echte vrouw werd genomineerd voor Beste Nederlandse Vrouwenthriller van 2010

Ik las onlangs zijn nieuwste boek Broertje en kan niet anders zeggen dan dat ik genoten heb. Broertje was voor mij een enorme pageturner. Ik mocht Michael een aantal vragen stellen: 

*Bedankt voor dat ik dagenlang ABBAliedjes in mijn hoofd had! Draaide je zelf ABBA tijdens het schrijven van Broertje?


O nee. Ik draai nooit muziek als ik schrijf. En zeker geen Abba.


*Waarom ABBA trouwens? En wek nummer zou je nu luidkeels mee kunnen zingen?


Verstandelijk gehandicapten zijn vaak fan van een artiest. Mijn broertje, die verstandelijk gehandicapt is, houdt bijvoorbeeld heel erg van Frans Bauer. Als het maar vrolijke muziek is. De muziek van Abba is ook geschikt. Het leek me een aardig idee om Felix, de hoofdpersoon van Broertje, helemaal gek te laten zijn van Abba. Tijdens het tikken heb ik natuurlijk af en toe een liedje meegezongen. Maar heel zacht en nooit erg lang. Niet mijn muziek.


*Tijdens het lezen van Broertje vond ik het ongelofelijk hoe je Felix neergezet had. Je laat op een bijzonder goede wijze zien en voelen hoe het kan werken in het hoofd van een autistische jongen. Ik werd tijdens het lezen soms gewoon medekriegelig als Lotte antwoorden wilde of haast had. Ik begreep dat jouw broer autistisch is. Hoe geduldig was jij vroeger thuis met hem?


Ik was vroeger heel ongeduldig met mijn broertje. Behalve dat hij natuurlijk alle aandacht kreeg – en terecht – was hij soms een blok aan mijn been. Zeker als ik met vriendjes buiten speelde en ook nog geacht werd een oogje in het zeil te houden op mijn broer. Die situatie is nu anders. Na de dood van onze ouders ben ik samen met mijn jongste broer curator. Dat betekent dat we ons best doen om te achterhalen of onze broer gelukkig is of dat hij specifieke wensen heeft. Meer dan ooit moet ik proberen te achterhalen wat hij denkt en voelt. Dan loop je tegen grenzen aan. Heel lastig. Dat proces om te proberen te communiceren heb ik natuurlijk goed kunnen gebruiken voor Lotte en Felix.


* Heb je eventueel nog een zogenaamde expert mee laten lezen bij de scenes van Felix?


Nee. Iedere autist is anders. En als auteur ben je de baas over je materiaal. Maar ik kom wel vaak bij de instelling waar mijn broer woont en dan zie ik andere autisten en verstandelijk gehandicapten en hoor genoeg verhalen van de leiding om te weten dat wat ik beschreven heb realistisch is.


*Het verhaal speelt zich af in Frankrijk. Zoals de meesten bekend heb je jarenlang daar gewoond. Hoe is het om weer in Nederland te wonen?

Anders. Heel anders. Ik heb weer een sociaal leven. In Frankrijk leefden we erg afgelegen. Daar kwam ik achter toen Anna, mijn vrouw, overleed en ik daar erg in mijn eentje zat. Ik wilde weg uit het gehucht. Naar de kust, naar Amsterdam of misschien naar een ander land. Geen idee. Maar toen kwam ik tijdens een lezing in mijn geboorteplaats Heerlen een vrouw tegen die ik kende van 40 jaar geleden en die een paar maanden daar voor weduwe was geworden. Het klikte. Wat heet: we zijn heel snel gaan samenwonen. Eerst nog met twee woningen en na de verkoop van Frankrijk in haar huis, in Heerlen.


*Welke vervelende gewoonte viel je het meest op toen je weer dagelijks hier verbleef?

Het rijgedrag. Nederlanders moeten zonodig op je bumper rijden. Heel irritant. En mensen zijn over het algemeen behoorlijk onbeleefd.


*Wat mis je vooral van de gewoontes van de Fransen?


De pastis voor het middageten.


*En wat absoluut niet?


Fransen kunnen geen nee zeggen. Dat is heel vervelend. Je weet eigenlijk nooit wat je aan iemand hebt. Uitzonderingen daargelaten.


*Wat maakt Broertje anders dan al jouw vorige boeken?


Ieder boek is weer anders. Tenminste dat mag ik hopen, anders zou het wel heel saai zijn. Ik denk dat lezers het verschil met ander werk het beste kunnen aangeven.


*Hoelang schreef je aan het boek?


Lang. Anderhalf jaar.


*Nu is het enorm in dat thrillerschrijvers overstappen op het schrijven van een roman? Heb jij ook plannen daar toe?


Ik heb geen zin om een onderscheid te maken tussen romans en thrillers. Goed, ik ben officieel thrillerauteur en wil dat ook blijven, al was het alleen maar om de boekhandel niet in verwarring te brengen, maar feitelijk zijn al mijn thrillers gewoon spannende romans. Verhalen waar spanning of een mysterie een belangrijke rol speelt, maar waar de personages en de psychologie ook belangrijk zijn.


*Wat las jij dit jaar zelf en wat is of zijn wel aanraders vind jij?


Ik ben erg enthousiast over ‘Het dossier’ van Anya Niewierra en ‘Vrije val’ van Pierre Lemaitre. Momenteel lees ik ‘Vrienden voor het leven’ van Astrid Harrewijn, deel 3 van een drieluik. Een heerlijk, hilarisch boek. Kopen zou ik zeggen.


* Even wat andere vragen:


Voor welk Frans gerecht mogen ze jou wakker maken?

Gratins


Voor welk Nederlands gerecht trouwens?

Zuurvlees met frites


Hoe ziet jouw ideale vrije dag er uit?

Lang ontbijten, papieren krant (Volkskrant) , sporten (tennis) , borrelen met mijn lief en vrienden en daarna met z’n allen een goed restaurant in


Welk nummer hoor je het vaakst voorbij komen op Spotify?

Ik heb geen spotify


Wat verslind je op Netflix?

Ik kijk nooit Netflix


Wat gaat mee naar een onbewoond eiland waar je een jaar moet blijven?

Mijn nieuwe lief.

De vakantiekoffer van Michael Berg

Waar ga je heen op vakantie?

Ik ga nooit op vakantie, zeg ik altijd. Als fulltime schrijver ben ik altijd op een soort van vakantie. Deze zomer breng ik door in Frankrijk, in mijn huis in de Creuse. Van daaruit staan uitstapjes gepland. Eerst naar de Côte d’Azur waar mijn volgende boek zich afspeelt en waar ik locaties ga bekijken en daarna naar Bretagne, niet om te werken maar om oesters te eten. Die zijn daar namelijk super lekker. Gewoon op het terras van een café, geen bling bling, alleen maar slurpen met een glaasje rosé erbij.

Welke boeken gaan mee?

Ik heb in Frankrijk een hele stapel boeken liggen die gelezen moeten worden. Allereerst ‘Ik ben Pelgrim’ van Terry Hayes, wat jullie natuurlijk allemaal al gelezen hebben en waar ik veel goede dingen over heb gehoord en ook ‘Ik reis alleen’ van Samuel Bjork dat ik per se wil lezen. En dan zijn er nog de boeken van mij collega’s Patricia Snel en Ate de Jong met wie ik in juni door het land toerde: resp ‘de violiste’ en ‘de stalen madonna’. Genoeg leesvoer lijkt me, want er moet ook nog geschreven worden.

Welk boek raad jij ons aan om in de vakantie te lezen?

Laat ik schaamteloos zijn en mijn eigen boek noemen: ‘het meisje op de weg’. De thriller stond dit jaar twee keer op de shortlist voor een literaire prijs en heeft inmiddels een derde druk. Op naar de vierde dus! 
Verder wens ik jullie allemaal een fijne vakantie met veel mooie en spannende boeken!

Juryrapport Gouden Stropkandidaten

De jury van De Gouden Strop 2016, bestaande uit: Antoinette Hertsenberg juryvoorzitter 2016 (presentator Radar en Opgelicht?!), Bertjan ter Braak (chef Kunst & Cultuur van De Telegraaf en recensent thrillers), Roderick Nieuwenhuis (redacteur kunst- en boekenredactie NRC), Margo Rijke (inkoper bij boekhandel Van der Plas, Amsterdam) en Harriët Salm (recensent thrillers voor Trouw) had de volgende boeken voorgedragen ter bekroning met De Gouden Strop 2016 of een nominatie: 

Het meisje op de weg - Michael Berg (The House of Books) 
Drone - Bart-Jan Kazemier (Cargo)
 Stille grond - Hilde Vandermeeren (Uitgeverij Q) 
Lieve Mama - Esther Verhoef (Prometheus) 

Na sinds 2004 al vier keer genomineerd te zijn geweest voor De Gouden Strop, heeft Esther Verhoef vanavond met haar vijfde nominatie, Lieve mama (Prometheus), De Gouden Strop gewonnen. Verhoef ontving de prijs voor de beste Nederlandstalige thriller uit handen van juryvoorzitter Antoinette Hertsenberg op de Avond van het Spannende Boek, de aftrap van de Spannende Boeken Weken campagne.

Over De Gouden Strop
Inleiding

 De Gouden Strop bekroont de beste Nederlandstalige misdaadroman van het afgelopen jaar. De prijs is door het Genootschap van Nederlandstalig Misdaadauteurs (GNM) in het leven geroepen in 1986 ter promotie van het spannende genre. Dit jaar werden 97 ingezonden boeken geaccepteerd ter beoordeling van de jury. Ongeveer 11 procent van alle boeken die in Nederland verkocht worden is een thriller. De afzet van het spannende boek is in de eerste vier maanden van 2016 met 1,9% gestegen. En de afzet van het spannende E-boek steeg in het eerste kwartaal van dit jaar ten opzicht van het eerste kwartaal van 2015 zelfs met 13,5%. Het spannende boek zit in de lift. De 97 voorgedragen thrillers werden gelezen en beoordeeld op originaliteit, plotwendingen, boeiende karakters en onderscheidende wetenswaardigheden. Maar het belangrijkste element is, natuurlijk de spanning. Wat een variëteit heeft de jury gezien. Zij hebben zeer bloemrijk taalgebruik voorbij zien komen, maar juist ook heel stilistisch. Sommige boeken waren heel modern, anderen ademden vervlogen tijden. Een aantal boeken waren erg Hollands, anderen juist zeer mondiaal. En waar het ene boek vrij fantasievol was, bleef het andere weer griezelig dicht bij de werkelijkheid. Het samenstellen van de longlist was voor de jury van 2016 niet al te moeilijk. Zonder de andere ingezonden boeken tekort te willen doen, werden die titels echt onderscheidend bevonden. Bijvoorbeeld vanwege de vlotte pen en de dynamische sfeer, (Bijwerking van Heleen van der Kemp), of vanwege de actuele invalshoek, zoals Bot van Charles den Tex. Er is genoten van het geraffineerde karakter van een politicus in De Partijgenoot van Marjolijn Uitzinger en de Amerikaanse sfeer en het imaginaire vriendje in Scam alarm van Bavo Dhooge. En dan mogen de rake observaties van We moeten je iets vertellen van Marion Pauw en de internationale allure van Doodskopvlinder van Ross en Hartman ook niet onvermeld blijven. Maar dan de ultieme selectie en de keuze om niet de gebruikelijke vijf, maar vier titels te selecteren voor de shortlist van De Gouden Strop. Dat is een statement, volgens de jury. De jury vond de thrillers van Berg, Kazemier, Verhoef en Vandermeeren op basis van spanning, stijl en plot met kop en schouders boven alle andere titels uitsteken. Dit zijn veruit de beste vier thrillers van het afgelopen jaar. Dat is een boodschap waar de jury niet voor terugschrikt. 

Juryrapport over de genomineerden
Auteur: Esther Verhoef 
Titel: Lieve Mama
 Uitgeverij: Prometheus 
Esther Verhoef slaagt erin om in Lieve Mama de lezer in vliegende vaart door elf duizelingwekkende dagen in het leven van verpleegkundige Helen te loodsen. Gegrepen word je direct op de openingspagina’s van Lieve Mama, als je samen met de achttienjarige Ralf moet gissen over het lot van Brian, de jongen die op dat moment het huis van Helen en haar man Werner is binnengedrongen in de volle overtuiging een simpele roofoverval te kunnen plegen. Maar niets is wat het lijkt in deze thriller. En de grootste verdienste van Verhoef is de manier waarop ze dit verhaal laat uitdijen zonder de grip te verliezen. Een bezoekje aan de bouwmarkt verliest door Lieve Mama definitief haar onschuld. Dit is een thriller om in een koortsachtige avond uit te lezen en de waardige winnaar van De Gouden Strop 2016.

Auteur: Michael Berg 
Titel: Het meisje op de weg
Uitgeverij: The House of Books 
Michael Berg schreef met Het meisje op de weg een klassieke plattelandsthriller. De idylle van hoofdpersoon Anne en haar kersverse vriend, de spannende Guido, lijkt bestendig te zijn, hoe verschillend ze ook zijn qua achtergrond. Maar als ze een meisje vinden voor hun afgelegen huis, komt alles op losse schroeven te staan. De kernvraag wordt: hoe goed ken je iemand eigenlijk? Berg weet de klassieke droom van een leven op het Franse platteland mooi te vangen en het verhaal leest als een tierelier als de schillen rond Guido's verleden gaandeweg worden afgepeld. Het meisje op de weg is daarmee 'unputdownable', zoals het een goede thriller betaamt.

Auteur: Bart-Jan Kazemier 
Titel: Drone 
Uitgeverij: Cargo 
Drone is een intrigerende thriller over een spijkerhard machtsspel. We volgen Ava Rodenburg, Minister van Defensie, die onder zware persoonlijke en politieke druk de Tweede Kamer ervan probeert te overtuigen dat het een high-tech drone moet aanschaffen. Tegelijkertijd maken we kennis met Eliot Koler, een oud-Afghanistan militair die betrokken raakt bij de verdwijning van gevoelige data van Rodenburgs ministerie. Aan de hand van die twee verhaallijnen doet Kazemier uit de doeken welke uitwerking machtsverlangen in de politiek heeft. Dat verhaal overtuigt mede dankzij de geloofwaardige personages. Bij alles wat Kazemier schrijft, denk je: dit gebeurt echt. Een knappe prestatie. En een akelige gedachte. 

Auteur: Hilde Vandermeeren 
Titel: Stille grond 
Uitgeverij: Q
In Stille grond neemt Hilde Vandermeeren twee thema’s bij de kop die allebei iets intrinsiek duisters en mysterieus hebben. Een eeneiige tweeling die elkaar op jonge leeftijd uit het oog verliest en een sekte rond een charismatische leider. Het levert een boek op van internationale allure en niet alleen omdat het verhaal in Schotland speelt. De schrijfster, zelf de helft van een eeneiige tweeling, schrijft geloofwaardig en vaardig. De plotopbouw is zodanig, dat de spanning nooit wegloopt. Een sterk geschreven thriller die niet in de boekenkast mag ontbreken. 

c: CPNB