Leesplezier van Da Inkel ....

Bij ons in het team hebben wij ieder zo zijn taak. Ik word ook wel de pr-hoer genoemd, omdat ik veel winacties geregeld krijg. Miriam wordt Chef Rode pen genoemd (tot het vertrek van twee teamleden trouwens Chef Rode kwast. Er werd soms meer verbeterd dan geschreven was...en dat is knap), die corrigeert alle taalfouten van de stukken die zij onder ogen krijgt. Ik ben soms eigenwijs en plaats mijn stukken direct. Niet omdat ik zo goed in het Nederlands ben, maar te weinig geduld om op de correctie te wachten. Dus de fouten in mijn stukken zijn gewoon aan mijzelf te danken.
Van de week stuurde ze mij een appje met een zin die ze bij het corrigeren onder ogen kreeg:

In haar eerste weekenddienst krijgt zij een telefoontje van een lijk wat gevonden is in de boomgaard.

Heerlijk zulke fouten... En diegene die hem schreef, moest zelf ook keihard lachen. Dus niks om iemand belachelijk te maken..

Ik heb deze week flink gelezen:
Eva Monte met Zwaartekracht....Ik had hem zo uitgelezen. Geweldig leuk en origineel boek met levensechte personen. Een boek over pesten en veel te zware personen die naar Griekenland gaan om eindelijk echt te gaan afvallen. Maar er vallen wat dode mensen. Nee, geen heftige enge thriller, maar een heerlijk boek.


Edith Bosch met Expeditie Over het leven van judoka Edith Bosch. Keihard voor iedereen en vooral voor zich zelf tot ze ontdekte totaal niet gelukkig te zijn. Mooi boek: open en eerlijk. Fijn geschreven en ik had het zo uit.
Aanrader als je van een sportbiografie houdt.

Ook las ik het nieuwe boek van Xenia Kasper Alecto. Het komt op 11 april uit. De freule, chef Rode pen en ik gaan naar de boekpresentatie die in de Skylounge in Amsterdam gehouden wordt. Ik was er al eerder bij Inge Ipenburg en wat een prachtige locatie met een waanzinnig uitzicht over Amsterdam heen.
Ik heb ook dit boek lekker snel doorgelezen. Terwijl het niet mijn soort thriller is, heb ik mij er prima mee vermaakt. Lekkere vrouwenthriller. En ook weer zo uitgelezen. Ik lijk wel in de boekenflow te zitten. Beter dan die boekendip en je alles weglegt en niets leuk is.

Dan las ik ook nog Bus van geluk; verhalen die lijken op die van Roald Dahl. Dus met een leuke twist aan het eind. Ik houd zo van dit soort verhalen. Roald Dahl is natuurlijk een genie, maar een paar van de verhalen uit deze bundel vind ik ook heel scherp en goed bedacht.

Daarnaast ben ik een manuscript aan het lezen. Normaal roep ik dat dit ook niet mijn soort thriller zou zijn, want het is een zogenaamde echte mannenthriller: veel actie, ontploffingen enzo. Maar ik vind hem verdomd goed. Ik blijf lezen. Kortom: drie boeken deze week waar ik echt lol in heb (gehad).


De komende week staat er een boekenuitje naar Haarlem op het programma staan. Alex en Yfke gaan naar de boekpresentatie van het nieuwe boek van Marja West. Wat vond ik Uitgeteld een tof boek. Zeer nieuwsgierig of ze net zo goed boek opnieuw schreef.
Na zoveel leuks gelezen te hebben, ben ik bang nu boeken te gaan lezen die minder leuk zullen zijn?! Of gaan we gewoon lekker door met een mooi boek?

In ieder geval ga ik zowaar eens testen hoe de boekenpoef bevalt. Ik vond de site www.boekenpoef.eu al leuk, omdat ze de naam lekker Nederlands deden, dus ipv Bookseats gewoon Boekenpoef. Ik hoorde wel eens mensen er over dat het zo fijn lezen is. Ik ben benieuwd: ik gooi mijn ereader en boeken er op en jullie horen het.

Ik ga nu lekker zelf op mijn poef en even stom tv kijken....

Heb een lekkere week allemaal!

Ink

Boekpresentatie Zwaartekracht van Eva Monte

Om een 17 kilometer lange file op de A1 te ontwijken, rijd ik via de polder naar Hoevelaken, waar de presentatie van Zwaartekracht, de tweede thriller van Eva Monté (Victoria en Alexandra Nagelkerke), gehouden gaat worden. Maar doordat mijn TomTom een beetje eigenwijs is en mij tot drie keer toe een rondje over een enorm bedrijventerrein stuurt, besluit ik maar op eigen kracht via een klein stukje A28 naar Hoevelaken te rijden. Ja, dat dacht ik maar. Want ook nu is mevrouw de TomTom super eigenwijs en stuurt mij gewoon de A1 op, waardoor ik pas na tien kilometer kan omdraaien en dus bijna twintig minuten te laat op de presentatie verschijn. Gelukkig ben ik niet de enige die zo laat is en begint het feestje pas een minuut of tien nadat ik ben gearriveerd.

Sanneke van Duijn houdt een toespraakje namens de uitgeverij en overhandigd de zusjes een leuk – en lekker! – cadeautje. Victoria en Alexandra stralen. Niet niks ook, een tweede boek. Volgens zeggen (en eveneens volgens mijn eigen ervaring) is de tweede de moeilijkste van allemaal en dat wordt door beide auteurs ook nog eens bevestigd in hun toespraakje. Ze vertellen dat ze heel veel geleerd hebben van de redacteur die hun debuut geredigeerd heeft en het is dan ook geen wonder dat ze aan haar – Marja Duin – het eerste exemplaar van Zwaartekracht overhandigen.
Marja Duin is erdoor overdonderd, maar laat zich niet uit het veld slaan. In een kort toespraakje zegt ze dat ze het geweldig vindt hoe Victoria en Alexandra haar algemene op- en aanmerkingen op het vorige boek hebben opgepikt en hebben toegepast in dit nieuwe. Ze vindt het een geweldig boek en is blij dat ze ook deze heeft mogen redigeren.

Vervolgens leest Marja nog een spannend stukje voor uit Zwaartekracht, iets wat ontzettend nieuwsgierig maakt naar de rest. Na afloop van het officiële gedeelte is het dus ook niet zo raar dat de boeken als warme broodjes verkocht worden aan de aanwezigen.

Victoria en Alexandra krijgen er bijna een lamme hand van, maar gelukkig is er tussendoor een lekker stuk taart (heel toepasselijk bij de presentatie
van een boek over obesitas :-)) om de motor op gang te houden.

Een poosje daarna is het nog een gezellige drukte met veel gepraat en gelach, waarna iedereen zo langzamerhand mét boek weer op huis aangaat.

Een gezellige presentatie! Nu alleen het boek nog lezen, maar ik weet wel zeker dat dat niet gaat tegenvallen.

Linda Jansma