Ommekeer van Sophie Esther

Titel: Ommekeer
Auteur: Sophie Ester (Pseudoniem)
Publicatiedatum: november 2017
Uitgeverij: Ellessy



Achterflap:
... en wanneer de dreiging zachtjes is binnengeslopen en stukje bij beetje alle veiligheid doet vervagen, is optimisme het enige wapen dat nog rest ...

Een arrestatie na een verkeersovertreding in San Francisco is het begin van een serie aanslagen. Het begint met de moord op de agent en zijn vrouw, vervolgens een overval op het bureau waar de arrestant gevangen zit. De overval is bijzonder gewelddadig: slechts een enkeling overleefd het. De dader ontkomt. 
Op de muur van het politiebureau staat met verf geschreven: 
Nobody messes with Robert Dayle!
Het is volkomen onduidelijk wie Robert Dayle is en wat zijn connectie met de vermoorde agent is. Maar vanaf dat moment maakt Dayle jacht op diens gezin. Waarom weet niemand. Hij is vastbesloten ze te pakken te krijgen. Een kat en muis spel volgt, wie is slimmer? Wie heeft de langste adem, wie zet de juiste zet? Wie speelt de laatste pion en zorgt ervoor dat Robert Dayle gestopt wordt. 

Een actie met enorme gevolgen. 
Een psychopaat versus een weerloos gezin. 

Hun leven zal nooit meer hetzelfde zijn.


Mening
De kinderen van het gezin Vanhoven moeten na een familiedrama op de vlucht. Met zijn vijfen, Steven, Jamey, Robin, Vincent en Carol proberen op een nieuwe plek met nieuwe namen een nieuw leven op te bouwen.
Hoe het gezin moet overleven en keer op keer een hernieuwde start moet opbrengen wordtop een beklemmende wijze weergegeven en de kracht in het boek is vooral het weergeven hoe het moet voelen voor de personages

Het leest lekker weg door de erg prettige schrijfstijl van Sophie Esther. Alleen had ik als kritische veellezer wel al snel regelmatig dat het allemaal wat te toevallig en voorspelbaar werd. Het gegeven van een gezin waar vader en moeder van vermoord worden en de kinderen in getuigenescherming gaan is leuk bedacht. Dat de moordenaar Robert Dayle  de gasten ontdekt waar ze met  zijn vijfen zijn gaanwonen, maakt het spannend. Vervolgens moeten ze uitelkaar verspreid gaan wonen en dan wordt het snel echt allemaal te toevallig. Als elk van de vijf steeds opnieuw gevonden wordt, zakt de spanningsboog enorm in. En dat is echt jammer! Ook dat terwijl ze elke keer weer gevonden worden de een doodleuk bij de ander gaat werken en ze dus weer makkelijker te vinden zijn, geeft je het idee dat het verhaal zo wel te simpel gaat worden.
Je merkt bij het lezen dat deze auteur inspiratie heeft, creatief is en lekker kan schrijven. Iemand er wat strenger bovenop die wat laat schrappen en de toevalligheden er uit haalt en dan verwacht ik  dat het volgende deel een boek lang spannend kan blijven.

Plot 3,5
Spanning 3,5
Orginaliteit 4
Psychologie 4
Schrijfstijl 4

3,5 kraai voor Ommekeer

Dagboek van een getuige van Astrid Holleeder

Titel: Dagboek van een getuige

Auteur: Astrid Holleeder

Uitgeverij: Lebowski

Publicatiedatum: oktober 2017

Achterflap:

Waar Judas het verhaal is over de beslissing om te getuigen tegen haar broer Willem Holleeder, gaat Dagboek van een getuige over de consequenties van die ingrijpende beslissing. Wat zijn de gevolgen geweest voor het leven van de familie Holleeder: voor moeder Stien, zus Sonja, de kinderen en hun partners, de kleinkinderen, en vooral: voor Astrid zelf?

Dagboek van een getuige geeft een inkijk in het leven van iemand die noodgedwongen moet onderduiken en voor wie niets ‘normaal’ is. Van boodschappen doen tot een dagje naar het strand met de kinderen: niets is zonder risico. Of daar ooit verandering in komt, zal de toekomst leren. In 2018 vindt het proces tegen broer Willem plaats.

Dagboek van een getuige is een onthullend boek over hoe justitie met ‘gewone’ getuigen omgaat, en is het ontroerende relaas van een vrouw die afscheid heeft moeten nemen van een werkzaam leven, van een moeder die probeert het goede te doen voor haar kinderen en kleinkinderen, van een zuster en vriendin die haar omgeving altijd op sleeptouw neemt, én van een getuige in de zaak tegen haar broer: Astrid Holleeder. 

Mening:

Ook ik las Judas, net zoals half Nederland dat deed. Ik vond het verhaal toen verbijsterend. Wel had ik een aantal bedenkingen bij het boek en zo vond ik bijvoorbeeld dat er wel heel veel herhaling in het geschrevene zat. Met de helft van Judas was het verhaal ook al duidelijk en schokkend geweest. Echter; herhaling werkt bij veel mensen om het beter door te laten dringen en de kleine groepw aar het juist irriteert is te verwaarlozen, dus ik snap het gebruik er van. Dat er vanzelfsprekend een vervolg zou komen, kon je op je klompen aanvoelen. Je zou als uitgever gek zijn als je zo'n verkoophit niet nog iets verder uitwringt. Als je dan leest hoe de auteur zelf van het verdiende geld van boek 1 haar beveiliging kan verbeteren, gun je de vrouw de hoge verkoopcijfers. Ook van dit boek.

Wat een treurigheid  hoe justitie omgaat met belangrijke getuigen. En wat een gevaar liep (en nog steeds natuurlijk) deze vrouw terwijl ze dacht beveiligd te worden. Armoe troef hoe de overheid geen geld wil steken in een veilig onderkomen. Ik vond bijna dit boek nog verbijsterender. Hoe deze vrouw vanzelfsprekend niet meer kan werken en bijna alles zelf moet betalen. Hoe apparatuur niet bleek te werken en ga maar door.

Echter kwam ook in dit Dagboek van een getuige en herhaling voor van Judas en had ik opnieuw het gevoel dat het beknopter had gekund. Ik ging sneller door de bladzijdes heen op een gegeven moment, omdat ik het op dat punt dan wel wist.

Conclusie is dat ook dit boekje intrigerend is om te lezen, zeker nu kijkend hoe iemand probeert iets van een leven te maken met zoveel dreigend gevaar. Het is simpel geschreven en dus voor iedereen makkelijk leesbaar. Maar ik had iets meer diepgang prettig gevonden. Maar voor een kijkje in de wereld van hoe  justitie werkt in een belangrijke zaak, misschien wel de belangrijkste zaak in Nederland, een aanrader.