Kort geding met ‘Eerlijk Gevonden’ van Ingrid Leungen

 

Arnold is wel klaar met het leven. Sinds het verlies van zijn vrouw is de glans eraf, hij is eenzaam en alleen. Zijn buurvrouw, Elsa, heeft hem overgehaald vrijwilligerswerk te doen op de oude begraafplaats in Beilen. Dan heeft hij wat om handen en komt onder de mensen. Op een dag laat hij zijn jas op de begraafplaats liggen en gaat in de avond terug om deze op te halen. Tot zijn grote verbazing vindt hij, verstopt in de bosjes, een jongen van een jaar of zes. Hij is op blote voeten en heeft alleen een vieze pyjama aan. Arnold neemt het kind mee naar huis, maar wie is dit kind en waar komt hij vandaan? Als blijkt dat de jongen niet echt welkom is bij zijn eigen moeder, mishandeld wordt door haar minnaar, zet Arnold alles op alles om dit kind een beter leven te geven. Maar dit is niet zomaar een kind, het is een kind met een gave en een zeer duistere kant.

 

1 boek

4 lezers

4 meningen

Karin K:

Arnold leidt een deprimerend en eenzaam leven, nadat zijn echtgenote Annie is komen te overlijden. Lichtpuntjes zijn z’n buurvrouw Elsa die zich over hem heeft ontfermd en sinds kort ook de kleine en verwaarloosde David. Totdat… Dat is het verhaal van Eerlijk Gevonden in een notendop!

Het start met een vrij spannende proloog, waarna het verhaal verder gaat met het leven van de weduwnaar Arnold, en daar wordt je niet echt vrolijk van. Logisch, gezien de omstandigheden, maar het wordt wel erg uitvoerig omschreven en meermaals herhaald. De rol, het voorkomen, de kookkunsten en vooral het vermogen van het serveren van een heerlijk kopje koffie/thee door deze buurvrouw komt ook erg veelvuldig aan bod. Dit haalde voor mij een hoop snelheid uit het boek. Naar mijn idee had het verhaal, zonder al deze herhalingen, gereduceerd kunnen worden tot de helft zodat er een boeiender novelle was overgebleven. Ook het handjevol personages was hier erg geschikt voor geweest.

Het gegeven van de ‘gave’ van David is wel leuk maar kwam niet heel erg geloofwaardig uit de verf. Want waarom heeft hij hiermee niet veel eerder een positievere draai aan zijn leven geven?

Voor mij was dit niet echt een thriller. Bovendien zat er erg weinig snelheid of spanning in, op enkele harde stukjes na die helaas niet onderhuids wisten te kruipen.

Al met al vond ik het verhaal, voor mij, iets te veel doorkabbelen en wisten de personages niet in mijn hart of mijn hoofd door te dringen.

Ik geef het 2,5 kraaien.

 

Jantsje:

Het boek begint met een spannende proloog over een opgesloten persoon.

Vanaf het eerste hoofdstuk lees je het verhaal van Arnold. Hij is erg eenzaam nadat zijn vrouw Annie is overleden. Gelukkig krijgt hij veel steun van Elsa, een buurvrouw. Ze is ook alleen en zorgt een beetje voor hem.

In het eerste gedeelte van het boek waren constant herhalingen. Ik had steeds het gevoel dat ik het al gelezen had, en raakte er soms van in de war. Dat stoorde me wel en ik kon er daardoor slecht inkomen. Misschien heeft de auteur dat bewust gedaan om te laten zien hoe eenzaam Arnold is maar daardoor raakte ik wat verveeld.

Het werd beter vanaf het moment dat hij David, de zesjarige jongen vond. Het was ontroerend om te lezen hoe gek Arnold op de kleine jongen werd en hoe goed dat hij met hem omging. Ondanks dat hij niet gewend was aan kinderen, voelde hij hem haarfijn aan en wist wat hij nodig had.

Ik had medelijden met David. Een agressieve vader, een onverschillige moeder. Het is daardoor geen wonder dat hij wat duisters over zich had. Fijn dat hij zo welkom was bij Arnold en Elsa.

Vanaf het moment dat Arnold David vond tot aan het moment dat David verdween heb ik genoten van het boek.

Er gebeurde wat activiteit en er waren weinig herhalingen. Toen David verdween werd het boek saai en langdraderig, er waren weinig belevenissen. Het einde van het boek was dan ook een teleurstelling. Bij een open einde zijn er toch wat dingen afgerond maar hier was helemaal niks afgerond. Dat zal wel in deel twee komen denk ik, want er zal wel niet voor niks deel een op de cover staan.

Het boek krijgt van mij 2,5 kraaien.

 

Fany:

Eerlijk gevonden begint met een intrigerende proloog. Jammer genoeg verdwijnt daarna de vaart uit het verhaal door een over gedetailleerde schrijfstijl en talloze herhalingen. Het gevoel van eenzaamheid wordt wel knap neergezet en komt binnen bij me. De meeste karakters leer ik goed kennen en ik kan me een duidelijk beeld vormen van hen. Wanneer Arnold samen met Elsa voor de zesjarige David gaat zorgen ben ik aangedaan door de troosteloze situatie en afgrijselijke wereld waarin David moet leven. Bij het kersverse paar vind dit kind eindelijk geborgenheid en veiligheid . De band tussen hen groeit en hoewel het niet gemakkelijk is voel ik de liefde die ontstaat tussen deze bijzondere mensen . Het duistere kantje dat zich stilaan ontwikkelt boeit me en ik ben benieuwd welke kant het verhaal uitgaat. Eindelijk krijg ik een thrillergevoel maar dan zakt het verhaal met de verdwijning van David terug in. Het einde komt abrupt en ik blijf op mijn honger zitten. Soms zijn er interessante stukken of aangrijpende scènes en de heftige thema's raken me maar ik krijg nergens de idee van een afgewerkt verhaal. Natuurlijk is dit het begin en is er nog ruimte om meer te ontdekken in het vervolg. Toch blijf ik achter met het gevoel dat met dit boek nog meer had gedaan kunnen worden.

2,5 kraai

 

 

Hilona:

Het boek begint met een sterke proloog. Dat belooft wat. Vervolgens maken we uitgebreid kennis met Arnold. Arnold leidt een deprimerend en eenzaam leven nadat zijn echtgenote Annie overleden is. De eenzaamheid en de somberheid spatten van de bladzijden af en voelen erg beklemmend. Klein lichtpuntje is zijn buurvrouw Elsa. Zij probeert hem weer een beetje onder de mensen te krijgen en ook dit wordt uitgebreid vertelt. Zelf vind ik dat hierdoor de vaart flink uit het verhaal wordt gehaald en dat is erg jammer. Lange tijd kabbelt alles een beetje voort en de spanning die in de proloog zo goed voelbaar was, raak ik hier een beetje kwijt. Wat ik erg jammer vind is dat het verhaal veelvuldig in herhaling valt. Jammer dat de redacteur dit er niet heeft uitgepikt. Er komt gelukkig weer wat vaart in het verhaal wanneer Arnold David vindt op de begraafplaats. Ik heb een grondige hekel aan zijn moeder die het jochie aan zijn lot over laat. Buiten een moeder die weinig om hem geeft en zich drukker maakt over de relatie met de getrouwde Ton, wordt hij door Ton ook nog eens flink mishandeld. Arnold en Elsa ontfermen zich over de jongen en overladen hem met warmte en liefde. De zorg voor David doet ook Arnold goed. Het ontroert mij hoe zij zich samen inzetten voor deze kleine jongen en het raakt mij hoe zij steeds verder naar elkaar toegroeien. David, die behoorlijk getraumatiseerd is, krijgt daardoor weer een beetje vertrouwen in de mensheid. We leren dat David een gave bezit. Elsa herkent deze gave, zij bezit dezelfde gave, maar zij voelt ook dat de gave van David veel sterker is en dat deze een duistere kant bezit. Juist dat duistere randje intrigeert mij en ik ben benieuwd waar het verhaal naartoe gaat. Wanneer David verdwijnt zakt het verhaal weer een beetje in en kabbelt wat voort tot het abrupt tot een einde komt en mij eigenlijk nog vol met vragen achter laat. Heel eerlijk baal ik hier een beetje van. Ik houd zelf best van een open einde, maar voor mijn gevoel is dit verhaal nog te incompleet. Ik begrijp dat er nog een vervolg komt, maar toch had ik liever gehad dat er iets meer zou zijn afgerond.

Mijn eindoordeel:

Het verhaal an sich heeft zeker potentie, echter in dit deel komt het nog niet volledig tot zijn recht. Hopelijk wordt dit in het vervolg ruimschoots goed gemaakt.

Eerlijk gevonden van Ingrid Leungen krijgt van mij 2.5 kraai.

 

 

Verloren onschuld van Ingrid Leungen

 

De cover:
De cover toont een jong meisje met gebonden handen. Op de achtergrond een kale betonnen muur. Waarom is dit meisje vastgebonden? Wat is haar verhaal? De cover oogt somber en verdrietig. Het maakt mij nieuwsgierig en ik zou het boek dan ook zeker oppakken om de achterflap te lezen.

De achterflap:
Hoe ga je verder met je leven als je ouders omkomen in een verkeersongeluk? Dit overkomt Noah (14). Ze wordt liefdevol opgevangen door haar pleegouders. Noah is, evenals de pleegkinderen die haar voorgingen, een investering in de toekomst. Ze wordt verkocht en komt in de prostitutie terecht. Haar lot lijkt bepaald. Zal ze ooit kunnen ontsnappen aan het leven als 'exclusieve escort voor al uw wensen'?

Het verhaal:
Wanneer Noah 14 is verongelukken haar ouders tijdens een tragisch ongeval. Ze wordt in een pleeggezin geplaatst. Aanvankelijk lijkt Noah het erg getroffen te hebben met haar pleegouders. Naast Noah woont er nog een pleegdochter in het gezin, Isa. Ze kunnen het beiden goed met elkaar vinden. Isa begrijpt heel goed wat Noah doormaakt. Langzaam probeert Noah de draad van het normale leven weer op te pakken. Na de dood van haar ouders heeft zij een aantal weken school moeten missen en in de meivakantie werkt ze dubbel zo hard om de gemiste stof in te halen. Daar waar kan helpt Isa haar hierbij. Na de zomervakantie vertrekt Isa naar Groningen om daar te gaan studeren. Ze is bang en ziet er erg tegenop. Ze vertelt Noah over de andere pleegkinderen die in het gezin gewoond hebben. Toen Isa in het pleeggezin kwam wonen, woonde Erik er ook. Net als Isa vertrok hij in de zomervakantie naar Groningen om te studeren. Hij zou de weekenden thuiskomen, maar na zijn vertrek heeft zij hem nooit meer gezien. Volgens haar pleegouders wilde Erik geen contact meer met hem hebben, maar zij heeft zo haar twijfels, want over Anita die ook als pleegdochter bij hen gewoond heeft wordt precies hetzelfde verhaal verteld. Al deze verhalen maken dat Isa bang is om naar Groningen te vertrekken. Wanneer Isa uiteindelijk ook naar Groningen vertrekt, gebeurt bij haar exact hetzelfde. Volgens haar pleegouders wil ook Isa geen contact meer hebben, Noah gelooft hier niets van. Wat is er met al deze kinderen gebeurd? Wat zal haar toekomst haar brengen?

De schrijfstijl is vlot en het verhaal leest makkelijk weg. Door de leeftijd van de hoofdpersoon en de schrijfstijl doet het boek voor mij eerder aan als een Young Adult dan als een thriller. Van echte spanning is vind ik niet echt sprake. De eerste helft van het boek gaat over haar tijd in het pleeggezin. Het leest als een lange introductie. Dan breekt het moment aan dat ook Noah naar Groningen vertrekt, niet om zoals zij had gedacht te gaan studeren, maar ze komt in de prostitutie terecht. Wat volgt is één grote nachtmerrie! Waar het verhaal in de eerste helft een beetje door kabbelt, leest het tweede deel een stuk vlotter. Toch mist het de spanning die je bij een thriller zou mogen verwachten. Zonder al te veel te verklappen vindt er iets plaats dat de situatie waarin Noah zit iets dragelijker maakt. Is dit haar kans om uit deze verschrikkelijke situatie te kunnen ontsnappen? Het eind verrast mij niet helemaal en als ik eerlijk ben voelt het, omdat de eerdere stukken zo uitgebreid zijn geschreven, een beetje afgeraffeld aan.

Het eindoordeel:
Met 'Verloren onschuld' heeft Ingrid Leungen een aardige debuut geschreven. Ik zie zeker potentie tot meer. Haar schrijfstijl is vlot en onderhoudend en zal zeker veel lezers kunnen appreciëren. De spanning mag wat mij betreft nog wel een beetje opgevoerd worden. Ik geef ‘Verloren onschuld’ van Ingrid Leungen 3 kraaien/sterren.

Hilona