De ziener van Kevin Valgaeren

 

Naam in de wind

In maart verscheen opnieuw in een herwerkte uitgave ‘De Ziener’ (eerste versie 2011) van Kevin Valgaeren, ditmaal onder de vlag van Uitgeverij Houtekiet.  Het boek bestaat uit drie delen en twintig hoofdstukken.

28 juli 1538, Borley, Engeland.  Zuster Mary en broeder Valeth zijn zo verliefd op elkaar dat ze besluiten het klooster waar ze verblijven te ontvluchten om voor altijd ongehinderd samen te kunnen zijn.  Hun vlucht kent voor beiden een dramatisch einde.

Ongeveer 450 jaar later wordt in Turnhout, België, David Mayfair geboren.  Door omstandigheden belandt hij op 14 jarige leeftijd in Londen bij Dorian Walpole, neef en vriend van vader Stephen.  Dorian, een ervaren Ziener, begeleidt David in de ontwikkeling van zijn Gave als ziener.

Dan wordt Borley opgeschrikt door verontrustende gebeurtenissen: 2 jonge meisjes worden kort na elkaar vermoord.  Overmoedig en geheel tegen de zin van Dorian vertrekt David in zijn eentje naar Borley. 

In ‘De Ziener’ wisselen heden en verleden elkaar af.  Kevin Valgaeren toont zich een bedreven verteller.  Pauzes ingelast door middel van goedgekozen leestekengebruik, maken dat de stem van de verteller los komt van de bladzijden.  Een keer je in het boek bent begonnen is er geen weg meer terug: de verteller trekt je nillens willens mee het verhaal in.

David, Tristan gaan als duo op verkenning.  Maar wat ZIEN ze?

David is het hoofdpersonage.  Beetje bij beetje laat de heel gesloten David in zijn ziel zien.  Hij is een intelligente jonge man die al heel vroeg met verlies en verraad te maken heeft gehad en nu barst van ongeduld om het het grote werk op te pakken.  Aanvankelijk is zijn Gave nog niet helemaal ontwikkeld: de dingen die hij waarneemt, ziet hij nog niet echt.  In ‘De Ziener’ draait het plot dan ook vooral rond David die leert te begrijpen wat hij ziet.  Het mysterie dat Borley in de ban houdt is dan ook groot en vraagt aanpassingsvermogen.  Niet verwonderlijk dus dat op verschillende momenten en vanuit verschillende perspectieven er ruimte is voor enige scepsis tov de waargenomen verschijnselen.  Zo krijgt ook de lezer de tijd om zijn/haar ‘gave’ aan te scherpen.  Want … de verhalen, legenden en sagen die al eeuwenlang in een geïsoleerde gemeenschap worden doorgegeven moeten toch enige grond van waarheid bevatten?

De auteur schept in een heel beeldende stijl een decor dat perfect beantwoordt aan de eisen van de gothic novel: nevel en mist, pikdonker, ijskoud, een geïsoleerde gemeenschap, geesten, spekters en vampieren.  De pastorie van Borley ook wel ‘spookhuis’ genoemd (zie Wikipedia) maakt het plaatje compleet.  De adem des doods van de niet-levenden parfumeert het verhaal.  Niet te verwonderen dat David er ‘wankele benen en daverende spieren’ aan overhoudt.  De melancholie zo kenmerkend voor de romantiek hangt als een deken over het verhaal.  Daar waar David, of Tristan, het moeilijk krijgen om te verwoorden wat ze voelen, schieten grote namen uit de literatuur en romantiek hen ter hulp.  Zelfs Munch biedt met ‘De Schreeuw’ ondersteuning.  Het weze duidelijk waar Kevin Valgaeren de mosterd is gaan halen.

De ogen priemen uit de bladzijden: gouden of smaragdgroene ogen met een donker dreigende gloed, rode ogen die fonkelen, branden en priemen, … .  Die ‘vinger van ijs’ voel je op dat moment gewoon tegen je eigen nekvel. En ben je dan wel al wat gewend, het plot heeft nog een geweldige twist in petto!  Je slaat het boek dicht, wensend dat het verhaal toch enigszins anders was gelopen.  Blijkt bovendien dat het verhaal nog niet helemaal is verteld.

‘De Ziener’ is een gothic novel die de lezer meevoert in een wereld van spekters, geesten en vampieren, die je nekharen overeind zet en je aan het boek gekluisterd houdt tot op de laatste bladzijde, tot voorbij het laatste woord.

4.5 kraaien

Verwacht in oktober, deel 2

 

2 oktober

Een jaar na de dood van zijn vrouw Sarah, ontvangt Jericho Blackwell, vooraanstaand lid van de Society for Psychic Investigation and Education, een brief van haar met de boodschap:

Kom naar Scarlington, waar we elkaar voor het laatst hebben gezien. Ik heb je nodig en wacht op jou.

Voor altijd de jouwe.

Met de hulp van zijn rechterhand, archivaris John Dawkins, gaat hij op zoek naar dat mysterieuze dorpje, dat op geen enkele kaart staat aangeduid. Net op dat moment wordt Scarlington een week lang in een ondoordringbare mist verzwolgen. En dan gebeuren er vreemde dingen 

13 oktober

Elk jaar in oktober gebeurt het opnieuw. Als de dagen korter worden en de inwoners de warme veiligheid van hun huizen opzoeken, wordt ergens in de stad een lichaam gevonden – vermoord en gruwelijk verminkt. Politie en justitie houden de zaak stil, zij vrezen imagoschade voor Helsinki, juist nu steeds meer toeristen de weg naar de Finse hoofdstad weten te vinden.

Rechercheur Talinn Ilves mijdt de stad sinds haar tweelingzus Reval er jaren geleden is verdwenen. Maar waar ze ook heen gaat, het verlies van Reval volgt haar overal. Na acht jaar besluit Talinn terug te keren naar haar geboortestad en een laatste poging te wagen om uit te vinden wat er met haar zusje is gebeurd. Haar timing had niet slechter kunnen zijn. Want als de nachten langer worden en de herfstkou in je botten kruipt, betekent dat maar één ding. Het is bijna oktober.

13 oktober

Dit horrorverhaal kan je je nachtrust kosten...

'Wat kijk je bang,' zegt het meisje. 'Je ziet eruit alsof je een geest ziet.'

Voor de derde keer vraag ik het en nu zonder te stotteren.

'Wie ben jij?'

Ik kijk in haar donkere, lege oogkassen. Ze houdt haar hoofd schuin en schenkt me een lieve glimlach.

'Je weet wie ik ben,' zegt het meisje. Haar stem is slepend, alsof de woorden aan elkaar plakken.

'Je hebt me drie keer opgeroepen.'

Iedereen in Westerdam weet het: het Woud van Westerdam moet je mijden zodra het donker is. 's Nachts schijnen er vreemde, onverklaarbare dingen te gebeuren. Maar wanneer Samira en haar vrienden met Halloween de unieke kans krijgen om in het verlaten landhuis te kijken, wint de nieuwsgierigheid het van de angst. Ze zijn gewaarschuwd: wie te lang in het huis blijft, begint dingen te zien die er niet zijn…

13 oktober

Op het eiland Bornholm wordt het lichaam gevonden van Susan, die in 1995 vermist raakte tijdens een schoolreis. Journaliste Camilla Lind gaat op bezoek bij Pia, die op school heeft gezeten met Susan. Maar Pia blijkt diezelfde ochtend zelfmoord te hebben gepleegd.

Hoofdinspecteur Louise Rick is met haar gezin op sabbatical als ze hoort dat haar broer zelfmoord heeft proberen te plegen nadat zijn vrouw Trine hem heeft verlaten. Louise reist gelijk terug naar huis en gaat zoek naar Trine. Tussen haar spullen vindt ze een foto met daarop Pia, Trine en Camilla, tijdens dezelfde schoolreis.

20 oktober

Ooit was Blackwood Bay een drukbezocht kustplaatsje. Maar nu, geplaagd door teruglopende toeristenaantallen en economische malaise, is het nog maar een schim van wat het was. Het is een spookstadje geworden, en daarmee de perfecte locatie voor filmmaker Alex om haar nieuwe documentaire te schieten. Maar de hechte dorpsgemeenschap is achterdochtig over haar motieven. Want er gebeurt nooit wat in hun dorp, dus waarom zou ze hier filmen? Of is er iets? Weet zij meer dan ze zegt, en wie is ze eigenlijk?

Wederom gebruikt SJ Watson het psychologische spel waarmee hij met Voor ik ga slapen miljoenen mensen aan de bank gekluisterd hield en hij combineert dit op geraffineerde wijze met het claustrofobische gevoel van een kleine dorpsgemeenschap waar iedereen elkaar kent.

15 oktober

Thriller over diamantsmokkel, het lijk van een zwarte man en een worst

Julien is een zware autist en een mensenschuwe vrijgezel die al vijfentwintig jaar als lijkenwasser op zijn eentje werkt in het mortuarium van een Antwerps ziekenhuis. Zijn leven is doodsaai en routineus. Tot hij bij zijn 15.672ste corpus een condoom met diamanten ontdekt in de aars van een overleden Nigeriaan. Julien verbergt de diamanten, zonder te weten wat hij er mee wil aanvangen. Maar zowel een Nigeriaanse smokkelbende als de politie zijn naarstig op zoek naar de bloeddiamanten en belanden bij Julien. Dankzij zijn hyperanalytische geest is Julien hen steeds een stapje voor.

29 oktober

Op een hete zomerdag verdwijnt de hoogzwangere Julie uit haar appartement. Ze wordt wakker in een grauwe kelder, ingericht met spullen die ze kocht voor haar baby. Haar ontvoerder is een man die ze nooit eerder heeft gezien. Of vergist ze zich?

Al snel verdenkt de politie haar vriend Tom van de moord op zijn zwangere vriendin. Maar een jonge journalist legt een link naar Julies verleden. Zijn onderzoek leidt hem naar Oscar Plessers, een jongen die als tiener hopeloos verliefd op haar was. Na een drama waarbij Oscar op het nippertje aan de dood ontsnapte, is Julie hem uit het oog verloren.

Maar waarom zou Oscar haar na al die jaren iets aandoen, en wat is hij met haar en haar baby van plan?

Naarmate Julies bevallingsdatum nadert, neemt de druk om haar te vinden toe. De klok tikt genadeloos verder.

Win 1 van de 3 Engelenlustboeken! GESLOTEN

Beste RavenGirl,
Dit is het verhaal van het dode lichaam dat jij straks zal begeren. Maak kennis met een jongeman die verlangt naar het koude vlees van zijn overleden geliefde. Leer over zijn nachtelijke avonturen in het mortuarium. Leef mee met de gruwelijke vergissing die hij beging. Huiver met zijn beproeving. Juich met zijn wederopstanding. Huil wanneer je zijn allergrootste geheim ontdekt. Dit is mijn verhaal. Ik hoop dat je bent voorbereid.

K.R. Valgaeren schreef met Engelenlust een originele en beklemmende roman, met donkere onthullingen en scherpe humor, geschreven in een beeldende stijl die door lezers en critici wordt geprezen.
Engelenlust is een duistere parel over een doodgewone man met een dodelijke passie.

Een bijzonder verhaal en dan zeg ik het heel netjes. Ik durfde het niet aan en liet onze recensent Lisa het boek lezen. Ik kreeg regelmatig apjes, maar de hoofdmoot was, dat ik dit boek echt moest gaan lezen. Haar recensie stond afgelopen donderdag online. Daar kan je vinden hoeveel kraaien zij Engelenlust gaf. Dat is namelijk gelijk het antwoord op de prijsvraag dit keer.

Wij verloten drie exemplaren!

Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Engelenlust

Engelenlust van K.R. Valgaeren

Titel: Engelenlust

Auteur: K.R. Valgaeren

Uitgeverij: Houtekiet

Publicatiedatum: oktober 2019

Recensie door Martijn

Waardering vijf kraaien

Beste AnnabeLee, dit is het verhaal van het dode lichaam dat jij straks zal begeren. Maak kennis met een jongeman die verlangt naar het koude vlees van zijn overleden geliefde. Leer over zijn nachtelijke avonturen in het mortuarium. Leef mee met de gruwelijke vergissing die hij beging. Huiver met zijn beproeving. Juich met zijn wederopstanding. Huil wanneer je zijn allergrootste geheim ontdekt. Dit is mijn verhaal.

Opgelet: dit boek gaat over een heel heftig thema (Necrofilie), dus wees gewaarschuwd als je deze recensie leest.

Toen ik via Thrillerlezers de vraag kreeg om Engelenlust te lezen om er vervolgens een recensie over te schrijven, heb ik niet lang moeten nadenken. Kevin Valgaeren staat vooral bekend om zijn gotische romans/thrillers. Zijn laatste werk, Blackwell, werd genomineerd voor de Hercules Poirotprijs 2018 en zijn voorgaande boeken zoals o.a. Séance, waren stuk voor stuk sterke verhalen die je urenlang bezighielden.

Engelenlust is echter hele andere koek. Het verhaal speelt zich deze keer niet af in de typische Sherlock Holmes-achtige sfeer die Blackwell zo bijzonder maakte, maar vandaag. Het is het levensverhaal van een naamloze verteller, in de vorm van een lang relaas, gericht aan een onbekende jonge vrouw die vermoedelijk zijn voorliefde voor necrofilie met hem deelt.

Het hoofdpersonage neemt ons mee doorheen zijn prille jeugd, met een moeder die vroeg overleden is en een vader die hem zowat verwaarloosde en klasgenoten die hem meedogenloos pestten, tot zijn leven als student, zijn eerste stappen in de werkwereld van een begrafenisondernemer, tot op het moment dat alles omgegooid wordt.

Wat dit boek zo bijzonder maakt is het feit dat dit eigenlijk een zeer luguber, onderhuids psychotisch en vooral zeer onrustwekkend verhaal is. Het gaat immers over necrofiel, over een man die zichzelf vergoelijkt dat hij zich vergrijpt aan de doden. Het is zo grafisch en vaak zo intens geschreven dat ik meermaals het boek opzij heb moeten leggen omdat ik niet meer kon verder lezen. Vandaar ook de waarschuwing aan het begin van mijn recensie. De eigenlijke daden – de talrijke momenten dat de naamloze verteller zijn lusten uitwerkt op zijn overleden slachtoffers – zijn gedetailleerd beschreven, waardoor je haast over de schouder van het personage meekijkt wanneer die aan de slag is.

Ook zijn er een aantal scènes die me bijgebleven zijn met walging, maar ook bewondering voor de manier waarop Valgaeren ze omschreven heeft. Een bepaalde gebeurtenis die het leven van het personage heeft omgegooid in zijn prille jeugd met een juf die, onbewust, meegewerkt heeft aan de definitie van zijn verdere bestaan, is me bijgebleven. De allereerste kennismaking in het mortuarium met het vak van begrafenisondernemer was zo technisch beschreven dat het wel leek of je mee in die kille ruimte stond. De allereerste keer dat hij “de daad” deed, deed elk haartje op mijn lijf rechtop staan. Eén van de laatste scènes deed me vol verwarring het boek dichtklappen en me luidop afvragen wat ik in godsnaam zonet gelezen had.

Het is dankzij Valgaerens ongelofelijk sterke vertelstijl dat ik ben blijven lezen. Deze man kan schrijven, laat daar geen twijfel over bestaan. Hij vertelt het met het gemak alsof het over het weer gaat, maar het onderwerp is zo heftig, hard en zwaar, dat je ook achterblijft met het idee dat je dringend iets lichts moet gaan lezen.

Engelenlust is absoluut geen boek voor iedereen, het zal enkel een nichemarkt aanspreken en vooral mensen die op zoek naar literair werk waarover ze nog lang willen nadenken. Dit boek kruipt onder je huid, het neemt je mee naar plekken die je (hopelijk!) nooit in het echte leven zal bezoeken. Het hoofdpersonage kent geen wroeging of spijt, enkel over het feit dat hij onbegrepen is en zich achtergesteld voelt. Hij is een dader, geen slachtoffer, en iemand die totaal geen geweten heeft of gevoelens kent over wat hij doet. Hij is ziek.

Dat alles werd door Valgaeren zo in detail en zo realistisch geschreven, dat ik na het dichtklappen van het boek me realiseerde dat ik nog nooit een boek als dit heb gelezen en het wellicht ook nooit meer zal doen. Een verhaal dat je doet walgen, maar je toch meesleurt in een duistere, diepe wereld die je weer afsluit na dat dichtklappen.

Valgaeren krijgt van mij zijn vijf kraaien, omwille van zijn genialiteit en de kracht waarmee hij Engelenlust heeft geschreven en de manier waarop hij je laat meekijken in de duistere geest van een ziek man. Respect.

5 kraaien