Liane Baltus tips en dankwoordje

Liane Baltus , schrijfster van Het Derde verbond schreef gisteren op haar facebookpagina het volgende bericht wat ik in zijn geheel overneem. We hebben ook bij Thrillerlezers hard ons best gedaan en zaten het laatste uur van stemming gruwelijk in spanning. Graag zouden wij wel de tactiek willen weten van de bekende onbekende Vlaming die we nergens op facebook of twitter kunnen vinden. Dus ook zijn oproepen hebben we helaas moeten missen. We zouden er graag van willen leren namelijk. Bruno Buteneers trok elke keer een sardientjesblik met bekenden open op de momenten dat Liane voorstond. Tips voor een volgende keer zijn van harte welkom. Ook horen wij graag mensen die de gratis download van Weerklank gelezen hebben, want we zijn echt benieuwd naar de reacties.
Hier Lianes bericht:

Bijna een week na de eindstrijd om de shortlist nominatie van de Crimezone / Hebban debuutprijs maakte ik tijdens de reis van Florence naar Gouda maar eens de balans op van 10 dagen intensief stemmen werven. Voor degenen onder jullie die mogelijk ook een keer aan zo'n wedstrijd mogen meedoen, heb ik een aantal tips. Halverwege dit bericht deel ik deze graag met jullie!

Want nu natuurlijk eerst:

ALLEMAAL BEDANKT VOOR JULLIE STEM OP HET DERDE VERBOND!

Hebban.nl Bedankt voor de plaatsing van Het derde verbond op de stemlijst. Het is een geweldige kans geweest voor mijn boek!

En uiteraard wil ik ook iedereen bedanken die meegeholpen heeft stemmen te werven.
Uitgeverij Zilverspoor Zilverbron Kelly Mara Patricia Cockyvan Dijk de overige Zilver-auteurs, mijn familie ( Stefanie Pieter ...) en alle vrienden ( Mieke EvaMarieke Inkie Miriam ... het zijn er zoveel!) voor het herhaaldelijk delen van mijn stemoproepen. Het was overweldigend! Samen hebben we meer dan 200 mensen weten te mobiliseren zich te registreren bij Hebban om daarna te stemmen op Het derde verbond. Een geweldig resultaat!!!

Wat een werk hebben we met z'n allen verzet. En wat was het heerlijk om te doen. Interviews zijn er verschenen, ik heb vragen voor blogs beantwoord, zelf een gastblog geschreven, mijn boekenkast laten zien en ik ben overgehaald een gesigneerd exemplaar van Het derde verbond te verloten.

Ik ben ervan overtuigd dat mijn boek weer nieuwe lezers gevonden heeft, die hopelijk mij allemaal laten weten wat ze van mijn verhaal vinden.

En dan nu de tips:

Welke werving werkte heel goed?
1. Mensen bereikte ik het snelst via Facebook. Vooral via persoonlijke berichten kwam snel de respons 'Ik heb op je gestemd hoor'. Het is dan ook geen wonder dat ik iedereen in mijn vriendenlijst heb benaderd. En met veel daarvan heb ik gechat over het stemmen.
2. Ook het delen van mijn Facebookberichten en de eigen stemoproepen van familie en vrienden leverde nieuwe stemmen op. Ook de Facebookberichten van de plaatselijke boekhandels hielpen mee.
3. Mijn tweets zijn geretweet. Ook daar kwamen direct stembevestigingen op binnen. Het was geweldig dat sites als FantasyWereld.nl Imagicon mijn nominatie oppakten en erover gingen twitteren naar hun volgers.
4. Interviews, stemoproepen via blogs, etc leverden veel positieve reacties op mijn boek op.
5. Nederlandse mensen op de camping waren meestal ook bereid te stemmen. Hoewel dat wel vaak afhankelijk was van de vraag of het WIFI punt op dat moment binnen bereik was. Ook was de registratie van hun gegevens een grotere drempel dan verwacht, vooral omdat ze Hebban niet kenden.

Wat werkte minder goed dan verwacht?
Een massale e-mail met stemverzoek naar familie, vrienden en bekenden leverde in verhouding tot het aantal geadresseerden weinig op. Als iedereen die niet gereageerd heeft op de e-mail wel gestemd zou hebben (degenen die ik ook via Facebook dubbel heb gespamd ervan afgetrokken), dan had ik zeker 200 stemmen meer gehad.

Wat werkte echt niet?

Het aanschrijven van de lokale krant. Dat het boek van een plaatselijke auteur genomineerd kon worden, had niet genoeg nieuwswaarde voor de Krant van Gouda. Ze hebben niet eens de moeite genomen een afwijzing te schrijven.

Wat natuurlijk heel jammer was... en toch ook heel logisch...

--> Hoewel ik maar liefst 28.000 collega-ambtenaren heb binnen de Dienst, was een stemoproep via onze nieuwskanalen of Intranet uitgesloten, hoe aantrekkelijk dat aantal collega's ook klinkt. Als voormalig redacteur van de afdeling bedrijfsjournalistiek, weet ik als geen ander dat het feit dat ik een boek heb geschreven dat genomineerd kan worden voor een prijs, geen enkele nieuwswaarde heeft voor het werk binnen mijn organisatie en dus nergens geplaatst mag worden.
--> Hetzelfde geldt voor al (of een gedeelte van) mijn collega's massaal een e-mail met stemverzoek sturen. Naast het gegeven dat (gelukkig) maar een paar mensen binnen de Dienst zo'n e-mail kan sturen, lijkt het me logisch dat elke poging of verzoek ertoe leidt tot een uitnodiging voor een pittig gesprek met mijn leidinggevende over het misbruiken van tijd en (belasting)middelen voor privé-doeleinden.

Dus... samenvattend...
Het hing allemaal af van mijn eigen netwerk. Zonder internet had ik nooit zo snel zoveel stemmen geworven. Via Facebook en Twitter bereikte ik niet alleen snel veel mensen, ze stelden me dankzij de chatfunctie ook in staat tot persoonlijk contact. Artikelen op internet zijn daarnaast ook belangrijk om aandacht te krijgen voor de nominatie.

Terugkijkend is het een heel leerzame 10-daagse stemperiode geweest. Wat helemaal bijzonder is, als ik in Nederland was geweest, dan had ik het werven op exact dezelfde manier aangepakt. De wereld wordt klein dankzij internet. En man, wat was het tot de laatste minuut spannend!