Win een gesigneerde Djinn GESLOTEN

Ik las onlangs het eerste en tweede deel van Zwart bloed. Boeken die in de horrorhoek thuishoren, maar mij echt erg bevielen.
De auteur Shirley Ann van Wingerden is hard bezig aan deel 4. Maar onlangs kwam zij met Djinn, een kleiner en dunner boekje.

Wij mogen twee gesigneerde exemplaren verloten.
Eerst waar Djinn over gaat:

Het zit niet mee in het leven van de jonge Romy. Ze ontvlucht de zoveelste burenruzie en belandt niet veel later in een underground podium in het centrum van de Rotterdamse havenstad. Ze doet haar beklag bij de barkeeper en vindt bij hem een luisterend oor. Ze vertelt hem al haar ergernissen, maar ook haar duistere verlangens. Haar leven lijkt een mooie wending te nemen, maar als snel blijkt dat ze de verkeerde in vertrouwen heeft genomen.

Interesse? dan nu wat je moet doen:
1. Je bent lid van Thrillerlezers! Zo niet nog dan kan je dat
Hier worden
2. Noem minimaal twee schepsels die voorkomen in de boeken van Zwart bloed. Zie ook eventueel de recensie over Engel der wrake van deze week. Je vidnt de recensie: Hier
Stuur je antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Djinn
3. Delen geeft extra kans
4. Onder dit bericht zetten waarom je wilt winnen, geeft jou ook een extra lotje 

Zwart bloed Engel der wrake van Shirley Ann van Wingerden

Titel: Zwart bloed, Engel der wrake
Auteur: Shirley Ann van Wingerden
Publicatiejaar: 2013
Uitgeverij: Boekenbent



Cover
Heel mooi dat pikzwarte met de witte veer en druppels bloed.


Achterflap
Engel der Wrake is het spannende vervolg op In Mist Gevangen. Anderhalf jaar na de dramatische gebeurtenissen op de Carnissesingel heeft Anne haar leven weer op de rails. De Demons Lair is gerenoveerd en wordt heropend. Ze is verhuisd omdat ze een frisse start wil maken. Helaas is haar nieuwe buurman niet zo van haar gecharmeerd. Sterker nog, bij hun eerste ontmoeting laat hij blijken dat hij haar niet mag.

Mening

Wowwww...
Het duurde even voor ik weer omgeschakeld was richting het lezen van horror. Ik lees het te weinig en moet dan even wennen. Maar als het dan zover is...
Als ik dan in het wereldje van Anne, Dion, Lotte, heksen, Golems, Harpijers, vampieren en helhonden, zit dan wil ik toch verdorie niet eindigen met een vette cliffhanger. Wat doe je mij aan Shirley Ann? Was dit een omnibus geweest: ik had gewoon door gelezen.
 Ik laat mij opnieuw in dit deel meenemen in de bizarre wereld van Anne die onder invloed is van de aantrekkelijke Dion. Zelfs ik raak geïntrigeerd door de man.
Deel twee eindigt waar deel 1 stopte. Eindigde het daar  met dat Anne zwanger bleek van Dion. Hier bevalt ze van twee kinderen. Waarvan 1 door Dion meegenomen wordt op het moment dat het uit Anne komt. Na een aantal maanden opgenomen te zijn geweest, start zij weer in Demons Lair, de tent waar regelmatig bandjes optreden. We komen al snel alle vertrouwde personen uit deel 1 tegen, tenminste diegene die deel 1 overleefden. 
Wel introduceert zij enkele nieuwe , zeer intrigerende personages in de vorm van nieuwe buren. Daarin vallen vooral de agressieve bazige Jackie en de helpende Marcus op.
Anne transformeert langzaam steeds verder tot een demon door het drinken van Dions bloed toen dat nodig was. Bijna is ze de grens al over, maar wordt net op tijd tegengehouden.
De strijd die ze voert met gewone agenten maar ook een special team  van het Instituut voor bijzonder forensisch onderzoektegen allerlei wonderlijke figuren is soms adembenemend. 

'Dit...', gromde hij. 'Is geen duivenveer! Er zit iets achter je aan en ik weet niet wat het is. Wat ik wel weet, is dat het groot is en dat het kan vliegen!'

Echt, dit verhaal zie je regelmatig als een film voor je ogen afspelen als je de harpijen vliegend door de lucht ziet gaan en met hun klauwen een agent beetpakken. Beeldend geschreven dus door deze auteur. Dat ik mij zo laat meesleuren in een voor mij niet vaak beschreven wereld is een blijk van de auteurs kunnen. De auteur verblijft zelf veel in het metalmuziekwereldje en dat proef je duidelijk uit de beschrijvingen van de muzikanten. Extra leuk detail vind ik zelf ook dat je geen personages als in Twilight voor je ziet door haar beschrijvingen. Het voelt donker, viezig, grauw. Wat hoort in dit soort verhalen naar mijn gevoel.
Dit boek is een waardige opvolger van het vorige. Spannender en intrigerender. Ook gewoon bekende personages ook nu weer laten overlijden, is iets wat je niet vaak ziet gebeuren.

Dat ik zo baal dat het boek eindigt met een cliffhanger zegt wel dat ik veel plezier heb gehad. Mocht je nog nooit horror gelezen hebben en twijfelen of je het wat vind, raad ik je dit Zwart bloed aan. Begin bij deel 1 zou ik zeggen. Ik ben nieuwsgierig naar deel 3, want het kind van Anne en Dion moet ergens een belangrijke rol gaan spelen.
Ik hoef zelf niet elke dag dit genre te lezen maar ter afwisseling is dit een zeer smakelijk hapje.

Een duidelijke en vette vier kraaien voor Engel der wrake

Shirley Ann ondersteboven...

Flabbergasted… 

De ultieme droom van iedere schrijver is natuurlijk om internationaal door te breken. Die van mij wel in ieder geval. Ik heb vrienden en kennissen die kris kras door Europa wonen, en zelfs in de Verenigde Staten, die mijn boeken best wel zouden willen lezen, maar absoluut geen Nederlands kunnen lezen. Eentje heeft het zelfs geprobeerd met Google Translate ernaast, maar dat ging hem toch niet worden. Er zijn ook al mensen die te goeder trouw hebben geprobeerd het eerste deel van Zwart Bloed; In Mist Gevangen te vertalen, maar uiteindelijk niet verder kwamen dan het eerste hoofdstuk. Het is gewoon echt niet eenvoudig, en mijn steenkolen Engels is ook niet toereikend genoeg, om een geloofwaardige vertaling neer te zetten. Tenslotte moet de lezer ook in het Engels bij de strot gegrepen worden en door de honderden bladzijden gesleurd worden totdat ze buiten adem het boek dicht kunnen slaan. Verlangend naar meer. 

Ik had een aantal mensen benaderd om te informeren wat het me zou kosten om boek één, In Mist Gevangen, te vertalen. Ik kreeg een prijs door per woord en vermenigvuldigde dit met het aantal woorden in boek één. Teleurgesteld liet ik het idee weer varen, omdat mijn salaris en de opbrengst van mijn boeken niet duizelingwekkend hoog zijn en het geld doorgaans opgaat aan andere zaken. Tenslotte moeten er ook nog twee kinderen gevoed en gekleed worden. Ik wil graag mijn droom verwezenlijken, maar niet over hun rug.
 Een jaar geleden opperde een vriendin al, dat er dan maar een benefiet georganiseerd moest worden. Super idee, maar het kwam niet van de grond. Tenminste, dat dacht ik. Wat ik niet wist, is dat een andere vriendin inmiddels de touwtjes in handen had genomen en was begonnen aan iets wat zij als geen ander het beste kan: een avond organiseren en allerlei bands optrommelen die hun muziek ten gehore willen brengen. 
Vanmiddag ging de telefoon: vriendin nummer drie. Of ik achter mijn computer zat? Stomme vraag. Ik zit bijna altijd achter de computer. Om te schrijven, of om mijn boeken her en der te promoten. Of ik naar de pagina van Baroeg wilde gaan. Ik vroeg haar nog waarom, wat was er dan? Maar ze zei alleen maar dat ik het gewoon even moest opzoeken. Ik deed braaf wat me gezegd werd en zie

niets bijzonders. “Je moet naar 27 januari gaan,” zei ze vervolgens. Ik deed braaf wat me gezegd werd. Ik zag vier bands staan: Metal Madly, Room13, Hessa en X-Tinxion. Het waren alle vier bands waar vrienden van me in zingen en/of spelen. Het drong nog niet helemaal tot me door. Het was ook zo’n rare combinatie om deze vier bands samen te zien.

 “En?” vroeg vriendin drie.
 “Wat moet ik zien dan?” Ik baalde omdat dit bands zijn die ik allemaal graag zou willen zien en zelf graag had willen boeken, maar die tijd had ik achter me gelaten. Band nummer twee was zelfs gestopt met optreden, dus dat was een nog harder gelag, deze band in deze line-up te zien. Waarom wist ik hier niets van? Ik voelde me eigenlijk een beetje belazerd. Blokhut Live was al in handen van een ander, en nu dit.
 “Heb je alles gelezen?” vroeg ze. 
“Hmmm,’ gromde ik. Braaf las ik door. Totdat de onderste alinea tot me door drong: 

Overigens komt de opbrengst van deze avond ten goede aan schrijfster Shirley-Ann Benda. Zij brengt haar boekenserie ‘ Zwart Bloed’ zonder hulp van een uitgeverij uit, en kan daarbij wel wat hulp gebruiken. In haar horrorverhaal speelt de Rotterdamse rock- en metalscene een belangrijke rol. Baroeg werkt daar dus graag aan mee.

 Ik schrok me werkelijk te pletter. Het zweet brak me uit, de tranen schoten in mijn ogen en mijn stem viel spontaan weg. Dochterlief keek me geschrokken aan. Die dacht dat er wat ergs was gebeurd. 
Vriendin drie had wel door dat ik behoorlijk van mijn stuk was, dus kwam ze gewapend met een pan kippensoep mijn kant op.
 Niet veel later hoorde ik dat ze hier al sinds begin maart mee bezig
zijn!! Ik had iedereen sinds die tijd meerdere malen gezien en gesproken, en geen woord! Niemand. Zelfs vriendin drie, die ik heel vaak zie, heeft met een stalen gezicht mij lekker meerdere malen laten griepen, als ik weer eens mopperde dat vertalen wel erg veel geld kostte. 
Maar hoe geweldig is het, als vrienden stiekem de handen ineen steken om je op zo’n manier te helpen? Het gevoel is met geen pen te beschrijven. Naast dankbaarheid, is flabbergasted denk ik het woord dat er misschien nog een beetje bij in de buurt komt. Het was overweldigend. Het heeft echt wel een tijdje geduurd eer ik weer een beetje bij was. Nu weet ik in ieder geval hoe het voelt om de hoofdprijs te winnen.