Nachtloper van Karin Fossum

 

Nachtloper is ná Lotgenoten het 2^e deel uit de nieuwe reeks rond het personage van Eddie Feber. Eerder schreef Karin al de zeer succesvolle en lange reeks rond Konrad Sejer. Ze wordt tot één van de beste misdaadschrijvers van Noorwegen gerekend.

 Ik kreeg het unieke buitenkansje dit boek al voor het uitkomen te mogen lezen. Als fan van Karin Fossum hoef ik daar niet eens over na te denken. Natuurlijk wil ik dat!

Dit is het verhaal van de jonge zonderlinge  Meidel Jonsson die samen met zijn opa in het huis van zijn grootvader woont. Op een morgen treft hij zijn gootvader dood in bed aan. Vanaf dan staat Meidel er alleen voor en wordt het leven nog moeilijker voor hem dan het al was. Hij kan namelijk niet goed met alle situaties in het leven omgaan en heeft daarvoor verschillende gebieden in zijn hoofd gecreëerd. Één voor plezier, één voor goede ideeën, één voor pijn en één voor verwoesting. Met de dood van zijn grootvader verliest Meidel elke stabiele factor in zijn leven en wanneer hij in het huis een eigenaardige vondst doet begint hij steeds verder door te slaan.

 

‘Heaven and hell are just one breath away.’ (Andy Warhol)

 

Ik moet bekennen dat ik een tijdje nodig had om een klik te krijgen met het boek. En een klik krijgen is ook niet de juiste bewoording, het hoofdpersonage is namelijk geen makkelijke en innemende persoonlijkheid, en zijn manieren en denkwijze konden niet verder verschillen dan die van mijzelf.

Ook had ik niet direct een klik met rechercheur Eddie Feber. In de voorloper ‘Lotgenoten’ kwam hij pas zeer laat in het boek ten tonele, en met dit verhaal krijgt de lezer een stukje meer inzicht in zijn leven, karakter en manier van werken. Maar ook dat kon dus bijna niet meer verschillen dan dat van mij. Al naar gelang ik steeds verder kwam in het boek groeide echter wel de sympathie. Sympathie voor Eddie Feber wel te verstaan, want de jonge Meidel is niet bepaald een aimabel persoon maar wat ik heel boeiend vond was om te lezen hoe het kon gebeuren dat Meidel is geworden tot wie hij is. En zie daar, het kon bijna niet anders, een compleet ontwrichte thuissituatie.

 

‘Ik ben niet helemaal mezelf. Ik ben nooit helemaal mezelf geweest, zelfs nu niet, ik verman me.’

 

Karin Fossum heeft het ongelofelijke  talent om juist de meest normale en alledaagse personen volledig te laten ontsporen. Gevoelens van onmacht en menselijk lijden worden dermate kundig op de lezer overgebracht dat je tijdens het lezen diepe gevoelens en sympathie ontwikkeld voor zowel daders als slachtoffers.

Met mooie en beeldende zinnen laat ze de omgeving en de door haar geschetste situaties écht tot leven komen. Sterker nog, ze kruipen diep onderhuids. Bijna altijd schrijft ze over sombere en trieste situaties, zoals ook nu weer, en ook de dwarse Meidel die teruggetrokken leeft en slechts in korte, vaak botte zinnen tot de mensen om hem heen spreekt, wordt fantastisch neergezet.

Geen boek met een hoop actie, ook niet echt spannend, maar wel een verhaal dat goed in elkaar zit en een flinke dot aan psychologische diepgang in zich heeft. Ook het aantal personages dat meedoet is op de vingers van twee handen te tellen, wat ik eigenlijk wel heel erg prettig vond. Het verzand niet in bladzijden vol met nutteloze blabla, daardoor is het wel een vrij dun boek maar het is een mooi en afgerond geheel. Niets te veel en niets te weinig. Eenmaal dichtgeslagen laat het je niet één, twee, drie los. Een gevoel van ongemak dat mij nog vrij lang bleef gezelschap houden. En zo werd dit boek, dat mij in 1^e instantie niet direct wist te pakken, toch nog een boek dat mij bleef boeien en dat geruime tijd nog bleef rondspoken in mijn hoofd. En wederom kan ik haast niet wachten om de volgende Eddie Feber te lezen. Helaas dat zal nog wel even duren…

  Ik geef het 4 Kraaien.

Karin K.

Het instituut van Stephen King

Titel: Het instituut

Auteur: Stephen King
Uitgeverij: Boekerij

Publicatiedatum: september 2019

Recensie door: Tamara

Kraaien: 5 moddervette dikke kraaien!

Midden in de nacht, in een huis in een rustige straat in een buitenwijk van Minneapolis, worden de ouders van Luke Ellis stilletjes vermoord. Luke zelf wordt in een zwarte SUV geladen en weggereden. Dit alles duurt minder dan twee minuten. Luke wordt wakker in het Instituut, in een kamer die precies op zijn slaapkamer lijkt, alleen zonder raam. Aan de andere kant van de deur zijn meer deuren, met daarachter meer kinderen, die daar allemaal op dezelfde manier zijn beland als Luke. Kalisha, Nick, George, Iris en de tienjarige Avery hebben allen speciale krachten, zoals telekinese of telepathie. Zij zitten in Voorkant. Ooit waren er nog meer kinderen, maar die zijn naar Achterkant verhuisd.

Het personeel van deze sinistere faciliteit, dat onder leiding staat van de genadeloze mevrouw Sigsby, wil de bovennatuurlijke gaven van de kinderen inzetten voor haar eigen doeleinden. En zij deinst nergens voor terug om dat te bereiken. Als je meewerkt, krijg je muntjes voor de automaten. Zo niet, dan wacht een wrede straf. Hoe meer kinderen er naar Achterkant worden gestuurd, hoe wanhopiger Luke wordt om te ontkomen en hulp te zoeken. Maar er is nog nooit iemand uit het Instituut ontsnapt…

“Het mes was scherp, maar op het laatste moment liet zijn moed hem een beetje in de steek, zodat de oorlel er niet helemaal af was, maar nog aan een draadje kraakbeen bungelde.”

Dit boek, beste Thrillerlezers!, is weer een pareltje van King. Vanaf de eerste bladzijde tot aan de laatste zit je volledig vastgezogen aan het boek/ e-reader! Het is dat het boek te dik is, anders had ik hem echt in 1 adem uitgelezen!

Het boek begint bij Tim, die via omzwervingen aan zijn dienst begint als nachtwaker. Op het moment dat je denkt: Goh, wat heeft Tim nu te maken met het instituut, ga je ineens door naar Luke. Luke is een bijzondere jongen die dingen kan verplaatsen. Niet hele grote dingen, maar wat papieren verschuiven kan hij wel. Hij doet dit onbewust. Op een nacht wordt hij ontvoerd en komt hij terecht in het instituut en dan begint de nachtmerrie. Er worden vreselijke proeven uitgevoerd op de kinderen die of gedachten kunnen lezen of dingen kunnen verplaatsen. En dan verdwijnen de kinderen naar de Achterkant. Daar worden de krachten van de kinderen uitgeput. Geen kind heeft het daar overleefd en geen kind is ooit ontsnapt. Tot Luke in het instituut terecht komt...

Het verhaal is typisch King. Spanning, actie, gruwelijkheden, drama en horror. De fantasie van King is iets heel magisch en met dit boek proef je daar een beetje van. Al is dit boek niet zo gruwelijk als Cujio, bloederig als Carrie of horror-achtig als Pet Sematary, maar minstens net zo goed als deze boeken. Eindelijk weer een goed boek van King! Zijn vorige boeken (schone slaapsters en Gwendys knoppenkist) vond ik wat matig en was even bang dat King teveel tijd besteedde aan het remakes van zijn films. Maar met dit boek heeft hij aan mij wel bewezen dat hij het nog steeds kan! En nu ben ik even enorm aan het balen dat ik dit boek al uit heb! (en dat gebeurt niet gauw!)

Mocht je een boek zoeken die je compleet vasthoudt, je meteen van de wereld laat vervagen en je niet vies bent van een beetje bloed en bijzondere dingen... Dan kan ik dit boek met klem aanraden! Voor diegene die hem nog moeten lezen, ontzettend veel leesplezier! Het is dat ik nog een paar boeken heb liggen die nog gelezen moeten worden voor een recensie, anders zou ik het instituut zo weer opnieuw gaan lezen!

Spanning: 5

Psychologische ontwikkeling personages: 5

Leesplezier: 5

Schrijfstijl: 5

Plot: 5

Façade van Esther Verhoef

Titel: Façade

Auteur: Esther Verhoef

Uitgever: Prometheus

Publicatiedatum: maart 2019

Recensie door Annemarie

Waardering: 5 kraaien

Gelukkig was het mooi weer in het weekend dat ik dit boek las en vielen er twee afspraken uit. Alle tijd dus om  mij te storten op de nieuwe Esther Verhoef en dat kostte me totaal geen moeite. Want dit is zo’n zalig spannend boek (van tijd tot tijd vond ik het ook wel wat gruwelijk, maar ik ben nu eenmaal meer van de ‘why-done-it’ dan de ‘how-done-it) waarin je begint en pas kunt stoppen als het uit is. Waarbij niets en niemand precies is wat het lijkt en waarbij het verhaal pas afgelopen is na het lezen van de allerlaatste pagina.

Het verhaal opent vanuit het perspectief van een hele enge pschychopaat  die zich erop verheugt om Iris om te brengen, op een gruwelijke manier die hem genot schenkt. Gedurende het boek leer je de psychopaat steeds een beetje beter kennen. Zijn achtergrond, zijn beweegredenen, zijn nietsontziende meedogenloosheid…

Iris, een jonge vrouw met zoontje Levi van 9, net gescheiden, staat op het punt om,  alleen met de auto, te vertrekken naar Portugal om daar haar moeder en haar vriend te bezoeken. Haar moeder heeft het gezin verlaten toen ze jong was. De rusteloosheid van haar moeder heeft haar en haar vader veel verdriet bezorgd, maar inmiddels is ze zo ver om haar vaker te zien en beter te leren kennen. Levi gaat een weekje met zijn vriendje en familie naar de camping en wordt daarna door zijn vader opgehaald voor vakantie in Zeeland. Tot zover de setting, nog niets aan de hand.

Eenmaal op weg veroorzaakt Iris een aanrijding met een man. Uit schuldgevoel neemt ze hem mee in haar auto en belooft hem af te zetten op zijn bestemming. Ze blijkt hem te kennen uit de sportschool, hij heet Mischa. Hij is vriendelijk, vraagt haar het hemd van het lijf en ze valt als een blok voor hem. Er is geen ontkomen aan hun aantrekkingskracht en al snel belanden ze bij elkaar in bed.

Als ze wakker wordt, kijkt ze in de ogen van een andere man, geen spoor meer van Mischa. Deze man lijkt het op haar te hebben gemund. Hij mishandelt haar, weet alles van haar, ook waar haar zoontje momenteel verblijft en hij dwingt haar om hem mee te nemen naar Portgugal.

Langzaam maar zeker ontrafelt Iris een aantal geheimen die te hebben met haar belager maar ze krijgt de situatie niet helder. Ze krijgt geen grip op de obsessieve manier waarop haar belager haar benadert. Het geeft haar het gevoel dat zij degene is waar hij op kickt, liefst tot de dood erop volgt… Maar waarom?

Om niet te veel prijs te geven van het verloop van het boek kan ik je zeggen dat het verhaal leest als een trein. Het verhaal doet internationaal aan. Misschien omdat het voor een groot deel in het buitenland en onderweg plaats vindt.  En net zoals Iris haar weg baant over de snelwegen richting Portgugal onder de constante spanning van haar belager, zo koortsachtig wil je als lezer verder en verder lezen totdat je eindelijk precies snapt waar het om gaat.

Toch ook weer fijn als alle lijntjes aan het einde van het boek samen komen en er sprake is van een lekker rond einde. Geen open eindjes, gewoon mooi af…. Esther Verhoef heeft een heerlijk spannende thriller afgeleverd, bloedstollend is misschien net wat te veel gezegd, maar ik kon het boek echt met moeite af en toe wegleggen en zat regelmatig met ingehouden adem te lezen.

Iris, de hoofdpersoon, is echt wel een vrouw waar je gaandeweg een band mee krijgt, waar je je soms aan ergert maar die je vooral gunt om te snappen aan haar afschuwelijke belager waar ze maar niet los van kan komen.

Het verhaal zit knap in elkaar, leest lekker ‘ritmisch’ weg. Voor mij een echte topper van Nederlandse bodem. 5 kraaien!

Reflectie van J. Sharpe

Likkebaardend lekker

Titel: Reflectie
Auteur: J. Sharpe
Uitgeverij: Zilverspoor
Publicatiedatum: 2 augustus 2018
Recensie door Ink
Kraaien: Vijf!

De geheime stiefzoon van Stephen King woont gewoon in Nederland!

Achterflap
Het idee was simpel: we zouden een filmpje maken voor ons YouTube-kanaal. Ik zou levend begraven worden. We zouden alles filmen en zo spectaculaire content maken voor onze kijkers.
Jezus, het is allemaal zo misgegaan. Nu zitten we vast. Om onverklaarbare redenen is de zeespiegel met bijna zeventienhonderd meter gestegen. Op vier andere bergtoppen na, staat verdomme heel het eiland – misschien zelfs wel de rest van de wereld – onder water!
We hebben hier vrijwel niets. Er is geen eten, drinken of stroom en we kunnen geen contact maken met de buitenwereld.
Er gebeuren hier afgrijselijke dingen, met name in het hotel. En ik heb het gevoel dat het niet zal stoppen voordat we allemaal de waarheid onder ogen hebben gezien. Iets speelt met ons en zorgt ervoor dat we langzaam gek worden. We worden in de gaten gehouden, ik weet het zeker.


Quote

"Er was opgehangen.
Meteen was de duisternis weer compleet.
Tiago hield het toestel voor zich uit. Hij zag niets.
Het schermpje stond uit.
Nee, hij was domweg nooit gebeld. Hij zat er doorheen. Zijn geest ging zich dingen inbeelden die er niet waren.
Het toestel lichtte opnieuw op.Ditmaal niet omdat hij werd gebeld, maar om dat er uit zichzelf een filmpje werd afgespeeld."

Mening
Het vorige boek van de auteur Syndroom behoort tot de favoriete boeken van 2018, dus begon ik voorzichtig aan zijn nieuwe boek Reflectie. Dat kon toch alleen maar tegenvallen? Ik was vorig jaar zo uit mijn sokken geblazen.
Maar dan start je met lezen en krijg je gewoon letterlijk kippenvel op je armen als een van de hoofdpersonen, Tiago, in een kist onder de grond begraven wordt. Tegen alle afspraken in wordt de kist dichtgeschroefd en een flinke berg aarde boven op de deksel gegooid. 
Sharpe zet zijn personages  keer op keer zo goed neer dat je helemaal meeleeft. Maar ook dat je gevoelens ambivalent worden. Dat de jongen van het begin eenzaam onder de grond  ligt en geen contact meer krijgt laat je diep medelijden voor hem voelen. Maar dat gevoel verandert als je de geschiedenis verderop in het verhaal leest. Je gevoelens gaan bijna naar een rechtvaardiging wat er met hem gebeurt.
Al de personen in het boek hebben een geschiedenis ,die je door de huidige gebeurtenissen in het verhaal, in kleine stukjes ervaart. Waar je soms van schrikt en even met verbazing herleest.

De wanhoop van het groepje mensen op die berg spoelt zich over je heen met daarbij alle vreemde gebeurtenissen, waar de groepsleden steeds weer twijfelen hoe echt het gene is wat een ander groepslid ervaart. 
Het is een gekmakend verhaal, want hoe zit dit toch in elkaar, wat is er aan de hand en hoe gaat dit aflopen? Zelden lees ik nog boeken waar ik naar het einde verlang om maar te willen weten wat de auteur bedacht heeft. Een boek niet weg kunnen leggen....? ...zelden overkomt mij dit nog. Maar deze Nederlandse auteur lukt het. Alweer! Mijn mond staat soms open en ik herlees, blader even terug en praat hardop.
Langzaam wordt het duidelijk wat er aan de hand is, waarbij jij als lezer meegaat in de alom aanwezige verwarring van alle hoofdrolspelers.En dan opnieuw pakt hij mij weer met zijn epiloog! Het verhaal is afgelopen, al die hoofdstukken vroeg je je af hoe het plot zou eindigen en dan tegen het einde snap je hoe het in elkaar steekt. En danzit je verdorie weer met grote ogen en open mond de laatste bladzijde te lezen. 

Wat zou deze J. Sharpe een hoop boeken verkopen als hij niet in Nederland woonde. Als hij toch eens echt de zoon van King was... Dan zou iedereen roepen dat de appel niet ver van de boom viel. Nu kan het noemen van King voor jou een aanrader zijn, maar ook zal het anderen wat tegenhouden. Ik zou van mijzelf niet snel zeggen dat ik van horror, bovennatuurlijk, fantasy of hoe je het wil noemen in boeken hou. In dit boek is het zo heerlijk verweven in een spannend verhaal dat je nog geen eens kan denken dat dit een ander soort genre is dan wat je normaliter leest. 

Veel te veel mensen kennen hem helaas nog steeds niet. Wat een talent!
 Man man man! Van zijn vorige boek genoot ik met volle teugen. Wat is daar dan een overtreffende trap van?
Weer komt zijn boek in het rijtje favoriete boeken van het jaar staan. Weer ga ik mensen aanraden om echt dit boek of de vorige te pakken.
Dit lijkt een reclamecampagne, maar als ik dan ergens een sticker met daarop mustread moet plakken dit jaar, dan is het bij Reflectie. De term mustread is voor dit soort boeken uitgevonden! Orgineel, fantastisch lekkere schrijfstijl, toppersonages, mooie sfeerbeelden, onverwachtse plotwendingen en het gaat onder de huid zitten.

Het meisje in het ijs van Robert Bryndza

Titel: Het meisje in het ijs
Auteur: Robert Bryndza
Uitgeverij: Boekerij 
Publicatiedatum: januari 2018

Wat vond ik van de cover ?

De ijsblauwe cover van een deel van een bevroren vrouwengezicht intrigeert, en heeft uiteraard een directe link met de titel van het boek. De cover spreekt mij absoluut aan.

Achterflap
Haar ogen zijn wijd open. Haar lippen iets uiteen, alsof ze nog iets wil zeggen. Haar lichaam bevroren in het ijs. En ze is niet de enige…

Als het lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden in een park in Zuid-Londen, wordt inspecteur Erika Foster ingeschakeld om het moordonderzoek te leiden. Het slachtoffer, de mooie, jonge en rijke Andrea Douglas-Brown, leek het perfecte leven te leiden. Haar vader is een belangrijk en invloedrijk man, haar verloofde een gerespecteerd zakenman. Toch lijken er duistere geheimen te zijn. Werden die het meisje fataal?

Als Erika dichter bij de waarheid komt, verschuift de aandacht van de moordenaar naar Erika zelf, wier laatste zaak verkeerd afliep. Zo verkeerd zelfs dat haar eigen man om het leven kwam. Terwijl haar politiecarrière aan een zijden draadje hangt, moet Erika haar eigen angsten overwinnen om een wrede moordenaar te slim af te zijn – voordat het te laat is.

Wat verwacht ik van tevoren ?

Het boek is langs verschillende kanalen onder de aandacht gebracht, en groeit naar mijn gevoel uit tot een heuse hype. Het boek kan dus ofwel heel erg meevallen ofwel is het heel erg overroepen en kan het vreselijk tegenvallen. Alleszins, de korte inhoud en de reacties en aanbevelingen die ik lees zijn veelbelovend, dus ik ben heel erg benieuwd of het mij ook gaat boeien.

Mijn mening :

Erika Foster, inspecteur bij de politie van Manchester, verwerkt nog steeds de mislukte politie-actie waarbij een aantal collega’s, waaronder haar echtgenoot Mark, omkwamen. Nadat in Londen het lichaam van een society dochter, tevens dochter van een politicus, in een bevroren vijver wordt gevonden, wordt Erika opgeroepen om te assisteren in deze zaak Terwijl de politiemacht van London omwille van de invloed van de vader van het slachtoffer probeert om de zaak op een delicate manier aan te pakken, houdt Erika vast aan haar eigen – soms onorthodoxe – methodes en mening, wat zorgt voor interne conflicten. Toch blijft Erika doorgaan, ze ontdekt meerdere slachtoffers, en wordt toch terug op de zaak gezet. Maar is Erika zelf ook een slachtoffer ??

‘Het meisje in het ijs’ is een boeiend boek, dat je echt vanaf de eerste pagina’s mee heeft. Het hoofdpersonages Erika krijgt heel snel je sympathie mee, net zoals sommige van haar Londense collega’s. Het is een spannend boek, met veel wisselende acties, en af en toe een rustpauze, wanneer we worden meegenomen in het verdriet van Erika.

 Toen werd de angst vervangen door woede. Ze heeft me mijn moord afgepikt.

Het plot wordt op een goeie manier uitgewerkt en neemt je mee naar een spannende ontknoping ... ligt hier een verfilming in het vooruitzicht ????

Robert Bryndza schreef tot nu toe 5 thrillers in de reeks rond Erika, waarvan ‘Het meisje in het ijs’ het eerste is, en ook het eerste is wat naar het Nederlands werd vertaald, ga ik wachten op vertalingen of waag ik me nog een keertje aan Engelse boeken ?  Even over nadenken J

Prettig detail vind ik het persoonlijke bericht van Robert aan het einde van het boek, goeie zet kerel !

Wat mij betreft, heeft ‘Het meisje in het ijs’ mijn verwachtingen volledig ingelost, geen valse hype, gewoon een goeie thriller, die heel vlot leest ondanks het behoorlijk aantal pagina’s !

 Ik geef dit boek met gemak het maximum van de kraaien, vijf dus !

Karin

Het meisje in het ijs van Robert Bryndza

Titel: Het meisje in het ijs
Auteur: Robert Bryndza
Publicatiedatum: 9 januari 2018
Uitgeverij: Meulenhoff Boekerij
Aantal pagina's: 376

Achterflap
Haar ogen zijn wijd open. Haar lippen iets uiteen, alsof ze nog iets wil zeggen. Haar lichaam bevroren in het ijs. En ze is niet de enige…

Als het lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden in een park in Zuid-Londen, wordt inspecteur Erika Foster ingeschakeld om het moordonderzoek te leiden. Het slachtoffer, de mooie, jonge en rijke Andrea Douglas-Brown, leek het perfecte leven te leiden. Haar vader is een belangrijk en invloedrijk man, haar verloofde een gerespecteerd zakenman. Toch lijken er duistere geheimen te zijn. Werden die het meisje fataal?


Als Erika dichter bij de waarheid komt, verschuift de aandacht van de moordenaar naar Erika zelf, wier laatste zaak verkeerd afliep. Zo verkeerd zelfs dat haar eigen man om het leven kwam. Terwijl haar politiecarrière aan een zijden draadje hangt, moet Erika haar eigen angsten overwinnen om een wrede moordenaar te slim af te zijn – voordat het te laat is.

Mening
Dat is 2018 nu eens goed beginnen met het lezen van Het meisje in het ijs.
Zo behoren thrillers te zijn: ongelofelijk spannend, steeds op het verkeerde been gezet worden, een stel logische verdachten, een spetterend einde, een lekkere schrijfstijl en goede personages waaronder een hoofdpersoon naar jouw hart. 

Deze hoofdpersoon Erica Foster is een stoer wijf met flink wat bagage. Oke, niet heel orgineel, want bijna elke thriller heeft wel een rechercheur met drank-, scheidings- of andere problematiek. Zij verloor een aantal maanden geleden haar man bij een inval waar meerdere collega's van hen het leven lieten. Ze gaat wer aan de slag met deze zaak, maar wordt niet door iedereen met open armen ontvangen.
Ze is eigengereid en gaat door op het spoor wat ze wilt, ondanks tegenwerking van hogeraf. In Engeland speelt het klassesysteem een nog veel grotere rol dan dat wij al gewend zijn. De vader van het meisje wat in het ijs werd gevonden is een hooggeplaatst persoon en probeert sturing te geven aan hoe en wat er wel of niet onderzocht moet worden.

'U hebt geen idee hoe het is om bevoorrecht op te groeien, rijk en invloedrijk. Het is als een drug, bedwelmend. Om te zien hoe mensen voor jou en je ouders terugdeinzen. Macht walmt uit je porien en besmet iedereen om je heen. Macht maakt corrupt, kapselt in, verleidt.. Hoe meer macht mijn vader krijgt, hoe meer hij vreest het kwijt te raken.'

De schrijfstijl van deze Robert Bryndza is zo heerlijk, dat je slecht kan stoppen met lezen. Ik baalde elke keer als ik echt even aan de slag met wat anders moest. Ik las het in een razend tempo uit en dat overkomt mij zelden. Bij de laatsts 79 bladzijden mocht niemand storen, telefoon werd ver weggelegd en  balend sloeg ik het boek dicht. Balend? Ja, soms is een boek zo heerlijk om te lezen met een zo goed bedacht plot van een auteur, dat je eigenlijk nog 300 bladzijdes zou willen. 
Een van de weinige boeken dat je razendsnel uit wil lezen, maar ook zo lang mogelijk zou willen laten duren. Maar het lukt je gewoon niet om langzamer te gaan.

Nu is Het meisje in het ijs pas het debuut van Bryndza en is in Engeland onlangs het vijfde deel uitgebracht en ik hoop dat de uitgeverij snel met een volgend deel gaat komen.

En het grootste minpunt van Het meisje in het ijs zal ik ook maar even benoemen: pak nu maar eens een volgend boek! Dat gaat altijd tegenvallen na zo'n boek. 


Spanning, psychologie, leesplezier, schrijfstijl, plot zijn alle een dikke 5 waard.

Vijf dikke vette malse kraaien voor dit debuut!

Ink

Deal! van Johan Deseyn

Titel : Deal!

Auteur : Johan Deseyn

Uitgeverij : Kramat

ISBN : 978 94 624 20731


Woorden.
Zinnen.
Ze kwellen je dag en nacht.

Soms krijg je ze op papier, soms zijn ze al weg vooraleer je ze kan noteren. En eens je ze op papier gezet krijgt, word je keer op keer afgeketst door de zoveelste uitgever op een rij.

Zo vergaat het ook Cassius, 44 jaar, alleenstaand, wannabe horrorschrijver en wonend in een grauw appartement in het saaie Harronville. Het grijze leven van een nobody. Dag in dag uit dezelfde routine : opstaan, werken in de carwash, binnenspringen in de plaatselijke kroeg, daarna even naar de nachtwinkel en dan naar huis om de goedkope pils achteraf te slagen en te hopen dat er eindelijk een positief antwoord van een uitgeverij in de mailbox zit. Zijn leven verandert grondig wanneer Damarcus onverwachts zijn pad kruist.

‘Waarschijnlijk is het wijs te aanvaarden wat je niet kan veranderen…maar het proberen veranderen wat je net niet kan aanvaarden is evengoed.’

Het uitzicht van het boek èn de inhoudstafel (best wel een leuk pluspunt) doen het reeds vermoeden … dit is een klepper van formaat. Zo’n 480 bladzijdes vullen is geen sinecure en toch is Johan Deseyn erin geslaagd de lezer een constante tred van hunkerende nieuwsgierigheid te gunnen.

Deze auteur doet menig horrorfanaten een belletje rinkelen. Hij wordt dan ook niet voor niets de Vlaamse Stephen King genoemd. Met ‘Deal?’ heeft Deseyn deze keer zichzelf ruimschoots overtroffen. Het gewaad der duisternis wordt gedurende drie kwart van de tijd door Deseyn zeer mooi over het levensverhaal van Cass gedrapeerd. Geen overmaat aan bloederige taferelen, maar wel een zeer bedrukte, zwartmoedige sfeer waardoor je achteraf denkt : deze cover hóórt gewoon bij ‘Deal?’. Het is pas naar het einde toe dat de schrijver beetje bij beetje het donkere doek opheft waardoor er een heldere kijk is in de duisternis, meer hoop en liefde kan zegevieren en het besef komt dat wie goed doet, goed ontmoet (hoewel je achteraf deze zin ook in een andere vorm kan gieten).

Wie hoopt op bloedstollende spanning en nagelbijten is er een beetje aan voor de moeite, het is meer de intrigerende nieuwsgierigheid die de bovenhand neemt. Het is moeilijk in te schatten welke weg Johan Deseyn op wil gaan en dat is juist waar de zeer grote kracht van ‘Deal?’ gepositioneerd is.

Naast de verhaallijn van Cass is er een zeer kleinere verhaallijn omtrent het plaatselijke politiekorps. Pas naar het einde toe loopt deze parallel met het hoofdverhaal.

Ook de hersenspinsels van protagonist Cass worden als hoofdstuk verwerkt. Het zijn eveneens vooral de verhalen die door Cassius zelf geschreven worden die meer voldoen aan het horrorgehalte, terwijl het leven van het hoofdpersonage het boek meer de psychologische kant aandoet.

Aan de alerte lezers en criticasters is het weliswaar raadzaam te melden dat kritiek in verband met fouten omtrent namen je beter wacht tot ongeveer de helft van het boek om melding te maken van enige vergissingen.

Cassius wordt door de auteur feilloos beschreven, zijn negativiteit en tekort aan kordaatheid vult het boek en vult de ruimte omheen de lezer. Ook de naasten van het hoofdpersonage, die meermaals aan bod komen, worden zodanig neergezet dat je een relatief duidelijk beeld van hen krijgt. De helpende hand van Cass daarentegen geeft ‘Deal?’ een uitermate mysterieuze tint, iemand die je als lezer meermaals golven van een koude windvlaag doen voelen. Zowel hij als Cass evolueren als personage duidelijk genoeg, iets wat het verhaal ten goede komt.

Deseyn heeft met dit boek een indrukwekkende pageturner gevormd door een uitgebalanceerde symbiose van sfeer en karakters.

Woorden.

Zinnen.

In ‘Deal?’ waren ze haast tot perfectie geschreven.

Ann

Het Noordwater van Ian McGuire

Titel : Het Noordwater

Auteur : Ian McGuire

Uitgeverij : Cargo

ISBN : 978 90 234 81720

1859. Engeland.  De walvisvaart loopt niet zoals het zou moeten lopen.  Het is overleven met de schamele bezittingen die je hebt.  Het enige plezier dat de mannen hebben is drank en hoeren, maar er moet ook eten op tafel komen.  Sumner, als legerarts teruggekeerd uit Punjab, meldt zich aan om mee te gaan als scheepsarts met de ‘Volunteer’.  Kapitein Brownlee kan goede krachten gebruiken, want hij moet na zijn tegenslag met de gezonken ‘Percival’ zichzelf dringend bewijzen en vooral ook zijn financiën terug op orde scheppen.  De winter steekt de kop op en wanneer er op een dag een dode scheepsjongen gevonden wordt is het niet enkel de koude die wanhoop met zich meebrengt. 

‘Het Noordwater’ bevat prachtige quotes en zinnen die aanzetten tot nadenken.  Het is een donkere thriller waar je niet zomaar doorheen kan rushen.  Ér zit ook geen spoed achter.  De personages dienen met voldoende traagheid in je geest opgenomen te worden.  Het verhaal slorpt je beetje bij beetje op, maar door de prachtige taalbeheersing van McGuire is het met momenten een boek dat je plotsklaps dicht doet en mijmerend een pauze neemt. 

‘Liegen is natuurlijk heel eenvoudig.  Woorden zijn slechts geluiden in een bepaalde volgorde en hij kan ze gebruiken op elke manier die hem uitkomt.’

Dit boek is niet de zoveelste whodunit.  Het brengt je naar een tijdperk dat je enkel en alleen maar kent uit films en boeken.  McGuire doet je de zilte koude, de misselijkmakende geuren, de angst van de gestrande mannen voelen.  Via een mooi verweven omweg neemt hij je in het begin van het boek mee naar het verleden van Sumner.  Zelfs deze korte flash-back is een verhaal apart dat je eventjes doet slikken en je dermate week maakt. De auteur beperkt zich duidelijk niet enkel tot het zoeken naar de dader.  Integendeel je weet als lezer wie de moord op zijn geweten heeft.  Deze man doet je walgen, sidderen en beven … knap dat je met slechts enkele woorden zo’n duivels persoon kan neerzetten en een duizelingwekkend grauw beeld van hem kan weergeven. 

Doorzetting, manipulatie, fraude, misbruik, … onderwerpen die de schrijver niet uit de weg gaat. 

In het begin zorgen de verschillende namen en plaatsbeschrijvingen vaak voor enige hinder, maar eens je je meer concentreert op de woorden en het verhaal over je heen laat glijden ben je zo mee en hebben zowel McGuire als zijn personages je volledig in hun greep.

‘Zijn tanden en lippen zien rood van het zeehondenbloed.’

‘Het Noordwater’ is geenszins een boek voor tere zieltjes.  Je moet daadwerkelijk beseffen dat het zich afspeelt in een periode waar er nog geen sprake was van GAIA of PETA.  Mishandeling of doden van dieren wordt hier niet geweerd, dat kan ook niet want dit hing noodzakelijkerwijs ook vast aan deze vaarten. 

Het is robuust, rechtdoorzee en vooral ook zeer sfeervol geschreven.  Schunnige taal en geweld, raar, maar het is om van te watertanden.  De setting, de mannen, het klimaat, de periode … het vloeit zo mooi in elkaar waardoor dit boek een geweldig pareltje is !

Vijf kraaien voor Het Noordwater

Ann Janssens

Livestream van Buddy Tegenbosch

Titel: Livestream
Auteur: Buddy Tegenbosch
Publicatiedatum: september 2017
Uitgeverij:Unieboek Spectrum

Rick is zeventien, dit schooljaar blijven zitten en hij is het helemaal zat. Hij wil iets voor zichzelf doen, op zijn eigen benen staan, dus besluit hij om Kerst te vieren in New York dit jaar. Zijn ouders reageren verbaasd, maar enthousiast en voor hij het weet, zit hij in de New Yorkse metro richting zijn slaapplek. Wanneer de metro wat mankementen vertoont, raakt hij aan de praat met het meisje naast hem. Hij raakt gefascineerd door haar, maar voordat ze goed en wel contact kunnen leggen, wordt ze ontvoerd. Rick raakt steeds verder verstrikt in het rare spel wat in New York gespeeld wordt…

Mijn mening:

Ik las Buddy's vorige boek Oog om oog en was toen helemaal waus van dat boek. Zeurde iedereen aan zijn hoofd het ook te gaan lezen. Nu is daar Livestream. Een totaal ander soort boek. Vanzelfsprekend. Maar verdorie zeg: hij doet het gewoon weer. Weer pakt Buddy Tegenbosch mij in met zijn heerlijke schrijfstijl, personages en vooral het originele verhaal wat je alle kanten opwerpt. Je gaat mee in de denkwereld van Rick die elke keer totaal niet weet waar hij aan toe is. En jij ook niet. In New York gebeurt van alles: ontvoering, achterrvolgingen, basejumps, buurmannen die dragqueen zijn en ga zo maar door. 
Nu komt in dit boek een personage terug van Oog om oog en nee hoor, verder hebben de boeken niets metelkaar te maken en hoef je zeker niet eerst de vorige te gaan lezen.  Waarom las je die eigenlijk nog niet? Maar Buddy mag van mij zo het meisje Kris uit Livestream een eigen boek hierna geven. Wat een leuk personage heeft hij neergezet. Als ik jong was, werd ik verliefd tijdens het lezen. 
Terwijl ik vaak wat kan mekkeren over dat ik te oud ben voor Young Adult, heb ik bij dit boek helemaal geen weerstand en dat pleit voor het taalgebruik van de schrijver.  Niks kinderlijks aan en prima leesvoer voor ook de oudere lezer, die wat met zijn tijd meegaat. De plotwendingen die je van links naar rechts gooien zijn zeer fantasievol bedacht. Soms gaan mensen dan roepen of iets wel of niet realistisch is. Kom op: laat je meeslepen in deze rollercoaster die Rick mag beleven. Ik dook in het achtbaankarretje en roetste mee. Buiten een boek is de echte wereld al realistisch genoeg! Boeken zijn om in weg te duiken. Ik zeg: bestellen dit boek voor Sint of Kerst en dan heb je daarna zelf ook nog een boek waar je lekker een paar uur in kan lezen.


Enneh Buddy, heel leuk dat je je boek onder de 200 pagina's houdt voor de niet zo geduldige jonge lezers, maar ga of een boek voor volwassenen schrijven van minimaal 400 of denk aan de wel geduldige jonge lezers. Man, wat baalde ik toen het verhaal klaar was. En hoe ga je dit boek dan toch weer overtreffen? 

Plot  5
Spanning 4
Orginaliteit 4
Leesplezier 5
Schrijfstijl 5

Een 4,5 ster voor deze YA Livestream