Phoebe Locke ondervraagd

Phoebe Locke is het pseudoniem van  Nicci Cloke. Waarom ze voor een pseudoniem koos, kan je lezen in onderstaand interview. Haar boek De Schaduwman verscheen onlangs bij Harper Collins. Wij mochten de enthousiaste en superaardige auteur interviewen.

*Wie is Phoebe Locke ?  Welke vijf woorden beschrijven jou het beste en waarom ?

Oeh goede vraag ! Ik zou zeggen dat ik creatief ben, emotioneel, bedachtzaam, zorgzaam en beetje een geek !  Ik hou van lezen, koken en lopen. Ik kijk graag naar waargebeurde misdaaddocumentaires en horrorfilms maar ook naar romantische komedies. Voordat ik een gepubliceerde schrijver werd, heb ik veel jobs gedaan – ik was serveerster bij een bar, kinderoppas en een kerstelf (wat niet zo leuk is als het klinkt!)




*Waarom gebruik je een pseudoniem ?

Ik heb al andere romans gepubliceerd onder mijn echte naam (Nicci Cloke) maar deze waren voor tieners. Aangezien dit mijn eerste thriller voor volwassenen was, wou ik een pseudoniem gebruiken om de twee genres gescheiden te houden.



*Hoe kwam je op het plot voor dit eerste boek ?

Ik heb lang aan een roman over de Banner-familie gewerkt – ik wist dat Sadie, de moeder, verdween toen haar dochter Amber een baby was en dat ze terug kwam toen Amber 16 was. Maar ik wist niet waarom Sadie zo bang was of waar ze van weggelopen was. Toen las ik een artikel over twee 12-jarige meisjes in de VS die zo geobsedeerd waren door een internet meme, Slender Man, dat ze probeerden hun vriend te doden om hem te plezieren.  Ik was gefascineerd door het verhaal – het is
verschrikkelijk en ongelooflijk triest – en ik wist direct dat ik wilde dat een soortgelijke jeugdlegende Sadie zou kwellen en dat dit uiteindelijk zou leiden naar Amber, die terecht staat voor moord.



*Welk personage in het boek heeft het meeste van jou ?

Ik denk dat ze allemaal een klein stukje van mij hebben maar ik hoop dat Greta, de filmproducer die werkt aan een documentaire over Amber, het meest op mij lijkt. Ze is de meest sympathieke van de personages, diegene die probeert in Amber het beste te zien terwijl iedereen anders gelooft dat Amber slecht is of een crimineel. Amber is waarschijnlijk het personage dat het minst op mij lijkt maar dat maakte haar wel het meest interessante om te schrijven.



*The Tall man/De schaduwman is je eerste boek en is verkocht aan verschillende landen: hoe voel je je hier hierbij?

Het is geweldig ! Ik kan het nog steeds niet geloven. Het is een droom die uitkomt en ik voel me heel, heel gelukkig.



* Heb je een schrijfroutine of schrijfrituelen, en zo ja, welke?

Nee, niet echt – ik merk zelfs dat het helpt als ik niet elke dag hetzelfde doe.  Dus sommige dagen  schrijf ik ’s morgens, andere dagen ’s avonds. Soms zit ik graag aan mijn bureau, andere keren ga ik graag schrijven in een koffiehuis.  Het enige wat ik altijd moet doen, is ervoor zorgen dat ik een grote kop koffie naast me heb voordat ik begin!



* Wat was de soundtrack terwijl je aan het schrijven was? Luister je tijdens het schrijven naar muziek?

Soms doe ik dat wel, maar meestal kan ik geen muziek hebben met woorden - ik vind het te storend.

Dus ik luister graag naar filmsoundtracks. Ik merk dat ze echt helpen om de stemming te bepalen. Mijn favoriet toen ik The Tall Mann aan het schrijven was , was de soundtrack van Gone Girl van Trent Reznor en Atticus Ross. Het is echt griezelig en spannend - perfect!
Soundtrack Gone girl


*Plot je je boek van begin tot einde en schrijf je het op of laat je je personages het verhaal leiden en zien waar ze je naartoe brengen?

Een beetje van beide. De eerste 10.000 woorden schrijf ik het liefst zonder te veel te plannen in mijn hoofd - ik wil graag de personages leren kennen en enthousiast worden over het verhaal dat ze misschien  te vertellen hebben. Maar dan stop ik en plan ik de rest. Ik vind het gemakkelijker om een eerste concept vrij snel te schrijven als ik een gedetailleerd plan heb, en het is gemakkelijker om te zien waar het verhaal meer actie nodig heeft of waar een wending in het verhaal kan werken.



*Wat kan jou afleiden van schrijven ?

Het internet ! Vooral twitter en instagram. En eten – ik sluip constant naar de keuken voor snacks!



*Wat genre boeken lees je zelf graag ?

Ik hou van alles, echt waar ! Thrillers, natuurlijk, maar ik hou ook van literaire fictie, komedie, romantische dingen en dystopische verhalen of SF.  Ik heb altijd een grote stapel boeken die ik niet kan wachten om te lezen.



*Wanneer ontdekte je dat je een schrijver wilde worden ?

Al vanaf ik klein was schreef ik graag verhalen, maar toen ik afstudeerde op de universiteit, dacht ik dat ik in de uitgeverij wilde werken. Ik hield zo veel van boeken dat het de beste carrièremogelijkheid voor me leek – ik dacht niet dat gewone mensen auteurs zouden kunnen zijn ! Toen ik echter begon, besefte ik dat dat niet waar was en ik realiseerde me ook dat schrijven mijn droom was. Ik begon in het geheim aan een roman te werken en uiteindelijk vond ik de moed om te proberen er een agent voor de vinden.




* Kun je enkele boeken noemen die we moeten lezen?

Ik hou van alle boeken van Megan Abbott – ik vind haar een geweldige schrijfster. The Three (De drie) van Sarah Lotz is een van mijn meest favoriete boeken en het beste wat ik vorig jaar las, was Bad Apple van Zoje Stage (in sommige landen ook Baby Teeth genoemd).  Ik hield ook erg van Birdbox (De kooi) van Josh Malerman– ik heb net de Netflix-serie gekeken en die is goed, maar het boek is beter vind ik.




*Ben je al aan een nieuw boek aan het werken ?

Ja ! Het heet The July Girls en het gaat over een moordenaar die elk jaar op dezelfde dag toeslaat en een jong meisje dat denkt dat het haar vader zou kunnen zijn.

Phoebe Locke questioned

Phoebe Locke is the pseudonym of full-time writer Nicci Cloke. She previously worked at the Faber Academy, and hosted London literary salon Speakeasy. She lives and writes in Cambridgeshire.

The Tall man (in Dutch De Schaduwman) is Phoebe Locke's debut thriller and was published in summer 2018

*Who is Phoebe Locke? Which five words will described you best and why?

Ooh good question! I would say I am: creative, emotional, thoughtful, caring and a bit of a geek! I love reading, cooking and running. I like watching true crime documentaries and horror films but also rom-coms. Before becoming a published writer I did lots of jobs – I was a waitress at a bar, a childminder and a Christmas Elf (which isn't as fun as it sounds!)

* Why did you use a pseudonym?

I've published other novels before under my real name (Nicci Cloke) but those were for teenagers. As this was my first thriller for adults, I wanted to use a pseudonym to keep the two genres separate.

Dutch version

*How did you come up with the plot of this first book?

I had been working on a novel about the Banner family for a long time – I knew that Sadie, the mother, had disappeared when her daughter, Amber, was a baby, and that she'd returned when Amber was 16. But I didn't know what Sadie was so scared of or what she had been running away from. Then I read an article about two 12 year old girls in the US who'd become so obsessed with an internet meme, Slender Man, that they'd tried to kill their friend to please him. I was fascinated by this story – it's terrifying and incredibly sad – and I knew straight away that I wanted a similar childhood legend to be haunting Sadie and that this would eventually lead to Amber being on trial for murder.

*What character in the book has most of you in it? 

I think they all have some tiny part of me in them but I hope Greta, the filmmaker who is working on a documentary about Amber, is most like me. She's the most sympathetic of the characters, the one who tries to see the best in Amber when everyone else believes Amber is evil or a criminal. Amber is probably the character who is most different to me but that made her the most interesting to write.

*The Tall man is your first book and is sold to several countries: how are your feelings about that?

It's amazing! I still can't believe it. It's a dream come true and I feel very, very lucky.

*Do you have a writing-routine or any writing rituals, and if so, what are they?

No, not really – I find it actually helps me if I don't do the same thing every day. So some days I'll write in the morning, others in the evening. Sometimes I like to sit at my desk, other times I like to go and write in a coffee shop. The one thing I always have to do is make sure I have a large cup of coffee next to me before I start! 

* What was the soundtrack while you were writing? Are your listening to music while writing?

I do sometimes but usually I can't have music with any words – I find it too distracting. So I like to listen to movie soundtracks. I find they really help set the mood. My favourite while I was writing The Tall Man was the soundtrack to Gone Girl by Trent Reznor and Atticus Ross. It's really creepy and tense – perfect! Soundtrack Gone girl op you tube

*Do you plot out your book from start to finish and then write it down or let you your characters lead the story and see where they take you?

A little bit of both. I like to write the first 10,000 words without too much of a plan in my head – I like to get to know the characters and get excited about the story they might have to tell. But then I'll stop and plot out the rest. I find it easier to get a first draft written quite quickly if I have a detailed plan, and it's easier to see where the story needs more action or where a twist might work. 

*What can distract you from writing?

The internet! Especially Twitter and Instagram. And food – I'm always sneaking down to the kitchen to get snacks!

*What kind of books do you like to read yourself?

I like everything, really! Thrillers, of course, but I also like literary fiction, comedy, romantic stuff, and dystopian or sci-fi. I always have a big stack of books I can't wait to read.

*When did you discover you wanted to be a writer?

I've loved writing stories ever since I was a little girl but when I finished university I thought I wanted to work in publishing. I loved books so much that it seemed like the best career option for me – I didn't think normal people could be authors! However when I got started, I realised that wasn't true and I also realised that writing was my dream. I started working on a novel in secret and eventually got the courage to try and find an agent for it. 

*Can you name some books we have to read?

I love all of Megan Abbott's books – I think she's an amazing writer. The Three by Sarah Lotz is one of my favourite books ever, and the best thing I read last year was Bad Apple by Zoje Stage (also called Baby Teeth in some countries). I also really loved Birdbox by Josh Malerman – I've just watched the Netflix adaptation which is good, but the book is even better in my opinion.

*Are you already working on a new book?

Yes! It's called The July Girls and it's about a killer who strikes on the same day each year, and a young girl who thinks it might be her dad. 

Winactie 15 GESLOTEN

Ze zochten een verhaal. Ze vonden een nachtmerrie.
Dertig jaar geleden trokken vier meisjes een donker bos in, op zoek naar de schaduw die ze "de lange man' noemden. 
Tien jaar later verdween een jonge moeder, haar man en pasgeboren dochter achterlatend.
Nu wordt diezelfde dochter verdacht van moord.
De huiveringwekkende geheimen die deze drie gebeurtenissen met elkaar verbinden zullen eindelijk aan het licht komen…

Van Phoebe Locke is bekend dat ze twee soorten werk heeft gedaan. Eentje heel komisch en een serieuze. Noem 1 van de twee beroepen en dat antwoord mag je sturen naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Schaduwman



Winnaar: Lien Gautiers

Verwacht in januari 2019, deel 3

Op 15 januari: roman staat er groot op, maar klinkt als ook erg geschikt voor ons.
Juan Guillermo's rauwe leven speelt zich af op de daken van Mexico-Stad. De dood van zijn oudere broer is een enorme klap voor hem. Vier jaar later zijn ook zijn ouders en grootmoeder dood. Hij wil wraak voor de moord op zijn familie door een club fanatiek religieuze jongens uit zijn wijk. De achtergrond van het verhaal is er één van repressie, politiecorruptie en -geweld, en kerkelijke inmenging waar die niet hoort. Duizenden kilometers verderop jaagt een Inuit geobsedeerd, en met gevaar voor eigen leven, op een beruchte grijze wolf in het hoge noorden van Canada. Zon, stof en lawaai wisselen zich af met sneeuw, ijs en oorverdovende stilte. Voor beiden is het een rite de passage, episch en intiem tegelijk. Guillermo Arriaga vervlecht ingenieus beide verhalen en herschrijft en passant het klassieke verhaal van schuld en wraak. De ontembare is een overdonderend verhaal, origineel, heel persoonlijk, veelomvattend, filmisch.


Op 15 januari

Ze zochten een verhaal. Ze vonden een nachtmerrie.
Dertig jaar geleden trokken vier meisjes een donker bos in, op zoek naar de schaduw die ze "de lange man' noemden. 
Tien jaar later verdween een jonge moeder, haar man en pasgeboren dochter achterlatend.
Nu wordt diezelfde dochter verdacht van moord.
De huiveringwekkende geheimen die deze drie gebeurtenissen met elkaar verbinden zullen eindelijk aan het licht komen…

Op 3 januari 

In Reykjavik wordt een jonge vrouw op gruwelijke wijze vermoord. Haar zevenjarige dochter
verstopt zich onder haar bed en is de enige getuige. Wanneer niet veel later een tweede vrouw
op eenzelfde manier ter dood wordt gebracht, staat de politie voor een raadsel: wat is het verband
tussen de twee vrouwen?

Voor commissaris Huldar is het de eerste zaak in zijn nieuwe functie. Hij moet daarbij samenwerken
met psychologe Freyja, die het getraumatiseerde meisje onder haar hoede heeft. De
samenwerking wordt extra gecompliceerd door hun onenightstand, waarbij Huldar Freyja
voorloog over zijn leven.

Ondertussen ontvangt een radioamateur gecodeerde berichten die de slachtoffers met elkaar
in verband brengen, maar niemand gelooft hem en hij besluit zelf op onderzoek uit te gaan.

Al meer dan twintig jaar kennen ze elkaar, de vriendengroep rond jeugdvrienden Sander en Lucas. Vier stellen die lief en leed, zon- en feestdagen met elkaar deelden. En van oudsher minimaal één week per jaar met hun gezinnen naar Schiermonnikoog gingen – de ouders in het grote huis, de kinderen in tentjes in de tuin. Toen de kinderen eenmaal het huis uit waren werd de vriendschap minder vanzelfsprekend. Ze zagen elkaar nog wel, maar de banden werden minder hecht.

Uit nostalgie besluiten de acht nog eenmaal terug te keren naar de goede oude tijd. Maar het is niet meer hetzelfde. De onderlinge verhoudingen zijn veranderd, er is veel gebeurd. En wat een vrolijke reünie op Schiermonnikoog had moeten zijn, loopt uit op een drama. Want het verraad dat een kwarteeuw jaar geleden plaatsvond, vindt eindelijk zijn uitweg…



Op 23 januari

De bloedstollende thriller Dode lijn van Emma Rowley gaat over de nachtmerrie van iedere moeder. Kate krijgt haar vermiste dochter aan de telefoon, maar weet niet waar ze is.
Kate werkt als vrijwilliger voor een hulplijn voor vermiste jonge mensen die weggelopen zijn van huis. Kate kan hun boodschap doorgeven aan hun familie, zonder te onthullen waar ze zijn. Op een avond krijgt ze een telefoontje van iemand die klinkt als haar eigen dochter Sophie, die al lange tijd vermist is en van wie elk spoor ontbreekt. De verbinding is heel slecht. Ze hoort dat de jonge vrouw bang is, en niet veilig. Kate is vastbesloten om haar dochter op te sporen, maar iedereen om haar heen denkt dat ze spoken ziet. Kate moet alles op alles zetten om haar vermiste dochter terug te vinden.