Het kind in mij van Karsten Dusse

 

‘Het Kind in mij wil Mindful Moorden’, is geschreven door de Duitse auteur Karsten Dusse.

 

In deel 1 maakten we al kennis met het hoofdpersonage Björn Diemel, misdaadadvocaat van beroep, zijn vrouw Katharina en dochtertje Emily. In dit 2^e deel leeft Björn inmiddels gescheiden van zijn vrouw, zorgen ze gezamenlijk in een soort co-ouderschap voor het kleine meisje en heeft hij zijn stressvolle baan als misdaadadvocaat ingeruild voor het runnen van een succesvolle kindercrèche.

 

Het boek begon voor mij wat droog, in vergelijk met deel 1, totdat Björn ons als lezer verteld over zijn idyllische gezinsvakantie met zijn ex-vrouw Katharina en dochtertje Emily. Er wordt ons een fantastische dag voorgeschoteld waarbij alles klopt, tot het gezelschap besluit te gaan lunchen. Het terras is heerlijk, het uitzicht is prachtig niets staat een fantastische lunch nog in de weg totdat het gezelschap stuit op de ober, of beter gezegd de afwezigheid van de ober. Als deze zeer afwezige ober ook nog eens een groot wereldverbeteraar blijkt te zijn, een eigenschap die bij Björn zelf een stuk minder ontwikkeld is, slaan bij Björn langzaam de stoppen door. De gehele situatie escaleert in rap tempo en neemt uiteindelijk drastische vormen aan. Heerlijk, want in één keer is het cynisme terug en spat er een geweldige doses zwartgalligheid van de bladzijden af.

 

‘Voor iemand die niet in staat was een terras van nog geen 70 vierkante meter te bedienen leek het redden van de wereld me beslist te veel gevraagd.’

 

Het voorval heeft uiteraard een nadelige invloed op de toch al behoorlijk bekoelde relatie met zijn ex.

 

‘Katharina en ik maakten van de tijd gebruik om ons in de warme zon te verfrissen met ijzig stilzwijgen.’

 

En omdat dit alles Björn te veel dreigt te worden is het voor hem de hoogste tijd geworden om weer contact op te nemen met zijn Mindfulness goeroe uit deel 1, Joschka Breitner.

Gezamenlijk gaan zij op zoek naar het gekwetste innerlijke kind van Björn.

Het innerlijke kind ontwikkeld zich al in de prille jeugd door allerlei onverwerkt leed dat hem is aangedaan door de volwassenen om hen heen. Vervolgens uit zich dat weer op latere leeftijd door bij alledaagse tegenvallers plotseling te ontvlammen in een onredelijk gedrag tot pure agressie aan toe. Joschka leert Björn echter meer te luisteren naar de wensen van zijn innerlijke kind.

 

Karsten Dusse schrijft soepel en beeldend en zijn boeken lezen daardoor gemakkelijk weg. Humor is volop aanwezig en deze is vaak cynisch en wat zwartgallig. De situaties die hij schetst zijn soms bizar en absurd en toch ook bij tijd en wijle heel herkenbaar. De personages zijn kleurrijk en vermakelijk. Verwacht alleen niet een vreselijk spannend boek, want dat is het niet.

 

En eerlijk is eerlijk, in het midden bekroop mij even het gevoel dat het verhaal een beetje in kakte. Een gevoel van iets te veel kind-dingen. Iets te veel van Emily, iets te veel innerlijk kind Björn en ook iets te veel van de crèche die gerund wordt door Björn, maar dit gevoel was gelukkig van korte duur. Dan neemt het boek weer een aangename wending om vervolgens te eindigen met een erg grappig plot.

 

Ik heb wederom genoten van dit heerlijke vervolg. Komt er nog meer Mindfulness aan van Karsten Dusse? Ik heb geen idee, maar het zou zo maar kunnen. Één ding weet ik wel, komt er een vervolg dan zal ik als lezer weer van de partij zijn. Ik vind het heerlijk om die tenenkrommende thrillers die ik doorgaans lees af te wisselen met deze luchtige, absurde en vooral cynisch komische verhalen.

 

Ik geef ook dit deel 4 Kraaien.

Mindful Moorden van Karsten Dusse

 

‘Mindful Moorden’ is geschreven door de Duitse auteur Karsten Dusse.

Karsten is advocaat en schreef al een aantal jaren voor de T.V. Dit is zijn thrillerdebuut dat in zijn eigen land direct een bestseller werd.

 

De achterflap maakte mij al meteen nieuwsgierig. Hoofdpersonage Björn Diemel is geen gewelddadig persoon al heeft hij, als misdaadadvocaat, wel een paar gewelddadige cliënten. Als het huwelijk van Björn hierdoor wankelt, en zijn vrouw hem dreigt het contact met zijn dochtertje te ontnemen, besluit hij een mindfulness-seminar te volgen. Hiermee komt hij tegemoet aan de eis van zijn vrouw om op die manier een betere balans te gaan vinden tussen zijn gezin en dan met name zijn dochtertje, en zijn werk.

 

Al lezend leren we Björn Diemel vanaf de allereerste pagina kennen als hij voor de eerste afspraak staat te wachten voor de deur van Joschka Breitner, zijn toekomstige mindfulness trainer. Het is al meteen een komische situatie die op een heerlijk cynische manier door de auteur wordt omschreven. En uiteraard blijkt zijn mindfulness trainer een personage die wij (oké, die ik) heel oneerbiedig als ‘geitenwollen-sokken-type’ zou wegzetten.

 

‘De man maakte een ascetische indruk. Geen grammetje vet aan zijn pezige lijf. Zo’n type bij wie een subcutaan ingespoten slagroomtaart nog geen sporen achterlaat.’

 

Maar ook al is hij geen zweverig type, Björn Diemel besluit het toch allemaal een kans te geven. Zijn grootse en tevens meest criminele cliënt, Dragan Sergowicz, is echter niet van plan een stapje terug te zetten en hij blijft vasthouden aan zijn reeds verkregen voorrangspositie. Wanneer Dragan weer eens verwacht dat Björn direct zijn idiote eisen inwilligt zodra Dragan even met zijn vingers knipt, past Björn zijn pas geleerde Mindfulness principes op een wel heel creatieve manier toe.

 

Het boek druipt van het plezierige wat zwartgallige cynisme en zit vol met kleurrijke en humorvolle vergelijkingen. Elk hoofdstuk begint met een Mindfulness principe en is een citaat uit het boek van de Mindfulness trainer Joschka Breitner, ‘Onthaasten op de inhaalstrook - Mindfulness voor managers’, en dat van toepassing is op wat Björn gaat meemaken in het desbetreffende hoofdstuk en de toepasbaarheid ervan in zijn leven.

 

Karsten Dusse heeft een heel plezierige manier van schrijven dat heel gemakkelijk wegleest. De humor is cynisch en soms absurd, ik houd er wel van en ik denk dat er overeenkomsten zijn te vinden in films van de gebroeders Coen, vooral enkele niet nader te noemen scenes, en series als Dexter die ik dan weer niet persoonlijk ken maar waarvan ik wel eens wat kleine stukjes heb gezien.

De personages zijn erg beeldend neergezet en vooral het personage van Björn Diemel, de alles behalve zweverige misdaadadvocaat, is heerlijk. Ik houd nu al van de man. Verwacht alleen niet een thriller met allerlei ingewikkelde plotwendingen en onverwachte situaties want al wat er zich in het boek voordoet, echt onverwacht is het niet. Komisch is het wel, soms ook luguber maar ik vond het niet echt eng.

 

Ik heb genoten van dit verfrissende debuut dat zeker smaakt naar meer. Gelukkig is het vervolg, ‘Het kind in mij wil Mindful moorden’ is al uit dus ik hoef niet lang te wachten. En al lezend steek je ook nog wat Mindfulness principes op die wellicht nog eens toepasbaar blijken te zijn in je eigen leven…

 

‘Impertinenties: ‘Fijn dat je je wens zo onbevangen formuleert. Jammer genoeg kan ik hem niet vervullen.’

 

Ik geef het 4 Kraaien.

Karin K.