De graffitimoorden van W.A. Dehairs

Titel:De graffitimoorden

Auteur: W.A. Dehairs

Uitgeverij: Lannoo

Publicatiedatum:november 2019

Recensie door Martijn

Kraaien: 4 stuks

Korte inhoud:

Kort nadat privédetective Keller Brik aan zijn zoektocht naar een verdwenen topambtenaar begint, duikt het lichaam van de man op. Het verminkte lijk bevindt zich opgehangen in een loods, vlak voor een graffititekening van datzelfde tafereel. Met tegenzin en vrezend voor zijn eigen leven zet Brik zijn onderzoek voort.

Ondertussen vindt er een tweede moord met dezelfde modus operandi plaats, ditmaal op een topadvocaat. Alleen verscheen de muurschildering een dag eerder op een andere plek in de stad. Wanneer nog een derde tekening opduikt en Brik de persoon erop herkent, start een race tegen de klok die maar op twee manieren kan eindigen: met het vinden van de seriemoordenaar of een derde lijk.

W.A. Dehairs bracht na het spannende ‘Lockdown’ een nieuwe thriller uit die bewijst dat hij een uitstekend auteur is. Het verhaal gaat over ex-agent Keller Brik, die nu privé-detective is geworden en op zoek gaat naar een seriemoordenaar die zijn moorden aankondigt door middel van graffiti-tekeningen (dat was wel duidelijk als je de cover ziet).

Dehairs heeft een vlotte, aangename schrijfstijl die je meetrekt in zijn boek, waardoor je ook vrij snel in het verhaal zit. Privé-detectives en ex-agenten zijn geen origineel gegeven, maar Dehairs gaat er vlot mee om. Het boek bevat een aantal verhaallijnen die samenkomen. Aan de ene zijde heb je de zoektocht naar de graffiti-moordenaar, aan de andere zijde heb je een andere case rond een artieste. De hoofdstukken wisselen zich af tussen Brik en een onbekend personage die pas naar het einde toe bekend wordt gemaakt. Voeg daar nog een vleugje romantiek aan toe en je hebt een boek met verschillende verweven verhaallijnen.

Dehairs’ vlotte stijl maakt van Grafffiti-moorden aangename lectuur. Is het een hoogvlieger? Nee. Maar het is wel een prima thriller voor zij die graag meer inzicht willen over de gedachtegang van een al dan niet zo zuivere man – Brik heeft een onzuiver verleden dat hij met zich meedraagt en ook aan bod komt in het verhaal, wat hem overigens ook heel interessant maakt. Het dossier rond de moorden wordt netjes afgewisseld met andere delen die het boek volume geven en interessanter maken dan de meeste politiethrillers.

Dehairs bewijst met zijn tweede boek dat hij een prima auteur is die nog maar aan het begin van zijn carrière staat. Hij mag er gerust nog veel meer schrijven.

3,8 kraaien, afgerond naar 4.

Getiteld met De graffitimoorden van W.A. Dehairs

Volgens zijn bio bij Lannoo is W.A. Dehairs naast schrijver ook ex-journalist (voor een krant in Luxemburg), ex-onderzoeker (aan de universiteit van Wenen) en ex-drummer (klopt niet, maar hij wilde indruk maken op de meisjes). Nu is hij leraar en, volgens ingewijden, ook een erg goede danser op verlaten dansvloeren. Hij heeft schrijfwedstrijden gewonnen en schrijfwedstrijden verloren, al herinnert hij zich niets meer van die laatste. Hij houdt van goede boeken, Italiaanse koffie en wandelingen in de regen.

Belangrijker voor ons Thrillerlezers is dat hij onlangs zijn tweede boek De graffitimoorden uitbracht.

Voor ons nieuwe item Getiteld, wat wij eind 2019 startten, krijgt hij vragen rondom de titel van zijn boek

1. Hou je van de geur van graffiti?

​Niet bepaald, nee. In de categorie 'vreemde geuren waar ik van houd' moet ik aanvinken: versgetankte benzine. Raar, ik weet het, en in deze tijden van opwarming ook compleet fout. Maar het is wel zo.

2. Heb jij ooit wel eens graffiti gespoten?

​Nee. Volgens mijn liefdevolle vrouw heb ik het tekentalent van een 3-jarige. Met dikke vingers. Het is dus in ieders belang dat ik niet in het wilde weg muren begin vol te kladden.

3. Wat zou je streetname zijn als je graffiti-artiest zou worden? 

​'Darko'. Lekker duister.

4. Als jij een moord zou plegen, zou je dat dan met graffiti bekend maken?

​Nee. Het heeft dan ook een hele tijd geduurd voordat ik begreep waarom iemand dat wel zou doen.  

5. Als je een graffititekening zou maken, wat is dan je thema en wat komt er op de muur?

​Als ik talent had (en let hier goed op de voorwaardelijke wijs), dan zou ik tekeningen maken die zogezegd een venster zijn op wat er zich achter die muur bevindt. Tekeningen als ramen op het verborgene. Ja, dat lijkt me wel wat.

6. Welke stad verkies je voor de graffitimuur?

​Brussel. Zonder enige twijfel. Het is de graffitistad par excellence.

7. Stel: je bent een gruwelijke seriemoordenaar - spuit je dan graffiti met het bloed van je slachtoffer?

​Bloed lijkt me daar wat te dik en stroperig voor. Ik zou niet verder komen dan wat vieze vegen... wat, gezien mijn tekentalent, dan weer ideaal zou zijn! Volmondig 'ja' op deze vraag dus!

8. Waarom zelfs een graffitimoord en waar komt het idee vandaan?

​In Brussel duiken er regelmatig graffititekeningen op. Een van die tekeningen toonde (op de zijkant van een flatgebouw, uitgespreid over 7 verdiepingen) het gefolterde lijk van ofwel Johan of Cornelis de Witt. Toen ik die gruwelijke en erg gedetailleerde tekening zag, dacht ik: wat als iemand graffititekeningen zou maken van een moord die nog moet plaatsvinden ipv een moord die al plaatsgevonden heeft? Dat was de vonk.

9. Heb je ooit over een carrière als graffiti-artiest gedroomd?

​Nee. Dromen over carrières in het algemeen zijn mij vreemd.

10. Wat is de mooiste graffititekening die je ooit hebt gezien?

​Alles wat Banksy doet, is geniaal, maar misschien is zijn afbeelding van de huismeid die haar stoffer en blik leegmaakt achter het gordijn/de muurgevel toch mijn favoriet.