Buiten haar boekje met Laura van Dyck

 Laura Van Dyck schreef het boek Blind getrouwd, wat wij in Nederland een feelgood noemen en in Vlaanderen zeggen ze dan liefdesroman.

Waar gaat Blind getrouwd over?

 Mei is net gedumpt, haar huis is een rommeltje en haar collega's overtroeven haar continu. Maar dan vindt ze een pak orakelkaarten. Ze belandt van de ene situatie in de andere, tot ze het wel moet geloven: dit is geen toeval meer, de kaarten hebben een boodschap voor haar.

De kaart van de liefde stuurt haar naar een wel heel bijzonder huwelijksbureau. Aangemoedigd door haar beste vriendin en zelfs haar rationele vader begint Mei zich voor te bereiden op haar bruiloft. Wordt ze een runaway bride of zet ze haar huwelijk door... met een man die ze niet kent?

Vandaag beantwoordt de auteur de vragen van Buiten het boekje over wat zij zelf graag leest of weggeeft bijvoorbeeld.

*Welk boek heb je niet uitgelezen?

Het gebeurt maar héél zelden dat ik een boek niet uitlees. Ik geef elk boek 100 bladzijden om me te overtuigen… en tegen de tijd dat ik zo ver ben, wil ik meestal op zijn minst weten hoe het afloopt. Ik kan me dan ook de tijd niet heugen dat ik een boek niet heb uitgelezen.

*Welk boek geef je graag cadeau?

Omdat smaken zo verschillen vind ik het heel belangrijk om uit te vinden wat iemand écht graag leest, voor ik hem of haar een boek cadeau doe. Een non-fictieboek is al iets makkelijker: Big Magic van Elizabeth Gilbert bevat veel mooie gedachtes waar volgens mij bijna iedereen wel iets aan heeft.

*Welk boek had je graag zelf geschreven willen hebben?

Ik geniet juist van boeken die ik niet zelf geschreven heb omdat ik niet wat er komt, dus wat dat betreft zou ik mijn eigen plezier verpesten als ik nu mijn favoriete boek noem… Een schrijver voor wie ik bewondering heb is P.G. Wodehouse, die de Jeeves en Wooster-verhalen schreef. De manier waarop hij toewerkt naar een hilarische climax is fenomenaal… en toch zijn de personages niet ‘alleen’ grappig, je gaat je echt aan hen en hun eigenaardigheden hechten. Het observatievermogen en de fijne humor van Jane Austen bewonder ik ook… en zo’n begrip worden als zij, dat is natuurlijk iets waar je als schrijfster alleen maar van kunt dromen.

*Welk boek lees je graag voor aan je kinderen vroeger of nu?

Ik heb geen kinderen, maar ik vind voorlezen heel erg leuk! Voor mijn neefje en nichtje lees ik alles voor wat ze me in handen drukken. Maar het is niet omdat er bij mij thuis geen kinderen zijn dat er niet wordt voorgelezen. Mijn man en ik lezen elkaar graag voor. Zo worden klusjes als koken een stuk leuker en samen ‘in’ een boek zitten vinden we geweldig.

*Welk boek las je vroeger stuk?

Ik was al een echte serielezer als kind omdat ik het zo fijn vond om de personages langere tijd te kunnen volgen: de boekjes van Pitty op kostschool, De Zilverhengst, De Babysittersclub, maar ook de strips van De Rode Ridder… ik kon er maar geen genoeg van krijgen.

*Wat is jouw quilty pleasure op leesgebied?

Eigenlijk vind ik dat geen enkele pleasure op leesgebied guilty zou moeten heten, in die zin dat ik geen enkel boek ondergeschikt vind aan een ander. Als je er maar plezier aan beleeft! Dat gezegd zijnde, er is natuurlijk ook iets verrukkelijks aan dingen die je een beetje stiekem doet. Een boek met pikante scènes ga je niet zo gauw openlijk zitten lezen op de trein of in gezelschap… en dat maakt het mede leuk. De Selectieserie (YA) is een guilty pleasure van mij. Heel veel fluff, maar het leest zo lekker weg.

 

*Welk boek las je ivm een hype en vond je tegenvallen?

Ik hoorde heel veel mensen over Santa Montefiori als ‘de’ romantische schrijfster die je moest gelezen hebben. Nu ben ik zo iemand die zich verzet tegen hypes, dus het duurde tot vorig jaar voordat ik eindelijk een boek van haar probeerde, De Franse tuinman. Het is me al meer dan eens gebeurd dat ik met een hype-boek uiteindelijk schoorvoetend moest toegeven dat ik snapte waar het enthousiasme vandaan komt… maar in dit geval: nee, noch haar schrijfstijl noch haar personages lagen me.

De favoriete boeken van Lydia Brewster

Als kind heb ik praktisch alles gelezen wat er te lezen viel in mijn leeftijdsgroep. Mijn Dik Trom en Pinkeltje periode vloeide naadloos over naar meisjesboeken als Pitty, de dolle tweeling en Billy Bradley. Ik verslond ze zittend aan de eettafel of liggend in mijn bed om daarna met gesloten ogen en een glimlach om mijn mond na te genieten van de levendig beschreven scenes. 

Ook las ik vele stripboeken zoals Suske en Wiske, Asterix en Lucky Luke. Wat kon ik hard lachen om de avonturen van mijn getekende helden. Een boek uit mijn jeugd dat ik zo graag nog eens zou willen lezen is koning Hollewijn geschreven door Marten Toonder. Wat heb ik gelachen om de avonturen van de koning en Wiebeline wip.

Wanneer mijn broers en zus, voor Sinterklaas en verjaardagen, vroegen om speelgoed vroeg ik standaard om een boek. Ook mijn zakgeld en geld dat ik kreeg omdat ik met mooie cijfers was overgegaan, besteedde ik aan de spannende werelden die door schrijvers werden gecreëerd.

Wanneer ik niets had om te lezen pakte ik de encyclopedieën en woordenboeken uit de kast. Ik moest elke dag mijn leeshonger stillen.

Als jonge vrouw heb ik ook talloze boeketreeksen en andere liefdesverhalen verslonden en vergaapte me aan het geschetste leven van de mooie blonde vrouwen en donkerharige mannen die ook nog eens ontzettend rijk waren. Die liefde ging redelijk snel voorbij vanwege de te voorspelbare plotten en de ‘hij keek haar diep in haar ogen’ en soortgelijke zinnen die op mijn lachspieren werkten.

Al vroeg begon ik een voorkeur te ontwikkelen voor spannende boeken geschreven door onder andere Victoria Andrews, Rene Appel, Agatha Cristie, Robin Cook, Jeffery Deaver, Ian Fleming, Lisa Gardner, John Grisham, Stephen King en vele andere thrillerschrijvers.

In de afgelopen 5 jaren begon ik ook biografieën te lezen van bekende mensen. Ik vergaapte me aan hun boeiende leven en las over de achtergronden van de belangrijkste keuzes in hun leven. Ook boeken over het leven van gewone mensen die iets hebben meegemaakt dat ze willen delen vind ik aangrijpend zoals ‘Komt een vrouw bij de

dokter’ van Kluun en ‘Ademloos’ van Kim Moelands. Deze boeken legden de basis voor het opschrijven van mijn eigen verhaal.

Luma vertelt hoe ik ben geworden wie ik nu ben. Gelukkig kan ik weer lachen en voorzichtige stappen nemen richting een voor mij bevredigend leven. Mijn droom is om mijn vele rolmodellen die spannende boeken hebben geschreven achterna te gaan en op een dag te beginnen aan een thriller! Tot dan ga ik genieten van mijn debuut als schrijver van een autobiografie.