Win Clownkiller! GESLOTEN

Onze Vlaamse Ann, die regelmatig een recensie schrijft voor Thrillerlezers, schreef een geweldige recensie over Clownkiller van Peter Perceval. Wij verloten een exemplaar van dit bijzondere boek. 

Wat moet jij daarvoor doen?
1. Je zoekt het antwoord op de vraag hoeveel kraaien gaf Ann dit boek
recensie Ann
2. Je stuurt jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com met in de betreftregel: clown
3. Onder het bericht op het blog kan je zetten aan welke clown jij herinneringen hebt voor een extra kansje
4. Je wacht op de uitslag


Waar gaat Clownkiller over?
Alessandra Vaccaro, door haar collega's en oversten bij de Antwerpse politie bestempeld als 'een gevaarlijk wijf', is met ziekteverlof wanneer ze toevallig getuige is van de aanslag op de bekende stand-upcomedian Jimmy Jansen. Voor ze het goed en wel beseft, zit ze midden in een steekspel tussen verschillende politiediensten, tegen de achtergrond van terreurdreiging niveau 4. Maar Alessandra gaat, zoals altijd, koppig haar eigen weg, al zet ze daarbij veel op het spel. Want in de coulissen van de comedywereld is niets wat het op het eerste gezicht lijkt. 

De favoriete boeken van 2017 door onze Zuiderbuurrecensent

Krijg je eind november een berichtje van Ink met de vraag : Zeg, kan jij misschien eens jouw boeken top 3 van 2017 samenstellen ?  Overenthousiast zoals ik ben antwoord ik ‘Tuurlijk’ !   

Nu zijn we reeds december en zijn de titels zo door mijn kop aan het razen.  Een top 3 … ‘ons’ Ink denkt dat dat makkelijk is, maar euh … niks is minder waar.   

2017 … welk boek ‘popt’ zo op in mijn hoofd ?  ‘Meedogenloos’ van Scott Bergstrom.   

5 seconden later.   Oh, maar ‘De varkens’ van, de voor mij toen nog onbekende, Koen van Wichelen was toch ook een verrassende ontdekking. 

10 seconden later.  Sterre Carron toverde dit jaar nochtans ook weer 2 pageturners van jewelste tevoorschijn.  Zowel ‘Carta’ als ‘Puta’ deden je weer sidderen en beven.  En mijn hart ging weer vreselijk tekeer als ik de passages over Bert (en mezelf) las :-) 

15 seconden later.  Oh wacht, ‘Deal’ van Johan Deseyn en ‘In de val’ van S.L. Grey waren ook toppers ! 

20 seconden later.  Straks vergeet ik ‘Clownkiller’ van Perceval nog te vernoemen.  Een Vlaamse thriller met een serieuze dosis humor … me like. 

Enkele dagen later : potverdorie, ‘Negendoder’ van Ule Hansen was het eerste boek van 2017.  Een thriller die zelfs in mijn lijst ‘beste allertijden’ staat. 

Nog enkele dagen later : Aaaaargh … Inki, ik trek bijna al mijn haren uit mijn hoofd !  Wat doe je me toch aan ?   

Dus beste noorderbuur, ik lap jouw bericht aan mijn been … ik maak er een top 5 van !  Dat verdien ik vanwege de kopzorgen die je me gaf èn dat verdienen de auteurs die deze vernoeming waard zijn. 

1.       Meedogenloos van Scott Bergstrom.   

Een YA-thriller om U tegen te zeggen. ‘Meedogenloos’ is het eerste deel in de Cruelty-reeks rond de weerzinwekkende Gwendolyn.  Wanneer haar vader plots verdwijnt ontpopt ze zich van een nobody tot een temperamentvolle doorzetter.  Een hachelijke, gevaarlijke zoektocht doorheen Europa.  ‘Meedogenloos’ is een harde YA-thriller, het personage  van Gwen is zeer goed weergegeven  waardoor je je als lezer direct verbonden voelt met haar.  Het kaft is om  van te smullen (ja, hier ben ik weer met mijn zwakte voor covers) en het blauwe lettertype geeft het verhaal een erg apart cachet !  In mei 2018 komt het 2^de deel, nl. ‘Hebzucht’ uit…een boek waar ik ENORM naar uitkijk ! 

2.       Negendoder van Ule Hansen.  

Deze afgrijselijke thriller is een topper.  Ik geef eerlijk toe dat ik 2 pogingen ondernomen heb om te starten in dit boek, maar de tweede maal zat ik direct in het verhaal.  Ule Hansen (een schrijversduo) neemt de tijd om een bastion aan personages te introduceren.  Maar eens je mee bent, is het smullen van de conversaties en (ja sorry, maar daar hou ik nu eenmaal van) misselijkmakende passages.  Het plot komt als een dief in de nacht tevoorschijn en voor je het allemaal goed beseft is deze klepper uit. 

3.       Het noordwater van Ian McGuire. 

De schrijver neemt je mee naar de walvisvaart in 1859 (Engeland).  Het verhaal is rauw en hard, maar oh zo levendig beschreven.  Zeker geen boek voor tere zieltje, want er komt best wel wat dierenleed in voor.  Doorzettingsvermogen, fraude, misbruik, … onderwerpen die McGuire niet uit de weg gaat en (nogmaals) zeer cru neerpent. 

4.       Slender man  van Guido Eekhaut.  

Een donkere cover die me direct aantrok.  En het is ook dat grauwe dat Eekhaut als een constante in zijn verhaal gestopt heeft.  Het verhaal speelt zich af in Londen, waar Charlie samenwoont met haar vriendin Nicky.  Toevallig ziet Charlie een moord gebeuren in het appartement bij de buurvrouw of beeldt ze zich dit maar in ?  De auteur hanteert een zeer leuke schrijfwijze en heeft het vermogen om vanaf de eerste bladzijde een onderhuidse, ondraaglijke spanning in het verhaal te weven waardoor het levendige Londen iets minder hip lijkt. 

5.       Ken mij niet van Nadine Barroso. 

Don’t judge a book by its cover … ofwel hou je van deze cover ofwel vind je deze maar niks.  Zeer beklijvend verhaal dat mede dankzij de prachtige schrijfstijl van Barroso een topper is van het voorbije jaar.

Dus medelezers tot hier mijn top 5, die trouwens in onwillekeurige volgorde werd gerangschikt.  En eigenlijk meer een top ik-weet-niet-wat is geworden, want de boeken die ik eerst heb vermeld behoren eveneens in mijn tiplijst van 2017 !

En nu aftellen naar dat nieuwe jaar waarin waarschijnlijk weer tal van nieuwe boeken en verrassende ontdekkingen de lijst van 2018 zullen aanvullen.  Een nieuwe Sterre Carron, ‘Krijtman’ (C.J. Tudor), ‘Dochter van het moeras’ (Karen Dionne), ‘Vogelvrij’ (Kasper van Beek), … Het wordt weer een topleesjaar ik voel het ! 

Ann

Prettige feestdagen iedereen en maak er een boektastisch jaar van !

Clownkiller van Peter Perceval

Titel : Clownkiller

Auteur : Peter Perceval

Uitgeverij : Witsand Uitgevers

ISBN : 978-94-9201-189-3

Spotlights on. Denderende gitaarriff van Jimi Hendrix. Gestamp van de voeten van duizenden fans. Oorverdovend lawaai van een uitbundige meute. ‘Zijn jullie er klaarrrrrrrrrrrrrr voorrrrrrrrrrrrrrrr?’ Aanschouw mij, Jimmy Jansen, 40-er en stand-up comedian. Vlak voor mijn allerlaatste optreden word ik de keel doorgesneden en hup mijn ingewanden belanden mooi neergekwakt voor me op de grond. En dat allemaal in het Sportpaleis mensen !

Terwijl OCAD, de burgemeester en tal van andere politionele beroepsmensen ervan overtuigd zijn dat het hier gaat om een terreurdaad houdt Allessandra Vaccaro, agente in ziekteverlof, voet bij stuk : dit is moord, geen aanslag. Tot IS toch de aanslag opeist.

‘Hebben je collega’s iets gezegd over terreurdreiging ? Ik heb morgen een moslima met een keizersnee.’

En met een overdonderende openingszin stapt ook Perceval voor de tweede maal opnieuw binnen in de wereld der thrillers. De glanzende in het oog springende cover doet het reeds vermoeden : dit is een thriller waar een serieuze hoek van af is, totally opposite (ja, er worden af en toe gewillig met Engelse woorden gestrooid) van een zwaar beladen thriller . In de muziekwereld kennen we uptemponummers, maar ‘Clownkiller’ kan je weliswaar met stip als uptempo boek bestempelen.

Het boek leest als een hazewind, vooral in het begin doet het aan alsof het geschreven is door een Duracell konijn dat speed nam. Als lezer word je direct geconfronteerd met de energie die bijna constant door het verhaal ruist. De bruisende kracht aan het begin van het hele circus is geen constante, dat hoeft ook niet en dat kon ook niet. Dat zou je als lezer niet kunnen volhouden, maar je voelt wel aan dat die explosie van overdaad nodig was en bij het hele concept hoorde. Het bombastische neemt na enkele hoofdstukken geleidelijk aan plaats voor ander gevat leesplezier.

Buiten een typfout/drukfout is er eigenlijk weinig negatiefs te melden. Ach ja, misschien minder toegankelijk voor een Nederlands publiek, maar langs de andere kant : Noorderburen laat jullie voluit charmeren door de prachtige Vlaamse taal die Perceval doorspekt met een flinke dosis humor en directheid, een aanpak die jullie vaker hanteren dan de doorsnee gereserveerde Vlaming.

Is het één en al humor en ironie ? Neen, toch niet . Er komen enigszins op tijd en stond tussen de krachtige dialogen door ook emotionele momenten hun kop opsteken. Gesprekken waaruit eenzaamheid en zelfreflectie naar de voorgrond treden. Een kwinkslag naar Vlaamse zaken (Jejoen, de bottinnekes, …), Antwerpen anno 2017, de onderlinge werking van verscheidene politiediensten, … materies die de auteur niet uit de weg gaat. Dat vleugje kritiek dat tussen de regels door gelezen wordt is gewoonweg simpel : genieten !

De karakters, zowel de belangrijke als de individuen op de achtergrond, worden één voor één erg overtuigend beschreven. Geen ruwe schets, maar erg to the point uitgediept waardoor je soms het gevoel krijgt dat Perceval zich op bepaalde momenten moet teruggetrokken hebben op zijn eigen eilandje waar hij zich dan totaal vereenzelvigend moet gevoeld hebben met zijn personages. En ja,

elke auteur zal dit wel herkennen, maar deze geaardheden liggen zo ver uit elkaar dat de kloof tussen x en y zeer opvallend is waar je merkt dat er best wel een serieuze inleving gevraagd werd.

Kleine noot in de zijlijn : De verklarende woordenlijst die zich bevindt aan het eind van het boek was misschien beter vermeld bij aanvang.

Kortom, ‘Clownkiller’ is hip, flashy, grappig, ad rem en doet je meermaals luidop grinniken.


Een zeer verdiende 5 kraaien !
Ann