Posts tonen met het label M. Alle posts tonen
Posts tonen met het label M. Alle posts tonen

woensdag 22 juli 2015

In gesprek met Annet de Jong

*Na eerst al in februari het nieuws dat Morten het toneel op gaat, dan nu het nieuws dat het verfilmd gaat worden: trots?

Ja, dit is echt een droom die uitkomt. De producent, Paul Voorthuysen, wil er het liefst een tv-serie van maken van drie seizoenen. Dat zou prachtig zijn, maar een film is natuurlijk ook geweldig. We duimen dat er een omroep echt geïnteresseerd is.

*Hoe staat het mbt het toneelstuk? Al iets meer over bekend?


 Over het toneelstuk is nog niet veel bekend. Dat wachten we rustig af.


*Nu hebben schrijvers meestal weinig te zeggen over hoe een film wordt, maar als Dominique en jij eens lekker fantaseren wie spelen Mo,Morten en Marijn?
Hebben jullie dezelfde voorkeur qua acteurs/actrices?

We zitten natuurlijk wel eens te fantaseren wie de beste Morten zou zijn. Zelf denk ik aan Jeroen Spitzenberger of Fedja van Huêt, maar ik vind Gijs Naber ook een heel spannende acteur, en Daan Schuurmans natuurlijk. Voor Mo zijn er ook een boel gegadigden: Achmed Akkabi vind ik geweldig of Marwan Kenzari. En dan Marijn: ik ben dol op Georgina Verbaan. Die mag het van mij doen. Ja, we zijn het vaak over dit soort dingen eens.

*Het laatste gedeelte van M gaat plankgas zoals iemand op twitter zo mooi zei. Van waar deze vele acties opeens?


Zo ontwikkelt het verhaal zich. Daar is geen antwoord op te geven. Het verhaal gaat zoals het gaat. Natuurlijk wilden we wel van het einde iets bijzonders maken. Een echte climax. 

*Hoe kijk je terug op de personen in de trilogie? Voor wie had je een zwak?


Het is voor het eerst dat ik ook echt aan de personages ben gaan hechten. Dat heb ik bij de boeken die ik alleen schreef nooit echt gehad. Ik heb zelfs al weer zin om met ze door te gaan. Margareth vind ik geloof ik het leukst. En Marijn en Veronique natuurlijk. Mo is ook te gek en Mortens dochter Phillipine. Esther is in dit deel ook top. Nou ja, eigenlijk hecht ik aan allemaal. En aan hondje Charly natuurlijk.

*Zijn jullie tevreden over de reacties op de trilogie?


We zijn erg tevreden. Vier sterren in het Algemeen Dagblad en in De Telegraaf, toch de twee grootste kranten van Nederland. Maar vooral de lezersreacties zijn belangrijk en goed! Dat er echt vele lezers zaten te wachten op het derde deel, dat is een mooi gevoel.

*Van mij hadden het wel tien delen mogen worden, zo smulde ik van de affaires en intriges op het binnenhof? Hoe smulde jij vroeger in je baan op het binnenhof?

Nou, ik vond het vooral heel erg zwaar om zeven jaar parlementair journalist te zijn. Het schrijven van een boek is makkelijker kan ik je vertellen. Nee, smullen was het niet. Je bent altijd bang om dingen te missen, dat je achter de feiten aanloopt, of dat je wordt misbruikt. Ik heb er wel enorm veel geleerd, meer dan in vijf jaar universitair onderwijs.

*Mis je dat deel vd journalistiek?


Soms mis ik het, maar ik kon het nu prima kwijt in de boeken.

*Kletsen jullie thuis veel over politiek of is het juist als de deur dichtvalt even geen politiek?


We praten heel veel over politiek. Ik volg het ook nog op de voet, van een afstand dan. Ik vind het fascinerend.

*En wat doe je nu in de zomervakantie zo zonder aan de trilogie te moeten schrijven?


Deze zomervakantie gaan we vooral uitrusten, wandelen, lezen, lekker eten en drinken in Italië en Frankrijk. De eerste vakantie sinds tijden dat we niet aan een boek hoeven te werken.

*Ga je verder met Dominque qua schrijven? Of ga je weer alleen verder?

We zitten stiekem alweer over een volgend project te praten. Het is ons goed bevallen, maar voorlopig nemen we even rust.

zondag 12 juli 2015

Anna Levander - M

Premier Morten Mathijsen wendt al zijn macht aan om de publicatie van het schandaalboek van zijn voormalige spindoctor Marijn te voorkomen. Hij breekt genadeloos reputaties, maar de vrouwen die hij heeft beschadigd zinnen op wraak. Mortens ex-vrouw Esther, die in de gevangenis zit, krijgt de rechters op haar hand. De fractie van De Nieuwe Liberalen is gespleten. Een premiercrisis lijkt onafwendbaar. Weet Morten het tij nog te keren?



De hoofdstukken worden afgewisseld tussen Morten, Marijn, Mo en met Esther, de ex-vrouw van Morten die in een dagboek schrijft die ze M. noemt. De vrouw van Morten die in de gevangenis zit wegens de moord /poging tot doodslag op de minnares van Morten. Levander gebruikt het halve boek bij deze geschriften aan M. de grap dat als Esther over Morten schrijft ze dan schrijft over de man van wie ik gezworen heeft de naam nooit meer te zullen uitspreken. Een leuke Harry Pottergrap die wel begint te vervelen en halverwege het boek zichzelf oplost doordat ze dan opeens Morten wel bij zijn naam noemt.


Het duo heeft een lekkere vlotte pen waardoor je door het boek sjeest in een razend tempo en veel te snel het einde nadert. Geen leuk vooruitzicht wetende dat er nu geen volgend deel meer komt.
Iedereen fantaseerde wie M toch zal zijn en van tevoren gokte mijn vriendenkring op Marijn die haar boek eindelijk zou gaan publiceren in deel 3. En als het boek lijkt te starten met de moord op Marijn, zit je toch even stomverbaasd. Maar het boek gaat al snel een andere kant op en lijkt de neergang van Morten als hoofdonderwerp te hebben. Iedereen lijkt aan zijn stoelpoten te zagen en of de macht te willen hebben of minstens wraak op deze eigengereide, verwaande, nietsontziende Morten te willen die wel heel veel vijanden onderweg gemaakt heeft.
Morten lijkt niet langer meer alle touwtjes in handen te kunnen houden, zo krijgt zijn als ex-vrouw met een goede advocaat een ander etiket i.p.v. moordenaar gelabeld. Zijn dochter Philippine wil weer thuis wonen. Noemt hem Morten i.p.v papa, maar is Gothic af. De gesprekken die hij voert bij zijn therapeut m.b.t het ouderschap laten een realistisch beeld zien hoe ouders ook over hun kind kunnen denken (verfrissend).


Dan de laatste 80 pagina's. Die lopen een beetje uit de band naar mijn mening. Eerst een lading lesbisch "geweld". Veel gedoe met relaties die ontstaan en ik even afwacht of nu echt iedereen opeens lesbisch wordt en wat met iemand van het Binnenhof krijgt. Alsof we opeens in een lesbisch chicklit belandden.
Ik leer wat kutzwagers zijn. Kent u het woord? Voor mij was het nieuw. Vraag me nu nog steeds af of het een Amsterdams incrowdterm is of een gewoon voor het boek bedacht woord. Hilarisch is de term en de daarbij behorende betekenis wel.
Stiekem kijk ik naar hoeveel bladzijden nog: 50! Dit gaat toch niet de hele tijd zo door? Nee, bam! Er vindt een hevige gebeurtenis plaats op het museumplein waardoor alles weer op losse schroeven komt. De toekomstige eerste lesbische premier ziet alles in duigen vallen. Het laatste gedeelte van dit deel drie lijkt een beetje van de lange halen snel thuis, het is allemaal net een beetje té wat er allemaal gebeurd. Hebben ze in alle bladzijden van alle boeken een heerlijk politiek gekonkel waar ook vaart in zit en waarbij je je niet hoeft te vervelen, nu voelt het als een Amerikaanse inbreng. Alsof opeens iemand anders het laatste stuk schreef.Had men niet beter het boek 50 pagina's meer hebben kunnen geven en het in een wat rustiger tempo kunnen eindigen. Niet gezapig, maar minder filmisch dan nu. Alsof het Scandinavische afgerond wordt met een Amerikaanse blik op het verhaal. Of er opeens even een hoop actie ingeschreven moest.
De wendingen: doodgaan, kinderen die opeens te voorschijn komen, enzovoort die plaatsvinden rondom de persoon Morten vind ik persoonlijk wat te ver gezocht en ook te makkelijk. Maar laten we eerlijk zijn voor veel lezers zal juist dit stuk een verrassend effect hebben. Ik kan soms te kritisch naar een verhaal kijken.
Ik heb echt genoten van de gehele trilogie. Het einde vind ik dan wat te Amerikaans. Maar het overgrote deel leefde ik mee met Morten, Mo en Marijn. De drie hoofdpersonen zijn uitstekend neergezet in de boeken en kwamen realistisch /geloofwaardig over. Ook de vele bijpersonen brachten een extra dimensie in het verhaal. Ik vormde bij alle personen mooie beelden en hoop dat die niet te veel te niet gedaan worden bij de toekomstige verfilming van de boeken.



Plot 4

Spanning 4
leesplezier 4
Originaliteit 4
Psychologie 4


Ink

maandag 22 juni 2015

derde en laatste deel Anna Levander

Jaaaaaaaaaa, hij gaat er bijna komen en ik kijk er dus serieus erg naar uit. Ik heb de vorige twee delen ook graag gelezen en wil nu weten hoe het gaat aflopen. Hoe zullen de twee dames Annet de Jong en Dominique van de Heyde het verhaal gaan laten eindigen? Ga ik verbijsterend de laatste bladzijde omslaan of geheel tevreden mompelend dat het een geweldige serie was en dat ik baal dat er geen vierde deel komt? Ik ga hem hopelijk vrijdagavond al opendoen en het eerste hoofdstuk tot mij nemen. Daarna nog eentje...vooruit nog een derde voor het slapen gaan. Gewoon nu al zin in.


Waar gaat deel drie M over:
De interne spanningen bij De Nieuwe Liberalen lopen verder op. Premier Morten Mathijsen moet alle zeilen bijzetten om de macht te behouden. Zijn populariteit begint af te brokkelen. Fractievoorzitter Mo Limam raakt steeds meer geïsoleerd en zint op revanche. Ondertussen komt het land sterker in de greep van M, een duister gevaar, en komt de publicatie van Marijns schandaalboek naderbij.