Het Gesticht - deel 3

Zo ik gooi mijn blue suede shoes onder mijn bedje. Vandaag ben ik eens een dagje ehm ehm......Einstein? Nee, mijn haar kan ik niet alle kanten opzetten en wiskunde, E = MC2....brrrrrr

In het gesticht kan je iedereen zijn. Zo ben ik vaak Boudewijn Buch en pak alle boeken uit onze bieb en vertel er uren over. Tot iedereen in slaap gesukkeld is.

Beter dan die Hans van der Togt-figuur die de hele dag spelletjes wil doen. Zag haar pas zagen aan een grote cirkel. God, ik mag hopen dat ze geen rad van fortuin zaagt. 

Ach fortuin, wat kan je winnen bij zo'n spelletje?

De gefrituurde worsten van 50 cm gebakken door die ene mafkees? Of die exemplaren van Blunder die niet verkocht zijn? Het boek is een hit hier in het gesticht. Als iemand zich wat depri voelt, haalt de verpleging het boek tevoorschijn en leest een paar bladzijden voor. Als de hele zaal dan weer dubbel ligt om het hilarische verhaal, wordt het dichtgeslagen. Hoe rot je je ook voelt, je weet dat je leven altijd minder slecht is dan het boek.

Och, daar hebben we de Patricia Paay look-a-like weer met dr divapruik op dr hoofd. Maar ja, diva speel je niet, maar dat bén je. Pas geleden liep hier ook zo'n diva rond: vond zich zelf de beste gek van allemaal. De shrink vroeg haar naar al haar meningen, die ze graag in de rondte gooide. Het gesticht zou instorten en gesloten worden als zij weg zou gaan. Er stonden al weer 7 volgenden in de wachtrij om haar kamertje te vullen en er is niks ingestort!

Ik ga eens kijken of Flip in da house is. Die zal wel weer bij de waterbak met zijn plastic bootjes spelen. De bootjes moeten in rij wachten tot hij een bekertje water erbij gooit, dan pas mogen ze verder varen. Ingewikkeld spel speelt hij. Ik mag nooit meespelen, alleen maar kijken.
Als ik niet mag meespelen, dan ga ik eens kijken wie ik vandaag weer eens zal bedreigen met een eigen gemaakte tekening.