Top 3 Thrillers 2022 van Jolanda

 

Mijn top 3 lijstje van dit jaar werd bíjna een Nederlands feestje. Bijna, want uiteindelijk bleek een Spaanse er net bovenuit te piepen. Nooit eerder las ik zo veel Nederlandse thrillers en ik was echt blij verrast door de kwaliteit. En ik weet zeker dat er op mijn leeslijstje van 2023 weer diverse Nederlandse thrillers zullen staan.

Maar nu eerst mijn top 3 van dit jaar:

 

Nr. 1 Het boek van de zwarte uren – Eva García Sáenz de Urturi

 

Mijn hart maakte een sprongetje toen ik las dat van De witte stad-trilogie nog een vierde deel verscheen. Ik had echt genoten van de voorgaande drie delen maar dacht dat ik voorgoed afscheid had moeten nemen van inspecteur Unai López de Ayala. Ik had het mis. En wat was ik daar blij mee want ik heb dit vierde deel weer verslonden. Wel moesten we de interactie met zijn wederhelft Alba missen in dit boek, maar dat mocht voor mij de pret niet drukken. Ik vond ‘m weer geweldig en hoop nu stiekem dat er ook weer een deel 5 gaat komen.

 

 

Nr. 2 Vuurduivel – Nathalie Pagie

 

Mijn eerste kennismaking met de boeken van Pagie en wat voor één. Ik dacht even in een horror van Stephen King beland te zijn want zelfontbrandingen…. brrrrr, dat hakt er wel meteen in. Gelukkig bleek het geen horror te zijn (niet mijn lievelingsgenre) maar wel een steengoede thriller! Eentje waar je het flink warm van krijgt. Spannend, vlot, levensecht én goed geschreven. Echt een thriller waar mijn lezershart blij van wordt!

 

 

Nr. 3 Onbreekbaar – Marieke Damen

 

Als laatste van mijn lijstje nog een boek van een Nederlandse thrillerschrijfster. En ik ga me in een hoekje zitten schamen dat ik niet eerder meer Nederlandse thrillers oppakte. Want ook deze vond ik razend goed! Een boek vol plotwendingen die je met geen mogelijkheid ziet aankomen. Het hield me continu op het puntje van mijn stoel. En ik kan nu echt nooit meer gewoon naar het liedje ‘Papegaaitje, leef je nog?’ luisteren. Ieja, deja…… POEF!!

 

 

Ik beloof dus beterschap: in 2023 nog meer Nederlandse thrillers lezen. Beloofd!

 

Jolanda

De favoriete drie van 2022 van Wendy

 

Wat vonden de teamleden van Thrillerlezers de beste boeken die zij lazen dit afgelopen jaar?

Vandaag vertelt Wendy over haar favoriete boeken:

2022 was voor mij een jaar waarin ik door omstandigheden weinig heb kunnen lezen. 

Maar gelukkig heb ik wel de juiste pareltjes uitgekozen en gekregen. 

Hierdoor was het nog lastig om er 3 uit te kiezen. Maar deze zijn het geworden:

 

3. Met Onbedachte Rade van Marie José Verweij. 

Zeer blij verrast was ik door deze geweldige debuut thriller. Een goed opgebouwd verhaal met een heerlijke schrijfstijl. 

Eef is op jonge leeftijd betrokken bij de dood van haar zusje, Kiki. In haar jeugd gaat ze gebukt onder een immens schuldgevoel en leeft ze in een verscheurd gezin. Als ze volwassen is, begint ze in twijfel te trekken of de dood van Kiki haar echt valt aan te rekenen. Ze gaat op onderzoek uit in Toscane, waar Kiki stierf, en komt tot een onthullende ontdekking. 

Het einde heb ik met tranen in mijn ogen gelezen. Dit boek komt echt bij je binnen! 

 

2. Vuurduivel van Nathalie Pagie:

Genoten van dit vlotlezende gloeiend spannende boek wat zich afspeelt in de toekomst. De vrouw van brandweer piloot Jake komt door spontane zelfontbranding om het leven.  Australië is geteisterd door hevige branden. Grote gedeeltes van het land zijn hierdoor getroffen. De branden lijken aangestoken.  Dan ontdekt Jake dat er naast zijn vrouw meerdere slachtoffers op dezelfde wijze zijn verbrand. Samen met een elite brandweer team gaat hij op jacht naar de Vuurduivel die verantwoordelijk wordt gehouden voor de branden en wellicht ook voor de moorden.

Op alle fronten helemaal af. Geschreven zoals alleen Nathalie Pagie dat kan. 

 

1. Met stip op 1 Blinde wraak van Nina Verheij.  Emily vindt het lichaam van een vrouw op het dakje naast haar balkon. De vrouw is prachtig neergelegd als Vrouwe Justitia, met een blinddoek, weegschaal en zwaard. Alleen heeft Emily geen idee wie ze is. Moet de rechercheur het lichaam zien als een waarschuwing dat zij zelf de volgende is, of schuilt er een andere reden achter de aanwezigheid van de vrouw? Al snel ontdekken Emily en het team overeenkomsten met de misdaden van een seriemoordenaar uit de jaren negentig.

Dè kers op de taart in deze geweldige trilogie! Als een goed passende puzzel vallen alle stukjes op hun plek. Zonder losse eindjes. Briljant hoe alle personages beschreven worden. Allen met hun eigen karakter en emoties. Ik zag ze zo voor me. 

In een woord Klasse!! 

 

Via deze weg wil ik jullie allemaal hele fijne feestdagen toewensen en alle goeds voor een gezond gelukkig en Thriller-rijk 2023!!

 

Wendy 

 

Win Vuurduivel van Nathalie Pagie

 

Thrillerlezers is helemaal enthousiast over het nieuwe boek van Nathalie Pagie! Jij kan nu een kansje wagen om het boek te winnen.

Australië in de greep van een terrorist. Een vader riskeert alles om zijn zoon te redden.

Een warme zomerse dag. Een jong gezin geniet van een picknick. Het lijkt zo mooi, totdat er iets vreselijks gebeurt. De huid van de vrouw begint te smeulen, er komt rook uit haar mond, vlammen schieten uit haar buik omhoog. Haar man probeert haar te redden, maar het vuur is sterker. De vrouw sterft een gruwelijke dood.

Een jaar later wordt haar man, Jake, gevraagd toe te treden tot een eliteteam brandweermannen. Een terrorist die al eerder voor verwoestende branden zorgde en daarna spoorloos verdween, dreigt opnieuw toe te slaan als hij niet krijgt wat hij wil. Het loopt mis, overal breken branden uit. Jake en zijn team staan voor de onmogelijke opdracht de branden te blussen én ‘de vuurduivel’ te stoppen.

Ondertussen ontdekt Jakes zus Emily, journalist, meer gevallen van spontane zelfontbranding. In haar poging de waarheid te achterhalen loopt ze groot gevaar. Als blijkt dat haar leven en dat van Jakes zoontje Sam op het spel staan, is er voor Jake geen tijd te verliezen.

Interview met Nathalie Pagie

 

In 2013 debuteerde Nathalie Pagie met ‘De toneelclub’. Sindsdien neemt ze de lezer overal mee naartoe: met journalisten Tara en Diego naar warme en zonnige bestemmingen zoals Aruba, Andalusië, Mexico en Hawaï terwijl oa ‘IJsengel’, ‘Noordkaap’ en ‘Helsinki’ zich afspelen in koudere en meer noordelijk gelegen oorden. Een nominatie en meerdere prijzen bewijzen dat haar werk zeer gesmaakt wordt door de lezer. En nu is er haar nieuwe boek ‘Vuurduivel’. Een prima gelegenheid om aan Nathalie een aantal vraagjes te stellen.

 

Dag Nathalie! Fijn dat je even tijd maakt voor Thrillerlezers!.

•  Zou je je even kort willen voorstellen?

Ik ben schrijver van thrillers en scenario’s, vrouw van Martijn, moeder van Amber (15) en Matz (11), Brabander in hart en nieren en ik hou van lekker eten, boksen, drummen en sinds kort van openwaterzwemmen.

 

•  Sinds 2013 verschijnt met regelmaat een nieuw boek van jou.  Schrijven lijkt jou heel gemakkelijk af te gaan of lijkt dat alleen maar zo?

Ik vind het het leukste wat er is en dan gaat het inderdaad makkelijk. Meestal. Het schrijven van een boek vergelijk ik met een zwangerschap, na circa negen maanden ligt er weer een nieuw verhaal. Het helpt dat ik veel fantasie heb en genoeg discipline om elke dag in mijn schrijfhuisje in de tuin te gaan zitten schrijven.

 

•  Wie of wat kan jou inspireren tot het schrijven van een verhaal?

Vaak begint het voor mij met een locatie. In elk boek kies ik een ander land als setting. Daar ben ik geweest of ik ga er speciaal heen. Ik snuif de sfeer op en verwerk die in het boek. Het verhaal zelf zuig ik uit mijn duim. Het vonkje daarvoor kan van alles zijn, een persoon, een fragment uit een film of serie, een krantenbericht…

 

•  In jouw boeken reist de lezer naar de verste uithoeken van de wereld, van het koude noorden naar het hete zuiden. Zoals je hierboven aangeeft begint een boek dus dikwijls met de keuze van een bestemming.  Seizoen, klimaat zijn ook van invloed?

Het is een combinatie van een bestemming en een thema. In IJsengel bijvoorbeeld, wilde ik iets met Zweden in de winter en met een ontvoering. Dan ga ik nadenken. Waar precies speelt dit verhaal zich af? Wie wordt er ontvoerd en wie is de dader? Waarom zou iemand zoiets doen? En welke stappen zet je dan? Stukje bij beetje ontstaat het verhaal, dat ik als een puzzel door elkaar gooi.

 

•  Hoe voelt het om te reizen vanachter jouw computer of jouw schrijftafel?

Vaak heerlijk, dan vergeet ik de tijd. Soms heb ik te veel andere dingen aan mijn hoofd om lekker in de flow te komen. Ik denk dat dit voor iedere schrijver geldt. Het is de kunst je niet te laten ontmoedigen als het even niet gaat. Morgen weer een dag.

 

•  Al die locaties verraden dus meteen al of niet gerealiseerde reisdromen van jou?

Reisdromen genoeg! Ik wil graag nog naar IJsland en Zuid-Amerika. En Nieuw Zeeland en Australië verdienen minstens een tweede bezoek.

 

•  Kies je zelf eerder voor een koude of een warme bestemming en waarom?

Beide, maar liever niet te heet, want dan kom ik tot niks. Ik heb een tijdje in Canada gestudeerd. Toen ik aankwam was het lekker zonnig, toen ik vertrok min twintig graden. Dikke pakken sneeuw. Heerlijk!

 

•  Wie of wat gaf de aanleiding tot het schrijven van ‘Vuurduivel’?

Dat waren een aantal dingen. Ik had zin in een lekker actieverhaal met stoere mannen. Dat bracht me op het idee van een team brandweermannen. Daarnaast wilde ik Australië als setting gebruiken. Sowieso al een heet land, ideaal voor een verhaal over vuur. Je kunt je als lezer meteen voorstellen hoe heet dat wel niet moet zijn. Natuurlijk speelde de actualiteit ook mee: bos- en natuurbranden teisteren de wereld, je ziet het vaak in het nieuws. Uit die cocktail aan gegevens is Vuurduivel geboren.

 

•  Hoe begin je aan een verhaal dat speelt in Australië? Plaatsen die voorkomen in het boek heb je zelf ook bezocht? 

Twintig jaar geleden heb ik er zeven weken gebackpackt met een vriendin. Die rondreis heeft veel indruk gemaakt: ik weet nog hoe het was, hoe het voelde. Die onmetelijke ruimte in de outback, dat oranje zand, de hitte, de relaxte mensen. Alsof ik in het decor van ‘Flying Doctors’ rondliep, die serie keek ik vroeger graag. Bijna alle locaties die in het boek voorkomen heb ik zelf gezien, maar natuurlijk vul ik ook veel in vanuit mijn fantasie.

 

• Terwijl de plot vordert, heb je ook aandacht voor problemen zoals klimaatverandering dat heel aanwezig is in ‘Vuurduivel’. De toestand van de planeet ligt ook jou nauw aan het hart?

Natuurlijk, maar dat is niet mijn belangrijkste reden om dit verhaal te schrijven. Ik wil geen moraal opdringen. Ik bied vermaak, leesplezier, met een goed, spannend en geloofwaardig verhaal.

 

•  Met het personage van Emily breng je ook de invloed van klimaatverandering op de menselijke gezondheid onder de aandacht. Niet echt hoopgevend voor onze toekomst, toch?

Nee, maar als je een luchtig feelgood-boek wil lezen, moet je niet bij mij zijn 😊 Ik schrijf over moordenaars, brandstichters en andere criminelen, dat is per definitie niet hoopgevend.

 

•  Evengoed breng je de ongelijke behandeling van de inheemse bevolking ter sprake. Omdat het nu eenmaal deel uitmaakt van de geschiedenis van het land?

Inderdaad. In een verhaal over Australië kun je daar niet omheen, vind ik. Personage Doug representeert de Aboriginal community. Via hem kon ik meer vertellen over Australië, het is er een rijker verhaal van geworden.  

 

•  Ben je bekend met de Australische cultuur?  Je kent zelfs een Australisch kinderliedje?

Gelukkig is ook veel online te vinden. Al doe ik mijn research natuurlijk het liefst ter plekke. Over research gesproken: hoofdpersoon Jake is een bluspiloot, hij kan vliegen en blussen, twee dingen waar ik niet veel over wist. Daarom hebben een brandweerman én een gezagvoerder van KLM mijn verhaal meegelezen en gecheckt. Dankzij deze hulp is Jake nog levensechter geworden.  

 

•  Jake is een personage dat van bij de start sympathie oproept.  Wat maakt hem volgens jou zo sympathiek?

Je leeft met hem mee, omdat hij een groot verdriet heeft meegemaakt. Je gunt hem dat hij erbovenop komt en dat hij zijn leven met zijn zoontje weer kan oppakken. Hij is – met zijn goede en minder goede eigenschappen een echt mens – de good guy in dit verhaal, en staat tegenover een wel hele slechte bad guy.

 

•  Jouw personages zijn ook niet te beroerd om het donkerste hoekje van hun ziel te tonen aan de lezer. Want dat hoort bij het leven?

Niemand is alleen maar goed of alleen maar slecht. We hebben allemaal onze (eigen)aardigheden. We roddelen, liegen en bedriegen wat af, al is het vaak onschuldig en niet per se verkeerd bedoeld. In mijn personages vergroot ik deze menselijke eigenschappen uit, zodat ze interessante karakters worden voor een spannend verhaal.

 

•  Zoveel boeken, zoveel personages. Groeien jouw hoofdpersonages organisch binnen de setting waarin ze tot leven komen of staat hun karakter reeds op punt bij aanvang van het verhaal?

Ze groeien allemaal, het zijn ‘round characters’ die vallen, opstaan, lessen leren en zich ontwikkelen, net als echte mensen. Dat maakt ze geloofwaardig. En dat maakt dat je jezelf als lezer in hen herkent, dat je met ze meeleeft.

 

•  Los van de locaties lijkt familie een vast ingrediënt in jouw verhalen.  In ‘Vuurduivel’ is het heel uitgesproken. Het is een gegeven dat je telkens heel bewust verwerkt in het verhaal en dat je belangrijk vindt?

Hier heb ik nooit bewust bij stilgestaan, maar ik denk dat je gelijk hebt: familiebanden zijn een fijn gegeven om mee te werken. Als het leven van je broer, zus, zoon, dochter op het spel staat, zet je alles op alles om hem of haar te redden. Dat hoef je niet uit te leggen, dat snapt iedereen. Ik denk dat het daarom een dankbaar gegeven is om mee te werken, het is direct invoelbaar.

 

•  Lief, verdrietig, hard, ontroerend, reuzespannend, …, leef je telkens mee op de golven van het verhaal?  Jij ervaart die emotie ook op het moment dat je ze beschrijft?

Ik ben de puppetmaster, maar leef tegelijk ook erg met mijn personages mee. Ze moeten door de diepste dalen, voordat ze hun doel (deels) bereiken. Als het ze te gemakkelijk afgaat, heb je geen verhaal, of een heel saai verhaal en dat wil niemand. Ik ervaar zeker emotie, maar dat belet me niet om de duimschroeven flink aan te draaien. Als de problemen eindelijk zijn opgelost, de queeste tot een einde komt, pink ik soms een traantje weg.

 

•  De bestemming ligt dan wel vast op het moment dat het verhaal begint, geldt dat ook voor de ontwikkeling van de plot?

Deels. Sommige dingen staan vooraf vast, andere ontstaan gaandeweg. Dat is het leukste, dat je als schrijver verrast wordt door je personages. Zo verras ik mezelf en moet ik plots roeien met de riemen die me door de personages worden aangereikt.

 

•  Stel dat ‘Vuurduivel’ zou verfilmd worden, wie zou je dan kiezen voor de rol van Jake, Ollie en de vuurduivel?

Dit is een lastig verhaal om te verfilmen vanwege de hoeveelheid vuur. Dat maakt het erg prijzig. Maar stel dat het kan dan zie ik een jonge Tom Cruise Jake wel spelen. Of Matt Damon uit de Bourne-films, of die sexy Taylor Kinney (brandweerman Kelly Severide uit Chicago Fire).

 

•  Je moet verplicht één van jouw zelf geschreven verhalen aan den lijve beleven. Welk boek zou je kiezen of welk verhaal is jou het meest op het lijf geschreven?

Leuke vraag! Dan denk ik aan HELSINKI, over een vrouwelijke rechercheur die op het spoor komt van een seriemoordenaar. Ik zou misschien best een goede speurder zijn. Bovendien is ze een einzelgänger en zo zie ik mezelf ook. Laat mij mijn gang maar gaan, dan functioneer ik het beste.

 

•  Welk boek van jou zou je aan een lezer die nog nooit iets van jou las aanraden om mee te beginnen?

IJsengel. Spannend en toegankelijk en hij smaakt naar meer.

 

•  De wereld is een immens groot decor. Welke bestemmingen zou je in jouw boeken nog willen aandoen?

Wales, Schotland, Ierland, IJsland, Argentinië, Noord-Amerika en wie weet wat daar nog bij komt. De lijst is eindeloos.

 

•  De serie Linders en Martinez telt ondertussen 4 delen. Komen er nog avonturen van het duo?

 Zeker. Ik heb al vaker gezegd dat deel 5 er aankomt en steeds kruipen andere verhalen voor. Toch denk ik dat het nu niet heel lang meer duurt… die twee zijn nog niet klaar.

 

•  Tot slot:  je bent waarschijnlijk al volop in een nieuwe thriller gedoken? Kan je al onthullen waar de actie zal plaatsvinden?  Wordt het deze keer weer tijd om muts en handschoenen klaar te nemen?

Eerst Vuurduivel maar eens goed lanceren! Daarnaast ben ik met verschillende filmprojecten bezig, wat ook erg leuk is. Maar natuurlijk, een nieuw boek is ook weer in de maak. Een muts opzetten bij het lezen zal niet nodig zijn, een paraplu misschien wel. Wordt vervolgd!

 

Nathalie, dank je wel voor de tijd die je wou vrijmaken voor Thrillerlezers!!  ‘Vuurduivel’ gaat ongetwijfeld knallen in de boekhandels.  Ik heb alvast een paraplu klaargezet, kwestie van voorbereid te zijn op wat volgt! 😊

Anita voor Thrillerlezers!

Vuurduivel van Nathalie Pagie

 

Doorgedraaid

Australië, 2052.  10 jaar geleden trokken de Big Fires verwoestend door het land en veranderden voorgoed de Australian way of life.

‘Vuurduivel’ zet heel heftig in.  Een gezellige familiepicknick ontaardt in een drama.  Het vuur is nu niet meer weg te denken uit het verhaal.  De plot ontwikkelt op het ritme van de branden die verspreid over Australiê aangestoken worden.  De Vuurduivel van weleer lijkt terug van weggeweest. 

Jake Ryan komt onmiddellijk in beeld.  Hij zit in zak en as, maar met de hulp van zijn vriend Oliver (Ollie) en als lid van het eliteteam maakt hij een grote ontwikkeling door. Terwijl Jake, die al heel wat te verstouwen heeft gekregen, de lezer helemaal op zijn hand krijgt, kunnen de trauma’s uit het verleden van de vuurduivel op geen enkele sympathie rekenen.  Met elke brand wordt een tip opgelicht van de sluier waarachter de pyromaan zich verschanst.  Maar wie is hij en waar houdt hij zich op?

‘Vuurduivel’ leest verduiveld spannend!  De vuurduivel roert zich als een duivel in een wijwatervat.  De successen van het team zijn olie op het vuur van de vuurstichter die zich steeds driester toont.  Tegen de achtergrond van een realistisch uitgewerkt Aussiedecor stijgt de spanning.  In een team waar alles afhangt van de verbondenheid en het vertrouwen tussen de teamleden plant Nathalie Pagie het zaadje van wantrouwen dat zich door geen enkele vuurhaard laat doven.  Het plot komt in een stroomversnelling; de hoofdpersonages verliezen één na één alle controle; de strijd tegen het vuur laait hoog op.  Levensgevaarlijk!  Fingers crossed op de goede afloop!    

Het verhaal is geloofwaardig.  Lief, hard, ontroerend en spannend, ‘Vuurduivel’ is het allemaal.   Sleutelwoorden zijn rouwverwerking, familie, teamwork en narcisme.  Klimaatverandering en de gevolgen ervan en de achterstelling waaronder de inheemse bevolking nog steeds gebukt gaat zijn getuigen op de achtergrond.

‘Vuurduivel’ houdt de aandacht vast tot op de laatste bladzijde.  Terwijl verspreid over Australië branden uitbreken en bestreden moeten worden, is een spannende finale in de maak.  Het kwaadaardige brein van de pyromaan blijft lange tijd anoniem.  Wanneer hij uiteindelijk zijn ware kleuren laat zien is het alle hens aan dek.

Voor lezers met een licht ontvlambare verbeelding … be prepared!

4.5 kraaien

Anita