donderdag 16 juni 2016

Beslommeringen in het leven van Juul

Druk met eh...weinig

De afgelopen week was geen hele bijzondere week. Geen dingen gedaan die er echt uitsprongen.

Donderdag ben ik een dag bij mijn broertje geweest. Het is daar altijd gezellig druk met een zoete inval van heerlijke pubers. Mijn Hello-Kitty-schoenen zorgen voor veel verbazing en hilariteit. En toen ik mijn net gekochte Minions-sokken liet zien rolden ze helemaal van de bank van het lachen. Het was een gezellige en leuke dag.

Natuurlijk ook nog bij mijn ouders geweest om met Broes ( de nieuwe kat ) te knuffelen. Ik heb nog geprobeerd hem te ontvoeren, maar dat had mijn vader helaas door.

Het weekend besloten mijn haar een heerlijk zomers kleurtje te geven. Het is nu....zwart. Echt heel erg zwart. And I like it! Een foto zullen jullie binnenkort wel bij een van mijn verslagen van uitjes zien. Want daar staan er deze week een paar van op het programma. Simon de Waal, de Moordwijven en Karin Slaughter in my hometown! Woeha!

En ik ben begonnen met een kruidentuintje in de keuken. De avocado begint al uit te lopen. De rest is afwachten. Als het toonbaren plantjes zijn zal ik een foto delen. Niet dat ik iemand ben met hele groene vingers, maar op kleine schaal vind ik het wel geinig om te doen. Een tuin zou aan mij niet besteed zijn.

Ook las ik nog wat boeken, want de leesflow is terug! Joepie. En dat is meteen te merken.
De vrouw die niet zwijgen wilde van John Brosens werd steeds spannender, al was het hier en daar wat ongeloofwaardig. Wil je meer over dit boek weten, hou dan het blog goed in de gaten, de recensie volgt binnenkort.

Oxen 2: De Schaduwmannen van Jens Henrik Jensen is een flinke pil. Maar wel een fijne pil. Scandinavisch goed. Ook hier ga ik niet teveel op in want ook deze recensie volgt binnenkort.
Cheffie kwam ook nog met het verzoek of ik even snel een bundel van 145 blz tussendoor wilde lezen. Prima. Dat was Screenshot van verschillende auteurs. Interessant van opzet, de hoofdstukken zijn steeds door iemand anders geschreven, en een goed verhaal. Over een louche testkliniek. Ook hier volgt nog een recensie van.
Het geschenkboekje van de Spannende weken las ik ook nog even tussendoor: Vector van Simaon de Waal. Van te voren trok het verhaal me niet zo aan. Ik heb het niet zo op biologische wapens, op helemaal geen wapens eigenlijk, maar al lezend werd ik toch het verhaal ingesleurd. Ik vond het verrassend leuk en anders dan we van Simon de Waal gewend zijn. Ook leuk.

En wat lees ik dan nu?
Zwarte weduwe van Ross en Hartman, ons olijke vrolijke duo. Het vorige boek, Doodskopvlinder, heb ik met veel plezier gelezen. Bij de eerste blz van dit boek zat ik er meteen weer in. Zelfde personages, zelfde omgeving. Maar niet saai. Recensie zal volgen.

De laatste uitweg van Federico Axat. De cover vind ik geweldig. Het boek weet ik nog niet zo goed, Ik vind het tot nu toe vooral erg verwarrend. De scheidslijn tussen waarheid en droom is behoorlijk vaag. Ik hoop dat het allemaal nog duidelijk gaat worden.
En de nieuwe Karin Slaughter is uit. Ik denk dat als ik he in huis heb, dat ik Axat dan even opzij leg en eerst in deze duik. Want heel eerlijk....ik kan niet wachten!

Lees en geniet nooit met mate!

Toedels, 

Juul

Geen opmerkingen:

Een reactie posten