De vakantiekoffer van Patricia Snel

Waar ga je heen op vakantie en waarom niet of waarom daarheen?

Mijn hele leven is een grote vakantie. Voornamelijk omdat ik de dingen doe die ik leuk vind, zoals schrijven en reizen. Een bestemming vooruit plannen zit niet in mijn aard. Ik zie wel. Het meisje zonder plan. Het enige is dat ik me nu weer officieel in Nederland heb gevestigd. Het kofferleven heb ik ingeruild voor een woonboot. Die wordt nu verbouwd. Heb ik straks mijn eigen schrijfpaleis. Wat een luxe. Het grappige is dat de boot in 1926 is gebouwd op een werf in Gouda en ik daar geboren ben. Als ik op het bootje zit ben ik op reis. In het schip huizen reisverhalen. Ik heb twee mappen met de historie ervan. Er zit een verhaal in de Gratia Deo. 

Welke boeken zou je willen gaan lezen?

Op dit moment lees ik Ilja Pfeiffer, Brieven uit Genua. Ik heb ook net La Superba gelezen. Erg om gelachen. Bijzonder goed geschreven, origineel en in zekere zin ook spannend. Wel grappig dat ik Ilja nog ken uit Leiden, toen we nog studeerden. Hij klassieke talen en ik Italiaans. We kwamen elkaar altijd tegen in het LAK en ik ben zelfs nog op zijn promotie geweest.

Welke raad je andere vakantiegangers aan?

Haha. Ik raad natuurlijk mijn eigen boek aan. De violiste. Daar ben ik trots op. Ik had een prachtige recensie in Trouw, stond ermee als tip in de Volkskrant, het is een spannend, origineel boek met verschillende vertelperspectieven en verhaallijnen die pas aan het einde bijeen komen. Wie Lena Miller heeft vermoord blijft tot de laatste pagina een vraag. Een spannend boek voor op het strand, vliegtuig of lekker op je eigen nachtkastje. 

Simone van der Vlugt signeert

Elk jaar kijk ik uit naar het boek dat Simone van der Vlugt geschreven heeft, maar niet eerder ben ik naar een signeersessie gegaan. Zin in een dagje uit met mijn vriend, dus gelijk maar kijken waar ik de kans zou krijgen om een gesigneerd exemplaar te bemachtigen. Het werd een reisje vanuit het Gooi naar Gouda, naar boekhandel Verkaaik.

Ruim van te voren waren we al in de buurt en besloten onszelf naast de boekhandel te trakteren op heerlijk gebak met koffie. Iets voor twee uur kwam Simone de boekhandel binnen, waar ze achter koffie aangeboden kreeg en ik alvast mijn te signeren boeken ging afrekenen. Langzaam kwamen meer mensen binnen en zodra Simone plaats nam op de voor haar klaargezette troon, ontstond er al snel een rij. Er werd geen uitgebreide introductie gehouden, maar de ontvangst was erg vriendelijk.

Vooraan in de rij aangekomen, heb ik tijdens het laten signeren van drie exemplaren van Nachtblauw de groeten gedaan van alle thrillerlezers van het blog en gesproken over Rode Sneeuw in December nadat Simone me vroeg of ik al eerder boeken van haar had gelezen. Opgegroeid vlak buiten Naarden-Vesting was juist dit boek mij extra bijgebleven. Ondertussen werden de boeken voorzien van een leuke tekst en handtekening en werden we op de foto gezet.

Simone was vandaag gekleed in het blauw met wit en zelfs aan de details had ze gedacht: blauwe nagellak!
Wat was het leuk om haar te ontmoeten en te zien hoe toegankelijk ze is. Duidelijk een vrouw die heel goed is in haar vak en zich interesseert in haar lezers/lezeressen. Ik ben fan!