Bijna een eeuw leven vat je niet in één gesprek samen. Toch is dat precies wat Marelle wil: met haar negentigjarige vader praten over wezenlijke zaken, over ervaringen van vroeger. Tijdens een wandeling door Arnhem komen ze tot de kern van het leven. Wat heeft je gemaakt tot wie je nu bent? Zijn dat de genen? Of wordt het leven op een andere manier doorgegeven van ouder op kind?
Eerst komen er wat aarzelende ontboezemingen, over de armoede in Joops jeugd, het onderduiken in de oorlog. Daarna delen ze diepe emoties met elkaar, die ze altijd voor elkaar verborgen hebben gehouden.
Wij mogen 1 exemplaar verloten!
Wat moet je doen?
1. Wordt lid van de Thrillerlezersgroep op facebook
2. Beantwoordt de volgende vraag:
Zou Joop Boersma wel of niet ook zo'n gesprek gehad willen hebben met zijn eigen vader? Via onderstaande link kan je het interview met Joop en Marelle Boersma lezen.
Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com met in de onderwerpregel Kruimels
- Startpagina
- 2021 teamboeken
- Archief
- Andersdananders
- Bekentenissen van een boekhandelaar
- Boekenfeestjes
- Boekenduel
- Boekvonnis
- Boekenkasten
- Buiten zijn boekje
- Cheffies special
- Contact
- Columns
- Leesclubs
- Getiteld
- Gouwe ouwes
- Kort geding
- Nieuws
- Ondervraagd
- Spotlight
- Uitgebroed
- Thrillerdate
- Uit mijn eigen kast
- Verwacht
- Verfilmd
- Winacties
- Privacy
- Algemeen
- Wij
- Tot op het bot
- Homepage
- Op de thee
- Recensies
Posts tonen met het label joop boersma. Alle posts tonen
Posts tonen met het label joop boersma. Alle posts tonen
maandag 16 oktober 2017
vrijdag 13 oktober 2017
Joop en Marelle Boersma ondervraagd
Thrillerlezers mocht een interview hebben met Marelle Boersma en Joop Boersma naar aanleiding van het verschijnen van hun autobiografische roman ‘Kruimels zijn ook brood’. Het boek liet Renee en Ink niet onberoerd.Joop en Marelle voerden een lang, indrukwekkend en intrigerend gesprek, waarin het tijdsbeeld van de vorige eeuw ook goed naar voren komt. Maar bovenal is het een mooie inkijk in het leven van een vader en dochter met de keuzes die zij maakten en de vragen die in Marelles hoofd speelden.
Marelle Boersma kennen we allemaal wel van de vele spannende boeken met vaak een maatschappelijk thema. Nu maakte zij samen met haar vader dit Kruimels zijn ook brood. Onze recensie kan je lezen via onderstaande link:
http://thrillerlezers.blogspot.nl/2017/10/boekenduel-over-kruimels-zijn-ook-brood.html
*Hoe ging het verder na dit boek. Zijn jullie blijven praten?
M: Mijn vader en ik hebben eigenlijk altijd wel gepraat, alleen wat minder over de wezenlijke zaken. Door ons gesprek, dat uiteindelijk ons boek werd, zijn we nog dichter naar elkaar toe gegroeid. De band is versterkt, we weten nóg meer van elkaar. Dat maakt praten over alles wat het leven mooi en moeilijk maakt sowieso makkelijker.
J: We hebben altijd wel gepraat maar niet zo diepgravend en dat zijn we blijven doen.
*Hoe is het nu met uw gezondheid? Vorig jaar was u behoorlijk fit voor een 90 jarige las ik.
J: Onveranderd goed. Ik ben deze zomer begonnen aan mijn 92e jaar.
*Hoe was het van tevoren voor u om dit gesprek aan te gaan? Reikhalzend, twijfelen, moeilijk? Gelijk enthousiast?
J: Gelijk enthousiast.
*Had u ook zo'n indringend gesprek willen voeren met uw ouders. Wat had u graag willen weten?
J: Er werd bij ons thuis alleen over dagelijkse zaken gesproken. Ik heb daarin veel gemist.
*Marelle, had je ook nog graag zo'n soort gesprek met je moeder willen voeren?
M: De band met mijn moeder is altijd al erg goed geweest. In de tijd waarin ik opgroeide waren de moeders meestal thuis bij de kinderen, daardoor ontstaat een andere band met je moeder dan met je vader. Maar nadat ‘Kruimels zijn ook brood’ geschreven was, heeft mijn moeder het natuurlijk als eerste gelezen. Dat leverde ook andere gesprekken op. Niet zozeer dieper, maar vooral anders. Over vroeger. Over haar leven voordat ik er was. Prachtig dat dit boek dat ook heeft losgemaakt.

*Waarom kozen jullie om de gesprekken in boekvorm uit te brengen? Vonden jullie het niet ook eng dat iedereen zoveel kon lezen?
M: Het is gek dat veel mensen deze vraag stellen. Is het eng om te leven? Of om te laten zien dat je leeft? Ik denk dat veel mensen herkenbare zaken hebben meegemaakt in hun leven. Helaas krijgt bijna iedereen in zijn leven wel te maken met verlies van een dierbare. En gelukkig krijgen ook veel mensen te maken met bijzondere ervaringen en hoogtepunten. Wij zijn niet anders dan anderen. We zijn kruimels, soms vallen we er (tijdelijk) buiten en soms horen we er helemaal bij.
J: Ik heb altijd wel geschreven en Marelle is daardoor geïnspireerd.
*Marelle woont sinds enkele jaren ver weg. Wat verandert er dan in het contact? Letterlijk en figuurlijk?
M: Als het contact goed is, is fysieke afstand te overbruggen. Bovendien is Portugal maar een paar uurtjes vliegen en ben ik nog heel vaak in Nederland. Het mooie hiervan is dat we elkaar dan sowieso opzoeken. Als je weg bent geweest, neem je contact op als je terugkomt. Zo werkt dat nu eenmaal. Als je er altijd bent, denk je sneller: dat komt volgende week wel. De vanzelfsprekendheid is weg. Dat is prachtig, want daardoor ben je nóg meer bewust van de tijd die verstrijkt. En van de rijkdom dat allebei mijn ouders er nog zijn.
*Vindt u het moeilijk dat Marelle zo'n eind weg woont?
J: Zij komt regelmatig over naar Nederland en we hebben heel veel contact via internet.
*Marelle werd gelijk behandeld: Noren ipv kunstschaatsen, Judo ipv ballet. Was dat vaders keuze? Hoe stond moeder daar tegenover?
M: Mijn ouders waren allebei heel vooruitstrevend. Ze wilden dat we ons alle vier konden redden in het leven, ons ‘mannetje’ konden staan.
J: Ik was denk ik een voorbeeld.
*Het vrouwbeeld wat genoemd wordt was Nice of victim. Hoe zien jullie dat nu in 2017? Zouden die keuzes hetzelfde zijn?
M: Veel vrouwen reageren soms nog steeds zo. Ze willen aardig gevonden worden, daardoor is het lastig om ‘nee’ te zeggen. Ik denk dat veel vrouwen zich nog steeds in dit beeld zullen herkennen.
J: Al van heel lang geleden heb ik vrouwen een eigen leven gegund.
*Na uw pensionering ging u zich richten op de kunst. Had u als u in het heden jong was, eerder voor kunst als bijvoorbeeld een kunstacademie willen kiezen?
J: Nee. De geneeskunde is altijd mijn voorkeurskeuze geweest, teruggrijpend naar mijn pubertijd toen ik over Albert Schweitzer las.
*Is de huidige tijd verbeterd door het opener karakter en alles kunnen zeggen?
Wat vindt u beter en minder goed aan de huidige tijd?
J: Als die openheid maar niet te hard en rücksichtslos wordt.
*En jij Marelle?
M: Wat voorop moet staan is respect voor elkaar. Ik ben iemand die graag in verbinding staat met andere mensen, zodat we elkaar kunnen steunen en optillen. Ik ben blij dat ik de mogelijkheden heb gehad om me te ontwikkelen en de vrijheid heb om mijn eigen keuzes te maken. Helaas wordt de term ‘vrijheid van meningsuiting’ in deze tijd ook vaak gebruikt voor respectloze uitingen. Beneden alle peil.
*Had u dit gesprek graag met uw vader hebben willen voeren?
J: JA!
*Je leek verbaasd zoveel op je vader te lijken Marelle Hoe kwam dat je dit nu pas ontdekte?

M: Ik was vooral verbaasd dat ik zo veel op mijn overgrootvader leek. Ik herkende hem, terwijl ik hem nooit heb gekend. Dat ik op mijn vader lijk, had ik al veel eerder in de peiling, maar nu vielen er nog meer puzzelstukjes op zijn plek.
*Vanaf je geboorte heb je software die het handelen en beslissen bestuurt is Joops overtuiging... Kan je zelf nog richting geven of veranderen vind jij?
M: Mijn vader zegt in het boek letterlijk: ‘… ons leven is al vanaf onze geboorte, en misschien zelfs al daarvoor, opgeladen met software die ons handelen bestuurt en ons beslissingen laat ne-men waarvan wij de indruk hebben dat wij die bewust nemen.’
Gelukkig hebben we wel de indruk dat we de beslissingen bewust nemen. Dat geeft het gevoel dat we het stuur in handen hebben. Dat is best wel lekker. De sociale omgeving, dus ook de ontmoetingen in ons leven met anderen, laten je soms een afslag nemen die compleet onverwachts is. Maar ik denk dat veel in essentie is vastgelegd door ons karakter.
*Als je de generaties vergelijkt wat vond jij dan mooi aan de oude generatie? Had je in die tijd willen leven? Waarom wel of niet?
M: In die tijd had je geen idee van al die innovatieve ontwikkelingen. Je leefde in dat moment. Dus je had geen weet van alle technologische gemakken van nu. Toch lijkt het me wel een hard leven. De verschillen tussen arm en rijk waren groter en sociale zekerheid was er niet. Maar de huidige wereld is ook hard: veel agressie, veel stress en een vaak veel te hoge werkdruk. De verwachtingen liggen veel te hoog, iedereen móét direct reageren, je móét direct bereikbaar zijn.
Ik ben heel erg gelukkig met de keuzes die ik heb kunnen maken in deze tijd.
*Wat geef je jouw zonen mee Marelle? Kennen ze jou door en door?
M: Ik geef mijn voorbeeld door, met al mijn zwakheden en sterke kanten. Vooral rondom de tijd van mijn eigen scheiding besloten we dat onze kinderen voorop moesten staan. Op die manier hebben ze kunnen zien dat respect voor een ander heel belangrijk is. Altijd. Ook als je verdrietig of gekwetst bent. Dat hebben ze niet alleen gezien, maar vooral gevoeld. Als mijn zonen net zo gelukkig zijn als ik ben, dan ben ik in mijn opvoeding geslaagd.
Ik heb het idee dat ik een open boek ben. Ze kennen mij goed, soms misschien wel beter dat ikzelf. Elkaar af en toe een spiegel voorhouden en naar elkaar luisteren blijft belangrijk.
*Jouw zonen worden in het boek slechts zijdelings genoemd. is dat een bewuste keuze?
M: Ja, zij hebben er niet voor gekozen dat hun leven naar buiten gebracht wordt. Daarin heb ik een verantwoordelijkheid. Het ging om het leven van mijn vader en mij. De scenes waarin ze genoemd worden, hebben ze dan ook vooraf gelezen en goedgekeurd. Openheid en naar elkaar luisteren zijn vele malen belangrijker dan een boek.
Nawoord:
Wat zou jij nog aan je ouders willen vragen?
Deze ondertitel kwam binnen en maakte herinneringen levend. Het mooiste vind ik dat ons boek ertoe geleid heeft dat ouders aan hun kinderen gingen vragen: Wat wil je nog van me weten? Het leverde mooie gesprekken op, hoorde ik later. Hoe mooi is het als mensen door een boek met elkaar gaan praten en vooral naar elkaar gaan luisteren.
Labels:
autobiografie,
interview,
Interviews,
joop boersma,
kruimels zijn ook brood,
Marelle Boersma,
ondervraagd
donderdag 12 oktober 2017
Boekenduel over Kruimels zijn ook brood
In ons nieuwe item Boekenduel gaan twee mensen gelijktijdig een boek lezen. Zij vertellen in een aparte facebookgroep wat zij van de omslag vinden en wat zij verwachten bij het lezen. Tenslotte maken ze beiden een recensie die door ons gepresenteerd wordt. Met Kruimels zijn ook brood starten wij het boekenduel. Renee en Ink zijn de lezers deze ronde.

Titel: Kruimels zijn ook brood
Auteurs: Marelle en Joop Boersma
Uitgave: juni 2017
Uitgeverij: Droomvallei
Achterflap
Bijna een eeuw leven vat je niet in één gesprek samen. Toch is dat precies wat Marelle wil: met haar negentigjarige vader praten over wezenlijke zaken, over ervaringen van vroeger. Tijdens een wandeling door Arnhem komen ze tot de kern van het leven. Wat heeft je gemaakt tot wie je nu bent? Zijn dat de genen? Of wordt het leven op een andere manier doorgegeven van ouder op kind?
Eerst komen er wat aarzelende ontboezemingen, over de armoede in Joops jeugd, het onderduiken in de oorlog. Daarna delen ze diepe emoties met elkaar, die ze altijd voor elkaar verborgen hebben gehouden.
Mening omslag:
Ink vindt de omslag een eenvoudige uitstraling hebben. Het roept niet direct om opgepakt te worden. Nu is de naam Marelle Boersma wel zo bekend dat die er voor zorgt dat het boek gelezen moet worden.
Renée is niet kapot van de omslag. Het was dat Ink zei: "Renée dat is een mooi boek, dat moet je lezen.", anders had ze het vast niet opgepakt.

Verwachting
Vantevoren verwacht Ink een inkijkje te gaan krijgen in het leven van Marelle en haar vader. Een minimale verwachting dus. " ik sta er open in en laat het over mij heen komen."
Renée had vooraf geen enkel idee wat ze van het boek kon verwachten. Op de cover staat: Wat zou jij je ouders nog willen vragen?
"Ik begrijp hieruit dat Marelle haar vader, Joop, vragen over vroeger stelde en ze de gesprekken hierover samen in boekvorm verwerkt hebben."
Samenvatting
Renee:
De vader van Marelle is inmiddels 90 jaar en als je zoals Marelle nog vragen aan je ouder hebt dan wordt het dan wel tijd om die te stellen. Marelle en Joop nemen de lezer mee naar de natuurbegraafplaats waar Joop al een mooi plekje gevonden heeft. Ze nemen ons mee naar de bron van de Sintjansbeek bij Arnhem, de geboorteplaats van Marelle. Hier bij de bron start Joop met het vertellen van de bron van zijn leven. Het leven van zijn grootouders. Tijdens de wandeling langs de loop van de Sintjansbeek vertelt Joop over zijn levensloop.
Het wordt al snel duidelijk dat dit een boek is waar je verder in wilt lezen. Lezen waarom bepaalde keuzes gemaakt zijn en waar die het gevolg van waren.
Al na een paar bladzijden valt ook al op dat een enorme mooie taal gebruikt wordt en zijn de eerste mooie qoutes al genoteerd.
Ink
Het verhaal van Joop start in Drente in het jaar 1871. Onderwerpen als de oorlog, vriendschap, armoede, studeren en omgang met ouders en kinderen komen aan bod. Tussendoor vullen de woorden van Marelle over haar leven verder de bladzijdes.
Alsof je een medewandelaar bent die het gesprek volgt , zet het je aan tot eigen gedachtens over jouw eigen leven en hoe jij gevormd werd. Herkenbare onderwerpen. Maar ook het verhaal van deze twee mooie personen raakt en schuurt aan dingen. De schrijfster die je via haar boeken kent en uit summiere gesprekken, lijkt een open boek te worden.
Ook geeft het een stuk geschiedenis weg van Nederland en hoe de maatschappij aankeek naar mannen en vrouwen. Gelijke kansen waren er in Joops tijd nog bitter weinig, maar om die reden wilde hij zijn dochter alle kans tot studeren geven. Veel moeite had hij toen hij het idee had dat Marelle er met de pet naar leek te gooien en niet haar kansen leek te willen grijpen.
Joop, de man die leerde dat zwijgen veel beter is, opent zich tijdens deze wandeling voor zijn dochter, waardoor zij bepaalde keuzes en aanvaringen nu veel beter begrijpt. Moeilijke onderwerpen worden zeker niet geschuwd tussen beiden.
“We lijken op elkaar; misschien wel meer dan we weten” is de conclusie die Marelle die dag maakt.
Het boek geeft veel mooie quotes die je even tot denken zetten. Een aantal voorbeelden zie je op het beeldmateriaal wat hier in onze recensie staat.
Beoordeling
Renee:
Het verhaal van het leven van de Boersma's staat in dit boek prachtig opgeschreven in bijna poëtische zinnen. Je leert de familie Boersma kennen en je leert waarom ze bepaalde wegen in hun leven kozen. Je leeft een stukje van hun leven mee. Je leeft een stukje van hun geluk en verdriet mee. Hier en daar merk je zelfs een stukje ontroering.
Een echte aanrader voor een ieder die in een ander geïnteresseerd is. En een echte aanrader voor iemand die in familiegeschiedenis geïnteresseerd is.
De schrijfwijze van Marelle doet ook smaken naar meer en ik zal dan ook zeker binnenkort weer eens een eerder boek van Marelle gaan lezen.
Dit boek helpt je om verleden en heden tot een geheel te verweven en doet je beleven dat ook jouw heden verweven is met het leven van jouw voorouders.
Ink:
Kruimels leest snel weg, door de fijne schrijfstijl en de korte hoofstukken, maar zeker ook door de intrigerende onderwerpen die naar voren komen en je mee laten leven en je tot denken zetten. Op een aantal momenten ontroerde het verhaal mij ook zeer.
Hoe mooi Joop en Marelle ,dat jullie en deze stap maakten en dit op papier wilden zetten en wildvreemden jullie levensverhaal laten lezen.
Ik denk dat iedereen die dit boek leest en de kans nog heeft een afspraak met zijn ouders gaat maken en vragen gaat uitspreken. Ik heb die stap gelukkig ook een paar jaar geleden op tijd gezet, zodat er geen onderwerpen nog sudderen waar ik antwoord op had willen hebben.
Wij hebben genoten van dit boek en gaven het afzonderlijk beiden een viertal broodjes ipv sterren.
Dus een dikke vier voor Kruimels zijn ook brood.
Labels:
Boekenduel,
joop boersma,
kruimels zijn ook brood,
Marelle Boersma,
recensie,
Recensies,
Second opninion
Abonneren op:
Posts (Atom)







