Donker water van Robert Bryndza

 Titel: Donker water

Auteur: Robert Bryndza

Uitgeverij: Boekerij

Publicatiedatum: 2 oktober2018

Recensie door Karin

Waardering: 5 kraaien

   

Wat vond ik van de cover ?

Net zoals bij de vorige 2 boeken van Robert Bryndza wordt opnieuw een detail  van een vrouwengezicht benadrukt op de voorplaat. Sowieso is het een mooie, intrigerende cover die uitnodigt tot nader bekijken.

Maar na het lezen van het boek vind ik persoonlijk toch dat de cover iets minder bij de inhoud past dan bij de vorige boeken, maar dit is natuurlijk mijn mening.

Als je de 3 boeken uit het rijtje naast elkaar legt vormt het sowieso een mooi rijtje !

Wat verwacht ik van tevoren ?

Eerder dit jaar las ik ‘Het meisje in het ijs’ en ‘De stalker in de nacht’ van Robert Bryndza, die vond ik allebei meer dan behoorlijk goed, dus ik hoop op een verderzetting in dezelfde lijn !

Mijn recensie :

Na “de stalker in de nacht’ is Erika niet langer werkzaam in het centrum van Londen, nu werkt ze meer in een buitenwijk, en zelfs niet langer bij de sectie moordzaken, maar bij de brigade georganiseerde misdaad. Als haar team bij het zoeken aar een lading drugs per toeval het lichaam van een jong meisje vindt, blijkt het te gaan om een 26 jaar oude verdwijningszaak. Na veel aandringen en de juiste personen contacteren weet Erika haar oversten te overtuigen om haar te zaak te laten onderzoeken en ze start een team op samen met een aantal van haar ex-collega’s. En ook dit keer bijt Erika zich volledig vast in het onderzoek.

"Nu je het lichaam van Jessica hebt gevonden, blijft er misschien maar één persoon over die echt in het niets lijkt te zijn opgelost ... diegene die haar toen heeft meegenomen"

Meer dan in de vorige boeken wordt er ook verhaald rond het privé-leven van Erika, zodat we haar toch steeds meer en meer, beter en beter, leren kennen.

En in tegenstelling tot de vorige zaken, werkt Erika dit keer minder eigenwijs, meer doordacht, minder controversieel ... wordt ze iets meer volwassen ??

‘Donker Water’ laat zich lezen in een sneltreinvaart, met af en toe een beetje zwarte humor, bepaalde spanningen tussen bepaalde personages (ik wil niets verklappen) en het verhaal bouwt heel mooi op naar de ontknoping. Ondanks de vele karakters wordt het nergens verwarrend naar mijn gevoel.

"Dit is de nieuwe ik. Ik doe alles keurig volgens het boekje en hou mijn leidinggevende op de hoogte van mijn doen en laten."

De ontknoping is voor mij toch nog een redelijke verrassing, ik had niet echt verwacht dat het die ene richting zou uitgaan.

Voor mij is ‘Donker water’ een schot in de roos, heb het boek met veel plezier in een behoorlijk tempo gelezen dus voor mij : 5 kraaien voor dit – wat mij betreft – tot nu toe beste boek in de reeks rond Erika Foster.

Ik kijk alvast uit naar het volgende boek in de reeks ! Wat me trouwens ook telkens charmeert in deze boeken is het feit dat Robert Bryndza telkens op het einde van het boek de lezer rechtstreeks aanspreekt. ’t Is misschien een kleine moeite, maar voor mij is het echt een meerwaarde, de schrijver laat op die manier bijna persoonlijk blijken dat hij weet dat er iemand ‘aan de andere kant’ is J

De stalker in de nacht van Robert Bryndza

Wat vond ik van de cover ?

De cover toont een detail van een vrouwengezicht, met een helder wit en fel blauw oog, ongetwijfeld zal deze cover aandacht trekken op de tafels in de boekhandel. Ook de covertekst trekt zeker je aandacht ‘als de moordenaar je in het vizier heeft, ben je al zo goed als dood.’

‘Woede is een van de ongezondste emoties die er zijn’

Wat verwacht ik van tevoren ?

Na ‘Het meisje in het ijs’ is ‘De stalker in de nacht’ het tweede boek van Robert Bryndza rond Erika Foster, de getormenteerde, gedreven en onorthodoxe politie-inpecteur. ‘Het meisje in het water’ was een meer dan aardig debuut, en ik ben zeker benieuwd naar het vervolg.

‘Night Owl bleef nog een paar minuten naast het dode lichaam liggen, euforisch hijgend, trillend van opwinding. Toen stond Night Owl zachtjes op en glipte weer als een schaduw het huis uit.'

Mijn recensie :

Je zit al vanaf het begin midden in het verhaal bij het lezen van ‘De Stalker in de nacht’, en ook dit keer heb je weer snel sympathie voor Erika Foster en hoe zij reageert tegenover haar leidinggevenden. Net als in het voorgaande boek ‘Het meisje in het ijs’ valt het me trouwens opnieuw op dat hoe hoger de rang van deze leidinggevenden, hoe verder ze van de realiteit lijken te staan en hoe meer ze met imago en PR bezig zijn dat met het oplossen van misdaden en het ondersteunen van hun teams daarbij; laat ons aub hopen dat dit toch net iets meer fictie is dan realiteit.

Behalve aandacht voor de misdaden en het proberen oplossen van de moorden, wordt ook dit keer opnieuw uitgeweid over het privéleven van vooral Erika, en dat is toch altijd aangenaam.

En dan, als je net over de helft  van  het boek bent, weet je voor de eerste 2 moorden plots wie de dader is ... Stoort dat ? Ehm, nee, eigenlijk niet, er is sowieso een belofte naar meer ... Ondertussen wordt ook het karakter van de dader mooi uitgebouwd en krijg je inzicht in diens verleden en begin je zelfs op een bepaalde manier begrip op te brengen.

‘het is goed, het is goed’ ... ‘jij bent onschuldig. Je hebt nog de kans om de hele wereld op zijn kop te zetten.’

Net zoals in ‘Het meisje in het ijs’ wordt ook dit keer Erika van het onderzoek gehaald, maar dat is ook nu weer buiten haar gedrevenheid en koppigheid gerekend. En dit alles terwijl de dader toch wel heel erg dichtbij Erika en het politieteam komt.

De ontknoping van het boek was naar mijn gevoel razendspannend, maar eens het boek uit is en het verhaal begint de bezinken, beginnen er toch een aantal vragen naar boven te komen en rijzen er toch een aantal onduidelijkheden. Ik ga hierover niet in detail om niks van het verhaal vrij te geven, maar ben toch benieuwd of er nog mensen dit vinden ...  Ondanks deze laatste opmerking vond ik ‘De stalker in de nacht’ een bijzonder onderhoudend boek, dat me zeker benieuwd houdt naar een vervolg, en dat me best wel wat prettige en spannende leesuurtjes heeft bezorgd.  Wat mij betreft, 4 ½ kraaien voor dit boek !

Karin

Robert Bryndza questioned

C: Petr Kozlík (MAFRA)

“The girl in the ice” was released on January 9^th and I finished the book superfast. I couldn’t stop reading actually. While I rarely assign 5 crows, this book was one of the first this year that was awarded with the full lot.  ‘Thrillerlezers’ had the opportunity to ask the author, Robert Bryndza, a few questions.

Would you like to introduce yourself to the Dutch readers, using five characteristics? 

Hello to all my wonderful Dutch readers, I’m Robert Bryndza. I’m so excited that my book is being published in your country. I’m love my work, and as I’ve grown older I find I have the confident to speak my mind, I’m loyal, I really care about my readers, and I love animals. I can also be impatient!

How did you come up with the plot of this first book?

I had the idea, several years ago when I was listening to the Kate Bush album 50 Words For Snow. It’s a hypnotic and evocative album, and it captures the loneliness and beauty of snow and ice in winter. An image came into my mind of standing on a frozen lake, scraping away the snow and seeing a girl’s face staring back at me from underneath the ice.

What character in the book has most of you in it?

I’m not sure, I think I put a part of myself in all my characters – even the bad ones! I don’t think I could write a character I couldn’t identify with. I have to find that angle or trait in their personality to understand them, which makes them real. You don’t always have to like your characters, but you need to know what makes them tick. I don’t become my characters, but I carry them around in my head and once they are established I can very easily channel their voice.

Was the plan from the beginning to write more books about Erika?

I always hoped that I would be able to write a series, but the original plan was to write two books and see if readers liked them. Luckily they did.

How is the feeling when you sold two million books? What did you to celebrate?

It didn’t sink in at the time, obviously I was thrilled, but it wasn’t until I went to see a concert in a stadium in Vienna with 20,000 other people, and my husband, Ján said that it would take 100 stadiums to hold 2 million people. That was pretty huge.

There are 27 kinds of translations of your debut: are they all on a bookshelf in your house?

Which of them do you like the most?

Yes, they are on a bookshelf. Like a parent, I have to say that I love them all the same. However, the Hebrew edition fascinated me. I had never seen a book before where you read from back to front.

What kind of books do you like to read yourself?

Science fiction, horror, humour.

  

Do you have a writing-routine or any writing rituals, and if so, what are they?

I don’t have any rituals, but I think routine is important. I thought, early on, that as a writer I would have to wait for inspiration to strike, but I’ve realised you have to show up every day and put words down on the page. It’s a simple, and as difficult as that. So I’m at my computer at 9am and after a break for lunch I work until 5pm. I try to write 2,500 words a day.

What can distract you from writing?

The internet, and in particular social media.

When did you discover you wanted to be a writer?

Yes, from an early age, but I never imagined that I could make a living from writing, so I got sidetracked in my twenties going to drama school and then working as an actor. One of my first memories is of my dad telling stories to my sister and me. On Saturday and Sunday mornings we would go through to my parents’ room, sit at the end of their bed with tea and biscuits and listen. He wouldn’t read to us from a book, he would make up his own stories, and I thought they were wonderful. One in particular I still remember was about birds nesting under the eaves of our house. He created all of these characters, like a soap opera, and on the Saturday morning there would always be a cliffhanger, which would be resolved on Sunday! I think something lit up in my mind. The power of storytelling, and I wanted to be a part of it.

  

What are your future plans? Is there a plan for a stand alone?

Yes, there are, but you’ll have to stay tuned. I plan to write many more books.

Some other questions:

*If you had to stay on a deserted island for a year, what 3 things would you take with you?

My Kindle e-reader (plus solar charger), a box of matches, and water purification tablets.

*If you have someone over for the first time, what do you cook for them?

I do a great home-made pasta.

*What makes you very happy? 

Loads of things. Springtime, spending time with family and friends, a great book, cooking, writing