Wie ontvangt een gesigneerde Afgekocht?

De winnaar van Afgekocht is geworden:

Ans Stier

Van harte gefeliciteerd en veel leesplezier

Winactie met Afgekocht

Dit keer hebben wij een winactie met Afgekocht van Nancy Elferink.
Afgekocht vertelt het verhaal van de familie van Brakel, die het stadse leven verruilt naar wonen in een kleine gemeenschap. Zij kopen een leegstaande woning, waaraan nog veel moet worden geklust. Aline moet al snel vaststellen dat zij het zich allemaal wat idyllischer had voorgesteld dan het in de werkelijkheid is. De buurtbewoners zijn zwijgzaam; het lijkt zelfs of het gezin wordt ontlopen. Ook puberzoon Jordy maakt nog niet zo makkelijk vrienden. Hij wordt opgeschrikt door een glurende gestalte, waarvan hij meent dat het hun nieuwsgierige buurman is. In huis gebeuren er vreemde dingen en bijna gelooft het gezin dat het er spookt. Wanneer er ongelukjes gebeuren en een brand uitbreekt, komt het gezin steeds meer te weten over het verleden van hun huis op het Meijershof. En als er dan ook nog een rechercheteam op de voorvallen wordt gezet, weten ze dat het menens is. Is er kwade opzet in het spel, en zo ja waarom?

Klinkt goed toch?
Wat moet je doen om een kans te maken op dit boek:
1. Onderaan dit bericht zie je tekentjes van social media. Door op het facebook icoon te drukken, kan je de actie delen.
2. Tevens geef je antwoord op de vraag wat Nancy vertelt over haar volgende boek. Is ze al bezig met een nieuw manuscript. Het antwoord kan je vinden in het interview wat donderdag online kwam. Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com o.v.v. Afgekocht
3. Extra kans in de loting met hieronder reageren waarom je het boek graag zou willen lezen.

ps: extra leuk is dat het boek persoonlijk gesigneerd wordt voor jou!

Nancy Elferink ondervraagd

Nancy Elferink, geboren en getogen in het mooie Borne. Inmiddels echtgenote en moeder, maar nog altijd wonende in het oosten van ons land.
Als kind was zij al erg creatief. Voornamelijk met tekenen en knutselen, maar ook op jonge leeftijd schreef zij al graag korte verhalen en gedichten.

In september 2017 behaalde zij met haar verhaal de longlist in de Droomverhalen wedstrijd van uitgeverij aquaZZ. In oktober 2017 kwam haar boek Afgekocht uit.


*Wil je je voorstellen aan de hand van vijf kenmerken?
Creatief, rechtvaardig, doorzetter, eigenwijs, gevoelsmens.

*Wanneer kwamen bij jou de schrijfaspiraties bovendrijven?
Eigenlijk als puber al. Alleen toen besefte ik het niet. Ik had een gedichtenwedstrijd gewonnen en haalde hoge cijfers met mijn opstellen. Mijn lerares Nederlands zei mij ooit dat het knap was dat ik beeldend kon schrijven. Pas tijdens mijn zwangerschap ben ik weer gaan schrijven. Het duurde toen nog jaren voordat ik besloot een fictieverhaal te schrijven. Een voorval op vakantie waar ik het fijne niet van wist was toen mijn inspiratie.


*Kon je er mee omgaan dat je boek afgewezen werd door een uitgeverij?
Ja hoor. In eerste instantie had ik helemaal geen vertrouwen in mijzelf. Het was eerder dat ik het niet op wilde sturen omdat ik bang was ‘uitgelachen’ te worden. Niet serieus genomen, als je begrijpt wat ik bedoel. Dat een uitgever uiteindelijk wel iets in mijn verhaal zag was alleen maar dankbaar. Een afwijzing is zeker geen schande. Voor mij alleen maar een stimulans om nogmaals kritisch naar mijn manuscript te kijken.


*Hoe kwam je op het idee van Afgekocht?
Dat weet ik niet meer. Waarschijnlijk omdat de koop van ons huis destijds ook niet vlekkeloos liep. En het verhaal van Sjakie, tja. Waarschijnlijk door verhalen uit het verleden.


*Heb je dingen uit je eigen omgeving in het boek verwerkt?
Ja, dat denk ik wel. De plaatsnaam is fictief maar ik denk dat ik onbewust mijn eigen dorp heb omschreven, al klopt het niet helemaal. Het huis bijvoorbeeld zit echt alleen in mijn hoofd.
Ik denk dat ik zeker dicht bij mijzelf ben gebleven omdat dat simpelweg makkelijker schrijft. Het dorp, het politiebureau, het bejaardentehuis, ik had dat duidelijk voor ogen.

*Welk personage heeft het meeste van jouzelf meegekregen?

Ik denk Aline.


*Wat doe je naast het schrijven?
Nadenken waarover ik kan schrijven terwijl ik het wasgoed in de wasmachine gooi. Verder word ik soms op de werkvloer verwacht en als ik dan even tijd over heb lees ik graag een boek of ben ik te vinden in de bibliotheek die wij hebben opgezet voor en door de dorpsbewoners van Bornerbroek en omgeving.


*Haal jij inspiratie uit je werk als agente?
Dan moet ik eerst even iets rechtzetten. Ik ben buitengewoon opsporingsambtenaar in dienst van de politie en dus geen agente. Mijn inspiratie haal ik uit verhalen van anderen, eigen waarnemingen of belevingen en dat aangevuld met eigen fantasie. Alles is dus puur fictie, al vraag ik mijzelf soms wel af; hoe zou die ene agent reageren? Voor een boek moet het niet allemaal binnen de lijnen blijven. Dat dood de creatieve geest, toch? Aan de andere kant scheelt het zeker dat je het proces kent. Dat lekker aandikken, uitbuiten en naar eigen hand wegzetten.


*Hoe ziet jouw schrijfroutine er uit?
Routine heb ik niet. Dat wil zeggen, ik plan mijn schrijftijd niet.  Ik kan soms wel uren schrijven en het de volgende dag schrappen tot twee regels.
Voordat het zover is dat ik het verhaal opschrijf is er al wel een heel proces verstreken.
Ik heb namelijk wel een opbouw qua schrijfproces.
Eerst bedenk ik wat ik wil vertellen. Als ik dat helder heb komen de karakters. Die werk ik eerst uit. Ik maak een soort mindbord van personages en locaties. En dan moet ik nog bedenken hoe ik het verhaal opbouw. De tijdlijn, de spanning etcetera.

*Wie leest mee tijdens het schrijven?
Niemand.
Als ik vastloop of bijvoorbeeld twijfel aan de zinsopbouw lees ik het thuis voor. Ik krijg dan eerlijke feedback en soms geniale tips van man of kinderen.  Het is dus niet dat ze daadwerkelijk meelezen, maar ik krijg zeker wel steun en advies.



*Ben je inmiddels al aan een volgend manuscript begonnen?
Jazeker. Hihi. Ik zeg verder niets.


*Lees jezelf graag?
Jazeker! Om eerlijk te zijn denk ik ook dat je een lezer moet zijn, wil je schrijven. Of zeg ik nou iets heel stoms? Het ontbreekt mij vaak wel aan tijd. Met drie kinderen die sporten ben je bij elke vereniging gelijk verplicht vrijwilliger. Tevens heb ik samen met de beheerster van het dorpshuis een bibliotheek opgericht waar ik menig uurtjes doorbreng. 

*Zo ja, wat is jouw favoriete boek aller tijden?
Die heb ik niet. Ik heb vele mooie boeken gelezen.
Elk boek heeft zijn eigen charme. Ik vond De poppenspeler van Warschau bijvoorbeeld erg indrukwekkend, Het land van mijn vader van Lori Benton onwijs mooi. De mooiste thriller vond ik Ik reis alleen en de Doodsvogel. Momenteel lees ik Harlan Coben. Zijn boeken vind ik ook geweldig. Verder lees ik graag de boeken van Simone van der Vlugt. Zie je nou wel, ik kan gewoon niet kiezen.

*Met welke schrijver zou jij wel eens een avondje willen bomen over schrijven?
Als ik nu moet kiezen zou ik Harlan Coben of Samuel Björk zeggen. Dat zou tof zijn! Ik denk wel dat het eerder luisteren wordt dan kletsen.

Wat andere vragen:
*Wat maakt jou gelukkig?
Zo cliché, maar mijn eerste antwoord is mijn gezin.
Verder kan ik echt genieten van de kleine dingen om ons heen. Hoe mooi is het om een vogeltje te zien pikken aan een vetbol, narcissen te zien groeien of een klein kind mogen aanschouwen die vrolijk door de regen huppelt. Heerlijk toch?

*Aan wat denk jij nog steeds met schaamte terug?
Ik heb genoeg knullige dingen gedaan, maar ik schaam mij niet zo snel. Ik deel eerder mijn knulligheid omdat ik er vaak zelf om kan lachen. Dat was in mijn pubertijd wel anders hoor. Toen schaamde ik mij diep, toen ik voor de ogen van die knappe jongen linea recta de bosjes in fietste. 

*Wat is jouw quilty pleasure op eetgebied?
Wat een ‘gemene’ vraag voor iemand die (eigenlijk altijd) op dieet is! Ik probeer de gedachten aan al die lekkere dingen juist te verbannen, maar het eerste wat in mij op komt zijn chipito’s. Je kent ze wel, die wormpjes waar je gele vingers van krijgt. Het liefst een opengetrokken zak waardoor de chips al behoorlijk zacht zijn geworden en het nog beter aan je gehemelte blijft plakken. Maar ja, meestal zijn de chips al op voordat het zacht heeft kunnen worden.
Toch houd ik ook van een stukje kipfilet met eigengemaakte kruidenboter gemaakt van graskaas of een lekkere dikke zure bom van de visboer.


*Welk muzieknummer wil je nooit meer horen?
Onze kinderen zijn nogal muzikaal dus ik hoor geregeld allerlei liedjes voorbijkomen. Ik kan daar erg van genieten. Ik heb geen muzieknummer dat ik nooit meer zou willen horen, maar ik ben niet echt fan van dancemuziek, rap of piratenmuziek.


*Met welk bekend persoon zou je wel een beschuitje willen eten?
Ik kan mij nog herinneren dat ik, jaren geleden, met onze kinderen in de auto zat en luisterde naar een CD van Keith Urban. We zongen luidkeels mee en aan het einde van de song zei ik dat ik met die zanger wel een keer een beschuitje zou willen eten.
Toen we thuis wederom luisterden naar muziek van Keith Urban riepen mijn kinderen in koor; ‘Oh papa, met die zanger wil mama een beschuitje eten!’

Boekenduel met Afgekocht van Nancy Elferink

Nancy Elferink, geboren en getogen in het mooie Borne. Inmiddels echtgenote en moeder, maar nog altijd wonende in het oosten van ons land.Als kind was zij al erg creatief. Voornamelijk met tekenen en knutselen, maar ook op jonge leeftijd schreef zij al graag korte verhalen en gedichten.In september 2017 behaalde zij met haar verhaal de longlist in de Droomverhalen wedstrijd van uitgeverij aquaZZ.

Afgekocht is het tweede boek van Nancy Elferink wat uitgekomen is. Het eerste boek, Cliff van Fishersbay kwam onder haar meisjesnaam, Nancy van Brakel, als selfpub uit bij Free Muskateers.

Afgekocht is eind november 2017 uitgekomen als paperback met 342 bladzijden bij AquaZZ.

De deelnemers aan dit boekenduel zijn Renee Snijder en Ink Kroon

Voor het lezen…

Ink:

Ik zag de omslag steeds op mijn mobiel voorbij komen en kon er niets van maken tot ik hem als boek in handen kreeg. Een intrigerende foto blijkt het te zijn. Orgineel en aandacht trekkend.

Renée:

Ik moest even goed kijken wat het nou allemaal precies was op de cover. Ik zag een jongen zitten in een positie waaruit ik de conclusie trek dat hij verdrietig is. De rand er omheen is me eerst nog wat onduidelijk, maar dan zie ik dat het een gat in de wand is.
Wat zou er gebeurd zijn?
De achterlap verteld mij over een huis waar iets vreemds gebeurd is.
Het lijkt me spannend, maar de kreet psychologische thrillerroman doet mij denken dat ik die spanning vooral in het psychologische zal gaan vinden.
Ik ben benieuwd.


Het verhaal…
Familie van Brakel verhuist van de stad naar het platteland naar een woning waar behoorlijk aan geklust moet worden. Het lijkt de famile heerlijk om in een dorp te wonen waarbij onderlinge contacten nog de gewoonste zaak van de wereld zijn. Het blijkt echter al snel dat de familie in het dorp ontlopen en genegeerd wordt. Bovendien gebeuren er wonderlijke op dat moment onverklaarbare dingen in het huis…
Het blijkt een huis met een verleden te zijn.

Tijdens het lezen...

Ink:
Het boek start met een jongen waar duidelijk kindermishandeling speelt. De stukken met Sjakie staan schuin gedrukt en worden in ik vorm verteld.
Het verhaal leest lekker weg in een makkelijke schrijfstijl met niet te veel moeilijke woorden.
In de verhaallijn met Sjakie die nogal jong is vind ik de gedachten niet altijd even congruent. Ik snap de reden van de auteur die ietwat te snel wat duidelijk wil maken, zoals bij het zichzelf snijden en de uitleg waarom. Maar een kniesoor die daar oplet.
Tijdens het lezen gaan je gedachten veel kanten op wat er toch met het huis Meijershof aan de hand kan zijn. Wat is de bedoeling van de vreemde buurman? Wat heeft toch die Sjakie met het verhaal te maken. Hoe gaan de verhaallijntjes toch samenkomen?
Wat is afgekocht eigenlijk? Afkopen is i n één keer een bedrag betalen om af te komen van een verplichting zegt Google
Sjakie roept ,door wat Nancy schrijft wat hem overkomt in het huis waar hij opgroeit, zwaar medelijden op. Zeker daar het mij laat denken aan het werk waar dit dagelijkse kost was.

Renée:
Het verhaal leest aangenaam. Je wilt weten wat er met het huis is. Je wilt weten wat er gebeurt is en wat de personages in het boek ermee te maken hebben. De hoofdstukken worden elke keer afgesloten met echte cliffhangers die er ook voor zorgen dat je verder wilt.
Er zijn wel erg veel personages in het boek. Ik moest steeds even goed nadenken van wie is dit nou ook alweer.
Het verhaal wordt al spannender en spannender. De 2^e helft was in sneltreinvaart uit. Ik wilde het boek niet meer opzij leggen. Je raakt steeds meer betrokken bij de familie van Brakel. Gaat het goed komen met de familie binnen het dorp. Blijven ze in het huis of keren ze terug naar de stad of keert zelfs het noodlot zich helemaal tegen ze.
Het einde kreeg een wending die ik eigenlijk al aan zag komen, maar dat neemt niet weg dat ik het een goed plot vond.

Na het lezen

Ink:
De korte hoofdstukken laten je vrij snel door het boek gaan. Het werkt perfect om steeds nog even verder te lezen dan je van plan was. Zo is het boek al snel uit.
Op  de helft van het boek wordt duidelijk wie in ieder geval de volwassen Sjakie in het boek is. Ik heb twijfel of dit niet veel te snel voorgegeven wordt. Kan de spanning er zo wel inblijven. Maar Nancy stuurt je een bepaalde richting in en je voelt alle puzzelstukjes inelkaar vallen. Totdat...je fout bleek te zitten. Goed op het verkeerde been gezet. Zelfs zo dat ik nog even contact op nam met de schrijfster.
Wel heb ik een voor mij minpunt op te merken en daarbij heb ik tijdens het lezen rekening gehouden met dat ik meer thuis ben in de jongerentaal ( dus de straattaal), maar wat staat er een enorme rij ouderwetse woorden in het boek. Alsof ik heel wat jaren teruggeworpen werd. Woorden als ergens van smikkelen, een grietje of een knakker.
Een vriendin die veel hoger in het land woont, vertelde dat bij hun het gewone dagelijkse woorden zijn. 
Ook komen er een stoot mensen in voor die dan ook nog weer familie op 1 of andere wijze zijn, dus wel wat opletten.

Renée:
Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Volgens de omschrijving op de cover is het boek een Psychologische thrillerroman. Naar mijn idee mag het ook zeker de titel thriller dragen en toch denk dat het boek voor roman liefhebbers ook een aanrader is. Voor een breed publiek dus.
Het taalgebruik is ook echt uit de omgeving waar het boek zich afspeelt. Goed gedaan.
De karakters uit Afgekocht komen echt tot leven en je hebt echt met de mensen te doen. Je wilt ze wel influisteren uit welke hoek het gevaar komt.  Je wilt verder lezen. Hoe gaat het aflopen. Komen ze levend uit de strijd.
Nancy kom maar snel op met een volgend boek.

Conclusie

Ink:
Een prima boek dat lekker wegleest met mooie plotwendingen tot een goed plot verwerkt. Wel echt te veel personen in het boek waardoor je regelmatig denkt wie was dat dan ook alweer. Het woordgebruik is heel persoonlijk mijn minpunt. Iemand die veel meer op de hoogte is dan de doorsnee 40 plussers van jongerentaal , zal zich eerder storen aan ouderwetse woorden .  Maar misschien als je hoog rechts in het land woont, geniet je misschien juist weer extra. Denk ik.
3 kraaien van mij.

Renée:
Gezien mijn leesplezier, maar toch wel een verwachtte plot voor mij geef ik Afgekocht van Nancy Elferink een dikke 3 ½ kraai.

De favoriete boeken van Nancy Elferink

Nancy Elferink bracht onlangs het boek Afgekocht uit. Wat las en leest deze auteur zelf graag?

In mijn beleving was ik als kind meestal aan het tekenen en gedichtjes schrijven. Lezen was niet zo mijn ding. Toch, nu mij de vraag wordt gesteld welke boeken ik door de jaren heen las, betrap ik mij erop dat ik wel degelijk boeken las.
Het begon met de kinderbijbel. Het oude testament, wat een prachtige verhalen vond ik dat. Een broer die werd verkocht, een reus die werd gedood met een slinger en een steen…hoe spannend!

Ook was ik verzot op de avonturen van Wipneus en Pim en later De vijf als detectives van Enid Blyton.
In mijn jeugd was ik vooral fan van Paul Biegel en Guus Kuijer. Mijn lievelingsboek- ik denk dat ik die nog steeds heb- was ook van Guus Kuijer.

De korte verhalen over Madelief in ‘Grote mensen daar kan je beter soep van koken’ vond ik te gek.

Op de Havo moest ik opeens boeken in allerlei talen lezen. Beowolf was verplicht en voor Duits boeken over de Biedermeiertijd. Bah.
Wat handig dat (oud) leerlingen uittreksels hadden. Als ik dan wel een boek las dan was het de dunste die ik kon vinden.

Las ik dan helemaal niet? Tuurlijk wel. Ik kon heerlijk zwijmelen bij de verhalen over een zuster die verliefd werd op een knappe dokter of een stugge buurman die toch een charmeur bleek te zijn. Yep,
de Bouquetreeks.

Kennen jullie de boekjes uit de jaren zestig, de Saffier reeks? Ik heb ze
allemaal. Nou ja, bijna allemaal want er ontbreekt nog steeds 1 nummer (welk nummer weet ik niet meer). Samen met een vriendin struinde ik alle rommelmarkten af op zoek naar de ontbrekende nummers op mijn lijstje. De laatste tien heb ik niet eens meer gelezen, het was gewoon een hebbedingetje geworden.

Aan het eind van die periode maakte ik kennis met boeken van Gerard Reve, Marjan Berk en Simon Carmiggelt en daarna stortte ik mij op waargebeurde verhalen. Einde zwijmelperiode dus.

Een favoriet boek heb ik niet. De boeken die mij het meest zijn bijgebleven zijn van veel later. Ik ben alleen zo slecht in het onthouden van titels. Het is mij ook niet vreemd dat ik een boek uit de bibliotheek meeneem en er dan pas veel later achter kom dat ik het al een keer heb gelezen.
Nadat ik in 2000 bij de Amish in Lancaster ben geweest heb ik een hele periode boeken van Cindy Woodsmall en van Wanda Brunstetter gelezen.
En toen kwam Harlan Coben en stortte ik mij op wat spannende boeken.

Om toch een boek te noemen wat mij is bijgebleven roep ik Spoorloos van Jane Casey (Eén van de weinige boeken waar ik de titel nog van heb onthouden).
En nog recenter Samuel Bjork. Laat deel drie maar komen!
Ook hou ik enorm van onze ‘eigen’ schrijfsters zoals Simone van de Vlugt en Linda van Rijn, om er maar even twee te noemen.

Joh, er zijn zoveel goede boeken. En er komen er steeds meer bij!

De boekenkast van Nancy Elferink

Hoe divers is jouw boekenkast?

Ik heb thuis maar een kleine boekenkast. Eerder een stelling. Daar staan voornamelijk boeken in die ik nog wil lezen. Alle gelezen boeken (die ik niet wil bewaren) gaan naar de bibliotheek.
Misschien moet ik dat even uitleggen.
Met het verdwijnen van de bibliotheek en de biebbus heeft de beheerster van het dorpshuis mij gevraagd om samen met haar een soort van bibliotheek op te zetten. Geen registratie en inlevertermijn. Zie het maar als een hele grote boekenkast. Je mag lenen of ruilen. We begonnen ooit met één kast, maar hebben nu zo’n 10.000 boeken. Allemaal geschonken door lezers. Zo houden we het hele dorp aan het lezen en laten we de lezers kennis maken met menig auteur.
Ik ben er elke donderdag te vinden. Het is een beetje mijn kindje geworden.
Op de vraag hoe divers is je boekenkast, kan ik dan zeggen heel divers! We hebben drie kasten met Nederlandse en Vlaamse auteurs, een kast vol streekromans, een kinderafdeling, romans, thrillers, oorlogsboeken, waargebeurd, buitenlandse boeken, enkele erotische boeken, fantasy en hobbyboeken.

Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

De thrillers en romans staan op alfabetische volgorde. We krijgen alleen ruimtegebrek waardoor we boeken soms bovenop moeten leggen. Dubbele boeken leggen we erachter. Enkele schrijvers hebben een eigen plankje gekregen zoals bijvoorbeeld Ludlum, Tom Clancy, Agatha Christie en Nicci French.
De andere boeken staan op kleur en de kinderboeken zoveel mogelijk op leeftijd.
Thuis ligt alles gewoon kriskras door elkaar.

Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt? Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?

Hmmm, mooiste qua inhoud? Geen flauw idee. Er zijn zoveel mooie boeken. Ik heb thuis nog wel twee boeken van Stefan Ahnhem staan (Zonder gezicht en Negen). Ik vind de cover van Zonder gezicht dan ook supermooi. Ook Duizend schitterende zonnen van Khaled Hosseini staat nog op de plank. Deze boeken kan ik nog niet goed wegdoen, maar zullen op den duur wel uit mijn boekenkast verdwijnen en plaats maken voor andere boeken die ik wil bewaren. Zo werkt dat bij mij hahaha.

Belandt elk boek in de kast of doe je ze ook makkelijk weg?

In mijn enthousiasme geef ik bijna alles weg. Mooie verhalen wil ik graag delen. Ik vergeet dan weleens dat niet iedereen dezelfde smaak heeft.
Boeken die mij niet konden bekoren mogen nog niet eens aan de ‘stellingkast’ ruiken.


Lees je veel?

Te weinig. Ik schat dat ik op jaarbasis zo’n twintig boeken lees. Ik kom simpelweg tijd te kort. Als ik niet moet werken, schrijf ik. Bovendien vindt mijn gezin dat ik af en toe sociaal moet doen. Ik denk dat ze dan bedoelen dat ik moet poetsen hihi.

Waar lees je het allerliefste?

Het liefst lees ik in bed of languit op de bank. Sinds ik een leesbril heb is dat niet altijd handig, maar zie hier mijn oplossing!
Ik lees trouwens ook op mijn mobiel of tablet hoor. Handig in wachtkamers enzo. Maar mijn voorkeur gaat nog altijd uit naar een papieren boek.

Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

Wipneus en Pim, Saskia en Jeroen, De vijf als detectives, Grote mensen daar kan je beter soep van koken van Guus Kuijer en Briefgeheim van Jan Terlouw. Die laatste twee heb ik nog.

Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

Lezen was verplicht in ons gezin. Ik moest van mijn ouders om de drie weken naar de bibliotheek. Maar om eerlijk te zijn kan ik mij niet dat niet goed herinneren. Wel dat ik vaak op de woensdagmiddag in de bieb was. Ik lees trouwens nog steeds samen met mijn moeder boeken.

Leen je wel eens boeken uit?

Niet meer (mams niet meegerekend). Ik krijg ze toch niet terug. Dus boeken die ik echt nog even wil houden, of voor mij gesigneerde exemplaren leen ik niet meer uit. Andere boeken geef ik met liefde weg.

Nog even een leuk weetje;

Elk jaar zetten wij deze kerstboom. Hoe gaaf?!

Alvast fijne feestdagen en op naar weer een supermooi leesjaar!


Liefs, Nancy Elferink

Net uit:

Afgekocht van Nancy Elferink

Afgekocht vertelt het verhaal van de familie van Brakel, die het stadse leven verruilt naar wonen in een kleine gemeenschap. Zij kopen een leegstaande woning, waaraan nog veel moet worden geklust. Aline moet al snel vaststellen dat zij het zich allemaal wat idyllischer had voorgesteld dan het in de werkelijkheid is. De buurtbewoners zijn zwijgzaam; het lijkt zelfs of het gezin wordt ontlopen. Ook puberzoon Jordy maakt nog niet zo makkelijk vrienden. Hij wordt opgeschrikt door een glurende gestalte, waarvan hij meent dat het hun nieuwsgierige buurman is. In huis gebeuren er vreemde dingen en bijna gelooft het gezin dat het er spookt. Wanneer er ongelukjes gebeuren en een brand uitbreekt, komt het gezin steeds meer te weten over het verleden van hun huis op het Meijershof. En als er dan ook nog een rechercheteam op de voorvallen wordt gezet, weten ze dat het menens is. Is er kwade opzet in het spel, en zo ja waarom?

Wat komt uit in december?

Wat een mager rijtje van de boeken die in december uitkomen he? Dat doen ze , denk ik, om iedere boekenwurm even adem te laten halen. Er kwam in 2017 zoveel boeken uit en dan ook best nog veel leuke die veel op hun ik-wil-hem-lijstje schreven. Even laten zien dat je niet altijd maar je lijstje langer wil maken.Ik heb al wat brochures binnen die laten zien wat er in het voorjaar gaat uitkomen en wees maar niet bang dat er geen leuke boeken meer gaan uitkomen. Help!
Voor nu de boeken die ik kon vinden die uitkomen in de laatste maand van het jaar:

Driest van Dinie Bell op 1 december

Drie personen vertellen het verhaal van Driest: een minderjarig meisje dat berecht is als volwassene, Imke en Mercedes. De veroordeelde zit de haar opgelegde straf uit in een vrouwengevangenis. Daar wordt het haar bepaald niet makkelijk gemaakt door haar medegedetineerden. Ze treiteren en belagen haar wanneer ze maar kunnen. 

Imke is een introvert meisje dat opgroeit met een liefdevolle moeder en een strenge vader. De laatste denkt alleen maar aan geld verdienen en heeft geen oog voor de noden van zijn dochter. Daarbij kan ze in zijn ogen niet veel goed doen. Mercedes is Imkes tegenpool; ze is extravert en weet van zich af te praten. 

Wat hebben deze drie meisjes met elkaar te maken? En wie is toch die 'hij' aan wie de veroordeelde steeds refereert?

Dinie Bell (1956) schreef haar eerste werk voor een verhalenwedstrijd van de Kunststichting Eindhoven. Haar verhaal werd opgenomen in de bundel 'Beeldspraak'. In 2011 debuteerde Bell met de roman 'Alsjeblieft papa...' Uitgeverij Palmslag publiceerde daarna achtereenvolgens de psychologische thrillers 'Achtervolgingsdrift' (2013), 'Hysteria' (2014) en 'Knekelhuis' (2015).

Afgekocht van Nancy Elferink op 1 december (al uitgekomen inmiddels)

Afgekocht vertelt het verhaal van de familie van Brakel, die het stadse leven verruilt naar wonen in een kleine gemeenschap. Zij kopen een leegstaande woning, waaraan nog veel moet worden geklust. Aline moet al snel vaststellen dat zij het zich allemaal wat idyllischer had voorgesteld dan het in de werkelijkheid is. De buurtbewoners zijn zwijgzaam; het lijkt zelfs of het gezin wordt ontlopen. Ook puberzoon Jordy maakt nog niet zo makkelijk vrienden. Hij wordt opgeschrikt door een glurende gestalte, waarvan hij meent dat het hun nieuwsgierige buurman is. In huis gebeuren er vreemde dingen en bijna gelooft het gezin dat het er spookt. Wanneer er ongelukjes gebeuren en een brand uitbreekt, komt het gezin steeds meer te weten over het verleden van hun huis op het Meijershof. En als er dan ook nog een rechercheteam op de voorvallen wordt gezet, weten ze dat het menens is. Is er kwade opzet in het spel, en zo ja waarom?



Mijn zus van Michelle Adams op 5 december

"Mijn zus'(My Sister) van Michelle Adams is een thriller in de traditie van Clare Mackintosh (Mea culpa en Ik zie jou) en S.K. Tremayne (De ijstweeling)

Irini is een jonge anesthesist met een bewogen jeugd. Vlak voor haar vierde verjaardag is ze door haar ouders weggegeven aan een tante. Het hoe en waarom van de keuze haar te verstoten en haar zus te houden, heeft ze nooit begrepen. Haar oudere zus Elle neemt gedurende de jaren af en toe contact met haar op, maar altijd loopt dat noodlottig af. Wanneer Elle haar laat weten dat hun moeder is overleden, stemt Irini ermee in om naar huis te komen. Daar realiseert ze zich al snel dat het verleden van haar familie complexer is dan ze ooit had kunnen bedenken. Niet in de laatste plaats omdat ze achter de werkelijke drijfveer van haar ouders komt. Elle speelt ondertussen een sinister spel, waardoor Irini nu pas écht in de problemen komt…

Michelle Adams groeide op in Engeland en woont tegenwoordig op Cyprus. Sinds ze op haar negende voor het eerst Stephen King las, is ze verslaafd aan thrillers. Mijn zus is haar debuut.


Voor ik je loslaat van Marieke Nijkamp op 12 december

Een spannend en ontroerend verhaal over vriendschap, schuldgevoel en opgroeien als buitenbeentje in een gesloten gemeenschap.
Corey en Kyra groeien samen op in het afgelegen plaatsje Lost Creek in Alaska en zijn hun hele jeugd onafscheidelijk. Tot Corey verhuist. Het afscheid is moeilijk, maar Corey belooft terug te komen om haar vriendin op te zoeken.
Een paar dagen voor het zover is, krijgt Corey het schokkende bericht dat Kyra dood is aangetroffen - drijvend onder het ijs. Ze is er kapot van en kan niet geloven dat Kyra zelfmoord heeft gepleegd, zoals wordt gesuggereerd. Ze voelt gewoon dat er iets niet klopt.
Eenmaal terug in haar geboorteplaats groeit haar wantrouwen en raakt ze er steeds meer van overtuigd dat Lost Creek geheimen heeft, geheimen die ze niet begrijpt, maar die haar de koude rillingen bezorgen. In de donkere winter van Alaska gaat ze op zoek naar antwoorden terwijl de sfeer in het dorp steeds grimmiger wordt...