Cheffies Special Duorecensie over het boek Sanatorium van Sarah Pearse

 

Cover

De cover vind ik door de kleuren kil en onheilspellend overkomen maar om één of andere reden trekt de cover me daarom enorm aan. Ik moet het boek dan ook oppakken om deze beter te bekijken en om snel de achterflap te lezen.

Verwachting
Van deze auteur heb ik nog niet eerder een verhaal gelezen maar door de aanduiding literaire thriller zijn mijn verwachtingen gespannen. Want kan Sarah Pearse mij verrassen met een thriller die zo goed in elkaar zit en zo spannend is dat ik over 3 maanden haar verhaal nog weet.

Het verhaal
Samen met haar vriend Wil is Elin door haar broer Isaac uitgenodigd om voor zijn verlovingsfeest naar een prachtig hotel in de Zwitserse Alpen te komen. Vanaf het eerste moment dat Elin een voet over de drempel heeft gezet van het hotel wordt ze overvallen door een onbehaaglijk gevoel. Wanneer Laure, de verloofde van Isaac, de volgende ochtend is verdwenen wordt dit gevoel alleen maar versterkt. Na een sneeuwstorm wordt het imposante en geïsoleerd gelegen hotel, wat eerder een sanatorium was, totaal afgesloten van de buitenwereld. En wanneer dan nog een vrouw wordt vermist raken de hotelgasten toch wel wat lichtelijk in paniek.  Elin, rechercheur van beroep maar momenteel met verplicht verlof, probeert de rust terug te laten keren door zelf op onderzoek uit te gaan.

Ink
In het begin was wel echt wennen voor mij: het kwam allemaal wat chaotisch over en er werd een blik met flink wat namen opengetrokken.
Tevens komt Elin, het hoofdpersonage niet heel sympathiek, en dit is zacht uitgedrukt, over.

Jacqueline
Elin, haar personage vind ik boeiend, haar gedachten over een traumatische gebeurtenis komen steeds duidelijker terug, maar zijn die gedachten wel de waarheid of is het puur Elin haar belevenis? Wanneer Elin uiteindelijk achter de waarheid komt is het de vraag of ze dit eigenlijk wel wist of dat dit als bliksemslag bij een heldere hemel bij haar binnenkomt?

Ink
Ik vind Elin een ergonevenwichtig personage als rechercheur.
Ook vertelt ze, terwijl zij het onderzoek leidt, wel heel veel aan haar broer. Waarom trouwens als je in het verhaal al zo'n slechte band hebt en hem niet vertrouwd?
Ik heb erg het gevoel dat het verhaal flink opgerekt wordt door een herhaling aan zetten.

Jacqueline
Elin die naast die gedachten bezig is om er achter te komen waar die twee vermiste vrouwen zijn gebleven en soms dingen doet waar ze niet goed over na heeft gedacht blijft me ondanks dat boeien. Soms kunnen ondoordachte handelingen die een personage doet bij mij irritaties oproepen, in dit verhaal doet Elin dit ook maar het irriteert me niet. Voorbeeld Elin gaat, bij het onderzoeken van een tip, er alleen en ongewapend op af. Is niet handig maar het heeft me niet geïrriteerd. Nee, ik wil alleen maar weten hoe het verder gaat en of ze achter de waarheid van alles wat er is gebeurd kan komen zonder hulp van buitenaf, want  er gebeurt nogal wat in dit verhaal. 

Ink
Madam gaat twee keer naar een plek waar ze vermoedt dat de moordenaar zich bevindt, zonder enkele bescherming om zich te kunnen verdedigen. Er overkomt haar even een lawinnetje tijdens de speurtocht maar 'gelukkig' gaat die net langs haar heen. Bij een film zou ik hebben gedacht jammer dan zijn we van die persoon eindelijk af.

Jacqueline
Vanaf het begin zit ik gelijk goed in het verhaal. Het is meeslepend en spannend geschreven en door de korte hoofdstukken en makkelijke schrijfstijl vlieg ik door de hoofdstukken heen. De omgeving vind ik echt gedetailleerd door Sarah Pearse omgeschreven dat ik het hotel en de Zwitserse Alpen in gedachten zie verschijnen.

De auteur weet door telkens iets meer prijs te geven over de traumatische ervaring van Elin mijn aandacht volop te grijpen. Natuurlijk heb ik mijn ideeën over wat er is gebeurd maar of dit juist is? Daar kan ik maar op een manier achter komen door, door te lezen. En de gebeurtenissen volgen elkaar vlot op en zijn goed verweven met elkaar. De wijze over hoe Elin haar onderzoek doet om al die gebeurtenissen op te lossen heeft de auteur op een slimme wijze gedaan.

Ink
Wat heb ik een bloedhekel aan rare onlogische oplossingen van de wat-is-er-gebeurd-puzzel. Neem de geur van chloor in je gedachten: best een specifieke geur lijkt mij. Maar de hoofdpersoon ruikt een aantal keren een geur die ze niet thuis kan brengen. Maar tegen het einde ontdekt ze wat ze rook (die chloor dus) en hopla de dader is opeens duidelijk. Echt te lachwekkend voor woorden.

Jacqueline
Het einde van deze heerlijke thriller vind ik spannend en mooi totdat er een open einde aan wordt toegevoegd zodat er een vervolg verhaal aan kan worden gekoppeld. Jammer dit hoeft mij echt niet want nu wil ik natuurlijk weten hoe het verhaal verder gaat en zal ik geduld moeten hebben tot er een vervolg op komt. Of toch maar niet….

Ink
Ik hou van open eindes in een boek. Dat jezelf kan denken van en toen. Dit open einde is zo'n flauwe zodat je zeker weet dat er nog een vervolg gaat komen. Jammer.

Jacqueline
Het leuke van het lezen van een verhaal voor een duorecensie is dat ik er samen met de andere helft van Cheffies Special er over spar en dat we er dan samen achter komen dat we het qua mening niet met elkaar eens zijn. Maar dat we ook naar elkaar argumenten luisteren en onze mening daardoor soms bijstellen in positieve of negatieve zin. Het geeft voor mij echt een verdieping aan het recenseren van een boek!


Ink
Spanning: 3,5
Leesplezier: 3
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 3
Plot: 2,5
Psychologische ontw: 2,5

3 Kraaien van Ink

Jacqueline
Spanning: 4
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 3,5
Psych. Ontw: 3,5
Plot: 4
Originaliteit: 4

4 Kraaien van Jacqueline

Het sanatorium van Sarah Pearse

 

Elin en haar vriend Will worden uitgenodigd door haar broer en schoonzus om hun verloving te vieren in een gloednieuw, luxe hotel op een adembenemende locatie. 
Echter speelt er heel veel rondom Elin waardoor ze het moeilijk vindt om haar broer weer te zien na een lange tijd, maar ook om te genieten van alles wat het hotel te bieden heeft. Het hotel was vroeger een sanatorium en ze kan het vreemde gevoel dat haar dat geeft niet van zich afschudden. Wanneer haar schoonzus op mysterieuze wijze verdwijnt, is de chaos compleet en wil Will het liefste zo snel mogelijk vertrekken. Maar ondanks hun getroebleerde band, wil Elin haar broer niet zo achterlaten.

Elin is een heel complexe vrouw die super goed wordt omschreven. 
Ze heeft op jonge leeftijd een zwaar verlies te verwerken gekregen en haar band met haar broer is daardoor onder hoogspanning komen te staan. Elin heeft bepaalde herinneringen aan die gebeurtenis die, nu haar schoonzus vermist wordt, weer sterk naar boven komen.
Daarnaast heeft ze problemen op haar werk, waardoor ze tijdelijk op non-actief gezet is en wil Will meer uit hun relatie halen.
Je kunt merken dat Elin heel erg met zichzelf in de knoop zit en die verstikking die zij voelt is heel goed op papier overgebracht.

Naarmate de tijd verstrijkt in het hotel en er zich meer incidenten voordoen, neemt Elin de leiding en lijkt ze zichzelf weer wat terug te vinden. Zij het met horten en stoten.
Het is mooi om te zien hoe ze evolueert doorheen het verhaal.
De overige personages worden qua uiterlijk heel goed beschreven, waardoor het makkelijk is om wegwijs te worden onder de vele personages. Hun persoonlijkheid wordt puur gebaseerd op hoe Elin hen ervaart en hierin is zij nogal wispelturig.
Het sanatorium is daarom een boek waarin iedereen verdacht lijkt en je net zoals Elin van het ene naar het andere uiterste geslingerd wordt.

Ook de omgeving is goed vormgegeven door Sarah Pearse en waar je normaal echt kan genieten van een mooie omgeving, zorgt Elins ongemak ervoor dat je dit als lezer ook zo ervaart. De sneeuw is heel bedrukkend en ook de mooie, grote ramen van het hotel zorgen zowel bij Elin, als bij mij als lezer, voor een heel benauwde sfeer. Het zorgt voor een extra effect op dit toch al bedrukkende verhaal.

Er gebeurt in een korte tijd heel veel en het is onduidelijk waar dit allemaal uit voort komt. Heeft het met de onderlinge relaties te maken? Met het verleden van het hotel? Met de ligging van het hotel, de omgeving en de bewoners die er niet op stonden te springen? Het zorgt ervoor dat het een lange zoektocht is naar een motief, maar waardoor de spanning en de nieuwsgierigheid hoogtij vieren. Het enige wat je kunt doen is op het puntje van je stoel – want daar beland je gegarandeerd – verder lezen.

Het plot is dan ook zeer onverwacht en was totaal niet wat ik zelf bedacht had. De eindjes komen samen, zij het met hier en daar nog een flinke twist om je op het verkeerde been te zetten.
Het einde lijkt in zicht en het ziet ernaar uit dat Elin op vele vragen antwoord gekregen heeft, niet alleen met betrekking tot de vermissing van haar schoonzus en alles wat daaruit voort komt, maar zoals gezegd maakt zij echt een groei door en lijken ook haar persoonlijke problemen opgelost.
Toch wekt Sarah Pearse de indruk dat het verhaal nog een staartje zal krijgen…

4 Kraaien
Jaimy