Dorst - Jackie Bateman

Tragische psychologische thriller

Titel:               Dorst

Auteur:           Jackie Bateman

Vertalers:       Auke Leistra & Atty Mensinga 

Pagina’s:       287

Uitgeverij:      Cargo

ISBN:             978 90 234 8507 0

NUR:              305 – literaire thriller

Genre:            Psychologische thriller

Serie:             Lizzy-reeks #1

Recensie door Alex Hoogendoorn.

Wanneer de mysterieuze Oliver zijn intrek neemt in een leegstaand huis in het kleine Schotse dorpje Dalbegie, is hij het gesprek van de dag. Zeker als hij interesse toont in alleenstaande moeder Lauren. Zij is direct van hem onder de indruk en wordt moeiteloos aan zijn lijst van duistere veroveringen toegevoegd.

Wanneer Lauren verdwijnt blijft haar vijftienjarige dochter Lizzy alleen achter. Het onderzoek naar haar verdwenen moeder loopt dood, en ze moet zelf haar leven weer oppakken. Samen met haar vriend Simon belandt ze in een neerwaartse spiraal van drugs en geweld. Oliver houdt een oogje op Lizzy en beschermt haar. Maar dat is niet met de meest zuivere motieven ...

Dorst van Jackie Bateman is het eerste boek in de Lizzy-reeks. Het verhaal wordt verteld vanuit meerdere perspectieven. Het begint met het verhaal van de geheimzinnige, onheilspellende Oliver en de lieve, hardwerkende Lauren. Naast die twee gezichtspunten zijn er ook die van Lizzy en Jonno McNulty, de autistische zoon van de patatboer, die er later bijkomt. Jonno kan echter veel meer dan gedacht wordt en wordt bijvoorbeeld door zijn vader steevast gecommandeerd dat hij zijn kop moet houden. Lauren en Lizzy lijken de enigen die hem wel respecteren en met hem praten als ze wachten op hun fish and chips. Hij, die door de meesten te dom om te spreken wordt gevonden, is de enige die Oliver wantrouwt. Maar hij moet zwijgen.

Bateman beschrijft op een fijne, toegankelijke manier, maar slaat er soms een beetje in door, zodat het kinderlijk overkomt. Natuurlijk gebruikt ze stijlfiguren, maar die gebruikt ze niet consequent. Bij de dialogen tussen moeder Lauren en dochter Lizzy komt Lizzy erg realistisch over, maar als we haar volgen, dan lijken haar gedachten die van een meisje van tien jaar oud of jonger. Je zou verwachten dat dit andersom zou zijn: tienermeisjes denken veel, maar kunnen dat niet altijd zo verwoorden.

Lizzy verandert door de verdwijning van haar moeder enorm. Het gemis drukt op haar schouders en ze laat zich in met de verkeerde mensen. Haar leven is zwart en zo kleedt ze zich ook. Zelfs door de moeder van haar voormalige beste vriendin wordt ze dan gezien als iemand die je maar beter kunt ontlopen. Tragisch om te lezen hoe zo’n onschuldig meisje zo beschadigd wordt en het spoor bijster raakt.

Psychologisch is het, afgezien van de stijlfiguren, goed uitgewerkt. De kleine gedragingen van Oliver maken zijn het een kloppend geheel. Schijn bedriegt en hij is daar het bewijs van.

Het is een heerlijk tussendoorboek, maar geen hoogvlieger. Natuurlijk is dat ook prima! Aangezien het het eerste deel van een reeks is, ben ik erg benieuwd hoe het volgende boek zal zijn. Lizzy is de Lizzy niet meer die ze in het begin van Dorst was, dus eigenlijk begint het volgende deel met een ander personage. Maar ook niet.

3,5 ster

Plot                 3,5

Leesplezier      4,5

Spanning         3,5

Schrijfstijl       3,5

Originaliteit    3

Psychologie    4

Voor extra content kun je op www.nondescriptambunctious.com kijken, maar die website doet het, vooralsnog, niet.

Zelf lezen? Klik hier om het boek te bestellen