Wat vindt Juul van IJskoud van Corine Hartman?

IJskoud is het vierde deel in de reeks over Jessica Haider. En het derde deel dat ik lees.

In IJskoud moet Jessica weer een opdracht doen voor het geheime genootschap Saligia. Ze moet hiervoor infiltreren bij Corail een bedrijf dat doet aan cryonisme (mensen na hun dood invriezen met als doel ze over een aantal jaar, als de techniek daar is, ze weer tot leven te wekken). Daarnaast onderzoekt ze als rechercheur van de politie Maastricht de moord en aanval op een welgesteld echtpaar. De man overlijdt, de vrouw overleeft.
Ook worstelt ze met de schaduwen uit haar verleden. Zal ze daar voor eens en voor altijd mee af kunnen rekenen?

Cover
Zoals alle boeken in deze serie heeft het een witte omslag met een vrij eenvoudige afbeelding, dit keer een injectiespuit. 
De injectiespuit komt meerdere keren en op verschillende manieren voor in het boek. Logische cover dus.

Dit is dus het derde deel in de reeks dat ik lees. En al leest het prettig, ik hou van de schrijfstijl van Hartman, ik begin deze serie een beetje beu te worden.
Het moet steeds extremer, steeds absurder en daardoor, voor mij, ook steeds ongeloofwaardiger. Het wordt ook teveel een kunstje, weinig vernieuwing of ontwikkeling in de serie. Ja, het verleden van Jessica wordt wel steeds duidelijker, dat wel, en in die zin is er zeker ontwikkeling. Maar voor de rest is het vooral herhaling van de meest bizarre dingen uit eerdere delen. Bizarre dingen die we nu wel weten en die dus ook niet meer verrassen.
Ook het destructieve, obsessieve en bizarre gedrag van Jessica wordt "gewoon"....

Leuk detail vond ik wel dat er een wielerfanaat in voorkomt met de achternaam Smeets. Hmmm, aan wie doet mij dat toch denken? En dat deze man niet zo prettig aan zijn einde komt vind ik erg grappig.

Hartman blijft een fijne manier van schrijven hebben. Ik zal zeker ook nog boeken van haar lezen. Maar of ik een volgende Jessica Haider zal gaan lezen? Ik denk het eerlijk gezegd van niet.

Toch krijgt het boek 3 sterren.

Juul