Linda Jansen haar debuut Onder water

 

Was je voor je debuut uitkwam al langer bezig met schrijven?

 

Nou ik ben lang aan het schrijven geweest aan mijn debuut! Overigens heb ik dat lang voor mezelf gehouden omdat ik meer het gevoel had dat het zo maar lekker een eind weg schrijven was, haha. Maar gaandeweg kreeg het verhaal steeds meer vorm. Verder heb ik in mijn vroege jeugd en puberteit wel gedichten en songteksten geschreven. Ik ben zelfs met een songtekst een keer uitgenodigd voor een workshop bij Peter Blanker (bekend van het liedje: ‘t is moeilijk bescheiden te blijven….). Was een leuke ervaring maar ik denk dat ik vrij snel daarna het schrijven van songteksten aan de wilgen heb gehangen.

 

Wie was je eerste uitgever? Wat betekende het voor je dat deze uitgever met jou in zee wilde? Weet je jouw eerste reactie nog?

 

Mijn uitgever was en is nog steeds Marianne Vork van NAU Uitgeverij.

Het betekende voor mij heel veel, ik wist namelijk dat het in boekenland erg belangrijk gevonden werd wanneer je boek daadwerkelijk uitkwam. En eigenlijk ook zeer terecht.

Ik was echt SUPER blij en perplex. Mijn tweede reactie was even een paar wijntjes drinken. Ik weet in ieder geval dat ik die nacht niet heb geslapen, zo spannend vond ik het.

 

Is jouw debuut nog altijd van speciale waarde voor jou? Gebeurt het nog wel eens dat je het terug vastpakt en passages herleest?

 

Mijn debuut heeft een wereld voor me geopend en me heel veel gebracht. Leuke mensen leren kennen en deuren voor me geopend. Ik denk dat het ook een mooie oppepper voor mijn eigenwaarde was destijds. En nog ben ik trots.

Ik lees het eigenlijk nooit meer, ik heb wel eens gedacht “ik zou willen dat ik het kon lezen zoals een ander het leest. Blanco.”

Ik weet precies waar ik zat of wat me bezighield toen ik delen van het manuscript schreef. Dat leid me af.

 

Weet je nog hoe het publiek reageerde op jouw debuut? Was het een groot succes qua leesreacties, verkoop? In Vlaanderen? In Nederland?

 

Jazeker, het was  echt een succes. Onder Water is veel verkocht in Nederland en in Vlaanderen. En het verbaast me dat het nu nog veel gelezen wordt. Niet alleen door mensen die het boek kopen maar ook via de bibliotheken en Kobo+, Storytell.

Ah en de reacties waren geweldig. Ook gewoon een berichtje voa Facebook van vreemde mensen die me wilden vertellen dat ze zo genoten hadden van het boek. Geweldig!

 

Kwam het boek in de VN thrillergids en hoe werd het boek daarin beoordeeld?

Nee, mijn boeken zijn als romans op de markt gebracht. Romans met Thrillerachtige elementen. Dus ik denk zeker dat het ook daarmee te maken had.

 

Zou je het verhaal weer zo schrijven?

Absoluut! Ik ben heel trots op Onder Water.  Ik denk er wel eens over om een deel drie te schrijven. Ik blijf toch verknocht aan de personages. En ik denk dat Liz haar verhaal nog niet af is…

Oud en alleen…Pogingen te wandelen

Momenteel ben ik aan het lezen in het boek ‘Pogingen iets van het leven te maken’, van Hendrik Groen. Beetje laat, want het boek is al meer dan 170.000 keer verkocht en won al, als kers op de taart, de NS-publieksprijs.

Zucht….daar ben ik dan toch echt stiekem een beetje vriendschappelijk jaloers op. Maar…. wat niet is, kan zeker nog komen, want per slot van rekening ben ik nog lang geen 83 ¼ jaar oud. Wat dat aan gaat hoef ik zelfs niet eens op te schieten.

Best typisch dat ik dit boek begin te lezen in waarschijnlijk toch alvast één van de koudste vries-weken die 2017 zal kennen. Want voor hetzelfde geld, was ik er in de zomer aan begonnen en dan had ik me zomaar veel minder kunnen voorstellen bij het wel en wee van de oudjes. Over dat ze zo balen van de sneeuw en gladheid. En wat een moeite het kost om 500 meter te lopen zonder te pauzeren op een bankje. Over dat genieten op je oude dag geen verre reizen maken betekent, maar de dag zonder kleerscheuren doorkomen, liefst met een koekje en thee. Eigenlijk best gek, want wij zijn heel ons leven hard bezig toe te werken naar die oude dag. Zodat we het dan goed hebben, het “voor elkaar hebben”, en van alles kunnen ondernemen.

Dit zet me dus al langer aan het denken, maar met de woorden van Hendrik Groen in mijn hoofd kan ik het allemaal nog beter visualiseren. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik deze week alleen al vier(!!!) oudjes gezien heb die problemen ondervonden van de gladheid of opstaande stoeptegels. De eerste was een man die de hoge afstap van het rommelige trottoir naar de straat niet durfde te maken, bang om uit te glijden.

Oude lefgozers op pad in Breda…Daarna een bejaarde op de parkeerplaats van de Formido. Hij was uitgegleden over de kinderkopjes bij het instappen van zijn autootje. Zijn voet lag akelig achter zijn voorwiel, en de auto bleek niet op de handrem, waardoor deze achteruit bolde en zijn voet beklemde. Was nog best spannend… Bij deze oude meneertjes schoten we vriendelijk te hulp, en na zo’n daad voel je jezelf opslag een beter mens. Een krakkemikkige ‘dankjewel’, is eigenlijk best veel waard.

Later in de week, kwam ik uit op een oudere man die klaarblijkelijk gestruikeld was bij een zebrapad. Hij had daar te zien aan de zakdoek die hij tegen zijn gezicht hield een flinke bloedneus aan overgehouden en wie weet nog meer. Het ambulance personeel was hem nog aan het controleren op overige kwetsuren.

Op diezelfde dag stopte er op de hoek van de Nassausingel ook een ambulance. Toen ik daar voorbij liep, zag ik dat er inmiddels een mager oudje op de brancard lag, hulpeloos onder een deken met een zuurstofmaskertje op.

In elk van deze oudjes zag ik dus een Hendrik Groen. Wat een lef hadden ze eigenlijk allemaal toch gehad om de kou van deze week te trotseren, terwijl je alle zeilen moet bijzetten om je broze lichaam en botten nog warm gestookt te krijgen. En je jezelf steeds moet blijven concentreren op het moeizaam optillen van je benen en afwikkelen, zo ver dat nog gaat van je voeten. Misschien lopen ze inderdaad ook nog wel met een volle luier aan. Nooit bij stilgestaan eigenlijk, of misschien wilden ze juist een stapje bijzetten omdat ze plots aandrang voelden en vervolgens struikelden over één van de vele opstaande stoeptegels die Breda rijk is. Wat zei ik ook alweer? Goeie, mooie ouwe dag?

Nu geloof ik stellig dat deze vier oudjes niet de enige waren met een valpartij in Breda. Zou wel heel toevallig zijn dat ik op alle uitglijers in Breda kom uitgelopen.

Oud en alleen, verdient respect…

Wat me wel opviel is dat ze allemaal alleen op stap waren. Logisch, want ook dat lees ik in het boek, hun clubje vrienden en familie dunt in een rap tempo uit. Waar het op neer komt is dat ik me heb voorgenomen om wat geduldiger te zijn en deze mensen vaker een helpende hand uit te steken. Geduldig te wachten wanneer ze het mandje van hun rollator inladen bij de kassa. En vooral te behandelen als volwassen weldenkende mensen, ook al horen ze niet meer zo goed. Of vergeten ze wel eens wat.

Tenslotte is dit de generatie die de oorlog heeft meegemaakt, ze verdienen respect, tijd en zorg. Veel meer dan dat ze nu krijgen. Voor wie nog niet overtuigd is? Kan ik het boek van Hendrik Groen van harte aanraden.

PS

Deze blogumn gaat niet over de babyboomers hé…..die komen later nog eens uitgebreid aan bod! Dan gaat het gas er op.

Linda Jansen is auteur van de romans Onder Water en Boven Water en woont met haar man en twee kinderen in Breda

Verscheen ook op Breda.nieuws

Binnenkort: Boven water - Linda Jansen

We moeten nog heel even geduld hebben, maar op 21 april 2016 wordt Boven water van Linda Jansen gelanceerd! Haar debuut Onder water werd goed ontvangen en wij bij Thrillerlezers kijken dan ook erg uit naar het vervolg.

Uitgeverij NAU licht binnenkort een tipje van de sluier op over de inhoud van het boek..

leesweek Lydia

Hallo allemaal daar ben ik weer. 

Ik had laatst gelezen dat chocolade eten goed is als je veel hoest. Ik had maar één doel deze week en dat was hopen en duimen draaien dat ik fit genoeg was om zaterdag bij het teamuitje aanwezig te zijn: een nieuwjaarsborrel in Breda. Het is altijd leuk en gezellig om elkaar weer te zien, dus de chocoladeletters moesten er maar aan geloven. Maar helaas het werkte niet; misschien wel als je verkouden bent en keelpijn hebt en een droge hoest . Maar niet als je longpatient bent, maar proberen kon geen kwaad. Of het is een fabeltje wat ik heb gelezen. Mijn concentratie was dan ook ver te zoeken. Vrijdag aan het begin van de avond moest ik toch de knoop doorhakken: helaas het teamuitje zat er voor mij niet in. Ik baalde als een stekker! Want wat had ik me erop verheugd om iedereen weer te zien en om kennis te maken met Amanda en Alexander. En ja dan ben ik best chagrijnig dat het weer niet gaat lukken. Natuurlijk gaat gezondheid voor maar het is zo jammer. 

Wat heb ik gelezen ?  Ik heb twee geweldige boeken uit gelezen: Onder water van Linda Jansen en Bloedbroeders van Helen Vreeswijk.  Dadelijk maar even een recensie maken voor het blog. Kennen jullie deze auteurs niet dan wordt het hoog tijd. Ik heb ook Nena van Andreas Rood weer opgepakt, een goed verhaal maar niet echt mijn boek. Ik ben over de helft. Vele personages, uitgebreide beschrijving van seksscènes, dat had van mij niet gehoeven. Ik hou best van een roman en romantiek in een boek vind ik heerlijk ,maar dit had van mij wel even minder gemogen. Hugo is minister-president en is getrouwd en heeft drie kinderen. Er is wat mis op het departement Financiën. Hugo wordt gechanteerd: er wordt van hem verwacht dat hij een besluit manipuleert. Dat besluit heeft verstrekkende gevolgen voor een groot deel van de bevolking. Hij vlucht met zijn gezin om aan deze eis te ontkomen. Je moet je hoofd er wel bij houden. 

Op mijn ereader ben ik begonnen in 50/50 moorden van Steve Mosby,  het begint al lekker gruwelijk heerlijk vind ik dat. Ik kan er nog niet veel over vertellen maar het begint al goed. 

Ook heb ik afgelopen week een auteur geïnterviewd waar we al een tijd niks van hebben gehoord. Ze heeft een debuut geschreven die echt goed is. Binnenkort meer op het blog. 

En dan zit ik op een avond samen met manlief op bank, hij kijkt naar een aflevering van Luther, een Britse psychologische politieserie en mijn interesse was gewekt. Maar eigenlijk wil ik vanaf deel 1 beginnen . Dus hebben we Netflix maar even geraadpleegd.  En we zijn echt bofkonten want er staan heel wat afleveringen op. 

Nou ik ga maar even aan de slag met het maken van de recensies.  

Ik zeg tjuus en tot de volgende week! 

Groetjes Lydia  

De tweede leesweek van Karin

Hola allemaal!

En dan denk je na de feestdagen en de vakantie het normale ritme op te gaan pakken? De natuur dacht er anders over. Drie dagen lang lag het gewone leven even stil in ons Drentse dorp want we hadden te maken met extreme ijzel.

Hoe bizar en bijzonder. Kinderen al schaatsend door het hele dorp, winkels en scholen dicht en zelfs Ansar uitlaten bleek nog een hele onderneming. Het gaf schitterende plaatjes en belevenissen die we niet zullen vergeten!

Ondanks het genieten van dit alles, ik kan er nog met mijn verstand niet bij, was na 3 dagen het ook meer dan fijn er weer gewoon op uit te kunnen en Ansar en de paarden weer te zien genieten van de herwonnen bewegingsvrijheid.

Lees, de viervoeters waren zo gek als een deur weer te kunnen knallen. Waar ’s nachts nog met een hels kabaal het ijs van de daken schoof gingen we op dag 4 van dik onder nul naar een kleine plus tien met een zonnetje!

Maar het gaf ook extra leestijd en daar gaat dit tenslotte over :-D

Souvenir van Marcella Kleine lag al een tijdje klaar en wat heb ik genoten! Prachtig verhaal, prachtige schrijfstijl wat een feestje om te lezen. Voor het blog las ik vervolgens Het meisje in de rode jas van Kate Hamer. Recensie volgt maar wat een bijzonder boek waarvan ik steeds meer onder de indruk raakte. Dit is zo’n boek waarvan ik denk: je vindt het fantastisch of je vindt het maar niks.

Ik ben nu Onder water van Linda Jansen aan het lezen. Geen thriller maar wat een meer dan welkome afwisseling. Ik ga richting de helft en geniet!

Aanstaande zaterdag staat onze Nieuwjaarsborrel van Thrillerlezers gepland. Ik verheug me er nu al op en kan niet wachten iedereen te zien onder het genot van een hapje en een drankje in het gezellige Breda.

Een ieder natuurlijk weer een fijne week toegewenst met vooral veel leesplezier en tot volgende weekkk.

Karin.

Leesweek 2 van Lydia

Hatsjoe, Hatsjie Hallo allemaal. 

Wat vliegt de week toch om.

De eerste paar dagen van mijn lees week heb ik veel op bed doorgebracht verkouden en benauwd. En met een loopneus en tranende ogen leest het niet echt lekker . Ik was begonnen in Nena van Andreas Rood ,maar die heb ik even aan de kant gelegd . Er kwam even iets tussendoor: Linda Jansen. Binnenkort hebben we een team uitje en niet alleen Sterre Carron is aanwezig maar ook Linda Jansen . Echt gaaffff! Nu wel even duimen dat ik er bij kan zijn qua gezondheid, want een ontmoeting met Sterre Carron wil ik eigenlijk niet missen. 

Linda Jansen heb ik leren kennen op Manuscripta in Zwolle , een gezellige spontane meid . Natuurlijk heb ik haar boek gekocht , haar debuut Onder Water. Als ik het boek uit mijn boekenkast haal en ik even naar de cover kijk tovert het een glimlach op mijn gezicht . Een mooie roze kaft met een bakfiets erop tja dat roept herinneringen op. Toen we met de bende in Zwolle waren is er een foto gemaakt met de bakfiets die op de kaft staat met enkele leden van het team op de foto met mij in de bak. Gelukkig is de bakfiets heel gebleven. Wanneer ik begin te lezen vraag ik me af waarom ik niet eerder begonnen ben. Het is een roman en daar hou ik ook best wel van. Ik heb de smaak te pakken en geniet van het boek , waar ook de  plaats Davos in Zwitserland voor komt. Dat is,bekend terrein voor mij omdat ik daar zelf drie maanden heb gezeten voor mijn gezondheid.  Het verhaal leest als een trein en het wordt weer nachtwerk . Ook omdat ik altijd uit gewoonte ook nog op bed lees op mijn ereader . En eigenlijk moet ik mij best schamen ik lees voor het eerst een boek van Helen Vreeswijk Bloedbroeders en ik vraag me echt af waarom ik nog nooit iets heb gelezen . Ik ging al laat naar bed dankzij Linda ,maar het werd nog later door Helen , ik bleef maar doorlezen ach je kent het wel .... nog één hoofdstuk en nog één.  En wat prijs ik me gelukkig want Helen Vreeswijk heeft al behoorlijk wat boeken geschreven en dit smaakt naar meer. Nog 50 pagina's dan is het alweer uit. Ondanks mijn slechte start van begin van de week heb ik het goed ingehaald.  

Nu ga ik gauw verder lezen met Onder water en geen zorgen ik kom vanzelf wel weer boven water.  

Tot volgende week! !!!!!

Lydia 

De boekenkast van Linda Jansen

Linda Jansen schreef dit jaar het boek Onder water wat goed ontvangen werd in verschillende media

1) welke genres boeken heb je in je kast? 

Ik heb thrillers en romans en autobiografieën. Ben nu bezig met ‘Weg van alles’ van Fiona Higgins, Daarvoor ‘Debet’ van Saskia Noort (was er steeds niet van gekomen) en daarvoor ‘De Zeepbel’ van Bob Ultee. Dus inderdaad heel afwisselend.  

2) wat is je favoriete boek en schrijver in je kast en waarom? 
Toch Saskia Noort, ze weet je altijd snel mee te slepen in het verhaal. Iets wat ik zelf essentieel vind.

3) Lees je allang en kan je je eerste boek nog herinneren? 
Ik lees zeker al heel lang, ik denk dat mijn eerste boek Anna Ballerina was, hahaha, was ik heeeeel zuinig op.

4) Lees je veel? Enig idee hoeveel in de maand/jaar? 
Ik lees wanneer ik tijd heb en dat is heel wisselend. Dus tijdens een vakantie is dat heel veel, maar verder zal het 1 boek per maand zijn verwacht ik zo.

5) Wat voor lezer ben je? Leg je het open weg, ezelsoren of juist heel secuur?
Op vakantie gaat een boek mee naar het strand en zwembad etc… Dus dan komen er ook ezelsoren in. Maar thuis gebruik ik een boekenlegger en houd ik het netjes. 

6) Wat als je kast vol is? 
Ik heb mijn boeken verspreid door mijn hele huis liggen. Ik heb een vaste stapel in de woonkamer (de boeken die net uit zijn of nog onder handen). Dan heb ik op in het toilet vaak nog boeken liggen. Nu ligt er een boek van de Dalai Lama, super inspirerende maar kan me er niet heel lang op concentreren, vandaar de locatie J. Boeken die ik allang uit heb, gaan vaak naar vriendinnen en zie ik soms wel en soms niet terug. Maar een boek mag van mij leven en zwerven dus het hoeft niet in mijn kast te verstoffen.