Doodskleur van David Baldacci

 “Blootliggende elektrische bedrading was inderdaad in contact gekomen met vloeistof. Maar niet met water. Met bloed.”

Wanneer FBI-agent Amos Decker en journaliste Alex Jamison op bezoek gaan bij Jamisons zus in Baronville, een stadje in Pennsylvania dat betere tijden heeft gekend, raken ze op de eerste dag al betrokken bij een moordonderzoek. Die avond ziet Decker in het raam van een verderop gelegen huis een flikkerend licht, gevolgd door vlammen. Nieuwsgierig geworden gaat hij op onderzoek uit, maar wat hij ontdekt is veel meer dan een beginnende brand. In het huis bevinden zich twee doden. Het ene slachtoffer is opgehangen en op de vloer onder zijn lichaam bevindt zich een enorme plas bloed. De andere man draagt een politie-uniform en ligt met schuim rond zijn lippen in de kelder. Wie de twee doden zijn, weet niemand.

Diezelfde avond nog krijgen Decker en Jamison te horen dat het niet om een opzichzelfstaand incident gaat. In de weken daarvoor zijn meerdere moorden gepleegd en de plaatselijke politie – die weinig mensen en middelen tot haar beschikking heeft – staat voor een raadsel. Wanneer Decker zijn hulp aanbiedt, wordt deze schoorvoetend geaccepteerd. Algauw blijkt echter dat hij niet de enige federale agent is die interesse in de zaak toont. Want de moorden in Baronville zouden weleens te maken kunnen hebben met een veel grotere dreiging op nationaal niveau.

Meestal begin ik meteen fanatiek te typen na het dichtslaan van een boek, maar dit boek heeft duidelijk nog een “nawerktijd” nodig. Het boek is niet alleen lekker van formaat, maar ook qua actie, humor en verdriet. Het einde was zeker niet een tegenvaller, al was het wel een beetje voorspelbaar en ergens kwam het me ook wel weer bekend voor.

Het verhaal begint meteen lekker met twee moorden en houdt je de hele tijd in zijn greep. Je leest eigenlijk gewoon verder, want je kan niet anders dan lezen. De hoofdstukken zijn kort, wat het gevaar oplevert van “Ah, nog 1 hoofdstukje....”. Vaak moest ik mijn wekker zetten, anders las ik gerust de hele nacht door! ( Wat ook al een keertje gebeurt is.. Oeps)

Toch was het boek niet geheel pakkend. De vele namen deed mij soms een beetje duizelen en zorgde ervoor dat ik wel eens in de war raakte met de mannelijke en vrouwelijke agenten maar ook met de drugsdealer en eigenaar van het pakhuis. ( Goed, ik ben dan al een ramp met namen, maar dit maakte het er ook niet makkelijker op).

Het einde was spectaculair maar ook een beetje over de top. Toch gebeurde er dingen die ik niet had zien aankomen ( wat het wel weer leuk maakte).

Dit is mijn eerste kennismaking met Baldacci en ik moet eerlijk bekennen dat ik zeker meer van hem ga lezen. Hopelijk zijn al zijn boeken zo lekker en goed!

Leuk is wel te lezen dat bij het lijk een paar dingen niet klopte, die ik tijdens het lezen al het “ontmaskert” en wat later ook bleek te kloppen. Blijkt toch dat ik nogal wat dingen heb opgestoken van de moordboeken en autopsie verhalen van tv.

Raad ik dit boek aan aan anderen?: Absoluut!!!!

Hoop ik meer van deze auteur te lezen?:  Zeker weten!

Dit boek krijgt van mij 4,5 kraaien!

Deel 1 van verwachte boeken in mei

Op 1 mei Een appartement in Parijs

 Parijs, een studio die verstopt ligt aan het einde van een begroeid steegje. De Britse politieagente Madeline heeft dit appartement gehuurd om er tot rust te komen. Maar door een misverstand treft ze er Gaspard, een mensenschuwe schrijver, die naar Parijs is gekomen om er te werken. De twee zien zich gedwongen enkele dagen samen door te brengen.



De studio was van de gerenommeerde schilder Sean Lorenz, en ademt nog altijd zijn passie voor licht en kleur. Gebroken door de moord op zijn jonge zoon, is hij het jaar ervoor overleden. Lorenz liet drie schilderijen na, maar die zijn sindsdien spoorloos. Gefascineerd door zijn talent én tragische lot, besluiten Madeline en Gaspard samen uit te zoeken wat er met de kostbare schilderijen gebeurd is. Maar om het echte geheim van Sean Lorenz te kunnen onthullen, moeten zij eerst hun eigen demonen onder ogen komen - tijdens een onderzoek dat hun levens voorgoed zal veranderen...







Op 8 mei Doodskleur van David Baldacci

Wanneer FBI-agent Amos Decker en journaliste Alex Jamison op bezoek gaan bij Jamisons zus in Baronville, een stadje in Pennsylvania dat betere tijden heeft gekend, raken ze op de eerste dag al betrokken bij een moordonderzoek. Die avond ziet Decker in het raam van een verderop gelegen huis een flikkerend licht, gevolgd door vlammen. Nieuwsgierig geworden gaat hij op onderzoek uit, maar wat hij ontdekt is veel meer dan een beginnende brand. In het huis bevinden zich twee doden. Het ene slachtoffer is opgehangen en op de vloer onder zijn lichaam bevindt zich een enorme plas bloed. De andere man draagt een politie-uniform en ligt met schuim rond zijn lippen in de kelder. Wie de twee doden zijn, weet niemand.

Diezelfde avond nog krijgen Decker en Jamison te horen dat het niet om een opzichzelfstaand incident gaat. In de weken daarvoor zijn meerdere moorden gepleegd en de plaatselijke politie - die weinig mensen en middelen tot haar beschikking heeft - staat voor een raadsel. Wanneer Decker zijn hulp aanbiedt, wordt deze schoorvoetend geaccepteerd. Al gauw blijkt echter dat hij niet de enige federale agent is die interesse in de zaak toont. Want de moorden in Baronville zouden weleens te maken kunnen hebben met een veel grotere dreiging op nationaal niveau.

Op 8 mei Arnaldur Indridason Valkuil

In Finland wacht een jonge IJslandse vrouw op haar geliefde. Ze willen per schip naar IJsland terug, om de oorlog te ontvluchten die zich nu tot de noordelijke landen heeft uitgebreid. Haar verloofde komt echter niet opdagen.

Een paar jaar later heeft de Tweede Wereldoorlog een hoogtepunt bereikt en is IJsland bezet door geallieerde troepen. In Reykjavík is de bevolking in rep en roer, omdat aan het strand van Nautholsvík een lichaam is aangespoeld. Niet veel later wordt een jongen aangevallen achter een legerkroeg en wordt een vrouw die veel contacten heeft onder militairen als vermist opgegeven. Thorson en Flovent volgen tegenstrijdige en gevaarlijke sporen naar een gruwelijke ontknoping




Op 7 mei Philip Kerr Vergeven en vergeten

München, 1957. Na verschillende carrières in de loop der jaren werkt Bernie Gunther nu voor een verzekeringskantoor. Het is een logische stap: zowel politieagenten als verzekeraars zijn erbij gebaat leugenaars te ontmaskeren, en Bernie Gunther kan wat dat betreft bogen op een schat aan ervaring.

Bernie wordt naar Athene gestuurd om een claim voor een gezonken schip van een Duitser te onderzoeken. Als hij ontdekt dat het schip in kwestie ooit toebehoorde aan een Griekse Jood die werd gedeporteerd naar Auschwitz, is hij ervan overtuigd dat dit geen ongeluk was, maar wraak. Dan wordt de Duitser dood gevonden, vermoord. De Griekse politie haalt Bernie over om te assisteren bij het moordonderzoek en hij wordt wederom meegezogen in de zwarte geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en de deportatie van de Joden van Thessaloniki. Europa is bereid om de vijandschap met Duitsland aan de kant te zetten, maar minstens één persoon in Griekenland lijkt daar niet klaar voor te zijn…





Op 15 mei Over en uit

Emiel heeft een succesvolle carrière als app-ontwikkelaar. Hij is getrouwd met Roos en ze hebben een dochtertje, Tirza. Ogenschijnlijk leiden ze een gelukkig gezinsleven. Maar de spanningen nemen langzamerhand toe. Emiel staat onder grote druk als hij niet al zijn klanten tevreden kan houden. Roos is jaloers op zijn haar idee wel erg amicale relatie met de bloedmooie au pair. En hun rijkdom blijkt ook een heel gevaarlijke kant te hebben als Tirza wordt ontvoerd.