Verdoemd van Jerome Loubry

 

Titel: Verdoemd

Auteur: Jerome Loubry

Uitgeverij: Boekerij

Publicatiedatum: maart 2022

Recensie door: Tamara

Kraaien: 3

In een chique wijk in de Haïtiaanse hoofdstad Port-au-Prince wordt voor de tweede keer in een week een vermoord echtpaar aangetroffen. Hun verminkte lichamen liggen aan het voeteneinde van het bed.
Alles wijst op een rituele moord. In Haïti, waar voodoo een officiële godsdienst is, berichten de kranten dan ook al snel over een voodooseriemoordenaar. Inspecteur Simon Bélage wil van die speculaties niets weten. In zijn ogen is voodoo puur bijgeloof en ligt het motief van de moorden eerder bij de kinderhandel en de corruptie die het land teisteren. Samen met zijn partner Manus en dochter Rachelle gaat hij op onderzoek uit. Hun zoektocht leidt naar een oud weeshuis dat de sinistere bijnaam ‘Het gelukkige graf’ draagt. Bélage duikt in het verleden van het allang gesloten weeshuis, en ontdekt meer dan hem lief is. Wat heeft zich al die jaren geleden tussen deze muren afgespeeld? En hoeveel mensen zullen daar nu nog de prijs voor moeten betalen?

“Bij de man was de tong uitgerukt en in een van zijn handpalmen gelegd, in de andere hand lag zijn afgesneden penis.”

 

Een boek over voodoo, duistere krachten en de krochten van de hel (weeshuis). Hét boek voor mij!

 

Het verhaal splitst zich in diverse tijdlijnen. Haïti, Parijs, een paar voor een aardbeving en 1984. Alle tijdlijnen hebben met elkaar te maken, maar ik vond ze niet heel lekker in elkaar overlopen. Het ene moment sta je over een lijk gebogen en het volgende moment zit je in een vrachtwagen met 6 kinderen.
Van mij had voodoo ook iets meer op de voorgrond gemogen. Het werd wel benoemd maar echt echt echt écht voodoo…. Nee, dat heb ik niet gelezen.

Wel vond ik het ontstaan van de 6 wel erg mooi omschreven (al was de situatie dan niet mooi) en ik leefde echt mee met de kinderen.

 

Er waren af en toe momentjes die iets over de top geschreven waren, vooral emotionele momenten werden iets te veel poëzie-achtig omschreven.

 

Ik geloof zeker dat dit boek goed weergeeft hoe de situatie is in Haïti en hoe schrijnend het leven daar is, voor zowel volwassenen als voor kinderen. Ik denk ook zeker dat er genoeg weeshuizen zijn zoals het Gelukkige graf.

Ik vond dit geen verkeerd boek, maar ik kon het ook geen hoogstandje vinden, helaas. Daarvoor vond ik dat de personages, behalve de 6, wat vlak.

 

Spanning: 3

Originaliteit: 4

Psychologische ontwikkeling personages: 3

Leesplezier: 3

Schrijfstijl: 3

Plot: 3

Verwacht deel 2

 18 maart

In een chique wijk in de Haïtiaanse hoofdstad Port-au-Prince wordt voor de tweede keer in een week een vermoord echtpaar aangetroffen. Hun verminkte lichamen liggen aan het voeteneinde van het bed.

Alles wijst op een rituele moord. In Haïti, waar voodoo een officiële godsdienst is, berichten de kranten dan ook al snel over een voodooseriemoordenaar. Inspecteur Simon Bélage wil van die speculaties niets weten. In zijn ogen is voodoo puur bijgeloof en ligt het motief van de moorden eerder bij de kinderhandel en de corruptie die het land teisteren. Samen met zijn partner Manus en dochter Rachelle gaat hij op onderzoek uit. Hun zoektocht leidt naar een oud weeshuis dat de sinistere bijnaam ‘Het gelukkige graf’ draagt. Bélage duikt in het verleden van het allang gesloten weeshuis, en ontdekt meer dan hem lief is. Wat heeft zich al die jaren geleden tussen deze muren afgespeeld? En hoeveel mensen zullen daar nu nog de prijs voor moeten betalen?

1 maart

Een verwaarloosd vakantiehuisje. Een gebroken gezin. En een ontdekking die hun leven voor altijd zal veranderen.

Dertien jaar na de plotselinge verdwijning van hun moeder brengen drie volwassen kinderen en hun verwarde, aan ge¬heugenverlies lijdende vader de herfstvakantie door in de Achterhoek. Het plan is om te inventariseren wat er moet gebeuren met het verwaarloosde familiebezit, een zomer¬huis in de buurt van de Leemputten bij Groenlo. De plek roept bij alle gezinsleden herinneringen op, en daar zit niet iedereen op te wachten.

Al snel wordt duidelijk hoe funest het verdwijnen van de moeder is geweest voor de onderlinge verhoudingen bin¬nen het gezin; met het vorderen van de vakantie nemen de spanningen toe. Ieder heeft zo zijn eigen idee over wat er destijds is gebeurd. Is het altijd beter om de waarheid te kennen, of kunnen sommige dingen beter verborgen blijven?

1 maart

Dertig jaar geleden werd Vincent King als tiener veroordeeld voor zijn rol in de dood van een jong meisje. Nu zit zijn tijd in de gevangenis erop en is hij terug in zijn geboorteplaats Cape Haven, Californië. Niet iedereen is blij hem te zien. Zoals Star Radley, zijn ex-vriendin en de zus van het meisje dat door zijn toedoen overleed. Duchess, Stars dertienjarige dochter, is deels verzorger, deels beschermer van haar jongere broer Robin, en van haar moeder, die vaker wel dan niet in de problemen zit.

Als Duchess op een avond een drastische actie onderneemt om Star te beschermen zet ze per ongeluk een reeks gebeurtenissen in gang die tragische gevolgen zal hebben, niet alleen voor haar familie, maar voor de hele stad. Hoe ver kunnen we weglopen van het verleden, als het verleden gedoemd lijkt zich te herhalen?

7 maart

Overleef de nacht van Riley Sager is een New York Times-bestseller. Het is november 1991. De muziek van Nirvana wordt veel gedraaid, er zijn nog geen mobiele telefoons en studente Charlie Jordan zit in een auto met een man die misschien wel een seriemoordenaar is.

Josh Baxter, de chauffeur, is een vreemde voor Charlie. Ze ontmoette hem bij het mededelingenbord op de campus, waar ze een briefje ophing omdat ze een lift wilde naar Ohio. Josh was op zoek naar een medepassagier met wie hij de benzinekosten kon delen. Beiden hebben goede redenen om snel te vertrekken. Charlie rouwt nog altijd om haar beste vriendin, die het derde slachtoffer werd van de zogenaamde Campus Killer. Josh zegt dat hij snel naar huis moet om voor zijn zieke vader te zorgen, maar is dat wel zo? Terwijl ze in het holst van de nacht over de lege snelwegen razen, bekruipt Charlie het gevoel dat Josh weleens de Campus Killer zou kunnen zijn. Is hij werkelijk een koelbloedige moordenaar? Of gaat Charlies levendige fantasie met haar aan de haal?

22 maart

De grootste thrillerschrijfster aller tijden en de meest legendarische patholoog-anatoom uit de literatuur zijn terug voor het nieuwe, vijfentwingste deel in de Kay Scarpetta-serie.

Forensisch patholoog-anatoom Kay Scarpetta is als hoofd medisch onderzoeker teruggekeerd naar Virginia, de staat waar ze haar gedenkwaardige carrière begon. Ze is nog maar enkele weken aan het werk als ze te maken krijgt met twee ernstige misdrijven: het lichaam van een vrouw is op een gruwelijke wijze tentoongesteld vlak bij een spoorlijn, en in een uiterst geheim laboratorium in de ruimte vindt een catastrofe plaats.

Wanneer Scarpetta de sporen begint te volgen, lijkt het erop dat een seriemoordenaar dicht bij huis toeslaat. Maar hoe hebben deze zaken met elkaar te maken?

22 maart

Een inspecteur wordt in koelen bloede neergeschoten, afrekening of waarschuwing? Wie is nog te vertrouwen?

Verdoemd van Mariska Overman

Titel :Verdoemd

Auteur: Mariska Overman

Uitgeverij: De Crime Compagnie

Publicatiedatum: januari 2019R

Recensie door Baukje

Waardering: drie kraaien 
 Met dank aan de Crime Compagnie voor het recensie exemplaar

Achterflap

Drie jonge mensen.
Drie zelfdodingen.
Klopt dat wel? Of is er meer aan de hand?
Isabel Dieudonné, specialist postmortale zorg en ex-rechercheur ontrafelt beetje bij beetje een duistere waarheid. Ze bijt zich vast in de zaak maar verliest daarbij zichzelf uit het oog.

De cover

Een vrouwengezicht achter een venster vol ijs dat ze met haar hand wegveegt. De titel in vrij grote, hardroze letters met daaronder, in wit, de naam van de auteur.

Als ondertitel ‘Wat is het verpletterende geheim achter de dood van drie jonge mensen’.

Mijn mening

Het eerste dat bij mij opkomt is, een commerciële cover. Een cover, die ook  het handelsmerk van de uitgeverij lijkt te zijn. Mijn advies is om eens af te stappen van het gegeven dat vrouwenthrillers een vrouw op de cover horen te hebben. Waar het heel veel covers geleden nog spannend en vernieuwend was, is het nu saai en geen uiting van lef.

Wat ik belangrijk vind is dat een cover bij het verhaal past. In dit geval is dat niet zo. Het ijs komt in het hele verhaal niet voor en de hoofdpersoon is weliswaar een vrouw maar daar houdt elke vergelijking met deze foto dan ook op.

Kijkende naar het verhaal, waar toch vooral de worsteling van een paar pubers de rode draad is, zou veel spannender en verrassender kunnen. Dit komt in deze cover totaal niet tot uiting.

Het verhaal

Isabelle Dieudonné is nog slechts zijdelings bij de recherche betrokken wanneer ze het lichaam van een tiener op haar tafel in het mortuarium krijgt.

Daan, Sara en Jelte zijn drie pubers die elkaar voornamelijk in de coffeeshop ontmoeten waar ze hun tijd veelal stoned doorbrengen. Alle drie de jongeren worstelen met hun leven, hun achtergrond, met zichzelf en vinden elkaar daarin.

Wanneer Jelte een geheim uit zijn verleden uit de doeken doet, besluiten de drie wraak te nemen. Maar is dit wel zo verstandig en sprak Jelte wel de waarheid tegen zijn twee vrienden?

Het jonge lichaam dat Isabelle klaar maakt om aan de nabestaanden te tonen, raakt aan de herinneringen uit haar eigen puberteit. Hierdoor gaan bij haar alarmbelletjes af die steeds harder gaan rinkelen wanneer blijkt dat dit de derde zelfdoding is van een tiener op dezelfde plek.

Samen met Damon, rechercheur, gaat ze op onderzoek uit, in de overtuiging dat hier geen sprake is van zelfdoding maar van moord. Wanneer die vermoedens echter niet omgezet kunnen worden in concrete bewijzen wordt Damon van de zaak afgehaald. Voor Isabelle betekent dit echter niet einde verhaal. Zij bijt zich vast in de zaak en neemt daarbij risico’s die niet zonder gevolgen blijven.

Het verhaal wordt verteld in twee tijdlijnen. Het heden, met voornamelijk Isabelle als perspectief, en het verleden, met de pubers als perspectief. Gaandeweg komen deze lijnen bij elkaar.

Mijn mening

Ik hink enorm op twee benen bij de beoordeling van dit boek. Overman is overduidelijk gegroeid. Haar schrijfstijl is sterk verbeterd en ze gebruikt mooie zinnen en metaforen. Soms is het bijna literair en ik heb daar enorm van genoten.

Ook het idee voor dit verhaal, de worsteling van pubers, het ondoordachte doen en niet denken, de emoties die harder in het hoofd vechten dan de ratio, zijn goede ingrediënten voor een prima boek.

Toch heeft het verhaal me geen moment geraakt. Sowieso vind ik het wat rommelig aandoen met name de gebeurtenissen in het verleden.

Verder wordt een paar keer een bekend televisieprogramma aangehaald op een manier die op mij erg geforceerd overkomt en wordt er regelmatig gebruik gemaakt van songteksten. Iets waar ik niet van hou en inmiddels wel een uitgekauwd kunstje vind. Op mij komt het gebruiken van songteksten om een sfeer neer te zetten, over als een tekortkoming van de auteur. Iets als ‘beter goed gejat dan slecht verzonnen’. En in het geval van Overman denk ik niet dat het nodig is, zeker niet als ik kijk naar haar groei.

Toch is dit allemaal nog een kwestie van smaak.

Wat me echt stoorde waren de personages. Daar waar Peter, en in iets mindere mate Damon, nog goed uitgewerkte personages zijn die onder je huid kruipen, is Isabelle een onsympathiek chagrijnig mens met een alcoholprobleem en een hoop issues. De jongeren zijn ook tieners waar ik weinig gevoel bij krijg. Sowieso stoort het veelvuldig alcoholgebruik in het boek me enorm. Ook het bijna als normaal beschreven drugsgebruik vind ik teveel, al heeft dat laatste nog wel een doel. De vele alcoholische drankjes hadden ook prima afgewisseld kunnen worden met water, thee of frisdrank.

Een personage is een goed personage waneer het de lezer raakt, onder diens huid kruipt. Wanneer je even Isabelle wordt. Je hoeft het personage niet sympathiek te vinden als je maar iets herkent en dat mis ik nu.

Voor mij voel ik nergens de noodzaak van de auteur om dit boek te schrijven. Althans, niet in deze vorm. Ik voel wel dat het onderwerp voor Overman een belangrijke is, maar dit was naar mijn idee veel beter tot zijn recht gekomen in een stand alone.

De ontwikkeling van Isabelle leest voor mij alsof Mariska zelf geen plezier meer heeft aan dit personage. Daar waar in Hoofdzaak en Voltooid, Isabelle nog las als iemand die je wel in je leven wil hebben, is het nu een vrouw waar je ver bij weg wil blijven. Dit omdat ze kortaangebonden is, te veel drinkt, niets uitgepraat wil hebben, je geen deelgenoot maakt van haar gevoelens en gewoon voornamelijk onsympathiek is. Ook de manier waarmee ze met haar broer David omgaat, vind ik niet geloofwaardig. Ik begrijp haar twijfel en haar verdriet om zijn daad, maar ik mis de onvoorwaardelijke liefde wat je ook verwacht tussen broer en zus. Juist het schuren in die gemixte gevoelens lees ik nergens.

Ik heb het vermoeden dat Isabelle Dieudonné niet als vervolgpersonages is ontstaan. Was dit wel zo geweest dan zou Hoofdzaak al een heel andere dader hebben moeten krijgen. Voor mijn gevoel zijn de vervolgen op Overmans debuut slechts ontstaan vanuit een verwachting van lezers en mogelijk ook de uitgeverij. Maar niet vanuit werkelijk plezier van Mariska zelf.

Mijn advies zou dan ook zijn, laat Isabelle los en ga nieuwe boeken schrijven met nieuwe personages. Ik heb het volste vertrouwen dat Overman dit kan.

Schrijfstijl  3

Leesplezier 3

Spanning 2

Plot 2

Originaliteit 4

3 kraaien

De nieuwe Overman komt uit..

Morgen komt  Verdoemd, het 3e boek van Mariska Overman uit. 

Waar gaat het over?
Drie jonge mensen.

Drie zelfdodingen.

Klopt dat wel? Of is er meer aan de hand?

Isabel Dieudonné, specialist postmortale zorg en ex-rechercheur ontrafelt beetje bij beetje een duistere waarheid. Ze bijt zich vast in de zaak maar verliest daarbij zichzelf uit het oog.

Verwacht januari 2019, deel 1

Op 23 januari komt Schijndood uit

In de Resistance-trilogie beschrijft Louise Boije af Gennäs het gevecht van een individu tegen de autoriteiten.
Het is een huiveringwekkend spel, een manipulatie van realiteit versus fantasie, waarin niets is wat het lijkt en de werkelijkheid alles kan veranderen.
Deze ijzersterke thrillerserie is een combinatie van het complot in Millennium en de onzekerheid van
Het meisje in de trein. Geïnspireerd door de actuele schandalen die Zweden en Europa hebben geschokt,
heeft Boije af Gennäs een bijzonder intense en dramatische serie geschreven. De twijfel aan de realiteit
van de hoofdpersoon Sara – maar ook aan die van onszelf – slaat toe.
Schijndood
Sara heeft besloten om in Stockholm te blijven, ondanks haar vreemde en traumatische ervaring in het najaar in de hoofdstad. Ze is nu meer op haar hoede dan ooit. Als ze een nieuwe baan vindt en verhuist, hoopt ze dat haar onbekende stalkers haar met
rust laten. Maar de nachtmerrie blijkt niet te stoppen en gaat verder. Is er iemand om haar heen die Sara wel kan vertrouwen?


Op 8 januari Horen, zien en zwijgen

IJzingwekkend boek van een groot nieuw thrillertalent, voor de fans van Robert Bryndza en M.J. Arlidge

De film- en televisierechten zijn verkocht aan de makers van Cold Case, Wall Street en The Office

Al ruim vijf jaar terroriseert een moordenaar de inwoners van Chicago. Zijn modus operandi is altijd dezelfde: hij straft zondaars door hun kinderen te ontvoeren. De volgende dag ontvangen de ouders een pakketje met daarin een oor. De dag daarna volgen de ogen. Ten slotte de tong.

Wanneer op het lichaam van een verkeersslachtoffer een -pakketje met een afgesneden oor word gevonden, weet -detective Sam Porter twee dingen: 1) Dit is de moordenaar die hij zoekt, 2) hij heeft 72 uur om het laatste slachtoffer te vinden, de vijftienjarige Emory, voor zij aan uitdroging overlijdt. Op het lichaam van de moordenaar wordt ook een dagboek aangetroffen dat Emorys locatie prijsgeeft. Maar iets blijft aan Porter knagen. Was de aanrijding wel een ongeluk? En is de overleden man inderdaad de seriemoordenaar, of loopt de echte killer nog vrij rond?




Op 10 januari verschijnt Leugens

Kun je je partner werkelijk vertrouwen?
Joe Lynch is gelukkig getrouwd met Mel en ze hebben een zoon van vier, William. Op een middag rijden Joe en William samen in een auto, en zien Mel rijden. In een seconde besluit Joe de auto te volgen om haar te verrassen. 
Even later ziet Joe dat Mel een enorme ruzie heeft met een vriend van hen, en dat is de eerste aanwijzing dat Mel een geheim heeft. Joe kan alleen nog niet bevatten hoe groot dat geheim is.
Een sensatie vanaf de eerste pagina, dit boek leg je pas neer als je het uit hebt!






Op 10 januari komt Verdoemd, het 3e boek van Mariska Overman uit. 

Drie jonge mensen.

Drie zelfdodingen.

Klopt dat wel? Of is er meer aan de hand?

Isabel Dieudonné, specialist postmortale zorg en ex-rechercheur ontrafelt beetje bij beetje een duistere waarheid. Ze bijt zich vast in de zaak maar verliest daarbij zichzelf uit het oog.