Posts tonen met het label Sophia Drenth. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Sophia Drenth. Alle posts tonen

zondag 4 juli 2021

De boekenkast van Sophia Drenth


 Sophia Drenth woont en werkt in Amsterdam. Haar boeken en verhalen vielen meerdere malen in de prijzen, waaronder de Bastaard Award, The Indie Award, EdgeZero en de Millenniumprijs. Luitingh-Sijthoff, Quasis uitgevers en Dutch Venture Publishing publiceerden diverse verhalen van haar hand. Onlangs kwam De bloedstollende avonturen van Vladimir von Rotenbeck 1 uit.

*Hoe divers is jouw boekenkast?

 

Redelijk divers. Het is een mix van fictie (voornamelijk fantasy) en non-fictie. Die non-fictie bestaat grotendeels uit researchboeken op het gebied van mode, hekserij, alchemie, plantenkunde, oorlogsvoering, wapens en zo. En dan is er ook nog een rijtje met boeken over sieraden maken en kralen.

 

*Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

 

Ik sorteer mijn boeken op chaos. 😉 Er is een lichte onderverdeling in fictie/non-fictie en schrijver/onderwerp. Omdat ik de boel zit uit te mesten, zie ik de zin er niet van in om alles keurig te categoriseren.

 

*Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?

 

Gormenghast van Mervyn Peake

Sacrament van Clive Barker

The gargoyle van Andrew Davidson

 

*Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?

 

Dan kies ik op dit moment voor The gargoyle van Andrew Davidson. Dat is het laatste boek dat mijn leven overhoop gooide. Ik droeg het verhaal de hele dag bij me en hunkerde ernaar om verder te kunnen lezen. Dat voel ik doorgaans alleen wanneer ik in het schrijven van een boek verdrink.

 

Ik ben lange tijd gestopt met schrijven en het lezen schoot er vrijwel tegelijkertijd bij in. Het schrijfvirus heb ik teruggevonden, maar het leesvirus is achtergebleven. The gargoyle is een van de weinige boeken die me in de afgelopen jaren écht heeft geraakt.

 

*Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?

 

Ik doe heel makkelijk boeken weg. Ik ben daar erg pragmatisch in. De afgelopen jaren heb ik mijn boekenverzameling (en mijn hele inboedel) enorm gedownsized. Zeker de helft van mijn boeken is de deur uit gegaan. De boekenkast in de slaapkamer is zo goed als leeg en ik ben nog lang niet klaar. Als ik een boek heb gelezen, dan draag ik dat bij me en hoef ik het niet fysiek in huis te hebben.

 

*Lees je veel?

 

Ik kom helaas te weinig aan lezen toe. De afgelopen jaren heb ik non-stop geschreven en na vier tot acht uur schrijven per dag, meestal zeven dagen per week, heb ik even genoeg van letters. Daarnaast lijd ik inmiddels ook aan de beroepsdeformatie dat ik nauwelijks nog kan lezen om te genieten. Ik lees altijd met een denkbeeldige, rode pen in de hand. Ik zou me wel weer eens helemaal in een boek willen verliezen. Dat is voor het laatst gebeurd bij het hierboven genoemde The gargoyle.

Nu ik zo weinig lees vind ik het moeilijk om te kiezen waar ik moet beginnen. Meestal koop ik eens in de zoveel tijd een boek van een collega op een beurs uit nieuwsgierigheid over wat zij schrijven.

 

*Waar lees je het allerliefste?

 

In bed.

 

*Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

 

Kleine Sophie en Lange Wapper van Els Pelgrom. En dat terwijl ik er een hekel aan heb om Sophie te worden genoemd. Van mijn vader gekregen toen ik in het ziekenhuis lag. Ik dacht dat ik dat boek had meegenomen uit mijn ouderlijk huis, maar ik heb het nog niet teruggevonden. Ik zou het graag eens herlezen.

 

De griezels van Roald Dahl staat hier gesigneerd in de kast. Een van de weinige boeken die ik niet zal wegdoen.

 

*Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

 

Mijn ouders lazen veel in hun jongere jaren. Er stond een kast vol stukgelezen pockets in hun slaapkamer. Mijn moeder was dol op spionageverhalen à la James Bond en Rechter Tie. Mijn vader hield van oubollige literatuur. Helaas zijn ze op een zeker moment gestopt met lezen. Te druk met hun eigen zaak. Toen was er alleen nog tijd voor de krant.

 

*Leen je wel eens boeken uit?

 

Als mensen een boek willen lenen gaan ze maar naar de bibliotheek. 😉

donderdag 10 juni 2021

De Nepvampier van Sophia Drenth (Jeugdboek)




‘De Nepvampier’ is een prachtige titel dat eigenlijk een onderdeel is van de subtitel ‘De bloedstollende avonturen van Vladimir von Rotenbeck’. Dit eerste deel van Vladimir zijn avonturen heeft een prachtige cover, ik hoop dat de overige delen van deze reeks jeugdboeken ook zulke prachtige covers krijgt!

 

Arme Vladimir, het is toch drama wanneer je als vampier niet tegen bloed kunt. Het is zelfs zo erg dat Vladimir er doodziek van wordt! Zijn darmen gaan te keer als een gek, krijgt hij er pukkels van en ontzettend veel jeuk aan zijn kladden. Het enige wat hij nog eet zijn tomaten. Vladimir krijgt dan al snel de naam van Nepvampier. Dit doet veel met hem en maakt hem onzeker. Want kan en mag hij wel in Knekelstein blijven nu hij geen ‘echte’ vampier is?

Voor het jaarlijkse festijn ‘Nacht der Doden’ komen er altijd vele artiesten met hun woonwagens waaronder het waarzegmeisje Naswikka, die Vladimir vertelt dat er in de Nacht der Doden een vampierjager in Knekelstein arriveert. Vladimir maakt zich zorgen om zijn moeder en zusjes en is bang dat hen wat overkomt. Zal de onzekere Vladimir het aan durven om de strijd met de vampierjager aan te gaan?

 

‘De Nepvampier’ is door auteur Sophia Drenth op een boeiende wijze geschreven waarin ook de nodige humor is verwerkt. Natuurlijk missen de spannende gebeurtenissen niet want die horen bij een avontuur. De auteur weet de spanning goed op te voeren in dit bloedstollende verhaal. Ik verwacht dan ook dat de lezers van dit jeugdboek het niet aan de kant kunnen leggen omdat ze willen weten of het allemaal wel goed afloopt.Een ding weet ik zeker, ze zullen ongeduldig uitkijken naar het volgende deel met weer een avontuur van Vladimir.

 

4 kraaien

Jacqueline