Nemesis - Xenia Kasper

Maja van Tijl is misdaadverslaggeefster met een eigen televisieprogramma. Als ze samen met haar zoon Bono terugkomt van een lange reis, loopt haar voicemail over met berichten van haar beste vriendin Tina. Zij is wanhopig omdat haar nichtje spoorloos is verdwenen en ze Maja's hulp nodig heeft. Maja duikt meteen in de zaak en komt erachter dat er al eens eerder een meisje in het chique Gooi is verdwenen. Het wordt snel duidelijk dat alle verdwenen meisjes iets gemeenschappelijks hebben en Maja raakt er steeds meer van overtuigd dat er een seriemoordenaar rondloopt. Tussen de prachtige villa's, de succesvolle BN'ers en ambitieuze artsen probeert Maja achter het geheim van de rijke regio te komen. De intriges en ontwikkelingen in Nemesis volgen elkaar in hoog tempo op en het goed opgebouwde verhaal vol moord, lust, seks en gruwelijkheden boeit tot en met de choquerende ontknoping.

De boeken van Xenia zijn berucht! 'Yolanthe leest het denk ik niet als Wesley niet thuis is', zegt de manager van de voetbalvrouw op Nieuws.nl. 'Het is geen fijn boek om te lezen als je alleen bent.' Sneijder-Cabau heeft nog geen slapeloze nachten gehad van de verhalen van haar manager. 'Ik ben nog niet zo ver, maar dacht wel: wow, dit is echt heftig. Wat ze schrijft is ook luguber en choquerend.'

Dat het spannende verhaal zich afspeelt in 't Gooi, maakt het boek voor Linda de Mol extra eng. 'Ik denk dat het sowieso beter is het overdag, als de zon schijnt te lezen. Of als er veel mensen bij je in de kamer zitten.'

Met zulke uitspraken zet je iets neer en schep je grote verwachtingen. De vraag is of die verwachtingen gewoon opgeroepen moeten worden bij het 'Ik hou van Holland-publiek'. Ik die honderden thrillers las en velen waar de spanning mij nagels lieten bijten, schrik niet zo heel snel.
Zeker niet als er tot ongeveer bladzijde 170 niet echt veel bijzonders gebeurd. Zeker niks afschrikwekkend. Oke, er zijn twee meisjes ontvoerd.
Tot bladzijde 18 worden er zoveel namen genoemd dat ik steeds moet denken wie wie ook alweer is. Vrouw van politie, zangeres, moeder van verdwenen meisje, buurvrouw, etc. etc. etc. Het gaat maar door.

Gelukkig wordt rechercheur Monique wat beter beschreven. Jammer dat je de cynische ondertoon nu niet kan horen: die kan je blij maken met een hamburger of een pizza. Ze heeft een kort dik been waarmee ze de autodeur kan openduwen en draagt een zwarte blouse die een tent lijkt.
En zo is het: dikke mensen maak je blij met eten...Een van de hoofdpersonen van het boek, Maja, is door de schrijfster als omschreven als een Monique Hendrickx. Dus laat vooral je eigen fantasie niet lopen... Alles wordt voorgekauwd en ingevuld.
Waar ik mij tot bladzijde 170 mateloos aan ergerde is de hoeveelheid mensen die door je strot geduwd worden als eventuele dader. En dan niet dat je zelf iets opmerkt en gaat vermoeden of het misschien wel die persoon zou kunnen zijn, welnee!
Overduidelijk worden ze genoemd en waarom ze verdacht worden. Zou je als lezer nog kunnen denken van goh Simon Plat is wel heel toevallig twee keer in de buurt.... de schrijver laat de tv-presentatrice dit duidelijk benoemen en zeggen dat ze hem moeten gaan horen.
Dan zijn er weer twee broers superverdacht (en waarom opeens Simon niet meer???) en wordt alle nadruk daarop gelegd. Er is geen ruimte om zelf na te denken.

Na bladzijde 170 wordt er een blik pepers in het verhaal gegoten en begin ik te genieten. Er komt een verrassend gegeven wat niet veel eerder in boeken voorkwam. Chapeau. Je moet er wel lang op wachten en normaal had ik het boek allang terzijde gelegd. Ook wordt het daar spannend en ga je je afvragen hoe het zit.
Dus door de laatste 90 bladzijdes stijgt de waardering qua sterren. Dat er niet helemaal geloofwaardige dingen gebeuren, neem ik dan voor lief. Zeker de laatste pagina waar hoofdrolspeelster Maja, terwijl de spanning rond een live-uitzending in de lucht siddert, zich al weer met gewone dagelijkse dingen bezighoudt.

2,5 sterren

Ink




Zelf lezen? Klik hier om het boek te bestellen