De minnaar van Jet van Vuuren

Titel                    : De minnaar
Auteur               : Jet van Vuuren
Uitgeverij         : Karakter
Verschenen     : April 2018
Pagina’s          : 304



Cover: Op de achtergrond een mooie berglandschap  en op de voorgrond zien we een vrouw in badpak die op de rand van een zwembad loopt. Een mooie zomerse cover met bovenaan de tekst : Niet haar liefde wil hij, maar haar geld…

Mijn mening: De boeken van Jet van Vuuren zijn eigenlijk altijd heerlijke boeken om te lezen. Ze zijn makkelijk om te lezen en er zit genoeg spanning in. 
De minnaar wordt verteld in het heden en verleden. Daarin leer je de karakters van de personages kennen en de oorsprong van alles. Dit alles is opgebouwd in een spannende sfeer. Dottie haar oma komt te overlijden, zelf heeft ze twijfels en gelooft eigenlijk niet dat haar oma aan een natuurlijke dood is gestorven. Na de uitvaart van haar oma vind ze een briefje in haar jaszak met de tekst.

“ Zoek de minnaar en je vindt de moordenaar”

Dottie weet het nu zeker en besluit om dit uit te gaan zoeken. Ze gaat naar Kreta en hoopt daar haar antwoorden te vinden, maar zodra ze haar zoektocht begint ontstaan er alleen nog maar meer vragen.  Zodra ze  op Kreta is gebeurd er van alles: het lijkt erop dat er iemand niet blij is met haar gespeur in zaken. De ontwikkelingen op Kreta nemen de lezer mee op reis door emoties zoals angst, woede, verdriet en ongeloof. Het blijkt dat Alma, de moeder van Dottie, al jaren met een groot geheim leeft. Kan Dottie haar moeder nog wel vertrouwen? Langzaam maar zeker worden geheimen bekend gemaakt. Naarmate het einde in zicht komt wordt het verhaal alleen maar spannender. Het gevoel dat je dicht bij de waarheid komt, bekruipt je.

 De minnaar is een meeslepend verhaal over verlies, rouw en liefde. De relaties tussen de hoofdpersonen wordt goed omschreven en  je krijgt een duidelijk beeld van hoe ver mensen kunnen gaan als haat en liefde de overhand krijgen.

De minnaar is een zomerthriller dus ideaal voor in de vakantiekoffer of lekker in de tuin met veel zon.
Ik geef de minnaar 3,5 kraai

Lydia Buist

Op de thee..met Marion Coolwijk

Marion van de Coolwijk is fulltime schrijfster, en ze heeft haar eigen instituut opgericht om kinderen met leesproblemen te begeleiden: Kind in Beeld. ‘Lezen moet leuk zijn,’ is haar motto.

Marion is dropverslaafd tijdens het schrijven en zodra een boek klaar is, trekt ze de champagne open. Ze schrijft al meer dan 25 jaar en heeft meer dan 250 kinderboeken geschreven. Met de MZZLmeiden-serie vestigde ze definitief haar naam als jeugdboekenauteur. 
In 2016 kwam zij met haar eerste thriller , Mangelvrouw genaamd. Daarna volgde Mannenjacht en pas geleden, 30 mei verscheen Over en uit. 

Deze week doet Marion mee aan Op de thee. De volgende vijf vragen waren voor haar:

1. Hoe zou je dag eruitzien als je miljonair was?
   Hmm, dan zou ik op mijn gemak aan het schrijven zijn, zonder de druk van mijn `gewone` werk. Het lijkt me heerlijk om rustig de dag beginnen, te ontbijten, de natuur in of familie/vrienden bezoeken, om vervolgens in de middag een paar uurtjes te schrijven. Schrijven blijf ik altijd!
    
2. Naar welke dag in de geschiedenis zou je terug willen?
   Ik zou niet speciaal terug willen naar een dag in de algemene geschiedenis. Laat mij maar in het nu. Ik ben een echte beelddenker dus kan me goed inleven in situaties en verhalen, waardoor vroeger als vanzelf gaat `leven` in mijn hoofd. Dat is genoeg. Geschiedenis is daarom altijd een lievelingsvak van me geweest. 
   Maar mijn eigen schoolperiode zou ik best nog een keer over willen doen. Dat was elke dag een feest. Leren ging me makkelijk af dus van wat ik me herinner was ik meer bezig met ander dingen, zoals verhalen schrijven, lezen, tekenen/schilderen, muziek luisteren, buiten spelen (knikkeren, voetballen), uitgaan en sporten. 

3. Waarvoor kwam je vroeger vaak in de problemen?
   Eigenlijk nooit. Ik ben een braaf meisje J dat graag rekening houdt met anderen en verwacht dat anderen dat ook met mij doen. Maar… de personages in mijn boeken mogen van mij alles denken, doen en zeggen. Een goede uitlaatklep, haha!
   
   
4. Wanneer heb je voor het laatst gehuild van het lachen?
   Pas nog, met mijn zus. Wij voelen elkaar goed aan en kunnen om heel subtiele dingen de slappe lach krijgen. Een blik of een woord is soms al genoeg, want de context is voor ons beiden direct duidelijk. Maar met mijn man kan ik ook geregeld onbedaarlijk lachen. Dat is vaak een snelle, associatieve soort humor die snel denken vereist. Adrem en direct dus. Wat dat betreft zijn we echte Amsterdammers.
   
   
5. Welke superkracht zou je het liefst willen hebben?
   Vliegen. Daar droomde ik als kind al van. Zweven als een adelaar boven de aarde. Alles van bovenaf bekijken, het overzicht krijgen… dat lijkt me zo mooi.
   Sowieso heb ik altijd iets gehad met deze vrijheid van bewegen. Als kind dacht ik al na over een uitvinding die je binnen een paar seconden kon vervoeren naar waar dan ook op aarde. Een kastje op je buik met knopjes waar je dan de locatie op intoetste en hup…. je was er. Een soort `Beam me up, Scotty.` Het lost veel milieu- en vervoersproblemen op. Wie weet komt het er ooit van.

Dark matter - Blake Crouch

Titel: Dark Matter
Auteur: Blake Crouch
Uitgeverij: Karakter Uitgevers B.V
320 pagina's

Blake Crouch (1978) is geboren in North Carolina en studeerde Engels en Creative Writing aan de universiteit van Chapel Hill in North Carolina. Sinds zijn afstuderen heeft hij verschillende thrillers geschreven. Met de Wayward Pines-serie maakte hij een grote stap richting bekendheid bij het grote publiek. Tegenwoordig worden zijn boeken in ruim twintig talen gepubliceerd. 20th Century Fox bracht in 2015 een serie verfilmingen van de verhalen rond Wayward Pines uit.

Het leven bestaat uit keuzes. Door één pad te kiezen, sluit je het andere af.
Maar wat als dat nu eens niet zo is? Wat als je in een andere werkelijkheid dat andere pad volgt.

Wat als je spijt krijgt van je keuzen?

'Ben je gelukkig met je leven?' Dat zijn de laatste woorden die Jason Desson hoort vóórdat de gemaskerde ontvoerder hem bewusteloos slaat. En voordat hij wakker wordt en merkt dat hij vastgeketend is aan een ziekenhuisbed, omgeven door mensen die hij niet kent, die gekleed zijn in beschermende pakken en een man die Jason nog nooit heeft gezien naar hem glimlacht en zegt: 'Welkom terug, vriend.'

In de wereld waarin Jason wakker is geworden is niets zoals hij gewend is. Zijn vrouw is niet zijn vrouw. Zijn zoon is nooit geboren. Jason zelf is geen doorsnee professor in natuurkunde.

Is déze wereld of de wereld waar hij vandaan komt een droom? En zelfs als de wereld die hij zich herinnert echt is, hoe kan hij die dan ooit weer terugvinden? De antwoorden liggen in een reis die wonderlijker en afschuwelijker is dan alles wat hij zich ooit had kunnen voorstellen. Een reis die hem dwingt naar de donkerste krochten van zijn ziel te kijken, terwijl hij het moet opnemen tegen een angstaanjagende, nagenoeg onverslaanbare vijand.

De eerste keuze die ik maak is om dit boek te gaan lezen. Op dat moment verandert mijn “ik”.
Al snel beland je in een universum waarin alles normaal en veilig verloopt. Zo ook voor Jason. Een bekend huisje, boompje beestje scenario waarin je je veilig voelt. En waarvan je weet hoe de dag daarna eruit komt te zien.
Tenminste, dat denk je.

Blake zet je meteen aan het denken. Hoe zou het zijn als je inderdaad de mogelijkheid hebt om je keuzes te veranderen indien ze niet zo lopen als gewenst. Maar is datgene dan wel beter? Is er nog een weg terug. Één ding staat vast: mijn keuze om het boek te gaan lezen is een goeie keuze geweest.
In het begin worden er verschillende wetenschappelijke termen gebruikt en ik was bang dat dit het verhaal ging beïnvloeden. Dit was een onnodige bezorgdheid, want het verhaal is vervolgens intrigerend, meeslepend en het laat je niet meer los.

We lopen allemaal over de toendra van ons bestaan en hechten waarde aan dingen die dat niet waard zijn, terwijl alles wat we liefhebben en haten, alles waarin we geloven en voor vechten en voor doden net zo nietszeggend is als beelden geprojecteerd op plexiglas.

Dit boek hoort op je gelezen lijstje te staan en bij welke keuze die je nog gaat maken in je leven blijft nu de vraag, ‘ Wat als?’, door je hoofd spoken.

Plot 4
Schrijfstijl 4,5
Originaliteit 5
Psychologie 5
Leesplezier 5
Spanning 5

Ik geef Dark Matter 5 sterren.

Daniëlle

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Leesclub Vermist - de eindconclusie!

De laatste recensies zijn geplaatst, dus hoog tijd om de balans op te maken voor leesclub nummer drie: Vermist van Ellen De Vriend.

Tien deelnemers doken in het boek en lieten voor, tijdens en na het lezen weten wat ze ervan vonden. De deelnemers waren: Heidi de Jonge, Brenda van Liere, Daniëlle Henssen, Bianca Maartense, Esther van Golen, Ine van Erp, Jannie Kooijman, Lydia Buist, Ink Kroon en Amanda de Leeuw van Weenen. Uitgeverij Karakter verstrekte de leesclubexemplaren, waarvoor hartelijk dank!! Rianne Leentvaar las mee met een eigen exemplaar.

Zodra de boeken bij de deelnemers waren bezorgd, kwamen de eerste reacties naar aanleiding van de cover binnen. Hoe verder de lezers vorderden in het boek, hoe meer feedback er kwam. 

Tijdens dat lezen rezen er vragen en hoe fijn is het dan dat je je vragen ook meteen aan de schrijfster kunt stellen? Wat vroegen de deelnemers zoal aan Ellen?

Hoe begin je als je je boek gaat schrijven? schrijf je eerst de belangrijkste punten op papier? of werk je niet volgens een vast patroon? Hoelang doe je erover? schrijf je dagelijks? En hoe houd je overzicht in alle personages en verhaallijnen? (Heidi)

Ik maak een grove opzet per hoofdstuk en ga dan gewoon schrijven. Een en ander schuift ook weer op als ik nieuwe dingen bedenk. Naast mijn bed ligt een kladblok, want ´s morgens heb ik vaak bruikbare ideeën. Ik schrijf bijna elke avond op mijn laptop, mijn man kijkt dan tv met het geluid uit :-). Ik neem me wel steeds voor om ook overdag te schrijven, maar dat komt er niet van. Voor mij is boeken schrijven ook nog steeds een hobby, terwijl ik nu wel een goede uitgever heb. Met een kleurtje houd ik in mijn tekst de cv's van de personages bij, zo heb ik die info altijd op mijn beeldscherm staan.

Hoe is het verhaal ontstaan? Wat heeft je de inspiratie gegeven? (Lydia)

Het boek is gebaseerd op een waargebeurd krantenartikel. De auto van de man van Marijke werd aan het water gevonden. Na maanden zoeken bleek hij in Spanje te zitten met zijn vriendin. Zij bleef achter met dikke schulden en belandde voor drie jaar in de schuldsanering. Hij zit in de zon. Op deze basis heb ik het verhaal verder opgebouwd.

Ik vroeg me af of het tv programma Opgelicht jou ook inspireert bij het schrijven? Moest tijdens het lezen namelijk soms aan dat programma denken, het gaf mij herkenning. (Bianca)

Hoi Bianca, ik kijk nauwelijks tv omdat ik iedere avond schrijf. Wel kon ik online vermissingsdossiers lezen, maar ik weet niet precies meer waar die stonden.

Wat ik me ook nog afvroeg, ik las dat je ook Young Adult thrillers hebt geschreven. Wat vind je leuker om te schrijven? en zit er nog verschil in kwam moeilijkheid? (Heidi)

Eentje maar, Heidi: Crush (2014). Ik vind het allebei leuk om te schrijven, maar mijn zus en dochter vinden dat ik me bij één doelgroep moet houden anders verlies je je lezers als ze te lang op een nieuw boek moeten wachten. Ik schrijf ook verhalenbundels en reisboeken en krantenartikelen... eigenlijk vind ik alles leuk.

Het lijkt mij een verhaal waar goede research bij is gedaan. Waar haal je die vandaan? (Esther)

Ik zoek via Google, krantenarchieven, misdaaddossiers en heb e.e.a. gevraagd aan een politieagent en een bewindvoerder. Verder heb ik contact gehad met een aantal vrouwen waarvan de partner vermist is. Ik vind het belangrijk dat het verhaal klopt. Vlissingen en Veere zijn ook zoals het is beschreven in 'Vermist' en Sint Maarten ook.

Een bewust open einde of denk je nu van dat had ik meer moeten afronden? (Ink)

Ik heb het bewust in het midden gelaten, Ink. Dat vind ik zelf ook wel wat hebben. Het verhaal kan nu nog alle kanten op, nadat je de laatste bladzijde hebt gelezen.

Ellen De Vriend was zelf ook actief in de leesclub, beantwoordde niet alleen de vragen, maar reageerde ook op de feedback van de deelnemers. Hoe heeft zij de leesclub ervaren? 

De leesclub was voor mij spannend. Mijn boek ‘Vermist’ was nét verschenen, dus nu hoorde ik de allereerste reacties. Ik merkte wel direct dat aan Thrillerlezers doorgewinterde lezeressen meedoen, die geen blad voor de mond nemen. Terecht, maar soms deed het even zeer. Hoewel over het algemeen de reacties leuk en positief waren met als eindconclusie drie, vier en vijf sterren. Over de cover waren veel zeer positieve meningen en was er veel interactie. Later werd dat wat minder en dat vond ik jammer. Ik wil alle lezeressen en het team van Thrillerlezers enorm bedanken voor hun inzet en feedback. Het was erg bijzonder om dit mee te maken! 
Groet, Ellen


Al met al denk ik dat we mogen terugblikken op een geslaagde leesclub!

Deelnemers, bedankt voor jullie enthousiasme en inzet en Ellen, heel erg bedankt voor jouw deelname en reacties op de reacties :-)

En wat was het eindoordeel van deze leesclub?

Eindfeest - Jet van Vuuren

Titel: Eindfeest

Auteur: Jet van Vuren

Uitgever: Karakter Uitgevers B.V.

222 pagina's

Verschenen: april 2016

Cover:

We zien mooie slanke benen van een vrouw zittend in een leren stoel. Met een antiek tafeltje met daarop een klokje. Het is half tien.

Tijdens het lezen krijgt de lezer te weten waar dit is en van wie deze mooie benen zijn. De cover past precies bij het verhaal. Ik zou dit boek zeker oppakken omdat Jet van Vuuren een bekende Nederlandse auteur is. Twee keer per jaar verschijnt er een thriller van haar. Een winterthriller en een zomerthriller.

Achterflap:

De klok tikt door en de tijd dringt.

Niemand kan leven met een moord op zijn geweten, behalve als je bent opgegeven.....

Een afscheidsfeest met duistere motieven. Constance is een gescheiden vrouw met een prachtige verbouwde villa in het Gooi, een goedgevulde bankrekening, een creatieve baan en een paar goede vriendinnen. En hoewel ze niet vrijwillig voor haar scheiding heeft gekozen, weet ze er ook zonder man het beste van te maken. Dat fijne leven verandert van de een op andere dag wanneer bij Constance kanker wordt vastgesteld en de artsen haar bijna onmiddellijk daarna opgeven. Constance besluit een afscheidsfeest te geven voor een aantal van haar vriendinnen. Met het verschil, dat ze alleen de vrouwen uitnodigt die haar in de steek lieten toen ze ziek werd. Daardoor krijgt het afscheidsfeest een wrang randje.

Samenvatting:

Constance is ernstig ziek en heeft nog een paar maanden te leven. Voordat ze doodgaat, wil ze nog iets doen. Constance heeft boeken gelezen van Victor Daans die van beroep psychiater is. Ze wil een consult. Victor staat bovenaan de bucketlist van Constance: hij moet haar behoeden voor de laatste stap.

Victor heeft beroepsgeheim, de patiënt kan erop vertrouwen dat alles tussen vier muren blijft. Maar geldt dat ook voor moord? Constance wil een eindfeest.

Een lichte huivering liep langs zijn rug. Onwillekeurig hadden die woorden van haar zich vast gezet in zijn hoofd...... Een einde dat je niemand wenst.

Mijn mening:

Eindfeest begint met een stukje dagboek. Een meisje schrijft op haar tiende verjaardag een stukje in haar dagboek. Dit komen we regelmatig tegen in het boek. Langzamerhand wordt het duidelijk wie dat meisje is.

En dan begint het verhaal waarin Victor schrikt wanneer hij een nieuwsbericht hoort. De auteur neemt je vervolgens mee in het verhaal wat zich ruim een week daarvoor heeft afgespeeld.

Eindfeest is een boek waar je van moet houden. Het is heel anders dan Jet’s eerste boeken Zomerdruk en Bloedheet, die vind ik tot nu toe toch haar beste boeken. Zomerthrillers die vlot lezen en waar de spanning van het begin er in zit. Eindfeest is een boek dat psychologisch goed geschreven is. Je moet er dus van houden. Ik vond Eindfeest in dat opzicht heel goed geschreven. Want waarom wil de hoofdpersonage een eindfeest geven? Waarom zint ze op wraak op drie vrouwen? Wat voor rol hebben deze vrouwen gespeeld in Constance’s leven? Langzaam wordt duidelijk wie deze vrouwen zijn. Nelly, haar vriendin die haar in de steek heeft gelaten toen ze ziek werd. Nelly neemt geen blad voor de mond, maar dat komt haar duur te staan. Jet heeft deze personage goed beschreven. Wat ergerde ik mij aan deze personage, ze drinkt en rookt behoorlijk. Ook Ruth, de andere personage, komt goed tot haar recht. Ruth die weduwe is en van plan is om naar Ibiza te verhuizen. Ruth heeft jaren geleden iets geflikt wat Constance haar heel kwalijk neemt. Ik kon het wel begrijpen dat Constance wraak wil. Je kijkt als lezer in de hoofden van de personages.

Op het eind wordt het pas spannend. Een plot dat je als lezer niet verwacht. Al met al een heel prima boek, maar je moet echt van een psychologische thriller houden want anders kan ik me voorstellen dat de lezer het saai gaat vinden.

Plot 3

Schrijfstijl 3

Leesplezier 3

Originaliteit 3

Psychologie 4

Spanning 2

Ik geef Eindfeest 3 sterren

Lydia Buist

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Aangetast - Loes den Hollander

Cover

Op de cover zie je een paar vrouwen benen in een bad. Wat is daar gebeurd? Wie is die vrouw? Dat zijn de eerste dingen die door mijn hoofd gaan. Het trekt me wel een beetje, een vage omslag, waardoor je gedachten alle kanten opgaan. ‘Aangetast’ is het eerste deel in ‘Dossier Metselaer’. Nu wordt mijn interesse helemaal getrokken, ik ben gek op meerdere delen over één of meerdere personages.

Het verhaal

‘Het is 4 november, proficiat met je tienjarig jubileum van de dans ontspringen. Je bent zeker trots op jezelf?’

Matthias denkt ‘wie stuurt mij nu een kaart, ik ben niet eens jarig?’. Dan bekijkt hij de inhoud en de tekst raakt hem als een klap in het gezicht. Niemand mag iets van deze kaart weten en zeker niet over de waarheid van de boodschap.

De ouders van Lieve Mestelaer, Gideon en Rifka, leven al tien jaar met het verlies van hun oudste dochter. Tien jaar en soms lijkt het gisteren. Tien jaar lang spijt en wroeging, tien jaar lang koude oorlog en geen uitzicht op verbetering.

Wanneer Matthias en Gideon op 4 november boodschappen en bedreigingen ontvangen, zakt de grond onder hun voeten weg. Wat is er echt gebeurd op de 4^e november, tien jaar geleden? Wie wil dat koste wat het kost boven water krijgen?

Mijn mening

Een lekker boek, leest lekker weg korte hoofdstukken en een goede spanning. Niet een hele zware thriller, maar echt zo`n boek wat je lekker weg leest op vakantie of in de tuin in de zon. Ik vind dat lekker zo tussen twee zware thrillers door, dan zit je gewoon even ontspannen te lezen en raak je gaandeweg het boek toch wel heel nieuwsgierig naar de ontknoping. En die komt er, maar net eentje die ik had zien aankomen.

Een goed plot met een open einde waardoor je toch wel nieuwsgierig raakt naar het vervolg. Gelukkig schrijft Loes den Hollander snel en zullen we niet lang te hoeven wachten op Dossier Mestelaer 2.

Fijn..

De personages zijn goed omschreven en mij gedachten gingen tijdens het verhaal vaak een andere kant op en elke keer de verkeerde bleek later. ‘Aangetast’ is een goed verhaal met een vervolg waar ik van houd.  Het is geen verhaal waar ik nachten van wakker zou liggen zoals een Chelsea Cain, of een Fitzek, maar zeker eentje die ik aanraad om te gaan lezen. Want het verhaal is goed en het plot verrassend. Gewoon weer een lekkere Loes den Hollander-thriller.

Plot: 5

Leesplezier: 4

Spanning: 3

Schrijfstijl: 4

Conclusie: 4 sterren

Moon

Boekpresentatie 'De Grote Heelmeester' van Arthur Niggebrugge

Verslag boekpresentatie De Grote Heelmeester van Arthur Niggebrugge in het Auditorium van het Bronovo ziekenhuis te Den Haag.

Als er in mijn ‘eigen’ ziekenhuis een boekpresentatie wordt gehouden dan is het bijna vanzelfsprekend dat ik er bij ben, zeker als dat boek dan ook nog eens een thriller is. De Grote Heelmeester is geschreven door de traumachirurg Arthur Niggebrugge.

Over de schrijver:

Arthur Niggebrugge (Amsterdam, 1960) begonnen als piloot bij de luchtmacht maakte hij de overstap naar de geneeskunde. Uiteindelijk werd hij traumachirurg in het Haagse Bronovo ziekenhuis. Hij promoveerde aan de Rijksuniversiteit in Leiden en runt in zijn vrije tijd samen met zijn vrouw en een aantal vrijwilligers ‘De Schuilplaats’, een opvangproject voor dak- en thuislozen. Nou ja, niet al zijn vrije tijd ging naar dit project, want hij schreef de afgelopen 3,5 jaar ook aan zijn boek, dat toen het af was tot zijn eigen grote verrassing een thriller bleek te zijn.

De presentatie:

Martien Elema van Karakter Uitgevers houdt een kort openingspraatje, in het Engels omdat er ook buitenlandse gasten zijn onder de genodigden. Daarna komt Tomas Ross op het podium, hij is er om het eerste exemplaar van 'De Grote Heelmeester' te overhandigen aan de schrijver. 

Tomas vertelt dat hij op een dag het ziekenhuis kwam in gestrompeld met een gebroken middenhandsbeentje. Drie keer raden wie zijn behandelend chirurg was…juist Arthur. 

De arts die Tomas Ross herkende vertelde hem ook een boek geschreven te hebben…en zo is de bal gaan rollen. De heer Ross noemt het boek een mooi debuut.

Na de overhandiging van het eerste exemplaar is het tijd voor een heel kort interview, Tomas Ross stelt Arthur een aantal vragen en Arthur vertelt dat hij meerdere malen met vakantie geweest is in Ghana en daar ook heeft geopereerd, net zoals de hoofdpersoon in het boek. Ook vertelt hij dat het geen vooropgesteld plan is geweest om een thriller te schrijven…hij leest zelf niet eens thrillers. Hij is op een dag gewoon begonnen en na het eerste hoofdstuk kon hij niet meer stoppen met schrijven…ineens bleek het verhaal zich ook af te spelen in Afrika en Arthur was zelf ook meerdere malen verrast door de wendingen in het verhaal.

Nadat Tomas Ross de vraag stelde of er ook een tweede boek gaat komen en Arthur vertelde dat dat boek er pas kwam als van zijn eerste boek 40.000 exemplaren zijn verkocht…en Tomas daarop weer zei dat van een debuut er meestal zo’n 4000 exemplaren wordt verkocht is het tijd voor het dankwoord.

Uitvoerig bedankt Arthur een aantal mensen, zoals zijn ome Jan, Maaike Moolhuijsen zijn editor, Henk Bongaarts (die wij kennen als Henk van Dorp), een gepensioneerd medewerker van Bronovo, een aantal vrienden en uiteraard zijn vrouw Annemieke, die 3,5 jaar lang kritisch meelas.

Ann

Bed & Breakfast - Jet van Vuuren

Titel: Bed & Breakfast

Auteur: Jet van Vuuren

Karakter Uitgevers

304 pagina's

ISBN 9789045205687

recensie door Moon Kager

De Cover

Mmm, lekker vage omslag. Ik vind hem leuk, hij is door het grote huis op de achtergrond en de donkere auto wel mysterieus. Ik vind het geen ‘zware thriller’ omslag dus ben benieuwd naar het verhaal. De tekst op de omslag: ‘vertrouw niemand, zelfs niet je bloedeigen familie’ spreekt me enorm aan, want wie kun je nu echt vertrouwen? Mijn ideeën gaan al alle kanten op wat er allemaal zou kunnen zijn gebeurt, Ik ga dus gauw beginnen met lezen.

Het Verhaal

‘Het was niet mijn idee om een bed en breakfast te beginnen maar dat van Eva, en Eva kreeg altijd haar zin …. Weet ik nu!’

Het verhaal gaat over Myrthe Nieuwlandt, die na de dood van haar vader de wijngaard in de Achterhoek erft, haar moeder had het gezin verlaten toen Myrthe 13 was. Na het overlijden van haar vader neemt Myrthe de zorg van de wijngaard op zich. Ze verhuist van de drukke stad ‘back to her roots’ in de Achterhoek. Terug naar haar ouderlijk huis waar de herinneringen van haar jeugd rauw op haar dak vallen. Ze leefde daar vroeger samen met haar vader alsof er nooit een moeder was geweest. De zorg voor het huis en de wijngaard vallen haar zwaar, vanaf de dag dat haar vader het leven liet, begon voor Myrthe het gevecht met het huis, en ze vroeg zich elke keer af waarom ze haar veilige flat in de stad had verruild voor een stokoude boerderij in de Achterhoek. Maar ze kon niet anders haar contract werd niet verlengd door bezuinigingen.

Als ze op een zekere dag haar oog laat vallen op een rouwadvertentie in de krant, waarin staat dat haar moeder is overleden, besluit Myrthe onuitgenodigd naar de uitvaart te gaan. Ze maakt voor het eerst kennis met haar halfzusje Eva. Dan staat Eva plotseling bij Myrthe op de stoep, ze is sinds een week bij haar man weg en vond dit een mooie gelegenheid om Myrthe beter te leren kennen, want na de uitvaart kon ze Myrthe niet uit haar gedachte krijgen. En dus heeft Myrthe een logee.

Al gauw heeft de enthousiaste Eva plannen om samen een bed & breakfast te beginnen, Myrthe gaat, nadat ze haar twijfels opzij heeft gezet, akkoord met dit plan. Hoe langer Myrthe met Eva optrekt hoe meer vragen er bij Myrthe rijzen, waarom gaat Eva niet in op haar vraag rondom het overlijden van haar moeder? En er gebeuren er nog meer dingen rondom de boerderij waar geen antwoorden op worden gegeven, kun je je eigen familie wel vertrouwen?

Mening:

Het verhaal komt erg traag op gang, de eerste 100 bladzijden gebeurt er eigenlijk heel weinig. Je hobbelt mee met Myrthe en Eva, Eva waar ik zelf gewoon ‘nek omdraai neigingen’ van kreeg tijdens het lezen, moet ik eerlijk bekennen. Dit personage is mega goed beschreven, bloedje irritant, je krijgt echt een hekel aan haar, en persoonlijk zou ik af en toe wel ff het verhaal willen binnen lopen om Myrthe goed wakker te schudden. Goed punt dus. Wel vind ik de traagheid een beetje vervelend. Je zit eigenlijk gewoon te wachten tot er iets echts gebeurt. Gaandeweg het verhaal gaan er allerlei ideeën door mijn hoofd wat er allemaal zou kunnen gaan gebeuren. Persoonlijk mag er van mij wel wat meer actie in het begin. Het verhaal is opgebouwd in verleden en af en toe komt er een oud rechercheur met een klein hoofdstuk in het heden, dit leest een beetje verwarrend waarschijnlijk ook omdat je wilt dat er actie komt.

Nou en dat verandert halverwege het boek. Ongeveer op de helft gebeurt er dan eindelijk iets en dat sleept je mee en je raakt toch wel heel nieuwsgierig. Het is geen thriller zoals ik een thriller graag zie. Meer een goede spannende roman, maar hij leest lekker weg de personages zijn heel goed beschreven daar ben ik erg enthousiast over. Als je echt moordneigingen krijgt tijdens het lezen, dan is dat goed beschreven.

Tja, en dan het plot echt ik ga er niets over zeggen alleen maar NAHHHHHHHH, nooit verwacht!

Plot: 5

Leesplezier: 3

Spanning: 2

Schrijfstijl: 3

Conclusie: 3 ***

Frank van Zwol Niemandsland

Veel mensen kennen de boeken van Frank van Zwol nog niet. Uitgeverij Karakter geeft jullie de kans om kennis te maken met zijn manier van schrijven. 
Wat moet je er voor doen?

Welke  extreme hobby heeft Frank naast schrijven? Vertel wat over die hobby en stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com.n

Tom Brandt, oud-marinier en fotograaf, werkt voor de MIVD en gebruikt zijn dekmantel als freelancenatuurfotograaf om uitgerust met camera en telelens ongestoord en onopvallend zijn werk te doen. Als hij onder het mom van een opdracht voor National Geographic op de Noordpool is en de satellietschotels van SvalSat in Spitsbergen aan een nadere inspectie moet onderwerpen, stuit hij op een wrakstuk dat is vrijgekomen door een afsmeltende gletsjer.

Het blijkt de gps-ontvanger van een Russische Toepolev die in 1996 op Spitsbergen is neergestort met 141 inzittenden, voornamelijk mijnwerkers. Onderzoek van de gevonden gps werpt een verrassend nieuw licht op de toenmalige gebeurtenissen. Was de crash met de Toepolev inderdaad een ongeluk, of was er meer aan de hand? Waarom werd de nabijgelegen plaats Pyramiden plotseling door de Russen verlaten? Wie had er belang bij het onheil voor de Russische mijnwerkers?

Als Tom boven water probeert te krijgen wat er toen precies gebeurd is, wordt hij ineens van allerlei kanten tegengewerkt – soms op zeer hardhandige wijze. Het officieel gedemilitariseerde, kale en barre Spitsbergen blijkt een wespennest te zijn en Tom heeft geen idee wie hij nog kan vertrouwen. Maar Tom zou Tom niet zijn als hij zich niet vastbijt in de zaak en alles op alles zet om deze op te helderen, met alle internationale gevolgen van dien
.