De jongen die het liet regenen door Brian Conaghan

Clem, 16 jaar, valt op als hij naar een nieuwe school moet. Zijn vader heeft ander werk gekregen en daarom moet het gezin verplicht verhuizen van Engeland naar Glasglow.

Clem is knap en slim. Maar bovenal heeft hij een ander accent. Zodra Clem een voet over de drempel van zijn nieuwe school zet, voelt hij hoe lastig dit schooljaar zal gaan worden. Hij valt te veel op.

'Don't fuck with the NED's' wordt hem toegeroepen. Clem moet in het begin nog lachen dat sommige jongeren NED gebruiken om zichzelf aan te duiden. NED zijn Non Educated Deliquents. In zijn Engeland gebruikten ze voor deze jongeren het woord 'aso'. NED vatte alles perfect samen, is zijn mening. Deze jongeren waren altijd in een groepje, gehuld in een trainingspak, witte sportschoenen en een pet waarvan de klep omhoog stond. Als ze Clem tegenkomen, worden hem allerlei opmerkingen en verwensingen toegeroepen. Clem vindt ze ongevaarlijk.

Ze ergerden me vooral. Tenminste, op goede dagen, als ik het daadwerkelijk verstond wat ze zeiden…Oh, het was het gewone, hersenloze gelul.

Tijdens de lessen ontmoet hij Rosie, een meisje wat emomuziek luistert. Ze krijgen samen iets. Ook zijn Engelse lerares lijkt voor Clem te vallen. De hele school maakt opmerkingen over Clem en Pauline Croal. Rosie blijft hem trouw tot aan het einde aan toe.

Ik probeerde mezelf onzichtbaar te maken als ik in hun buurt was, ik probeerde geen aandacht te trekken. Hielp dat? Natuurlijk niet. Als engelsman op een Schotse school had ik evengoed een rood neonlicht op mijn rug kunnen hangen: Engelsman! Sla hem gerust verrot!

Het boek is in twee delen geschreven. Deel 1 bestaat uit wat zij zeiden en wordt elk hoofdstuk iemand met zijn eigen manier van denken en spreken aan het woord gelaten. Zo heb je onder andere Rosie die vertelt hoe haar eerste indruk van Clem was. Cora Kelly, de beste vriendin van Rosie. Cora vindt zichzelf totaal anders dan Rosie, want die hield van 'die oh ik ben zo depri, ik ga mijn polsen doorsnijden' muziek. De jonge docente Pauline Croal, net afgestudeerd en vol energie om het lesgeven een nieuwe impuls te geven. Ouders van leerlingen. De schooldirecteur. Allemaal met hun eigen verhaal en standpunt over wat er uiteindelijk zal gebeuren. Het maakt vooral duidelijk hoe anders mensen naar dezelfde situatie kijken.

Je krijgt op deze manier stukken informatie over iets ergs wat gebeurd is. Is Clem aangevallen? Heeft Clem zelf wat gedaan?

In deel 2 wordt het verhaal verteld vanuit Clem.

Dan gaat het met een rot vaart. Je voelt de dreiging in de lucht hangen. Ondanks de spitsvondige mooie teksten die in het boek staan die je aan het lachen maken, weet je dat het fout gaat af lopen.

Ik vond het een spannend boek, door de dreigende climax krijg je kriebels in je buik. Je wilt snel door, want wat is er gebeurd? Waar doelt elke persoon op? Ook liet het boek me veelvuldig lachen en zelfs schateren met teksten als: 'Ze neuriede altijd, omdat haar stem klonk als een hond die een sofa uit elkaar rukt.'

Ook eindigt het boek opener dan je van andere Young Adult boeken kent. Je blijft met wat vragen achter, maar daardoor word je extra aan het denken gezet. Welke rollen spelen mensen in situaties waar iemand gepest wordt? Ook juist de omstanders hebben een belangrijke rol.

De omslag is van een eenvoud wat het juist erg mooi maakt.

4,5 ster
Ink

Zelf lezen? Klik hier om het boek te bestellen