Het leesjaar van Martijn

Martijn bij open dag asiel

Dit is mijn eerste jaar dat ik boeken heb gelezen voor Thrillerlezers, een hele prettige ervaring! Lezen is altijd al een passie van me geweest, maar tot voor kort maakte ik er nauwelijks tijd voor. Dit jaar is daar dus verandering in gekomen. Dank daarvoor!

Ik kreeg de vraag welke titels me dit jaar zijn bijgebleven. Ik heb nog vele andere boeken gelezen buiten deze recensie-exemplaren om, maar vandaag heb ik een selectie gemaakt met de twee boeken die me het meeste zijn bijgebleven, zowel positief als negatief.

Als toppers van dit jaar kies ik voor Het Instituut van Stephen King, een uitstekend vertaald boek waar ik ontzettend van genoten heb. Andere King-boeken die ik dit jaar las waren Gwendy’s Knoppendoos en De Verlichting, beiden novelles en al even memorabel. King is en blijft “the king”.

Van Nederlandstalige bodem koos ik voor Engelenlust, een boek dat ik net heb uitgelezen en dat al dagenlang in mijn hoofd zit. Ik koos het niet voor het heftige thema, maar vooral omdat K.R. Valgaeren (Kevin dus) een toptalent is waar we hopelijk nog heel veel van zullen horen. Nooit gedacht dat een boek over necrofilie me zo zou kunnen bezighouden.

Het minste boek van dit jaar is ongetwijfeld Mack Dime van Hans Breucker. Dit verhaal lag me absoluut niet, het was over the top en – hoewel ongetwijfeld grappig bedoeld – bijna kolder. Nochtans lees ik best graag spionage- en actieboeken, maar het voelde zo gemaakt en kinderlijk aan, dat het me helemaal niet meehad. Jammer.

Het instituut van Stephen King

Titel: Het Instituut

Auteur: Stephen King

Publicatie: september 2019

Uitgeverij: Boekerij

Recensie door Martijn

Korte inhoud:

Midden in de nacht, in een huis in een rustige straat in een buitenwijk van Minneapolis, worden de ouders van Luke Ellis stilletjes vermoord. Luke zelf wordt in een zwarte SUV geladen en weggereden. Dit alles duurt minder dan twee minuten. Luke wordt wakker in Het Instituut, in een kamer die precies op zijn slaapkamer lijkt, alleen zonder raam. Aan de andere kant van de deur zijn meer deuren, met daarachter meer kinderen, die daar allemaal op dezelfde manier zijn beland als Luke. Kalisha, Nick, George, Iris en de tienjarige Avery Dixon hebben allen speciale krachten, zoals telekinese of telepathie. Zij zitten in Het Voorgebouw. Ooit waren er nog meer kinderen, maar die zijn naar Het Achtergebouw verhuisd. ‘Deze plek is een muizenval,’ zegt Kalisha. ‘Je kunt erin, maar je komt er nooit meer uit.’

Het personeel van deze sinistere faciliteit, dat onder leiding staat van de genadeloze mevrouw Sigsby, wil de bovennatuurlijke gaven van de kinderen inzetten voor zijn eigen doeleinden. En deinst nergens voor terug om dat te bereiken. Als je meewerkt, krijg je muntjes voor de automaten. Zo niet, dan wacht een wrede straf. Hoe meer kinderen er naar Het Achtergebouw worden gestuurd, hoe wanhopiger Luke wordt om te ontkomen en hulp te zoeken. Maar er is nog nooit iemand uit Het Instituut ontsnapt…

Mijn recensie:

“Het nieuwe meesterwerk van de meest invloedrijke schrijver ter wereld”. Dat werd er bij voorbaat gezegd over de nieuwe King. Zoals iedereen intussen wel weet, is King een van de meest productieve en invloedrijke auteurs ter wereld, met een backlist van ettelijke tientallen boeken.

Een aantal van deze boeken kan je niet echt als “classic” bestempelen. Ze zijn eerder vluchtiger, prettige tussendoortjes om te lezen en je even te laten wegglijden in de bijzondere werelden die King creëert. Daarnaast zijn er ook de bekendere boeken – veelal (slecht) – verfilmd, maar vaak erg herkenbaar door hun psychologie die altijd wel ergens je ziel toetst. In die boeken zijn ook een aantal regelrechte horrorboeken terug te vinden die onder je huid kruipen en je niet meer loslaten.

De echte “classics” is een lijst van boeken waarvan de meeste lezers – en dikwijls ook niet-lezers – wel van gehoord hebben omdat ze 1) nog steeds razend populair zijn en/of 2) degelijker verfilmd zijn. Een van de laatste in die reeks is bijvoorbeeld “IT”, uiteraard gekenmerkt door zijn creepy clown.

Het instituut is het type van boek dat meer richting “classic” gaat dan middenmoot. De tand des tijds zal moeten uitmaken of dit echt zo zal worden en of mensen hem zich binnen tien jaar nog zullen herinneren, maar op dit moment is het een echte must-read.

Net als in vele andere van zijn boeken maakt King gretig gebruik van kinderen en hun typische angsten. Voeg daar nog enkele bijzondere gaven bij en je weet dat je een mooie mix krijgt van zowel het verbroken kinderlijke onschuld door ontvoering, moord en doodslag, gecombineerd met die gaven. (Eén van dé klassiekers op dat gebied is overigens Firestarter, intussen maar liefst 39 (!) jaar oud).

Het Instituut kenmerkt zich door zijn klasse die je merkt aan alle elementen. De uitgewerkte karakters, de sterke verhaallijn en bovenal, de spanning die onderhuids voelbaar is vanaf het prille begin tot het sterke einde. Als je nog nooit een King hebt gelezen, is dit een perfect toegankelijk boek, wat niet van alle Kings gezegd kan worden. En voor de échte fans is dit alweer een zeer bijzondere toevoeging aan hun collectie.

Het mag gezegd zijn: Stephen King, zelfs op de leeftijd van intussen 72 jaar, is nog steeds een onklopbare auteur als het aankomt op het paranormale thrillergenre. Deze man is een held voor veel schrijvers, maar ook voor zijn trouwe lezers. Met Het Instituut heeft hij er opnieuw een topper bij die je moet lezen.

Win Het instituur van Stephen King GESLOTEN

King schrijft aan de lopende band en je zal alle boeken maar verzamelen, dan heb je al aardig wat plankjes vol. En voor de liefhebbers kwam deze week kwam Het instituut uit.

Midden in de nacht, in een huis in een rustige straat in een buitenwijk van Minneapolis, worden de ouders van Luke Ellis stilletjes vermoord. Luke zelf wordt in een zwarte SUV geladen en weggereden. Dit alles duurt minder dan twee minuten. Luke wordt wakker in het Instituut, in een kamer die precies op zijn slaapkamer lijkt, alleen zonder raam. Aan de andere kant van de deur zijn meer deuren, met daarachter meer kinderen, die daar allemaal op dezelfde manier zijn beland als Luke. Kalisha, Nick, George, Iris en de tienjarige Avery hebben allen speciale krachten, zoals telekinese of telepathie. Zij zitten in Voorkant. Ooit waren er nog meer kinderen, maar die zijn naar Achterkant verhuisd.

Het personeel van deze sinistere faciliteit, dat onder leiding staat van de genadeloze mevrouw Sigsby, wil de bovennatuurlijke gaven van de kinderen inzetten voor zijn eigen doeleinden. En deinst nergens voor terug om dat te bereiken. Als je meewerkt, krijg je muntjes voor de automaten. Zo niet, dan wacht een wrede straf. Hoe meer kinderen er naar Achterkant worden gestuurd, hoe wanhopiger Luke wordt om te ontkomen en hulp te zoeken. Maar er is nog nooit iemand uit het Instituut ontsnapt…


Wij mogen een exemplaar verloten en we gaan dit keer een paar dingen van je vragen:
1. Deel deze actie op je tijdlijn.
2. Zet onder dit bericht waarom jij graag deze King wil lezen. Mocht je enkel onder anoniem kunnen plaatsen, dan moet je onder jouw bericht even jouw naam zetten of mij een mailtje sturen
3, De hoeveelste King is dit boek? Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com

WINNAAR:
LIan 

Weer nieuwe King op komst

In september komt er weer een nieuwe Stephen King en hij heet Het instituut.

 “Midden in de nacht, in een huis aan een stille straat in Minneapolis, vermoord een inbreker de ouders van Luke Ellis en ontvoert hij Luke in een zwarte SUV. De moord en de ontvoering nemen minder dan twee minuten in beslag. Luke wordt wakker in Het Instituut in een kamer die precies lijkt op zijn eigen kamer, op het feit na dat er geen ramen zijn. Buiten zijn kamer zijn andere deuren, waar kinderen met speciale talenten, zoals telekinese en telepathie, gevangen zitten. Zij zijn op dezelfde manier als Luke in Het Instituut terecht zijn gekomen. Luke zit in het gedeelte dat de Front Half wordt genoemd, anderen zitten in het Back Half gedeelte. De directeur van Het Instituut, Mrs. Sigsby, en haar werknemers zijn vastbesloten om de bron van de krachten van deze kinderen te extraheren. Als je meewerkt krijg je een muntje voor de automaat, als je niet meewerkt krijg je een vreselijke straf. Wanneer steeds meer slachtoffers naar de Back Half worden gebracht, wordt Luke steeds wanhopiger om te ontsnappen en om hulp te gaan halen. Maar niemand is ooit ontsnapt uit Het Instituut.”