Buiten haar boekje met Barbara De Smedt

Links Joke en rechts Barbara

J.B. Ocean is een schrijversduo bestaande uit twee vriendinnen, Joke Vander Aa en Barbara De
Smedt.

Barbara: ‘Ik ben een echte boekenwurm, vrees ik, al van kleins af aan. Zondag was het hoogtepunt van mijn week, dan gingen we met heel het gezin naar de Antwerpse stadsbieb die ik algauw helemaal uitgelezen had. Ik zie me daar nog zitten in de leeshoek, met een kussen achter mijn rug en een stapel boeken voor me. Mijn idee van de hemel. Ook schreef ik verhaaltjes en begon ik af en toe aan een ‘boek’ of een ‘script’, sommige daarvan heb ik nu nog, maar geen enkel is ooit klaar geraakt. Het duurde uiteindelijk meer dan dertig jaar voor ik me echt schrijver kon noemen.’

Ze debuteerden in juni 2019 met ‘Blauw’, een roman die ze in eigen beheer uitbrachten. Het boek werd na enkele weken opgemerkt door Hamley Books en is nu – deels herwerkt – opnieuw net uitgekomen.

Vandaag beantwoordt Barbara vragen rondom wat ze zelf graag las of juist niet.



*Welk boek heb je niet uitgelezen?
'Een klein leven' (Yanagihara), ik raakte er echt niet door. Dat lag niet aan de manier waarop het geschreven was, maar aan de zwaarte van het verhaal. Met ‘Het smelt’ van Lize Spit had ik het ook moeilijk, maar de drang om het raadsel te ontrafelen overheerste
uiteindelijk toch.

*Welk boek geef je graag kado?
Ik geef wel vaker boeken cadeau, maar het hangt van de ontvanger af wat ik geef. Meestal een non-fictie boek, zoals ‘Een werkweek van 4 uur’ van Timothy Ferris. 

*Welk boek had je graag zelf geschreven willen hebben?
Alle boeken van Lianne Moriarty (Truly Madly Guilty) en Elizabeth Gilbert (Eat, Pray Love)

*Welk boek lees je graag voor aan je kinderen vroeger of nu?
Mijn kinderen zijn nu te groot, maar ik las voor uit Puk en de Petteflet en alle boeken van Roald Dahl. De GVR was mijn persoonlijke favoriet.

*Welk boek las je vroeger stuk?
Het geheime dagboek van Adriaan Mole, 13 en 3/4 jaar. Daar heb ik echt
tranen mee gelachen, pubers met puisten, zo heerlijk herkenbaar! 

Terugblik van Yfke

Over één ding kan iedereen het eens zijn: 2016 was een goed jaar voor mooie boeken. Nieuwe èn oude. Momenteel ben ik bezig in nummer 71, een oude vertrouwde: Harry Potter and the Deathly Hallows. Daarmee ben ik ruim over mijn doel van 50 boeken heen, en dat vooral dankzij de Thrillerlezers. Het lukte niet altijd om veel te lezen. Je hebt altijd van die kleine leesdips – al kom je daar meestal toch wel snel weer uit. Sinds ik wat verder van kantoor af ben gaan wonen, lees ik ook meer omdat ik langer onderweg ben met het openbaar vervoer. Zo maak je toch nog je meters (qua bladzijden dan), als het in de pauze of net voor het slapen lezen niet lukt.

Sinds ik actief/actiever ben voor het blog kom ik er steeds meer achter dat er zowel in Nederland als België geweldige auteurs van thriller en romans zijn. Het afgelopen jaar is dan ook een aardige ontdekkingsreis geweest waarbij meerdere boeken me aangenaam hebben verrast.

Onder die boeken bevinden zich meer Young Adults dan ik zelf had verwacht. Drijfzand van Bibi Boom, bijvoorbeeld, over wat er met je gebeurt als je in handen valt van een sekte. Dit onderwerp was al een thriller op zich. 

Ook 54 Minuten van Marieke Nijkamp, over een schietpartij op een Amerikaanse school, heeft zeker indruk op me gemaakt. Deze twee verdienen beide een eervolle vermelding, want er waren natuurlijk nog veel meer boeken waar ik in 2016 van heb genoten. Echte Barkeepers Heten Henk van Marja West, bijvoorbeeld, niet per sé een thriller maar wel misdadig hilarisch en heerlijk om te lezen. En ook Bewaring van Graham Norton, Het Meisje in de Trein van Paula Hawkins, Grote Kleine Leugens van Liane Moriarty, IJsmoord van Fred Vargas, Ze is Zoek van Emma Healey, Black-Eyed Susans van Julia Heaberlin, ik kan wel door blijven gaan!

Ook op literair gebied (fictie en non-fictie, trouwens) viel er veel te halen. Pluche van Femke Halsema, Gij Nu van Griet Op de Beeck en Een Klein Leven van Hanya Yanagihara zijn me van alle nieuwe en wat oudere literaire werken toch wel het meest bijgebleven. En Zeven Soorten Honger van Renate Dorrestein.

Behalve een jaar vol mooie, spannende boeken is 2016 een jaar geweest met verschillende boekpresentaties, lezingen en gezellige teamuitjes. Ik hoop dat er in het komende jaar nog veel zullen volgen!

Voor het komende jaar wens ik iedereen dan ook hetzelfde toe: dat jullie allemaal een gelukkig en gezond 2017 tegemoet mogen gaan, met natuurlijk heel veel leesplezier!

Yfke

De lees(vakantie)week van Yfke

Het is een ware beproeving.

Opstaan met dit uitzicht, langzaam wakker worden met een kopje koffie en een boek (af en toe raast er een hyperactieve vijfjarige voorbij, dicht op de hielen gezeten door een familielid, maar over het algemeen is het rustig).

Ja, eindelijk is het zover, ik heb vakantie. Wat locaties betreft, kun je het slechter treffen dan op Schiermonnikoog. 

Soms ziet het er zó uit:

En soms is het weer zo:

Deze week is het wisselvalliger dan ik gewend ben, dus wordt er wat minder gezwommen en gelopen dan gewoonlijk, maar zoeken we bijvoorbeeld onderdak in de plaatselijke bioscoop. Of we vouwen papieren vliegtuigjes voor de kleintjes (een kinderhand is gauw gevuld, enz.) terwijl wij kijken naar de Olympische Spelen. Er is vermaak zat.

En genoeg tijd om te lezen! In drie dagen heb ik even zoveel boeken uit kunnen lezen; dat gebeurt niet vaak.

Niet dat ik hiervoor niks gelezen heb, hoor. Ik zit in de leesclub van De Weg Van Het Water van Trudi Rijks, een boek dat me heel aangenaam heeft verrast met zijn verschillende lagen en wendingen.
Ook heb ik de nieuwste van Jennefer Mellink gelezen, Gevarenzone. Sjeffie Miriam heeft hier al een recensie over geschreven en die klopt als een bus. Een heerlijk spannende young adult die je tot op het laatste moment op het puntje van je stoel houdt; zeker aan te raden.

Daartussendoor ben ik ook nog even emotioneel in elkaar geramd (sorry, anders kan ik het niet zeggen) door Een Klein Leven van Hanya Yanagihara. Een heftig boek dat af en toe vraagt om wat veel suspension of disbelief (hoe kan zoveel ellende één persoon over komen) maar vooral heel heftig en ontroerend is.

Een van de boeken die ik op het eiland gelezen heb is The Cursed Child, het zogenaamde achtste deel in de Harry Potter reeks, in de vorm van een toneelscript dat nu draait in Londen. Het gaat over de kinderen van Harry Potter, Ron Weasley, Hermione Granger en Draco Malfoy en een mogelijke dreiging in de toverwereld. Eigenlijk vind ik dat ‘achtste deel’ een beetje onterecht, omdat Jack Thorne dit toneelstuk geschreven heeft (gebaseerd op J.K. Rowling’s verhaal en in samenwerking met haar en John Tiffany), maar dat maakt het niet minder leuk om te lezen, om even terug te mogen naar de wereld van Harry Potter.

Ook heb ik De Val Van Mijn Moeder van Ernst Timmer gelezen. Hierin beschrijft Joost

Beekman, het alter ego van de schrijver, hoe zijn moeder na een val haar arm breekt en een ongeplande reis door zorgland maakt. Bij vlagen zijn de gebeurtenissen in de korte hoofdstukjes heel herkenbaar en de humor waarmee ze beschreven worden is vermakelijk. Regelmatig heb ik me ook geërgerd aan Joost, een nogal bijdehand figuur.

Nu ben ik bezig in Grote Kleine Leugens van Liane Moriarty, over een moord tijdens het jaarlijkse ouderfeest op een basisschool, en Op Een Nacht van Anne Eekhout. Man, wat schrijft Liane Moriarty lekker, zeg. En Op Een Nacht intrigeert – ik ben nog niet zo heel ver, maar ik ben al heel benieuwd waar het heen zal gaan.

We hebben nog een paar dagen Schier te gaan, maar ik heb voldoende boeken op mijn Kobo. Pff. Ik heb het er maar zwaar mee..!

Fijne leesweek/vakantie allemaal!

Yfke Brandhout

De vakantiekoffer van Astrid Harrewijn

1. Waar ga je heen op vakantie?

 Ik ben al op vakantie geweest. Een festival in Zürich, door naar de Dolomieten en geëindigd in Wenen. Maar we hebben nog een weekje in het verschiet met de dochters en aanhang; een hoop gezelligheid dus.

2. Welke boeken wil je gaan lezen op vakantie?

 Er gaan elk jaar een hele hoop boeken mee op vakantie. Van biografieën tot romans, van thrillers tot geschiedenisboeken.

3. Wat raad je vakantiegangers aan als leesvoer?

Een absolute must read is Een klein leven van Hanya Yanagihara. Een zeldzaam mooi boek. En als je dan nog plaats hebt in je koffer raad ik je aan om mijn nieuwste boek Daar heb je vrienden voor mee te nemen. Daar word je namelijk vrolijk van.

De vakantiekoffer van Ika Gerritsen

Ik ga deze zomer met mijn gezin naar een ‘Agriturismo’; een Italiaanse boerderij met een paar appartementen en een zwembadje erbij. Het is op een heuvel in de Marche, een stukje Italië waar je maar héél weinig toeristen ziet. Heerlijk, want ik wil op vakantie eigenlijk alleen maar lezen, lezen en nog eens lezen.


‘Handschrift van de duivel’ van Donald Nolet is een boek dat ik zeker meeneem. Ik heb mijn stadsgenoot Donald laatst ontmoet en hij vertelde me toen dingen over de totstandkoming van deze thriller waar ik heel nieuwsgierig van werd! Bovendien, Donalds debuutroman ‘Versleuteld’ won de Gouden Strop, dus schrijven kan hij vast en zeker. (Misschien neem ik dat boek óók wel mee, want dat heb ik ook nog niet gelezen.) 

Daarnaast ligt ‘IJs’ van mijn Belgische LetterRijn-collega Koen d’Haene klaar om mee te gaan naar Italië. Een spannende roman die zich afspeelt in de alpen, daar word ik heel enthousiast van, want ik ben zowel gek op thrillers als op avonturenromans. 

Verder wil ik de nieuwe Nicci French gaan lezen omdat ik fan ben van Frieda Klein, ben ik heel benieuwd naar ´Een klein leven´ van Hanya Yanagihara en wil ik gaan kennismaken met Liane Moriarty…. Je snapt, twee weken vakantie is eigenlijk veel te kort! (Ik denk dat ik nu maar vast begin...)